အခန်း (၁၁) - ဒီပစ္စည်းကတော့... စုဆောင်းထားဖို့ တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိလှပါတယ်
[အိမ်ရှင်အနေနဲ့ စိတ်ချလက်ချ ရှိပါခင်ဗျာ။ စနစ်ကနေ ပြန်အမ်းပေးလိုက်တဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါမှန်သမျှက အိမ်ရှင်အပေါ်ကိုပဲ လုံးဝ သစ္စာရှိမှာ ဖြစ်ပြီး သစ္စာဖောက်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း လုံးဝ မရှိပါဘူး]
[လေလံပြန်တင်မယ့် ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... အကယ်၍ အိမ်ရှင်က စနစ်ဆီက ရထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ရောင်းဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ နောက်ထပ် ပြန်အမ်းငွေစနစ် ပွင့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး]
အေးစက်ပြီး စက်ရုပ်ဆန်လှသော အသံက ခံစားချက် လုံးဝမပါဘဲ သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။
လုံးဝ သစ္စာရှိတယ် ဟုတ်စ။
နင်လျူတစ်ယောက် ကြောင်အသွားခဲ့ရသည်။ သူက စနစ်၏ စကားကို သံသယဝင်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ထို "သစ္စာရှိခြင်း" ဆိုသည့် စကားလုံး၏ အလေးအပင်က တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ဒါက သာမန်သားရဲ မဟုတ်ဘဲ အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ သားရဲကြီး 'ရွှေရောင်မျက်ဝန်း ဟင်းလင်းပြင်ခွဲ ကျားရဲကြီး' ဖြစ်နေတာလေ။ ဒီလိုကောင်ကြီးက... သူ့အပေါ် သစ္စာရှိမှာ ဟုတ်စ။
သူ့ခေါင်းထဲတွင် တားမနိုင်ဆီးမရ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ဒါဆိုရင် အခု သူ့မှာ အနည်းဆုံး ဘွဲ့အမည်ရ ဒေါင်လော့ကျင့်ကြံသူကြီးအဆင့်ရှိတဲ့ စွမ်းအားကြီး ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက် ရသွားတာပေါ့။
နင်လျူ၏ နှလုံးသားက ထပ်မံ မြန်ဆန်စွာ တုန်ခါလာပြန်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ကြောက်လန့်လို့ မဟုတ်ဘဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် အလင်းလက်နန်းတော်မှာ ဘွဲ့အမည်ရ ဒေါင်လော့ကျင့်ကြံသူကြီး နှစ်ယောက် ရှိမှန်း သူသိသည်။ သို့သော်လည်း အဲဒီလူကြီးမင်း နှစ်ယောက်ပေါင်းရင်တောင်မှ အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို သေချာပေါက် နိုင်ပါ့မလား။
"နေဦး... သစ္စာရှိတာကတော့ ဟုတ်ပါပြီ ဒါပေမဲ့... ဒီကောင်ကြီးကို ငါ ဘယ်လိုကျွေးမွေးရမှာလဲ"
သူ့အတွေးများက လွင့်မျောလာခဲ့သည်။ ဒီကောင်ကြီးကို စနစ်ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာပဲ ဒီအတိုင်း ပစ်ထားလို့တော့ မဖြစ်ချေ။ အဲဒီလိုဆိုရင် မရှိတာနဲ့ ဘာမှ ထူးမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ အပြင်ထုတ်ပေးလိုက်ရအောင်ကော ဘယ်နေရာမှာ ထားမှာလဲ။
စောထောမြို့မှာ ရှိတဲ့ ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် လေလံရုံရဲ့ ပိုင်နက်က ဒီလောက်အသေးလေး နောက်ဖေးခြံဝန်းက ဒီကောင်ကြီး လှိမ့်ပတ်ဆော့ဖို့တောင် နေရာမလောက်ဘူး။ အဲဒီကျားကြီးကို ကြိုးဆွဲပြီး လမ်းပေါ် လျှောက်ခေါ်သွားလို့လည်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အဲဒီမြင်ကွင်းကို တွေးကြည့်ရုံတင် တော်တော်လေး ကြည့်ကောင်းနေပြီ။
ပြီးတော့ ၎င်းက ဘာစားတာလဲ။ အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို သာမန်အသားတွေ ကျွေးလို့တော့ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ အခြားဝိညာဉ်သားရဲတွေကို ကျွေးရမှာလား ဒါမှမဟုတ် နတ်ဖန်ဆင်းရတနာတွေ ကျွေးရမှာလား။ သူ မကျွေးနိုင်ပါဘူး။
နင်လျူတစ်ယောက် ခေါင်းတွေပါ မူးနောက်လာခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဒီကောင်ကြီးကို လေလံပြန်တင်ဖို့ ဆိုတာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့တာ သေချာသွားပြီ။ ဒီလိုမြို့အသေးလေးမှာ ဘယ်သူက ဝယ်နိုင်မှာလဲ။ ရောင်းရင်လည်း အရှုံးကြီး ရှုံးမှာပဲ။
ဒါတင်မကသေးဘူး ဒါက လူတွေသိသွားရင် အရမ်းကို အံ့ဩတုန်လှုပ်ကုန်ကြလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီကောင်ကြီးကို လောဘတက်လာရင် ဘွဲ့အမည်ရ ဒေါင်လော့ကျင့်ကြံသူကြီးတွေတောင်မှ သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို လာရောက်စုံစမ်းဖို့ မတွန်းဆုတ်ကြတော့ဘူး။ သူ့လက်အောက်မှာ အဆင့်ခုနစ်ဆယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုကာကွယ်နိုင်မှာလဲ။
သူက ဒီလိုမျိုး ချိုမြိန်ပေမယ့် အန္တရာယ်များလှတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို တွေးတောရင်း အတွေးကမ္ဘာထဲမှာ နစ်မျောနေစဉ်မှာပင် စင်မြင့်ထက်က လေလံပွဲကတော့ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက် ကျင်းပနေခဲ့သည်။
မန်နေဂျာ လီအန်း၏ အသံက လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်မှု အပြည့်ဖြင့် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
"နောက်ထပ် လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းကတော့ အနည်းငယ် ထူးခြားပါတယ်ခင်ဗျာ"
သူ့စကားကြောင့် ခန်းမတစ်ခုလုံးက လူတွေ၏ အာရုံက ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အလုပ်သမားနှစ်ယောက်က အနက်ရောင် ပိတ်စကြီး ဖုံးအုပ်ထားသည့် လှောင်အိမ်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ခုနက ကျားလှောင်အိမ်ထက် သေးငယ်သော်လည်း အတော်အတန် လေးလံပုံရသည်။
"ဒီပစ္စည်းကတော့... ကြယ်ရောင်ခြည်နိုင်ငံတော်အတွင်းက လျို့ရီမြို့ရဲ့ မှူးမတ်မျိုးနွယ် သမီးပျိုတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်"
လီအန်းက စကားလုံးကို သေသေချာချာ ရွေးချယ်ပြီး သတိထားကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ လှောင်အိမ်ပေါ်က အနက်ရောင် ပိတ်စကြီးကို ဆွဲလှန်လိုက်သည့်အခါ အထဲတွင် ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
အသက် တစ်ဆယ့်ခြောက် တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ခန့် ရှိမည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး စုတ်ပြဲနေသော်လည်း အထက်တန်းဆန်မှန်း သိသာလှသည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ရွှေရောင်ဆံနွယ်များက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာတွင် မျက်ရည်စများနှင့်အတူ ကြောက်လန့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေကာ လက်နှစ်ဖက်ကိုမူ နောက်ပြန် ကြိုးတုပ်ထားခြင်း ခံထားရသည်။
သူမက ဒီလို သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေရင်တောင်မှ အလွန် လှပချောမောလှပြီး မှူးမတ်မျိုးနွယ်တို့၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားလို့မရဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
လေလံခန်းမအတွင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒီကျွန်းဆွယ်ကြီးပေါ်မှာ လူတွေကို အရောင်းအဝယ်လုပ်တာက မဆန်းလှသော်လည်း အထူးသဖြင့် စစ်ရှုံးတဲ့ မှူးမတ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တွေကို ရောင်းချလေ့ရှိကြသည်။ ဒါပေမဲ့ မျိုးရိုးအမည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှိတဲ့ မြို့စားမင်းရဲ့ သမီးတစ်ယောက်ကို ဒါတင်မက ကြယ်ရောင်ခြည်နိုင်ငံတော်ကလူကို ဒီလို လေလံတင်တာကတော့ နည်းနည်း စိုးရိမ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ကြယ်ရောင်ခြည်နိုင်ငံတော်ဆိုတာ ကြယ်အင်ပါယာရဲ့ လက်အောက်ခံနိုင်ငံ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အင်ပါယာနဲ့ အမြဲတမ်း တင်းမာမှုတွေ ရှိနေသည့် နိုင်ငံ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဒီသမီးပျိုကတော့ မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးရိုးက ဆင်းသက်လာတာ ဖြစ်ပြီး လျို့ရီမြို့စားမင်းရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီး ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ အခြေခံ လေလံဈေးနှုန်းကတော့ ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ထောင် ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ် ဈေးပြိုင်ခေါ်ရင် အနည်းဆုံး ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ရာထက်မနည်း တိုးမြှင့်ပေးရပါမယ်"
လီအန်းက ဒီပစ္စည်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်ချင်ပုံရသဖြင့် ဈေးနှုန်းကို ချက်ချင်း ကြေညာလိုက်တော့သည်။
လေထုက ခေတ္တမျှ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ ထိုမိန်းကလေးက လှပသည်မှာ မှန်သော်လည်း ရန်သူ့လက်အောက်ခံ မြို့စားမင်းရဲ့ သမီးကို ဝယ်သွားရင် မလိုအပ်တဲ့ ဒုက္ခတွေ ရောက်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ထောင်နဲ့ တစ်ရာ"
ထောင့်စွန်းတစ်နေရာမှ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်လှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ထောင်နဲ့ နှစ်ရာ"
အခြားအသံတစ်သံကလည်း ချက်ချင်း လိုက်ခေါ်ပြန်သည်။
ဈေးနှုန်းက တဖြည်းဖြည်း တက်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုကြယ်ရောင်ခြည်နိုင်ငံတော်က မြို့စားမင်းသမီးလေးကို ဒုတိယထပ်က အထူးခန်းထဲက လူတစ်ယောက်က ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ထောင်နဲ့ သုံးရာဖြင့် ဝယ်ယူသွားခဲ့တော့သည်။
နင်လျူကတော့ ဒီကိစ္စအပေါ် ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား ခံစားမနေရချေ။ လေလံရုံဆိုတာ ဒီလိုပဲ ဘယ်လို ဆန်းပြားတဲ့ ပစ္စည်းမျိုးမဆို ပေါ်လာတတ်တာ သဘာဝပင်။ သူ စိတ်ဝင်စားသည်ကတော့...
[တီ... ကြယ်ရောင်ခြည်နိုင်ငံတော် လျို့ရီမြို့စားမင်းရဲ့ သမီးကို အောင်မြင်စွာ ရောင်းချပြီးပါပြီ။ အရောင်းအဝယ်ဖြစ်မြောက်သည့် ဈေးနှုန်း ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၁၃၀၀ ဖြစ်ပြီး ကျပန်းပြန်အမ်းငွေ အဆပမာဏကို စတင် တွက်ချက်နေပါသည်...]
ထပ်လာပြန်ပြီ။
နင်လျူတစ်ယောက် စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါကော ဘယ်လောက် ပြန်ရမှာလဲ။ ထပ်ပြီး အဆတစ်ထောင်ကြီးတော့ ဖြစ်မနေပါဘူးနော်။ စနစ်က သူ့ကို မြို့စားမင်းသမီး အယောက်တစ်ရာ ထပ်ပေးဖို့ ကြံစည်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အားနာစရာကြီးဗျာ။ အဲဒီလောက်အများကြီးကို သူ ဘယ်မှာ သွားထားရမှာလဲ။
[ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင်... အဆတစ်ရာ ပြန်အမ်းငွေစနစ်ကို ရရှိသွားပါသည်]
[ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင်... ရွှေဒင်္ဂါးပြားများကို ရရှိသွားပါသည်]
ဂျလွင်...
နင်လျူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရွှေဒင်္ဂါးပြားများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျလာသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်သိန်းနဲ့ သုံးသောင်း ဟုတ်စ။
သူ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိပြီးနောက် ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားရတော့သည်။ စနစ်က ဒီတစ်ခါတော့ တကယ့်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ပိုက်ဆံအပြင် လာပေးတာပဲ။ ကောင်းတာပေါ့ ဒါဆိုရင် အလုပ်လည်း ရှုပ်မနေတော့ဘူး။ အံ့ဩစရာကောင်းလှသည့် ရတနာတွေ ထွက်မလာခဲ့သော်လည်း ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်သိန်းနဲ့ သောင်းဂဏန်းဆိုတာကလည်း မနည်းလှသော နိဗ္ဗာန်ဘုံ စည်းစိမ်ပင် ဖြစ်သည်။
လေလံရုံ၏ ထောင့်စွန်းတစ်နေရာတွင်မူ...
ဒိုင်မုပိုင်က အလုပ်သမားများ ထိုမိန်းကလေးကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရင်း သူ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးနေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် လက်ဆစ်များပင် ဖြူလျော့နေခဲ့ရ၏။ ကြယ်အင်ပါယာ ဟုတ်စ။ ကြယ်အင်ပါယာက လူတွေ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ။ သူက ကြယ်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်ပါလျက်နှင့် မိမိအင်ပါယာရဲ့ ပြည်သူတစ်ယောက် ဒါတင်မက မြို့စားမင်းသမီးတစ်ယောက်ကို ဒီနေရာမှာ ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုလို လေလံတင်နေတာကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ရင်နာနာနဲ့ ထိုင်ကြည့်နေရရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်တော့ချေ။ ထိုအရှက်ရမှုက သူ့ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ သူက လက်ရှိမှာ လက်တွေ့ဘဝကနေ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေရတဲ့ အခြေအနေပျက် မင်းသားတစ်ပါးပဲဥစ္စာ အနာဂတ်မှာ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေပါဦးမလားဆိုတာတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မသေချာသေးတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲလေ။
လေလံပွဲကတော့ ဆက်လက် ကျင်းပနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"နံပါတ် ၆ ပစ္စည်းကတော့... 'ကြယ်ပြာကျောက်မျက်' ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ အပြစ်အနာအဆာ လုံးဝမရှိဘဲ စင်ကြယ်လှပြီး အအေးဓာတ်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေပါတယ်။ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ ဖန်တီးရာမှာ ဒါမှမဟုတ် လက်နက်တွေမှာ စီခြယ်ရာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဖြစ်ကြောင်း ထောက်ခံချက် ရရှိထားပါတယ်ခင်ဗျာ။ အခြေခံ လေလံဈေးနှုန်းကတော့ ရွှေဒင်္ဂါးပြား ရှစ်ရာ ဖြစ်ပါတယ်"
[တီ... ကြယ်ပြာကျောက်မျက်ကို ရောင်းချပြီးပါပြီ။ အရောင်းအဝယ်ဖြစ်မြောက်သည့် ဈေးနှုန်း ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၁၁၀၀ ဖြစ်ပြီး အဆတစ်ဆယ် ပြန်အမ်းငွေစနစ် ရရှိပါသည်။ ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင်... အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိ 'ရေခဲကျောက်ဆောင်ကျောက်စိမ်း' ကို ရရှိသွားပါသည်]
"နံပါတ် ၇ ပစ္စည်းကတော့... 'အနှစ်ထောင်ချီ မက်မွန်စေး' ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ အနှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိ မက်မွန်ပင်ကြီးရဲ့ အဆီအနှစ်ကနေ ထုတ်ယူထားတာ ဖြစ်ပြီး သက်စောင့်စွမ်းအင်တွေ အမြောက်အမြား ပါဝင်နေပါတယ်။ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသရာမှာ အလွန်ထူးခြားတဲ့ အထောက်အကူပြု ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ အခြေခံ လေလံဈေးနှုန်းကတော့ ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ထောင် ဖြစ်ပါတယ်"
[တီ... အနှစ်ထောင်ချီ မက်မွန်စေးကို ရောင်းချပြီးပါပြီ။ အရောင်းအဝယ်ဖြစ်မြောက်သည့် ဈေးနှုန်း ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၁၂၅၀ ဖြစ်ပြီး အဆငါးဆယ် ပြန်အမ်းငွေစနစ် ရရှိပါသည်။ ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင်... အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိ 'မက်မွန်စေး' ကို ရရှိသွားပါသည်]
"နံပါတ် ၈ ပစ္စည်းကတော့... 'အနှစ်ထောင်ချီ မီးမြွေသီး' ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ မီးတောင်အနက်ပိုင်းတွေမှာ ကြီးထွားလာတာ ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်လှတဲ့ မီးဘေးအဆိပ်အတောက်တွေ ပြည့်နှက်နေတာကြောင့် အကျိုးလည်း ရှိနိုင်သလို အန္တရာယ်လည်း များပါတယ်။ မီးဓာတ် သို့မဟုတ် အဆိပ်ဓာတ် သိုင်းဝိညာဉ်ပိုင်ရှင် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ကျင့်ကြံမှုကို အများကြီး အထောက်အကူပြုစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ အခြေခံ လေလံဈေးနှုန်းကတော့ ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ထောင် ဖြစ်ပါတယ်"
[တီ... အနှစ်ထောင်ချီ မီးမြွေသီးကို ရောင်းချပြီးပါပြီ။ အရောင်းအဝယ်ဖြစ်မြောက်သည့် ဈေးနှုန်း ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၁၈၀၀ ဖြစ်ပြီး အဆငါးဆယ် ပြန်အမ်းငွေစနစ် ရရှိပါသည်။ ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင်... အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိ 'မီးမြွေသီး' (တစ်လုံး) ကို ရရှိသွားပါသည်]
"နံပါတ် ၉ ပစ္စည်းကတော့... 'ကြယ်တာရာသံရိုင်း' ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ အလေးချိန် ပိဿာငါးဆယ်ခန့် ရှိပြီး သိပ်သည်းဆ အလွန်မြင့်မားကာ မီးဘေး ရေဘေးတို့ကို ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်။ နတ်လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်ရာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ အခြေခံ လေလံဈေးနှုန်းကတော့ ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ထောင် ဖြစ်ပါတယ်"
[တီ... ကြယ်တာရာသံရိုင်းကို ရောင်းချပြီးပါပြီ။ အရောင်းအဝယ်ဖြစ်မြောက်သည့် ဈေးနှုန်း ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၁၄၈၀ ဖြစ်ပြီး အဆတစ်ရာ ပြန်အမ်းငွေစနစ် ရရှိပါသည်။ ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင်... 'ပင်လယ်နက် နစ်စုန်းငွေ' (လက်သီးဆုပ်ခန့်) ကို ရရှိသွားပါသည်]
ပစ္စည်းလေးခု ဆက်တိုက် အောင်မြင်စွာ ရောင်းချနိုင်ခဲ့ပြီး စနစ်၏ ပြန်အမ်းငွေစနစ်များလည်း ပွင့်သွားခဲ့သည်။ အဆတစ်ဆယ် အဆငါးဆယ် အဆငါးဆယ် အဆတစ်ရာ ဟူ၍ အသီးသီး ဖြစ်ကြသည်။
နင်လျူက စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တိုးပွားလာသည့် ပစ္စည်းအသစ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာကတော့ အေးဆေး တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ဒီအထဲမှာမှ 'ပင်လယ်နက် နစ်စုန်းငွေ' ဆိုသည့် အရာတစ်ခုသာ သူ့အတွက် အနည်းငယ် စိမ်းနေပြီး ကျန်သည့်ပစ္စည်းများကတော့ တန်ဖိုးသင့်တင့်လှသည့် အရာများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ချီလော့ တျူးလစ်ပန်းနှင့် ရွှေရောင်မျက်ဝန်း ဟင်းလင်းပြင်ခွဲ ကျားရဲကြီးတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင်တော့ ဒီပစ္စည်းများက သူ့ကို သိပ်ပြီး မတုန်လှုပ်စေတော့ချေ။
နင်လျူက စိတ်ထဲကနေ တွေးတောမိသည်။ သူ့ရဲ့ စိတ်အဆင့်အတန်းက မြင့်မားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရမည်။ သို့သော်လည်း စုဆောင်းရရှိမှုကတော့ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာခဲ့ပြီး ဒါတွေအားလုံးက တကယ့် ရတနာအစစ်အမှန်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော နှုန်းထားဖြင့် တိုးပွားနေခဲ့သည်။
လက်ရှိမှာတော့ နောက်ဆုံးပစ္စည်းတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အဲဒါကမှ ဒီညအတွက် သူ တကယ့်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့သည့် အဓိကအခန်းကဏ္ဍ ဖြစ်သည်။
လေလံစင်မြင့်ထက်တွင်မူ မန်နေဂျာ လီအန်းက လည်ချောင်းတစ်ချက် ရှင်းလိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အလွန်လေးနက်ကာ ရိုသေခန့်ညားလှသော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အသံက လေလံခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့၏။
"ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ..."
"ဒီည လေလံပွဲကို လာရောက်အားပေးကြတဲ့အတွက် အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ။ အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လေလံပွဲက အဆုံးသတ်ပိုင်းကို ရောက်ရှိလို့ လာခဲ့ပါပြီ"
"နောက်ထပ် တင်ဆက်မယ့် ပစ္စည်းကတော့ ဒီညရဲ့ နောက်ဆုံး လေလံပွဲ အပိတ်ပစ္စည်း ဖြစ်ပါတယ်"
"ပြီးတော့ ဒါက ဒီညရဲ့ အဓိက အကောင်းဆုံး အဖိုးတန်ရတနာလည်း ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ"
လီအန်း၏ အသံက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီးနောက် ပိုမိုလေးနက်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီပစ္စည်းကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် လေလံရုံရဲ့ သခင်လေး နင်လျူ ကိုယ်တိုင် ထည့်သွင်းပေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ"
ဝုန်း။
သခင်လေးကိုယ်တိုင် ထည့်သွင်းပေးထားတဲ့ ပစ္စည်း ဟုတ်စ။
လေလံခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ပိုမိုပြင်းထန်လှသော ဝေဖန်သံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ လူတိုင်း၏ စူးစမ်းလိုစိတ်က အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရ၏။ နင်ဆိုသည့် မျိုးရိုးအမည် ဖြစ်တာကြောင့် ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် အလင်းလက်နန်းတော်၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ အမြင်နဲ့ စုဆောင်းမှုဆိုတာ သေချာပေါက် အံ့ဩစရာ ကောင်းနေမှာပဲ။
ဒီနောက်ဆုံး အပိတ်ပစ္စည်းက ဘာဖြစ်မလဲ။
ရှားပါးလှတဲ့ ရတနာလား။
စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်အရိုးလား။
ဒါမှမဟုတ် ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ရှေးဟောင်းလက်နက်တစ်ခုခုလား။
ဒုတိယထပ်က အထူးခန်းတစ်ခုအတွင်း၌မူ...
မြို့တော်ဝန် လျူရှောက်ပင်က မေးစေ့ကို အသာသပ်ရင်း မျက်ဝန်းများထဲတွင် စူးရှလှသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးနေခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်နန်းတော်ခွဲရဲ့ နန်းတော်မှူး ကျန်းရှောက်ချန်ကမူ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မသိမသာ ခနဲ့တဲ့တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် အလင်းလက်နန်းတော်ကလူတွေ ဘာတွေများ ထုတ်ပြပြီး လူရာဝင်အောင် လုပ်မလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေပုံရသည်။
လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုက လေလံစင်မြင့်ထက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြသည်။
လီအန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး နောက်ကွယ်သို့ အချက်ပြလိုက်၏။ အလုပ်သမားတစ်ဦးက အနီရောင် ကတ္တီပါပိတ်စ ဖုံးအုပ်ထားသည့် လင်ဗန်းတစ်ခုကို ဂရုတစိုက် သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုလင်ဗန်းပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကတော့... သေသေချာချာ ခေါက်ထားသည့်... ပန်းရောင် အဝတ်အထည်တစ်ခု ဖြစ်နေပါသလား။ ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားတွင် အမွှေးပွပွ ယုန်နားရွက်ပုံစံ အလှဆင်ထားတာမျိုးတောင် ပါဝင်နေသေးသည်။
ဒါက ဘာကြီးလဲ။
လူအုပ်ကြီးက လုံးဝ ကြောင်အသွားခဲ့ရတော့သည်။
မန်နေဂျာ လီအန်း၏ တည်ငြိမ်မှုကလည်း ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ပျက်ပြားလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ သို့သော်လည်း သူက လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်မှု အပြုံးကို အတင်းအကျပ် ဆင်မြန်းလိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောနေရသလိုမျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း စီးပွားရေးသမားပီပီ အသံကို ထိန်းကာ ကြေညာလိုက်ရတော့သည်။
"ဟမ်း... ဒီနောက်ဆုံး အပိတ်ပစ္စည်းကိုတော့..."
သူက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး စိတ်ကို အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြင်လိုက်ပုံရသည်။
"သခင်လေး နင်လျူ ပေးထားတဲ့ အချက်အလက်တွေအရဆိုရင်တော့ ဒါက..."
"လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သမီးပျိုတစ်ဦးရဲ့ နေ့စဉ်ဝတ် ညအိပ်ဝတ်စုံ ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ"
"၎င်းရဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းက ထူးခြားလှပြီး လက်ရာကလည်း သေသပ်လှပါတယ် ပြီးတော့... ထိုသမီးပျိုရဲ့ ကိုယ်သင်းရနံ့ ခပ်သင်းသင်းလေးလည်း ကျန်ရှိနေပါသေးတယ်"
လီအန်း၏ အသံက တိတ်ဆိတ်နေသော လေလံခန်းမကြီးအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရာ တကယ့်ကို ပြတ်သားလှပြီး... တကယ့်ကို ဆန်းပြားလွန်းလှသည်။
ခန်းမတစ်ခုလုံး သုသာန်တစပြင်လို တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်နေကြပြီး မိမိတို့နားကိုပင် မိမိတို့ မယုံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြ၏။
ညအိပ်ဝတ်စုံ ဟုတ်စ။ ကိုယ်သင်းရနံ့ ပါတယ် ဟုတ်စ။ ပန်းရောင် ယုန်နားရွက် ပုံစံကြီး ဟုတ်စ။
ဒါက ခုနစ်ပါးမြတ်ကျောက်မျက် လေလံရုံ သခင်လေးဆီကနေ ထွက်လာတဲ့ နောက်ဆုံး အဓိက အပိတ်ပစ္စည်းကြီး ဟုတ်စ။
လီအန်းက စိတ်ကို တင်းထားပြီး လက်ထဲက ကတ်ပြားပေါ်က စာသားများကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုလိုက်ရတော့သည်။
"ဒီပစ္စည်းကတော့... ဟမ်း... စုဆောင်းထားဖို့ တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိလှပြီး... ခံစားကြည့်ရှုဖို့လည်း အလွန် ကောင်းမွန်ပါတယ်ခင်ဗျာ"
"အခြေခံ လေလံဈေးနှုန်းကတော့ ရွှေဒင်္ဂါးပြား ငါးရာ ဖြစ်ပါတယ်"
"တစ်ကြိမ် ဈေးပြိုင်ခေါ်ရင် အနည်းဆုံး... ရွှေဒင်္ဂါးပြား ဆယ်ပြားထက်မနည်း တိုးမြှင့်ပေးရပါမယ်"
စကားဆုံးသွားသည်နှင့် လီအန်းက ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ခြေလှမ်းဝက်ခန့် ဆုတ်လိုက်လေသည်။ လင်ဗန်းပေါ်က ပန်းရောင် ညအိပ်ဝတ်စုံကြီးက သူ့ကို အချိန်မရွေး ကိုက်စားတော့မည့် သားရဲကြီးတစ်ကောင်လိုမျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်တော့သည်။