အခန်း (၄၈) တတိယအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ (၃) နဂါးဥများ
တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မည်မျှကြာသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိလိုက် ထိုသေမင်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သဖြင့် ပျက်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေလံခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသံများဖြင့် ပြန်လည် ပွက်လောရိုက်သွားသည်။
“နဂါး... နဂါးဥတဲ့လား”
“ငါ ကြားတာ မှားတာလား ဒါ တကယ်ပဲ နဂါးဥလား ဒဏ္ဍာရီထဲက နဂါးမျိုးလား”
“ဘာတွေ ဟာသလုပ်နေတာလဲ နဂါးလို သတ္တဝါမျိုးက ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းထဲမှာပဲ ရှိတာလေ။ ဘယ်သူကများ တကယ် မြင်ဖူးလို့လဲ”
“နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် သေးသေးလေးတွေဖြစ်တဲ့ မြေနဂါးတွေ ဒါမှမဟုတ် ဝိုင်ဗန်းနဂါးတွေတောင် မြင်ဖူးရင် ကံကောင်းလွန်းလို့လို့ ပြောရမှာ အခုတော့ တိုက်ရိုက် နဂါးဥကြီး ဖြစ်နေပြီ”
အံ့ဩတုန်လှုပ်သံများနှင့် သံသယဖြစ်သံများမှာ လေလံခန်းမ၏ အမိုးကို လန်သွားမတတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ထိုဧရာမ ကြက်ဥကြီးဆီသို့ စူးစိုက်ရောက်ရှိနေကြပြီး ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းကိုပင် ဖောက်ထွင်းမြင်ချင်နေကြသည်။
စတုတ္ထထပ်ရှိ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုအတွင်းတွင် ကောင်းကင်ဒို အင်ပါယာမှ မင်းသား ရှုရှင်းက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ရာ သူ၏ ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံများက လေကို အနည်းငယ် တိုးဝှေ့သွားသည်။ သူ ဤနေရာကို ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဘာရက် တိုင်းပြည်မှ မင်းသား ကွန်ပေးသော လက်ဆောင်မှာ ဤနေရာက ရထားသည်ဆိုသော သတင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ် ရှုယဲ့က မင်းသား ကွန်၏ လက်ဆောင်ကို အလွန်နှစ်သက်နေခဲ့သည်
ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကံစမ်းကြည့်ရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ပထမဆုံး ပစ္စည်းကပင် ဤသို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ ဤနဂါးဥကို ဝယ်ယူပြီး စနစ်တကျ မွေးမြူနိုင်ပါက တော်ဝင် မိသားစုကို စောင့်ရှောက်ရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဧကရာဇ်လည်း သဘောကျမှာ သေချာသည်
“အရှင် အဆိပ်ဒိုလော့ ဘယ်လို ထင်ပါသလဲ”
မင်းသား ရှုရှင်းက သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် အဝတ်အစား အစိမ်းရောင် မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုနေသော သက်ကြီးဝါရင့်သူကို မေးလိုက်သည်။ ထိုအဘိုးကြီးမှာ အခြားသူ မဟုတ် အဆိပ်ဒိုလော့ ဒူဂူဘိုပင် ဖြစ်သည်။ ဒူဂူဘို၏ ကျောက်စိမ်းရောင် မျက်လုံးများက အောက်ရှိ စင်မြင့်ပေါ်မှ ကြက်ဥကြီးကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ခဏအကြာမှ သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် ဝိညာဉ်သားရဲတွေက အလွန်ရှားပါးလွန်းတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကပင်လျှင် ပဟေဠိ တစ်ခုပဲ။ တကယ်တမ်း ရှိနေရင်တောင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်မှာပဲ။ သူတို့ဆီက နဂါးဥကို လုယူဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲလိုက်မလဲ”
“အရင် ကြည့်နေကြဦးစို့။ ဒီကိစ္စမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်။”
အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ လေလံပွဲ ပိုင်ရှင်၏ သီးသန့်ခန်းထဲတွင် နင်ရုံရုံ၏ လှပသော မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသည်။ သူမက နင်လျူ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။
“အစ်ကို အစ်ကို”
“ဒီ နဂါးဥ...”
“အရင်က လေလံပစ္စည်း စာရင်းထဲမှာ ဒီဥ မပါဘူးနော်”
နင်လျူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူက စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ကို မော့သောက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“လေလံပွဲ မစခင်လေးမှာပဲ တစ်ယောက်ယောက်က လာပြီး လေလံတင်ဖို့ အပ်သွားတာပါ။ ဒီအရာက ထူးခြားလွန်းလို့ လီအန်ကို ခဏတာ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်တာ။”
နင်ရုံရုံ၏ မျက်လုံးများမှာ လှည့်ပတ်သွားသည်။
“အစ်ကို ဒါဆို ကျွန်မတို့ ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် မဝယ်လိုက်တာလဲ”
“အဲဒါ ပေါက်လာရင် ကျွန်မတို့ ရတနာခုနစ်ပါး ဂိုဏ်းရဲ့ တံခါးဝမှာ စောင့်ခိုင်းထားလို့ ရတာပေါ့။ ဘယ်လောက်တောင် အထင်ကြီးဖို့ ကောင်းလိုက်မလဲ”
နင်ရုံရုံမှာ ဂိုဏ်းတံခါးဝရှေ့တွင် ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင် လှဲနေပြီး သူမက အပေါ်ကနေ ထိုင်စီးကာ ဂုဏ်ယူနေသည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်နေမိပြီး ပါးစပ်ပင် နားထိ ချိတ်သွားသည်။ ဒါကို ကြားတော့ နင်လျူက ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“စိတ်ကူးယဉ် မနေပါနဲ့။ ဒီ နဂါးဥက... နည်းနည်း ပြဿနာ ရှိနေတယ်။ စိတ်အေးအေးနဲ့ပဲ ကြည့်နေပါ။”
“အော်”
ဒါကို ကြားတော့ နင်ရုံရုံက စပ်စုစွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ သူမ ထပ်မမေးတော့ဘဲ စင်မြင့်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
စင်မြင့်ပေါ်တွင် လေလံတင်သူ ဒိုဒိုက ဆူညံနေသည့် ပရိသတ်ကို လက်ဖြင့် အောက်သို့ ဖိချကာ ငြိမ်သက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
“လေးစားအပ်ပါသော ဧည့်သည်တော်တို့ ကျေးဇူးပြုပြီး ငြိမ်သက်ပေးကြပါ။ ဒိုဒို အသေးစိတ် ရှင်းပြပါရစေ။”
သူမ၏ ကြည်လင်သော အသံမှာ နှစ်သိမ့်စေသော စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ ခန်းမထဲတွင် ဆူညံသံများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားမှ ဒိုဒိုက ဆက်ပြောသည်။
“အားလုံး ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဒါက နဂါးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဥပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကောင်းကင်ကို ပျံသန်းပြီး မိုးခေါ်လေခေါ်နိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါးစစ်စစ်ရဲ့ ဥတော့ မဟုတ်ပါဘူး။”
အားလုံး ဒီစကားကို ကြားတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသော်လည်း စိတ်ဝင်စားမှုကတော့ မပျောက်သွားပေ။
“ဒီဥက မြေမီးကျောက် နဂါးရဲ့ သားပေါက်ပါ။”
ဒိုဒို၏ အသံမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသည်။
“မြေမီးကျောက် နဂါးက နဂါးသွေး ပါဝင်တဲ့ အစွမ်းထက် မြေနဂါး အမျိုးအစားပါ။ သူတို့က မြေအောက် မီးတောင်တွေ လာဗာတွေထဲမှာ နေရတာ နှစ်သက်ကြတယ်။ အရွယ်ရောက်လာရင် သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သံမဏိထက် ပိုမာပြီး အစွမ်းက အကန့်အသတ် မရှိဘူး။ မီးနဲ့ လာဗာတွေကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။”
“ကျွန်မတို့ ရတနာခုနစ်ပါး ဂိုဏ်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရ ဒီမြေမီးကျောက် နဂါးက မသာမန်ဘူး။ ပေါက်လာတာနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး နှစ်တစ်ရာ ကျင့်ကြံလိုက်ရင် ထောင်နှစ် ဝိညာဉ်သားရဲကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်”
“ဟူး—“
စင်အောက်မှ အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နှစ်တစ်ရာ ကျင့်ကြံပြီး ထောင်နှစ် သားရဲကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သာမန်မဟုတ်တာ သေချာသည်။ ဒိုဒိုက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် နောက်ထပ် ဗုံးတစ်လုံးကို ထပ်ချလိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နှစ်သောင်းကျော်ရင် ဝိညာဉ်သူတော်စင် အဆင့်နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ် အကယ်၍ ကောင်းကောင်း ပြုစုပျိုးထောင်ရင် အနာဂတ်မှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့တောင် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပါတယ်”
ဤစကားကို ကြားတော့ ခန်းမထဲတွင် တစ်ဖန် ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မြေနဂါးရဲ့ မျိုးဆက်ကိုး။ ငါ ထင်ထားသားပဲ။ နဂါးစစ်စစ်က ဒီလောက် လွယ်လွယ် မြင်နိုင်ပါ့မလား။”
“ဒါပေမဲ့ ဒီမြေမီးကျောက် နဂါးက တော်တော် စွမ်းတာပဲ။ နှစ်တစ်ရာမှာ ထောင်နှစ်သားရဲကို သတ်နိုင်ပြီး နှစ်သောင်းမှာ ဝိညာဉ်သူတော်စင်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်”
“ကောင်းကင်ဘုံ အဲဒီအရာကို သေချာ မွေးလိုက်ရင် ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ အဓိက အားထားရာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
“ဟုတ်တယ်လေ။ ကြယ်လော ဂိုဏ်းရဲ့ တိမ်တိမ်လျှပ်စီး ကျားသစ်က သူတို့ဂိုဏ်းကို စောင့်ရှောက်ပေးတဲ့ နတ်သားရဲပဲ။ အခုဆို နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းသုံးထောင် ကျင့်ကြံမှု ရှိနေပြီ ဝိညာဉ်ဒိုလော့နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်။”
“ဒီလို ဝိညာဉ်သားရဲမျိုးကို မွေးနိုင်ရင် ဘယ်လောက်ပဲ ကုန်ပါစေ တန်ပါတယ်”
VIP အခန်းတစ်ခုထဲတွင် မျက်နှာတည်တံ့သော အဘိုးကြီး တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး အသက်ရှူသံမှာပင် ပြင်းလာသည်။ သူ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
“အဘိုးကြီး ဖလန်ဒါ ပြောတာ တကယ်ပဲ။ ဒီ ရတနာခုနစ်ပါး လေလံပွဲမှာ တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ ရတနာတွေ ရှိနေတာပဲ”
စကားပြောသူမှာ မြွေဒိုလော့ ချောင်ထျန်ရှန် ဖြစ်သည်။ ဖလန်ဒါတို့နှင့် ခွဲခွာပြီးနောက် သူတို့ မြေးမအတွက် သင့်တော်သော ဝိညာဉ်သားရဲကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး စွပ်ထူမြို့သို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နဂါးသူရဲကောင်း မန်းရှူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒီဥက နဂါးသွေး ပါဝင်နေတော့ ငါတို့ မိသားစု နာမည်နဲ့လည်း ကိုက်ညီတယ်။ အကယ်၍ ဝယ်ပြီး သေချာ ဂရုစိုက်မွေးလိုက်ရင် ငါတို့ နဂါးမြွေ မိသားစုအတွက် အားကောင်းတဲ့ စောင့်ရှောက်သူ တစ်ယောက် ရလာမှာပဲ။”
ချောင်ထျန်ရှန်ကလည်း ထပ်ပြောသည်။ “ငါတို့ မိသားစု မွေးမြူထားတဲ့ ဆေးပင်တွေက ဒီလို သားရဲမျိုးအတွက် သင့်တော်တယ်။ အရင်းအမြစ်အတွက် ပူစရာ မလိုဘူး။”
စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဒိုဒိုက စိတ်လှုပ်ရှားမှု အထွတ်အထိပ် ရောက်ပြီဟု ထင်သည့်အချိန်တွင် သူမ၏ အသံမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဒါပေမဲ့...”
သူမအသံတွင် နောင်တရသည့် လေသံ အနည်းငယ် ပါဝင်သည်။
“ဒီ မြေမီးကျောက် နဂါးဥမှာ ပြဿနာလေး နည်းနည်း ရှိနေတယ်။ ရောင်းသူရဲ့ ပြောကြားချက်အရ ဒီဥက ပေါက်ရမယ့်အချိန် ကြာနေပေမဲ့ အခွံ မကွဲသေးဘူး။ သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်က နည်းနည်း နည်းနေသလိုပဲ။”
ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် ပရိသတ်များမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။
“ဘာ အသက်စွမ်းအင် နည်းနေတာလား”
“ဒါဆို သေနေတဲ့ဥ မဟုတ်ဘူးလား”
“မင်းတို့ ရတနာခုနစ်ပါး လေလံပွဲကတော့ အတော်ပဲ။ ဒီလို ပြဿနာရှိတဲ့ ဥမျိုးကို လေလံတင်ရတာလား”
“ပြောနေတာကတော့ ကြာတယ် အခုတော့ ပေါက်မှာ မဟုတ်တဲ့ ဥတဲ့လား”
“အဲဒီဥကို ဝယ်ပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ ကြက်ဥကြော်ကြော်စားဖို့လား ကြီးတော့ ကြီးနေတာပဲ အများကြီး စားလို့ရမှာပေါ့”
ချက်ချင်းပင် ကန့်ကွက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများစုမှာ စိတ်ပျက်သွားကြသည်။ ဒိုဒိုက အမြန် ရှင်းပြသည်။
“ဧည့်သည်တော်တို့ စိတ်အေးလက်အေးထားပါ။ ရောင်းသူက အသေးစိတ် ပြောပြထားပြီး ကျွန်မတို့လည်း စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ အသက်စွမ်းအင် နည်းနေပေမဲ့ ဒါက သေနေတဲ့ဥ မဟုတ်ပါဘူး”
“မယုံရင် အရှေ့ကို လာပြီး စမ်းကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ဒီဥကို ပေါက်အောင် လုပ်ဖို့က သာမန်ဥထက် ပိုခက်ပြီး အချိန်နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ပိုကုန်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မြန်ဆန်စေမယ့် နည်းလမ်းတွေလည်း ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပါတယ်”
သူမ ခဏရပ်လိုက်ပြီး အသံကို မြှင့်ပြောသည်။
“ဒီ မြေမီးကျောက် နဂါးဥရဲ့ အစဈေးက ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းပါ။ တစ်ခါ တိုးရင် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ရာ့ငါးဆယ်ထက် မလျော့ရပါဘူး။ လေလံ စတင်ပါပြီ”
စကားဆုံးသည်နှင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းဆိုသည်မှာ မများသော်လည်း အသက်စွမ်းအင် နည်းနေပြီး ပေါက်မပေါက် မသေချာသည့် ဥအတွက်မူ ဝယ်ရန် ဝန်လေးနေကြသည်။ ခဏအကြာမှ တစ်ယောက်က လက်မောင်းကို ထောင်ပြလိုက်သည်။
“ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း တစ်ရာ”
“ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း ငါးရာ”
နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်လာပြန်သည်။
“ဒီအသံက ရင်းနှီးလိုက်တာ”
“အခုမှ သတိရတယ် ဒါ အားဂိုဏ်းက မဟုတ်ဘူးလား သူတို့ဂိုဏ်းချုပ်က ဒေါသကြီးပြီး ဒီလို အားသန်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲကို သဘောကျတာလေ။”
“အဲဒီဥကို ဝယ်ပြီး အိမ်ဆောက်ခိုင်းမလို့လား မသိဘူး။”
လူအများမှာ လေလံဆွဲသူ၏ အထောက်အထားကို သိလိုက်ကြသဖြင့် တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးနေကြသည်။
“ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း တစ်ထောင်”
နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်လာပြန်သည်။
“ဘေးခန်းက ကြယ်သဖွယ် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်လား သူတို့က ဆေးဝါးလုပ်ငန်း လုပ်တာလေ ဒီလို ဝိညာဉ်သားရဲကို ဘာလို့ စိတ်ဝင်စားတာလဲ”
လေလံဆွဲသူများမှာ အလွန်နည်းနေသေးပြီး အားလုံးမှာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ တတိယထပ်ရှိ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုတွင် ရှောင်ဝူက အောက်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်မရှည်စွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။
“ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ ဒီလောက်လေးပဲ တိုးကြတာလား ပိုက်ဆံ မရှိရင် မဝယ်ကြနဲ့လေ တကယ့်ကိုပဲ။”
သူမက သူမ၏ ရှည်လျားသော ခြေတံများကို လှုပ်ရမ်းလိုက်ပြီး ထိုသူတို့၏ စေးကပ်မှုကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေမိသည်။