အခန်း (၄၁) လက်ဆောင် (၂)
နင်လျူရဲ့ လက်ဖဝါးထဲမှာတော့ ပုလင်းငယ် နှစ်လုံး ရှိနေပြီး ပုလင်းတစ်လုံးစီထဲမှာ ဆေးလုံး သုံးလုံးစီ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသည်။ ဆေးလုံးတွေကတော့ ရွှေရောင်မှိုင်းမှိုင်းဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အလင်းတန်းလေးတွေ ယှက်သန်းနေသည်။
ဓားဝိညာဉ်စိန့်နဲ့ အရိုးဝိညာဉ်စိန့်တို့ရဲ့ အကြည့်တွေက အဲဒီဆေးလုံးတွေဆီ ရောက်သွားသည်။
“ဒါတွေက ဘာဆေးလုံးတွေလဲ”
အရိုးဝိညာဉ်စိန့် ဂူရုံက မေးလိုက်သည်။
သူက သာမန်ဆေးလုံးတွေကို စိတ်မဝင်စားပေ။ တကယ်တမ်းကျတော့ ဘွဲ့ရ ဝိညာဉ်စိန့်တစ်ယောက်ကို အကျိုးပြုနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးမျိုးဆိုတာ လောကကြီးမှာ ရှားပါးတာ မဟုတ်တော့ဘဲ သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့အရာမျိုး ဖြစ်နေလို့ပင်။
“ဒါကို ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဆေးလုံးလို့ ခေါ်ပါတယ်။”
နင်လျူက တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြသည်။
“သောက်သုံးလိုက်ရင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစွမ်းအားကို နည်းနည်းလေး တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို အကျိုးပြုတဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေးလည်း ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ။”
နင်ဖုန်းကျစ်က အဲဒါကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ သူ့အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းဆိုတာ ဝိညာဉ်ဆရာတိုင်း အိပ်မက်မက်ကြတဲ့အရာ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင်ဂိုဏ်းအတွက်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ကန့်သတ်ချက်က အကြီးမားဆုံးသော ခြေကျင်းဝတ် ဖြစ်နေလို့ပင်။
သူတို့ဘေးမှာ နားထောင်နေတဲ့ နင်ရုံရုံရဲ့ ရင်ထဲမှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူမ နင်လျူကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး။”
“အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကိုးပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက ဒီဆေးလုံးကို စားလိုက်လို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတာလား”
နင်ဖုန်းကျစ်ကလည်း နင်လျူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဒီမေးခွန်းက သူတို့အတွက် အလွန် အရေးကြီးသည်။
နင်လျူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုက အဲလောက်တော့ မရိုးရှင်းပါဘူး။ ကျွန်တော် ဘယ်လို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားသလဲဆိုတာကို နောက်မှ အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ့မယ်။”
ပြီးနောက် သူက ပုလင်းတစ်လုံးကို ဓားဝိညာဉ်စိန့်ဆီ နောက်တစ်လုံးကို အရိုးဝိညာဉ်စိန့်ဆီ ပေးလိုက်သည်။
“ပုလင်းတစ်လုံးမှာ ဆေးလုံး သုံးလုံးစီ ရှိပါတယ်။ အကြီးအကဲတို့ လက်ခံပေးကြပါဦး။”
ဓားဝိညာဉ်စိန့် ချန်ရှင်းက ပုလင်းကို ယူပြီး ဆေးလုံးတွေကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ အရိုးဝိညာဉ်စိန့် ဂူရုံကလည်း သူ့ဆေးလုံးကို ယူလိုက်ပေမဲ့ သူ့မျက်နှာမှာတော့ မယုံသင်္ကာ ဖြစ်နေဆဲပါ။
“ဒီအရာက တကယ်ပဲ မင်းပြောသလို ထူးခြားတာလား ငါတော့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး”
“စမ်းကြည့်လိုက်ရင် သိရမှာပေါ့။”
ဓားဝိညာဉ်စိန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ သူ ပုလင်းဆို့ကို ဖွင့်ပြီး ဆေးလုံး သုံးလုံးကို တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်သည်။
အဲဒါကို မြင်တဲ့အခါ အရိုးဝိညာဉ်စိန့်လည်း မတွေဝေတော့ဘဲ ဆေးလုံး သုံးလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။
ဘုန်း
ဓားဝိညာဉ်စိန့် ချန်ရှင်းရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကနေ ပြင်းထန်တဲ့ ဓားအရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ခုနစ်ပါးသတ်ဓားက အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။ ဓားသွားက ကြည်လင်တဲ့ အသံနဲ့ တုန်ခါနေပြီး ဓားအလင်းတန်းက အရင်ကထက် ပိုမိုသန့်စင်ကာ ပိုပြီး အသက်ဝင်လာသည်။
သူ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ပတ်လည်က ဓားအရှိန်အဝါတွေက လည်ပတ်ပြီး ထူးခြားတဲ့ ကွင်းပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ဒါက ဓားအရှိန်အဝါဆိုင်ရာ နားလည်မှု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းပင်။
နောက်တစ်ဖက်မှာလည်း အရိုးဝိညာဉ်စိန့် ဂူရုံဆီမှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာသည်။ သူ့နောက်မှာ အရိုးနဂါး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရရဲ့ အရိပ်ကြီး ပေါ်လာသည်။ အရိုးနဂါးရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်မှာ နေရာလွတ်တွေ လွင့်ပျံနေသလိုမျိုး လေဟာနယ်ထဲကို ပေါင်းစပ်သွားလိုက် ပြန်ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်နေသည်။
နင်ဖုန်းကျစ်နဲ့ နင်ရုံရုံတို့က ဘေးကနေ အသက်အောင့်ပြီး ကြည့်နေကြသည်။ ဒီနှစ်ယောက်က ဘွဲ့ရ ဝိညာဉ်စိန့်အထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံထားသူတွေ ဖြစ်လို့ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရတွေက တကယ်ကို ကောင်းမွန်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးလုံးကို စားလိုက်တာနဲ့ ဒီလောက်ထိ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာနိုင်တာလား
ခဏအကြာမှာ ဓားဝိညာဉ်စိန့် ချန်ရှင်းက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်တွေက အရင်ကထက် ပိုပြီး တောက်ပနေသည်။ ပြီးနောက် သူ့ပတ်လည်က ဓားအရှိန်အဝါတွေ ပြန်ဝင်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အဆင့် ၉၇
“ကောင်းလိုက်တာ။ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဆေးလုံးပဲ”
ဓားဝိညာဉ်စိန့်က သူ့ဝိညာဉ်အနှစ်သာရရဲ့ အပြောင်းအလဲကို ခံစားရင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဓားက ပိုပြီး ထက်မြက်လာသလိုပဲ”
“ဓားက အနောက်အရပ်က လာတယ်။”
“ကောင်းကင်ဘုံက ပြည်နှင်ခံရတဲ့ နတ်သားတစ်ပါးလိုပဲ။”
သူက စကားလုံးတွေကို တိုးတိုးလေး ရွတ်လိုက်သည်။ သူ့အတွက်တော့ ဓားအရှိန်အဝါကို နားလည်တာက ပိုပြီး အရေးကြီးနေသည်။
ပြီးနောက် အရိုးဝိညာဉ်စိန့် ဂူရုံလည်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အရိုးနဂါး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အရိပ်က ပိုပြီး ထင်ရှားလာပြီး သူ့ပတ်လည်က လေဟာနယ်တွေတောင် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာသည်။
“ဟားဟားဟား”
သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒီလောက်ထိ ထူးခြားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ တကယ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီ”
သူ့ရဲ့ အရိုးနဂါး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ သိသိသာသာ တိုးတက်လာတာကို သူ ကောင်းကောင်း သိလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကလည်း အဆင့် ၉၆ အထိ တက်သွားပြီ
နောက်တစ်ခဏမှာ အရိုးဝိညာဉ်စိန့်က ဓားဝိညာဉ်စိန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တွေ တောက်လောင်လာသည်။
“ချန်ရှင်း”
သူ အော်ခေါ်လိုက်သည်။
“ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ကြည့်ကြမယ်”
ဓားဝိညာဉ်စိန့်က အနည်းငယ် ပြုံးပြပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ အရိုးဝိညာဉ်စိန့်ကမှ ဓားဝိညာဉ်စိန့်ရဲ့ အရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲသွားတာကို သတိထားမိပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက ရပ်တန့်သွားသည်။
“မင်း...”
“မင်း အဆင့်တက်သွားပြီလား”
“အဆင့် ၉၇”
အရိုးဝိညာဉ်စိန့် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမှ အဆင့်တက်တာ သူ့ပြိုင်ဘက်က သူ့ထက် တစ်လှမ်း သာသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ မာန်မလျှော့ဘဲ ပြန်အော်လိုက်သည်။
“ဟွန်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ဆင့် သာတာနဲ့ ဘာဖြစ်လဲ ငါက အခု လေဟာနယ် အရိုးနဂါး ဖြစ်သွားပြီ နေရာလွတ်စွမ်းအားကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်တယ် ငါ့ရဲ့ ခုခံမှုက ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်”
ပြောပြီးတာနဲ့ အရိုးဝိညာဉ်စိန့်က နင်လျူကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေသည်။
“ဒီဆေးလုံးတွေ နောက်ထပ် ရှိသေးလား”
“ဒီအဘိုးကြီး ဘာနဲ့မဆို လဲပေးမယ်”
ဓားဝိညာဉ်စိန့်က ဘာမှ မပြောပေမဲ့ သူ့အကြည့်တွေကလည်း နင်လျူဆီမှာပဲ ရှိနေသည်။
နင်လျူ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ဒီမေးခွန်းကို ကြိုမျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်လို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲတို့။”
“ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဒီဆေးလုံးတွေ ရှိပါသေးတယ်။”
အဲဒီစကား ထွက်လာတာနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ရှူနှုန်း မြန်လာပြီး နင်ဖုန်းကျစ်ကလည်း စိတ်ဝင်တစား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့။”
နင်လျူက စကားကို ဆက်လိုက်သည်။
“ဒီဆေးလုံးရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပထမဆုံး သုံးလုံးမှာပဲ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ထပ်သောက်ရင် အကျိုးသက်ရောက်မှုက အများကြီး လျော့နည်းသွားမှာပါ”
အဲဒါကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ အရိုးဝိညာဉ်စိန့်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ နောင်တရတဲ့ အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“အဲဒီလိုလား။”
ဓားဝိညာဉ်စိန့်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့ အဆက်မပြတ် အဆင့်တက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို အားဖြည့်ပေးပြီး ဒဏ်ရာဟောင်းတွေကို ကုသပေးတာကတင် အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်နေပါပြီ။
နင်လျူက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အခုတော့ သူ ဆက်လုပ်မယ့်အရာအတွက် ယုံကြည်မှု ရှိသွားပြီ။ သူ ဒီဆေးလုံးတွေရဲ့ တန်ဖိုးကို ခန့်မှန်းပြီးသား ဖြစ်သည်။ အခုတော့ နောက်ထပ် လက်ဆောင်ကို ထုတ်ပြဖို့ အချိန်တန်ပြီ။
သူ နင်ဖုန်းကျစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်။”
“ဒီ တတိယမြောက် လက်ဆောင်က ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနဲ့ ပတ်သက်ပါတယ်။”
အဲဒီစကား ထွက်လာတဲ့အခါ နင်ဖုန်းကျစ်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နင်ရုံရုံရဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း ပြူးကျယ်သွားသည်။
နင်လျူ မတွေဝေတော့ပေ။ သူ့လက်ကို လှည့်လိုက်တော့ အပင်တစ်ပင် ပေါ်လာသည်။ အဲဒါက ထူးဆန်းတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်ဖြစ်ပြီး ပွင့်ချပ်တွေက ထပ်နေကာ မပြောပြနိုင်လောက်အောင် မွှေးကြိုင်နေသည်။
“ဒါကို နှစ်တစ်သိန်းကြာ အသက်ဝင် ဆေးမြစ် မွှေးပျံ့တဲ့ ပိုးသားအလှတရားလို့ ခေါ်ပါတယ်။”
နင်ဖုန်းကျစ်နဲ့ နင်ရုံရုံတို့ အဲဒီဆေးမြစ်ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာတွေက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာသည်။ သူတို့ရဲ့ ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက သူတို့ရင်ထဲမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေပြီး အဲဒီဆေးမြစ်ကို လိုချင်တပ်မက်တဲ့ စိတ်တွေ ပေါ်လာသည်။ အဲဒီစိတ်က ကိုယ်ခန္ဓာကနေတောင် ထွက်သွားချင်နေသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။
နင်ရုံရုံရဲ့ မျက်နှာလေး နီရဲလာသည်။ သူမရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက သူမ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးတဲ့ အစာငတ်မွတ်မှုမျိုးကို ခံစားနေရသည်။
နင်လျူက ဆက်ပြောသည်။
“ဒီဆေးမြစ်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အနှစ်သာရတွေ စုစည်းထားတာပါ။ သောက်သုံးလိုက်ရင် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ပေးမယ် ဝိညာဉ်လမ်းကြောင်းတွေကို စင်ကြယ်စေမယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အများကြီး တိုးမြှင့်ပေးမှာပါ။”
ဒီဖော်ပြချက်တွေက ဝိညာဉ်ဆရာတိုင်းအတွက် ဆွဲဆောင်မှု ရှိပေမဲ့ ပိုအရေးကြီးတာက နောက်ဆုံးစာကြောင်းပါ။
“ရတနာအမျိုးအစား ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ရှိတဲ့သူတွေ စားသုံးပြီးရင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ပါတယ်”
နင်ဖုန်းကျစ် အဲဒါကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာက မနေနိုင်ဘဲ တုန်ရီသွားသည်။ ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင်က ရတနာအမျိုးအစား ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ မဟုတ်ဘူးလား ဒါက ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်နေတဲ့အရာပဲ
“နင်လျူ...”
“မင်း တကယ်ပဲ ဒီအရာကို ဂိုဏ်းကို ပေးအပ်မှာလား”
“ပေးအပ်မှာပါ။”
နင်လျူက မတွေဝေဘဲ ဖြေလိုက်သည်။ သူ ဒီအရာကို ထုတ်ပြလိုက်တာက ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင်ဂိုဏ်းနဲ့ သူ့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ပိုမို ခိုင်မာစေဖို့အတွက်ပင်။
“ဒါပေမဲ့ တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဒီဆေးမြစ် တစ်ပင်ပဲ ရှိပါတယ်။”
သူ့မျက်နှာမှာ အားနာတဲ့ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ အဲဒီစကားကြောင့် နင်ဖုန်းကျစ်နဲ့ နင်ရုံရုံတို့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ်ပင်တည်း။ တစ်ပင်ပဲ ရှိတာ။
နင်ရုံရုံရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ လိုချင်တဲ့ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာပေမဲ့ နင်ဖုန်းကျစ်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တွေဝေသွားသည်။ သူမက စိတ်ကောက်တတ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ ဖခင်ကိုတော့ အလွန် ချစ်မြတ်နိုးသည်။ ဒီနေ့ကို ဖခင်က စောင့်မျှော်နေတာ ကြာပြီလေ။
ပြီးတော့ ဖခင်ကသာ အခု စားသုံးလိုက်ရင် အဆင့်တက်နိုင်မှာပဲ သူမအတွက်ကတော့ ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်အထိ ရောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။
နင်ဖုန်းကျစ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ့လက်တွေ တုန်ယင်နေပေမဲ့ နင်လျူလက်ထဲက ဆေးမြစ်ကို ယူလိုက်သည်။ ဆေးမြစ်က သူ့လက်ထဲ ရောက်လာတာနဲ့ သန့်စင်ပြီး နူးညံ့တဲ့ အရှိန်အဝါတွေ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲ စီးဝင်သွားသည်။
ချက်ချင်းပဲ သူ့ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာသည်။ သူ ဆေးမြစ်ကို သေချာ ကြည့်ပြီး နင်လျူကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ နင်လျူရဲ့ အကြည့်တွေက တည်ငြိမ်နေပြီး ဘာမှ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိပေ။
ပြီးတော့ သူ ဘေးက နင်ရုံရုံကို ကြည့်လိုက်သည်။
တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
နောက်ဆုံးတော့ နင်ဖုန်းကျစ် ပြုံးလိုက်သည်။
“တစ်ပင်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။”
သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“လုံလောက်ပါတယ်။”