အခန်း (၁၅) - အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်ရှိသော လရောင်ဝိညာဉ်ယုန် ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ
ရှောင်ဝူနှင့် ဖလန်းဒါးတို့အုပ်စု မိမိတို့၏ ထိုင်ခုံများဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည့် အချိန်မှာပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များက လေလံစင်မြင့်ထက်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။
ထန်ဆန်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ပြီး အသံခပ်တိုးတိုးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။
“ရှောင်ဝူ မင်း ဘာဖြစ်လို့ အဲဒါကို ရအောင်ဝယ်ဖို့ အတင်းပြောနေရတာလဲ။ အဲဒီပစ္စည်းက မူလကတည်းက မင်းရဲ့ ဥစ္စာမဟုတ်ဘူးလား”
ရှောင်ဝူက တခိခိ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထန်ဆန်း၏ လက်မောင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။
“အို... အစ်ကိုကြီးရယ် ငါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးလို့ ပြောသားပဲ”
“ဒါက သေးငယ်တဲ့ နားလည်မှုလွဲတာသက်သက်ပါ အခုတော့ အားလုံး ရှင်းလင်းသွားပါပြီ”
သူမ၏ မျက်ဝန်းကြီးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ရင်း ထန်ဆန်း၏ စူးစမ်းလိုသော အကြည့်များကို တမင်တကာ ရှောင်လွှဲလိုက်ကာ ခေါင်းကို လေလံစင်မြင့်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။
“ကြည့်... ကြည့် လေလံပွဲ ပြန်စနေပြီ”
ထန်ဆန်းကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
ရှောင်ဝူက ကိစ္စမရှိသလိုမျိုး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုမူလေလေ သူ့ရရှိထားသည့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုက ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
အဲဒီ လေလံရုံပိုင်ရှင်က သူမကို တကယ်ပဲ ဘာတွေ ပြောလိုက်လို့လဲ။
ရှင်းပြချက်သက်သက်ပဲလား။
စင်မြင့်ထက်တွင်မူ မန်နေဂျာ လီအန်းက နဖူးပြင်ထက်က ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ကို အတင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းလိုက်ရသည်။
သူ့ခေါင်းထဲတွင်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော မေးခွန်းများဖြင့် ဆူညံနေခဲ့သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးက အလျှော့ပေးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ လေလံပွဲကိုတော့ ဆက်လက် ကျင်းပရမည် ဖြစ်သည်။
သူက လေလံတူကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။
“ဟမ်း... လေးစားအပ်ပါသော ဧည့်သည်တော်တို့ခင်ဗျာ ခုနက ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်”
“အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဒီ... ပန်းရောင် ယုန်နားရွက် ညအိပ်ဝတ်စုံရဲ့ လေလံပွဲကို ဆက်သွားကြတာပေါ့”
“နောက်ဆုံး ပေးဈေးက ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ခြောက်ရာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီထက် မြှင့်ပေးမယ့်လူ ရှိပါသေးလား”
လီအန်း၏ အကြည့်က ဖလန်းဒါးနှင့် ထန်ဆန်းတို့ရှိရာ အရပ်သို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူက ဒီပူလှတဲ့ မီးခဲကြီးကို မိမိလက်ထဲကနေ အမြန်ဆုံး စွန့်ထုတ်ပစ်ချင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ခြောက်ရာ... တစ်ကြိမ်”
“ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ခြောက်ရာ... နှစ်ကြိမ်”
ခန်းမတစ်ခုလုံးကတော့ သုသာန်တစပြင်လို တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
လာပြီး နောက်နေတာလား။ ခုနက ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ကိစ္စတွေကို ဘယ်သူက မမြင်ဘဲ နေမှာလဲ။
အဆင့် ခုနစ်ဆယ်ကျော် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်တောင် ရှိနေတာလေ။
ပြီးတော့ တစ်ယောက်က အဲဒီကလေးတွေကို အထင်အရှား ကာကွယ်ပေးထားတာ ဖြစ်သည်။
ဘယ်သူကများ သူတို့နဲ့ လာပြီး ပစ္စည်းလုရဲမှာလဲ။ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေလို့လား။
ခြောက်ရာ နေနေသာသာ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ခြောက်ဆယ်ဆိုရင်တောင်မှ အခုအချိန်မှာ ဘယ်သူမှ စကားမပြောရဲကြချေ။
လီအန်းက လေလံတူကို ရိုက်ချတော့မည့် အချိန်မှာပင်...
“ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်”
တည်ငြိမ်လှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ထိုလူက ထန်ဆန်း ဖြစ်နေခဲ့၏။
သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဘာအမူအရာမှ ရှိမနေခဲ့ချေ။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ရှောင်ဝူက ဘာမှမပြောခဲ့ရင်တောင်မှ သူက ဒီဝတ်စုံကို ဝယ်ယူဖို့ စဉ်းစားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဒါက ရှောင်ဝူရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းလေ။ သူတစ်ပါးရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားအောင် သူ ဘယ်လိုမှ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။
ထိုပေးဈေးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူအများအပြားက ရင်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြတော့သည်။
ဟုတ်တာပေါ့။
နောက်ကွယ်မှာ အားကိုးစရာ ရှိနေတော့ စိတ်ကြိုက် လုပ်လို့ရတာပေါ့။
ဒါက လူတိုင်းကို ဒီပစ္စည်းကို ရအောင်ယူမယ်လို့ အတိအလင်း ပြသလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
လီအန်းကတော့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး လေလံတူကို အလောတကြီး ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
“ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်။ ဒီလေးစားအပ်ပါသော ဧည့်သည်တော်က ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင် ပေးလိုက်ပါပြီ”
“ဒီထက် မြှင့်ပေးမယ့်လူ ရှိပါသေးလား”
သူက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို အလွတ်သဘော ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပရိသတ်များကတော့ သဘာဝအတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။
“ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်... တစ်ကြိမ်”
“ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်... နှစ်ကြိမ်”
“ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်... သုံးကြိမ်”
ဒုန်း။
“ပိုင်ဆိုင်သွားပါပြီ”
လီအန်းက လေလံတူကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီး ပိဿာချိန် တစ်ထောင်လောက်ရှိတဲ့ အလေးကြီးတစ်ခု လွတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒီပစ္စည်းကို ပိုင်ဆိုင်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ခင်ဗျာ”
သူက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စိတ်ခံစားချက်ကို ပြန်ပြင်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်၏။
“လေးစားအပ်ပါသော ဧည့်သည်တော်တို့ခင်ဗျာ အခုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် လေလံရုံရဲ့ အထူးလေလံပွဲက အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ”
“လေလံပစ္စည်း အောင်မြင်စွာ ဆွဲထားနိုင်ခဲ့တဲ့ ဧည့်သည်တော်များ အားလုံးအနေနဲ့ ခဏနေရင် နောက်ကွယ်က အခန်းဆီကို ကြွရောက်ပြီးတော့ လေလံပစ္စည်း လဲလှယ်မှု အဆင့်ဆင့်ကို ပြုလုပ်ပေးကြပါရန် ပန်ကြားအပ်ပါတယ်ခင်ဗျာ”
“ကြွရောက်လာပေးကြတဲ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လီအန်းက လေလံစင်မြင့်ထက်ကနေ ထွက်ပြေးသကဲ့သို့ ဆင်းသွားခဲ့တော့သည်။
လေလံခန်းမအတွင်းရှိ ဧည့်သည်များကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး ခုနက ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မြင်ကွင်းကြီးကို ဆွေးနွေးရင်း အပြင်သို့ တစ်ဖွဲဖွဲ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
ဖလန်းဒါးက ဒိုင်မုပိုင် မာဟုန်ကျွင်းတို့နှင့်အတူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။
“ရှောင်ဆန်း သွားပြီး ကိစ္စတွေကို လုပ်လိုက်ဦး”
ဖလန်းဒါးက ရှောင်ဝူကို ကြည့်လိုက်ပြီး စကားပြောရန် ကြံစည်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
“ငါတို့ မင်းကို ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်နေမယ်”
“ကောင်းပါပြီ”
ထန်ဆန်းက ပြန်လည် ထူးလိုက်ပြီး နောက်ကွယ်က အခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူက ရှောင်ဝူ၏ ဘေးနားကနေ ဖြတ်သန်းသွားစဉ်မှာပင် ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အသံခပ်တိုးတိုးဖြင့် ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်၏။
“ရှောင်ဝူ မင်း တကယ်လို့ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ငါ့ကို မပြောပြရင်တော့ ငါ ဘယ်လိုမှ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး”
ရှောင်ဝူလည်း ရှောင်လွှဲလို့မရတော့မှန်း သိသဖြင့် ထန်ဆန်း၏ အင်္ကျီလက်စွပ်ကို ဆွဲကာ လူသူနည်းပါးလှသော ထောင့်စွန်းတစ်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရတော့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေခဲ့ပြီး တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
“အို... ဒါက... ဒါက ငါ့ရဲ့ ညအိပ်ဝတ်စုံက အခိုးခံရတာလေ ပြီးတော့ ဘယ်လိုဖြစ်လို့လဲမသိဘဲ ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီး လေလံတင်ခံရတာ”
“အဲဒီ မန်နေဂျာက ငါ့ကို တောင်းပန်ပါတယ် ပြီးတော့ သူက တကယ့်ကို ရိုးရိုးသားသား တောင်းပန်ခဲ့တာပါ”
ထန်ဆန်းကတော့ ဒီရှင်းပြချက်ကို လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။
“ဒါတင်ပဲလား”
“ဟုတ်တယ်... ပြီးတော့ သူက ပြောသေးတယ်...”
ရှောင်ဝူ၏ မျက်ဝန်းများက လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး အသံကလည်း ပိုမို တိုးညှင်းသွားခဲ့သည်။
“သူက ပြောတယ် လျော်ကြေးအနေနဲ့ ဒီညအိပ်ဝတ်စုံက ဘယ်လောက်ဈေးနဲ့ပဲ ရောင်းရရောင်းရ သူက ငါ့ကို အဲဒီဈေးရဲ့ ဆယ်ဆ လျော်ကြေးပေးမယ်တဲ့”
ဆယ်ဆ ဟုတ်စ။
ထန်ဆန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။
ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်ရဲ့ ဆယ်ဆဆိုရင်တော့ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်သောင်း ဖြစ်သည်။
ဒီလိုမျိုး လုပ်ရပ်က...
သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ အဲဒီ မန်နေဂျာက တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ ရက်ရောတာလား။
ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် အကြောင်းအရင်း ရှိနေသေးလို့လား။
ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်သောင်းကို သုံးပြီး ရှောင်ဝူ၏ ဒေါသတရားများနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ ပြဿနာကြီးတွေကို နှိမ်နင်းလိုက်တာလား။
ထန်ဆန်း၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးများ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး ရှောင်ဝူကို ကြည့်ရသည့် အကြည့်ကလည်း ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာခဲ့ရသည်။
“သူက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ”
“ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ”
ရှောင်ဝူက ခြေထောက်ကို တစ်ချက် စောင့်လိုက်ပြီး ပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်က ပိုမို နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။
“သူက အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရလို့ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အဲလိုမျိုး ပြောခဲ့တာပဲ”
“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ အစ်ကိုကြီး သွားပြီး ပစ္စည်း သွားယူတော့”
သူမက ထန်ဆန်းကို ဆက်ပြီး ငြင်းခုံခွင့်မပေးတော့ဘဲ နောက်ကွယ်က အခန်းဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်တော့သည်။
ထန်ဆန်းက ရှောင်ဝူကို နောက်လှည့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရင်ထဲက သံသယကြီးကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ရကာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။
ထိုတစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
လေလံရုံ၏ အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ မန်နေဂျာရုံးခန်းအတွင်း၌မူ...
နင်လျူ၏ ရှေ့က စားပွဲခုံပေါ်တွင် ရှိနေသည်က ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးများ မဟုတ်ကြချေ သို့မဟုတ် တန်ဖိုးကြီးလှသော ရတနာများလည်း မဟုတ်ချေ။ အဲဒါက သေသေချာချာ ခေါက်ထားသည့် အမျိုးသမီး ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ ဖြစ်ပြီး နူးညံ့လှသော ငွေဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။
လရောင်ဝိညာဉ်ယုန် ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ။
ခုနတင် အဲဒီ ပန်းရောင် ယုန်နားရွက် ညအိပ်ဝတ်စုံကို ထန်ဆန်းက ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်ဖြင့် လေလံဆွဲသွားခဲ့ပြီးနောက် စနစ်၏ အသံက သူ့ခေါင်းထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
[တီ... အထူးလေလံပစ္စည်းကို အောင်မြင်စွာ ရောင်းချနိုင်ခဲ့ပါပြီ]
[အထူးဖြစ်ရပ် ‘မူလပိုင်ရှင်ထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း’ ကို စတင်လိုက်ပါပြီ စနစ်၏ သတ်မှတ်ချက် - အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်ရှိနေပါသည်]
[အားလုံးကို ခြုံငုံသုံးသပ်ပြီးနောက် ရရှိမည့် အဆပေါင်းကတော့ - အဆ ၁၀၀ ဖြစ်ပါသည်]
[အိမ်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ် ရရှိသွားသည့် ပစ္စည်းကတော့ - လရောင်ဝိညာဉ်ယုန် ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ ဖြစ်ပါသည်]
အဆတစ်ရာ ဟုတ်စ။
နင်လျူက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။
အဆတစ်ရာပဲ ရှိတာလား။
ဒီတစ်ကြိမ် ပြန်အမ်းငွေ အဆပေါင်းကတော့ မူလက ကိစ္စရပ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် တော်တော်လေး နိမ့်ကျနေခဲ့သည်။
“အနည်းငယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေတယ်...”
နင်လျူက ခုနတင် နောက်ကွယ်မှာ ရှောင်ဝူနဲ့ စကားပြောခဲ့တာကို ပြန်လည် တွေးတောမိသွားခဲ့သည်။ သူက အမှန်တရားအားလုံးကို ပြောပြခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
ဝမ်ဝေက အဲဒီ ဒေါသထွက်နေတဲ့ မိန်းကလေးငယ်ကို သူ့ရှေ့ကို ခေါ်လာပေးခဲ့စဉ်မှာပင် နင်လျူက ချက်ချင်း သေချာသွားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ထို တိုးညှင်းသော်လည်း စနစ်ကိုတော့ လိမ်ညာလို့မရတဲ့ အထူးအရှိန်အဝါက... လူသားအသွင် ဖန်တီးထားတဲ့ အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ အဲဒီ ပန်းရောင် ယုန်နားရွက် ညအိပ်ဝတ်စုံရဲ့ ပုံစံနဲ့ သူမဆီကနေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ နူးညံ့သော အရိုးယုန် အရှိန်အဝါအရဆိုရင်... သံသယရှိစရာမလိုဘဲ အသက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် တစ်ဆယ့်သုံးနှစ်ပဲ ရှိဦးမယ့် ဒီမိန်းကလေးငယ်က အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ နူးညံ့သော အရိုးယုန် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် နင်လျူက စိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းလိုက်ရသည်။ သူက အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်နဲ့ တကယ်ပဲ ပတ်သက်ချင်လို့လား။
နင်လျူက ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းဆိုသလို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်၏။ ဘေးအန္တရာယ်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းလှသည်။
သူ့နောက်ကွယ်မှာ စနစ်ရှိနေပြီး ဝမ်ဝေက ကာကွယ်ပေးထားတာ မှန်ပေမယ့် သူက မိမိကိုယ်ကို စိတ်ကြိုက် လုပ်လို့ရပြီလို့ ထင်နေလောက်အောင်အထိ မိုက်မဲတဲ့လူ မဟုတ်ချေ။ အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ မဟုတ်သေးချေ။
ထို့ကြောင့် သူက လိမ်ညာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက “အခိုးခံရတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုက မတော်တဆ လေလံရုံထဲကို ဝင်လာတာ” ဆိုပြီး ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ဖန်တီးလိုက်ကာ ရိုးရိုးသားသား တောင်းပန်ခဲ့ပြီး လေလံဈေးရဲ့ ဆယ်ဆကို လျော်ကြေးပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့သည်။
အဲဒီ မိန်းကလေးငယ်က ဒေါသထွက်နေတာ မှန်ပေမယ့် စိတ်သဘောထားကတော့ မရှုပ်ထွေးဘူးဆိုတာကို သူ မြင်နိုင်ခဲ့သည် အထူးသဖြင့် ဆယ်ဆ လျော်ကြေးပေးမယ်ဆိုတာကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အခါမှာတော့ သူမရဲ့ ဒေါသတရား အများစုက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
အခုကြည့်ရတာတော့ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က စနစ်ရဲ့ ပြန်အမ်းငွေ အဆပေါင်းအပေါ်မှာ သက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့ပုံရသည်။
“လိုအပ်ချက်ဆိုတာကတော့... ငါ့ရဲ့ မရိုးသားမှုကို ပြောတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
နင်လျူက မိမိဘာသာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း သူ နောင်တမရချေ။
ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ပြဿနာကြီးတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ပြန်အမ်းငွေ အဆပေါင်း အနည်းငယ် နိမ့်ကျသွားတာက လုံးဝကို လက်ခံနိုင်စရာ ရှိနေခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် ဒီဆုလာဘ်ကလည်း တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ အကြည့်က လရောင်ဝိညာဉ်ယုန် ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံဆီသို့ ပြန်လည် ကျရောက်သွားခဲ့၏။
ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံကတော့ နူးညံ့လှသော ငွေဖြူရောင် ဖြစ်ပြီး လရောင်ကို သုံးပြီး ရက်လုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွန် နူးညံ့လှသော ယုန်မွေးကဲ့သို့ အဆင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ထိတွေ့ရတာက နူးညံ့ချောမွေ့လှကာ ထူးဆန်းလှသော ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်။ ရင်ဘတ်နှင့် ကျောပြင်ထက်တွင်မူ တောက်ပလှသော ငွေရောင်ချည်မျှင်များဖြင့် လရောင်ဆီသို့ ပြေးလွှားနေသည့် သက်ဝင်လှပသော ငွေရောင်ယုန်လေးများကို ပုံဖော်ထားသဖြင့် ပိုမို သန့်စင်လှပနေခဲ့သည်။
ဒါက သာမန်ပစ္စည်း မဟုတ်တာ သေချာလှသည်။
နင်လျူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ထိုကာကွယ်ရေးဝတ်စုံကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထိတွေ့ရတာက အေးမြလှသော်လည်း စူးရှတဲ့ အအေးဓာတ်မျိုး မဟုတ်ဘဲ နွေးထွေးချောမွေ့လှသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဆန့်ထွက်နိုင်စွမ်းကလည်း အလွန် ကောင်းမွန်လှသဖြင့် သေးငယ်ပုံရသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ မတူညီတဲ့ ဝတ်ဆင်သူတွေနဲ့ အဆင်ပြေအောင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ပစ္စည်းအမျိုးအစားနဲ့ လက်ရာကို ကြည့်ရုံရုံဖြင့် ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် အလင်းလက်နန်းတော်ရဲ့ တပည့်တစ်ဦးအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံအရဆိုရင် အဲဒါရဲ့ တန်ဖိုးက အနည်းဆုံးတော့ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး သောင်းချီ တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ဗဟိုတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာတောင်မှ ပန်းပဲဆရာအသင်းက နတ်ဘုရားအဆင့် လက်ရာပိုင်ရှင် ပန်းပဲဆရာ အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဒီလိုမျိုး အရည်အသွေးရှိတဲ့ ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံကို သွန်းလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
စနစ်က ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်သိန်း တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဒီကာကွယ်ရေးဝတ်စုံကတော့ တကယ့်ကို လျှော့တွက်ထားတာ ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှ၏။
ထို့နောက်တွင်တော့ နင်လျူက စနစ်က ပေးထားသည့် ပစ္စည်းဖော်ပြချက်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
* **အမည်** - လရောင်ဝိညာဉ်ယုန် ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ
* **အမျိုးအစား** - ကာကွယ်ရေး အမျိုးအစား ဝိညာဉ်လက်နက်
* **စွမ်းရည် (၁) - လရောင် အကာအကွယ်** - မိမိပတ်ဝန်းကျင်က လရောင်စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူပြီး ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံအတွင်းမှာ သိမ်းဆည်းထားမည်။ ဝတ်ဆင်သူ တိုက်ခိုက်ခံရသည့်အခါတွင် ၎င်းက ကာကွယ်ရေးအတွက် ငွေဖြူရောင် လရောင်ဒိုင်းတစ်ခုကို အလိုအလျောက် အသက်သွင်းပေးလိမ့်မည်။ ဒိုင်း၏ ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားကတော့ သိမ်းဆည်းထားသည့် စွမ်းအင်ပမာဏပေါ်တွင် မူတည်သည်။ စွမ်းအင် ပြည့်နှက်နေသည့် အခြေအနေတွင် အဆင့် ခြောက်ဆယ်ကျော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လျှင်တော့ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန်အတွက် လရောင်ကို ထပ်မံ စုပ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။
* **စွမ်းရည် (၂) - ဝိညာဉ်ယုန် မြန်နှုန်း** - ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ၏ ပစ္စည်းအမျိုးအစားက ပေါ့ပါးလှပြီး ခံနိုင်ရည် မြင့်မားလှသဖြင့် ဝတ်ဆင်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းနှင့် တုံ့ပြန်မှုနှုန်းကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။
* **စွမ်းရည် (၃) - လရောင် ဆွဲဆောင်မှု** - လရောင်ရှိသည့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝတ်ဆင်သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးမှုနှုန်းကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။
ဟူး...
ဖော်ပြချက်ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် နင်လျူက အသက်ပင် ပြင်းထန်စွာ ရှူလိုက်မိသည်။ အဆင့် ခြောက်ဆယ်ကျော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တောင်မှ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိတယ်ပေါ့။ ဒါ့အပြင် မြန်နှုန်းကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးမှုကိုလည်း မြန်ဆန်စေသေးသည်။
အဆတစ်ရာ ပြန်အမ်းငွေနဲ့ ဒီလိုမျိုး ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ရရှိတာကတော့ ရှုံးတယ်လို့ ပြောလို့မရချေ။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပြင်ပကနေ ဝမ်ဝေ၏ တည်ငြိမ်လှသောအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
“သခင်လေး လေလံပွဲ ပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော် အဲဒီ မိန်းကလေးငယ်ကို ခေါ်လာခဲ့ပါပြီ”