အခန်း (၃) - ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးကို ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထုတ်ပြရမှာလဲ
သို့သော်လည်း နင်လျူ၏ ဟားတိုက်ရယ်မောသံက အကြာကြီး မခံလိုက်ပါ။
သူ့မျက်နှာထက်က ပျော်ရွှင်ရိပ်တွေက ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အံ့ဩမှင်တက်နေဆဲဖြစ်တဲ့ လီအန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“မန်နေဂျာလီ”
“ထမင်းစားဖို့ မလိုတော့ဘူး”
“အခုချက်ချင်းပဲ ငါ့အတွက် နောက်လာမယ့် လေလံပွဲကို ပြင်ဆင်တော့”
လီအန်း၏ မျက်နှာထက်က အမူအရာက ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားရသည်။
ရောက်ရောက်ချင်းပဲ လေလံပွဲ ချက်ချင်းလုပ်မယ် ဟုတ်စ။
ဒီသခင်အသစ်လေးက တကယ့်ကို အလုပ်လုပ်ရင် သွက်သွက်လက်လက် ရှိလွန်းတာပဲ။
သူက စကားအချို့ကို ပြောချင်သဖြင့် ပါးစပ်ဟလိုက်မိသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဒီအဆင့် ‘ဒီ’ လေလံရုံမှာကတည်းက အစကတည်းက ပစ္စည်းအင်အား အလွန်နည်းပါးတာ ပြီးတော့ သုတိုမြို့ရဲ့ အခြေအနေကလည်း ရှိသေးတာမို့လို့ အလောတကြီး ပြင်ဆင်တဲ့ လေလံပွဲက သာမန်ပစ္စည်းတွေလောက်ပဲ ရနိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာမျိုး...
ဒါမှမဟုတ်လည်း အရာရှိအသစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အရင်ဆုံး အခြေအနေတွေကို လေ့လာပြီး သုတိုမြို့ရဲ့ ဈေးကွက်ကို နားလည်အောင် လုပ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူ့အနေနဲ့ အရင်က ရောက်ဖူးတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားပြီး အခုလိုပဲ စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ဇွတ်တိုးခဲ့တဲ့ လူငယ်သခင်တစ်ယောက်အကြောင်းကို ပြန်တွေးမိလိုက်သည်။
နောက်ဆုံး ဘာဖြစ်သွားလဲ။
အဲဒီ ပထမဆုံး လေလံပွဲက အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး ရရှိတဲ့ အမြတ်အစွန်းက လေလံရုံ ထိန်းသိမ်းစရိတ်နဲ့ ဝန်ထမ်းလစာတွေကိုတောင် မကာမိခဲ့ဘူး။ အဲဒီလူကလည်း ရိုက်ခတ်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ နေရာတင်တင် စိတ်ရူးပေါက်သွားခဲ့ရသည်။
အဆုံးမှာတော့ လက်တွေ့လောကရဲ့ ရိုက်ချက်က စိတ်ကူးယဉ်တာထက် ပိုပြီး ပြင်းထန်လေ့ရှိသည် မဟုတ်လား။
လီအန်းက စကားလုံးတွေ ရှာဖွေပြီး အဆင်မပြေဖြစ်မှာကို ညင်သာစွာ ဖျောင်းဖျဖို့ ပြင်နေစဉ်မှာတင် နင်လျူ၏ နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းက သူ့ကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
“လေလံပွဲကို မနက်ဖြန်ညကျရင် ကျင်းပမယ်”
သူ့ရဲ့ အပြောအဆိုက ငြင်းခုံခွင့် လုံးဝမရှိတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။
“အခုပဲ သတင်းလွှင့်လိုက်တော့”
“ငါ့အတွက် အသင့်အတင့်ကောင်းမွန်တဲ့ လေလံပစ္စည်း ကိုးခု ရှာပေးပါ”
“နောက်ဆုံး ပွဲသိမ်း အကောင်းဆုံးပစ္စည်းကိုတော့...”
နင်လျူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
“ငါ့ဘာသာငါ စီစဉ်မယ်”
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူက ရင်ဘတ်ထဲကနေ ကတ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး လီအန်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ထိုကတ်ပြားက တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင်ဖြစ်ပြီး အနားသတ်များကို ရွှေနိုရောင် အစင်းကြောင်းများဖြင့် ကွပ်ထားကာ အလယ်ဗဟိုတွင် ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် မျှော်စင်ရဲ့ တံဆိပ်အသေးလေး တစ်ခု ရှိနေသည်။
ဒါက...
ထျန်းလော့အင်ပါယာ ကုန်သည်အသင်းရဲ့ အနက်ရောင် ကမ္ဘာသုံးကတ်ပြားပဲ။
လီအန်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားရသည်။
သူ့အနေနဲ့ ဒီလို အနက်ရောင်ကတ်ပြားမျိုးကို မြို့ကြီးပြကြီးတွေက ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးလူကောင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် အဓိက ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ အထူးအရေးပါတဲ့ အမာခံပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ မြင်ဖူးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
“ဒီထဲမှာ ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်သောင်း ရှိတယ်” နင်လျူက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီပိုက်ဆံကို လေလံပွဲရဲ့ ကြိုတင်ကြော်ငြာခနဲ့ ပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းတဲ့နေရာမှာ သုံးလိုက်ပါ”
“အချိန်က ကပ်နေပေမဲ့ လူတွေအာရုံစိုက်လာအောင်တော့ အတင်းလုပ်ရမယ်”
အလေးချိန် မရှိသလောက် ပေါ့ပါးနေတဲ့ အနက်ရောင်ကတ်ပြားကို ကိုင်ထားရင်း လီအန်း၏ လက်များက အနည်းငယ် တုန်ရင်နေခဲ့သည်။
ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်သောင်းတောင်လား။
သူတို့ရဲ့ အဆင့် ‘ဒီ’ လေလံရုံရဲ့ တစ်နှစ်တာ အကောင်းဆုံး ဝင်ငွေကတောင် ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်သိန်းကျော်ရဖို့ မနည်းရုန်းကန်ရတာ။
ဒီသခင်အသစ်လေးက စတင်မတည်ငွေအဖြစ် ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်သောင်းကို အေးအေးဆေးဆေး ထုတ်ပေးလိုက်တာလား။
လီအန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ဒါဆို... ဒီလူက ဒီနေရာကို အနှင်ခံရတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။
နန်းတော်ထဲက အဆင့်မြင့် လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ သားသမီးဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံရအောင် စေလွှတ်လိုက်တာ နေမှာ။
ဒါမှမဟုတ် အထူးမစ်ရှင်တစ်ခုခု ရှိနေတာလား။
ပြီးတော့ သခင်လေး ကိုယ်တိုင်စီစဉ်မယ့် နောက်ဆုံး ပွဲသိမ်းပစ္စည်းဆိုတာကကော...
မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟည်းသွားစေမယ့် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်နေမလား။
သခင်လေးက ဒီပထမဆုံး လေလံပွဲကို သုံးပြီး သုတိုမြို့မှာ လေလံရုံရဲ့ နာမည်ကို တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာအောင် လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။
ဒီလိုတွေးမိလိုက်တာနဲ့ လီအန်း၏ အရင်က စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ သံသယတွေအားလုံးက နှင်းခိုးတွေလို လွင့်ပျယ်သွားပြီး ၎င်းတို့နေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ တက်ကြွမှုတွေ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။
ဒီလူငယ်သခင်လေးက တကယ်ပဲ အသက်မဲ့နေတဲ့ ဒီလေလံရုံကို အသက်သွင်းပေးနိုင်မလား မသိဘူး။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး”
“လက်အောက်ငယ်သား နားလည်ပါပြီ”
လီအန်းက ကျောကို မတ်လိုက်သည့်အခါ အသက် ဆယ်နှစ်ခန့် ပြန်ငယ်သွားသလိုမျိုး ထင်ရသည်။
“စိတ်ချပါ သခင်လေး။ သုတိုမြို့က သေးငယ်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိတဲ့ မြင်ကွင်းတွေနဲ့ အသင့်အတင့် ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေသာ ရှိမယ်ဆိုရင် လူတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာပါ”
“ကျွန်တော် အခုချက်ချင်းပဲ မြို့ထဲက ဝါရင့်ဆိုင်အချို့နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ကြေးစားအဖွဲ့တွေဆီ သွားပြီး အဆက်အသွယ်လုပ်ကာ ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရနိုင်မလားဆိုတာ သွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်”
နင်လျူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
“ကောင်းပြီ”
“သွားတော့”
လီအန်းက နင်လျူကို နောက်တစ်ကြိမ် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် အနောက်မှာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ငယ်သားတွေကို လှည့်ပြီး အော်ဟောက်လိုက်သည်။
“မင်းတို့က ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ”
“ရှောင်ဝမ်... သခင်လေးကို သခင်လေးရဲ့ နားနေဆောင်ဆီ လိုက်ပို့ပြီး အနားယူစေလိုက်”
“ကျန်တဲ့ကောင်တွေ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ မြန်မြန်လုပ်ကြစမ်း”
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူက ကျန်တဲ့ငယ်သားနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး လေလံခန်းမဆောင်ထဲကနေ ခပ်သွက်သွက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ရှောင်ဝမ် ဟု ခေါ်သော လူငယ်လေးက သတိပြန်ဝင်လာပြီး နင်လျူ၏ ဘေးသို့ အမြန်ကပ်ကာ ဖားချင်ယောင်ဆောင်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“သခင်လေး... ဒီဘက်ကို ကြွပါခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် သခင်လေးရဲ့ နားနေဆောင်ဆီ လိုက်ပို့ပါရစေ”
နင်လျူ ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ရှောင်ဝမ် ဆိုသည့် လူငယ်လေးနောက်ကနေ ပုဆိုးတန်းလန်းနှင့် ခြောက်ကပ်နေသော လေလံခန်းမကို ဖြတ်ကျော်ကာ နောက်ဖေးကွင်းပြင်ဆီသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
သခင်လေးရဲ့ နားနေဆောင်ကတော့ နောက်ဖေးကွင်းပြင်ထဲမှာ သီးသန့်ဆောက်ထားတဲ့ အဆောက်အအုံအသေးလေးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းပမာဏ သေးငယ်ကာ အပြင်အဆင်ကလည်း ရိုးရှင်းလှသည်။
ဒုတိယထပ်က အနားယူဖို့ဖြစ်ပြီး ပထမထပ်ကတော့ အလုပ်လုပ်ဖို့နဲ့ ဧည့်သည်တွေကို လက်ခံတွေ့ဆုံဖို့ ဖြစ်သည်။ စာရေးခုံတစ်လုံး ကုလားထိုင် အနည်းငယ် စာအုပ်စင်တစ်ခုကလွဲလို့ ဘာမှမရှိချေ။
“သခင်လေး... ဒီမှာပဲ အနားယူလိုက်ပါခင်ဗျာ။ တစ်ခုခု လိုအပ်တာရှိရင် ကျွန်တော့်ကို အော်ခေါ်လိုက်ပါ”
ရှောင်ဝမ်က နင်လျူကို ဒုတိယထပ်အထိ လိုက်ပို့ပေးပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ အလိုက်တသိဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားပြီး တံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ်ပေးခဲ့သည်။
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နင်လျူ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
သူက ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားပြီး ထူထဲလှသော လိုက်ကာများကို ဆွဲပိတ်လိုက်ရာ အပြင်က အလင်းရောင်များအားလုံး ပြတ်တောက်သွားသည်။
အခန်းတစ်ခုလုံး မှောင်မှိုင်သွား၏။
စနစ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာက ထူးဆန်းလွန်းလှသဖြင့် ဘယ်သူ့ကိုမှ အသိပေးလို့ မဖြစ်ချေ။
အခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်ရင်း သူ၏စိတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
‘စနစ်... အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ ကိုယ်ရံတော်ကို ခေါ်ထုတ်ပေးပါ’
‘အမိန့်ကို အတည်ပြုပါပြီ’
‘အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ ကိုယ်ရံတော်ကို ခေါ်ထုတ်နေပါသည်...’
ဝူး...
ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်ရဲ့ မှိန်ပျပျ လှုပ်ခတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နင်လျူ၏ ရှေ့က လေထုက ရေပြင်လိုမျိုး လှိုင်းထသွားသည်။
ထို့နောက်တွင် အရပ်အမောင်း မြင့်မားထည်ဝါသော လူတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်က အခန်းထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
သူက အမည်းရောင် ဝတ်စုံအကျပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလတ်တန်းစား လူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တည်ကြည်သော မျက်နှာနှင့် လင်းယုန်ငှက်လို စွဲမြဲထက်မြက်သော မျက်ဝန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူ ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်သော်လည်း ထိန်းချုပ်ထားသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါတစ်ခုက အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။
[အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ ကိုယ်ရံတော် - ဝမ်ဝေ]
[စွမ်းအားအလင်း - လျှို့ဝှက်သံချပ်ကာ မြေနဂါး (ကာကွယ်ရေးစနစ်)]
[ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား အဆင့် - အဆင့် ၇၅]
[စွမ်းအားကွင်းများ ဖွဲ့စည်းမှု - အဝါ အဝါ အခရမ်း အခရမ်း အမည်း အမည်း အမည်း]
ဝမ်ဝေ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူက ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ညာဘက်လက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ပြီး နင်လျူကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ဝမ်ဝေ... သခင်ကြီးကို သတင်းပို့ပါတယ်”
အဆင့် ၇၅ ရှိတဲ့ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဟုတ်စ။
နင်လျူက သူ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေတဲ့ ဝမ်ဝေကို စိုက်ကြည့်ရင်း အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ စင်ကြယ်တဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ခံစားလိုက်ရကာ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာရသည်။
ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် အလင်းလက်နန်းတော်မှာဆိုရင် အတွင်းစည်းတပည့်တွေတောင် အခုလို အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ ကိုယ်ရံတော်မျိုး မရနိုင်ကြဘူး။
များသောအားဖြင့် နန်းတော်ရဲ့ တကယ့် ပါရမီရှင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ဆောင်ထားတဲ့ အမာခံ အကြီးအကဲတွေပဲ ဒီလိုမျိုး အခွင့်အရေးကို ရရှိကြတာ။
အခုတော့ နန်းတော်ကနေ “စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရတဲ့” အပြင်စည်းတပည့်ဖြစ်တဲ့ သူ့မှာ အဆင့် ၇၅ ရှိတဲ့ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်နေပြီ။
ဒီအသစ်အသစ်သော လက်ဆောင်ထုပ်က တကယ့်ကို ရက်ရောလွန်းလှသည်။
ဝမ်ဝေ ရှိနေမှတော့ သုတိုမြို့လို နေရာအသေးလေးမှာ ကြီးမားတဲ့ မတော်တဆမှုမျိုး မရှိရင် သူ့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကတော့ အပြည့်အဝ စိတ်ချရပြီလို့ သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။
“ထပါ ဝမ်ဝေ”
နင်လျူက စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းရင်း ပြောလိုက်၏။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး”
ဝမ်ဝေက ထရပ်လိုက်ပြီး ဘေးနားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကို ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သေချာအာရုံမစိုက်ပါက သူ့ထံမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို သိရှိနိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
နင်လျူက ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် စနစ်၏ အသံက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်၏။
တီ...
‘အိမ်ရှင်သည် ၎င်း၏ ပထမဆုံး လေလံပွဲကို ကျင်းပတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသည်။ မဖြစ်မနေ လေလံတင်ရမည့် ပစ္စည်းကို စတင်ရွေးချယ်ရန် အတည်ပြုပါသလား’
မဖြစ်မနေ လေလံတင်ရမည့် ပစ္စည်း ဟုတ်စ။
နင်လျူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။
စနစ်ရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေထဲမှာ လေလံပွဲတိုင်းမှာ စနစ်က “သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူတစ်ဦး” နဲ့ အလွန်နီးစပ်မှုရှိတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကျပန်းရွေးချယ်ပြီး လေလံတင်ခိုင်းမယ်လို့ ပါရှိသည်။
သူ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွား၏။
ဒီ “သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူတစ်ဦး” ဆိုတာ ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။ ပြီးတော့ ဘယ်လိုပစ္စည်းမျိုး ဖြစ်မလဲ။
သူကတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ ရတနာတစ်ခုခု ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်မိသည်။ အဆုံးမှာတော့ စနစ်ကနေ ထုတ်ပေးပြီး မဖြစ်မနေ တင်ခိုင်းတာဆိုတော့ အောက်တန်းကျတဲ့ ပစ္စည်းတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား။
အကောင်းဆုံးကတော့ ကျင့်စဉ်စာအုပ်တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် ရှားပါးလှတဲ့ စွမ်းအားအရိုးတစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ကောင်းမယ်။
သူ့အနေနဲ့ ပြန်အမ်းငွေ ရဦးမှာကို မမေ့သင့်ဘူးလေ။
‘ရွေးချယ်မှုကို အတည်ပြုတယ်’
နင်လျူက စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
‘ရွေးချယ်မှု စတင်ပါပြီ...’
နူးညံ့သော အလင်းရောင်တစ်ခုက နင်လျူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။
ထိုအလင်းရောင်အတွင်းမှ ပစ္စည်းတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်က တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာ၏။
နင်လျူက အသက်ကိုပင် ခပ်မှန်မှန်ရှူရင်း ထိုအလင်းရောင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
လာပြီ။
ဘာဖြစ်မလဲ။
အလင်းရောင်က ပြယ်လွင့်သွားသည်။
ပန်းရောင်... အမွေးပွပွ ယုန်နားရွက်ပါတဲ့ အိပ်ဝတ်စုံတစ်ထည်က နင်လျူ၏ လက်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
နင်လျူက မိမိလက်ထဲက နူးညံ့ပြီး ပိုးသားလို ချောမွေ့နေကာ သင်းပျံ့တဲ့ ရနံ့လေးတောင် ထွက်နေတဲ့ အဝတ်အစားကို ကြည့်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး ကျောက်ရုပ်လို အေးခဲသွားရတော့သည်။
[လေလံပစ္စည်းအမည် - စီယောင်ဝူ၏ အိပ်ဝတ်စုံ (ပန်းရောင် ယုန်နားရွက်ဗားရှင်း)]
[ပစ္စည်းဖော်ပြချက် - မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ နေ့စဉ်ဝတ် အိပ်ဝတ်စုံ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်သင်းရနံ့ မှိန်ပျပျ ကျန်ရှိနေပါသည်။ သတ်မှတ်ထားသော လူအချို့အတွက် ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော ဆွဲဆောင်မှု ရှိပါသည်။]
[မဖြစ်မနေ လေလံတင်ရမည့် စည်းကမ်းချက် - ဒီလေလံပွဲရဲ့ ဒသမမြောက် ပစ္စည်း တစ်နည်းအားဖြင့် ပွဲသိမ်းအကောင်းဆုံး ရတနာအဖြစ် တင်သွင်းရမည်။]
[အခြေခံဈေးနှုန်း - ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၅၀၀]
နင်လျူ : “...”
သူက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လိုက်ရာ မျက်နှာက ကြွက်သားများ အနည်းငယ် တုန်ခါနေခဲ့သည်။
စီယောင်ဝူ ဟုတ်စ။
ဘယ်သူလဲ။
သူမရဲ့ ရနံ့ ကျန်နေသေးပြီး လူအချို့အတွက် ဖော်ပြမတတ်နိုင်တဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ် ဟုတ်စ။
ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံးအချက်က... အခြေခံဈေးနှုန်းက ရွှေဒင်္ဂါးပြား ငါးရာတောင်လား။
သူက အခု အခြေခံကျင့်ကြံသူ အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ ပြီးတော့ ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် အလင်းလက်နန်းတော်မှာတုန်းက သူ့ရဲ့ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးက ရွှေဒင်္ဂါးပြား ဆယ်ပြားပဲ ရှိတာ။
ဒီအိပ်ဝတ်စုံက ချစ်စရာကောင်းပြီး ရနံ့သင်းပျံ့တာကလွဲလို့ ဘာမှထူးခြားမှုမရှိတာကို အခြေခံဈေးနှုန်းက ရွှေဒင်္ဂါးပြား ငါးရာတောင် သတ်မှတ်ထားတယ် ဟုတ်စ။
ဒါက သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ အပင်ပန်းခံပြီး စုဆောင်းထားခဲ့ရတဲ့ စုဆောင်းငွေအားလုံးထက် ပိုများနေသေးသည်။
‘စနစ်’
နင်လျူ နောက်ဆုံးတော့ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ စိတ်ထဲကနေ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
‘မင်းက ဒါကို လေလံပစ္စည်းလို့ ခေါ်တာလား’
‘ဒါကမှ ပွဲသိမ်း အကောင်းဆုံး ရတနာတဲ့လား’
‘အခြေခံဈေးနှုန်း ရွှေဒင်္ဂါးပြား ငါးရာဆိုတော့ မင်း လူတွေကို ဓားပြတိုက်တာကမှ ပိုမြန်ဦးမယ်’
‘ဒီပစ္စည်းကို... ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူပုံအလယ်မှာ ထုတ်ပြရမှာလဲ’
သူကတော့ အစက စနစ်ကနေ တကယ့် ရတနာအစစ်အမှန်တစ်ခု ထုတ်ပေးပြီး ပွဲသိမ်းပစ္စည်းအဖြစ် တင်သွင်းကာ ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်သောင်းတန် ကြော်ငြာမှုနဲ့ ကိုက်ညီအောင် လုပ်ပြီး ပထမဆုံး လေလံပွဲကို နာမည်ကြီးအောင် လုပ်မလို့ ကြံစည်ထားတာ။
အခုတော့ ရလဒ်က ဒါကြီးလား...
အကယ်၍ လီအန်းသာ သူ့ရဲ့ သခင်အသစ်လေး “သေချာပြင်ဆင်ထားပါတယ်” ဆိုတဲ့ ပွဲသိမ်းရတနာက ဒါကြီးမှန်း သိသွားရင်...
လီအန်းက သူ့ကို တကယ်ပဲ စိတ်ရူးပေါက်ပြီး ရူးသွားပြီလို့ ထင်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို နင်လျူက မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးရဲ့ ကိုယ်သင်းရနံ့ သင်းပျံ့နေတဲ့ အိပ်ဝတ်စုံကို ကိုင်ထားရင်း လက်တွေ ပူလောင်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီ “ပွဲသိမ်း ရတနာ” ကို လေလံစင်မြင့်ပေါ် တင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြမယ့် ဧည့်သည်တွေရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေကို သူ မျက်လုံးထဲမှာ ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် မြင်ယောင်လာမိသည်။
ဒေါသထွက်တာလား။ အရှက်ရတာလား။ နာကျင်တာလား။
နေဦး...
နင်လျူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ စနစ်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် စည်းကမ်းချက်။
လူတွေရဲ့ စိတ်ခံစားချက် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်တဲ့အခါ... ပြန်အမ်းငွေ အဆပေါင်းက အပိုဆောင်း ကျပန်း မြှင့်တင်မှု ရရှိမယ် မဟုတ်လား။
ဒါဆိုရင်...
ဒီထူးဆန်းလှတဲ့ လေလံပစ္စည်းက လုံးဝ အသုံးမဝင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။
နင်လျူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက မသိမသာ အပေါ်သို့ ကွေးညွတ်သွားတော့သည်။