အခန်း (၉၁) - ထိုက်ထန်၏ လက်သီးတစ်ချက်ကို ခံယူခြင်း
“လမ်းခွဲမယ် ဟုတ်လား”
ထိုက်ထန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း ဆိုသည်။
“မင်းရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ လမ်းခွဲဖို့တောင် မင်းမှာ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး”
ဝုန်း——
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှနေ၍ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုတစ်ခုလုံးမှာ ခဲပိတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဘေးမှ ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသည့် ကျောင်းသားများမှာ နောက်သို့ မီတာတစ်ဆယ်ကျော်ခန့် အလုအယက် ဆုတ်ခွာသွားကြရတော့သည်။
လီကျယ်ရှန်းတစ်ဦးတည်းသာ ထိုဖိအားများ၏ ဗဟိုချက်မတည့်တည့်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့၏။
ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားစေနိုင်သော ထိုဖိအားကြီးသည် ကိုးဆင့်သော ကောင်းကင်ဘုံထက်မှ စီးဆင်းကျလာသည့် ပွင့်လင်းမြင်သာသော ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်သို့ အလုံးစုံ သက်ရောက်ဖိနှိပ်လာခဲ့တော့သည်။
ကျွီ——
သူ၏ ဝတ်ရုံဖြူမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ်နှင့် ကျယ်လောင်စွာ လွင့်ပျံလာခဲ့ရချေပြီ။
သူ၏ အရိုးအဆစ်များမှာလည်း ထိုအလေးချိန်ကို မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ဂျွတ်ဂျွတ်နှင့် အသံများ မြည်ဟည်းလာခဲ့ရသည်။
လီကျယ်ရှန်း၏ ကျောပြင်ကြီးမှာ အတင်းအကြပ် ကုန်းကွသွားခဲ့ရတော့၏။
“ဟွန့်”
ထိုက်ထန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။
ဤကဲ့သို့ စော်ကားမော်ကားနိုင်လှသည့် ပါရမီရှင်လူငယ်ကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် ပထမဆုံးခြေလှမ်းမှာ သူတို့၏ မာနကို ချိုးနှိမ်ပြီး ဒူးထောက်လာအောင် အတင်းအကြပ် လုပ်ဆောင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း——
ထိုက်ထန်၏ အံ့အားသင့်သွားသော အကြည့်များအောက်တွင်ပင်။
လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏ မေးရိုးကို တင်းကြပ်စွာ ခဲထားလျက်၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှတစ်ဆင့် သွေးစအချို့ စီးကျလာခဲ့သည့်တိုင်အောင်။
သူသည် ကုန်းကွသွားခဲ့ရသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်လက်မချင်းစီ ပြန်လည်၍ မတ်မတ်ဆန့်တန်းလိုက်ချေပြီ။
ရှူး——
ပိုးသားကို ဓားဖြင့် မွှန်းလိုက်သည့်အလား စူးရှလှသော အသံတစ်ချက် လေထုထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည်။
လီကျယ်ရှန်း၏ ကျောရိုးဆီမှတစ်ဆင့် စူးရှထက်မြက်လှသော ဓားအသိတရားသုံးခု ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့ချေပြီ။
မတူညီသော ဂုဏ်သတ္တိအသီးသီးရှိကြသည့် ချင်းလျန်ဓားသုံးစင်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် တုန်ခါလျက် သူ၏ ကျောပြင်ထက်၌ ဝဲပျံနေခဲ့ကြတော့သည်။
လီကျယ်ရှန်း၏ ဓားအရိုးများ။
၎င်းတို့သည် လူအများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အလုံးစုံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေပြီ။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ အာမေဍိတ်သံများ အလုအယက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး အလွန်အမင်း ထက်မြက်လှသော ဓားဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် မီတာတစ်ဆယ်ကျော် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေကြသည့်တိုင်အောင် လူတိုင်း၏ အရေပြားကို စူးစူးရှရှနှင့် နာကျင်လာစေခဲ့ရသည်။
ထိုက်ထန်၏ ကျားမျက်ဝန်းကြီးများမှာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ရတော့၏။
“ဝိညာဉ်အရိုးလား”
သူသည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဤအရက်မူးဓားကို အမှုန့်ခြေပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤကလေးငယ်၏ ဓားမှာ ဤမျှအထိ ထက်မြက်ပြီး မာကြောလှလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။
“ကောင်လေး…”
ထိုက်ထန်၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံး တီးခတ်လိုက်သည့်အလား ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။
“မင်းက ငါ့မြေးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းကို ပျက်စီးစေခဲ့လို့ ပြန်ကောင်းဖို့အတွက် အနည်းဆုံး လအနည်းငယ်လောက် အချိန်ယူရဦးမယ်”
“အဲဒါအပြင် မင်းက မင်းရဲ့ အဖော်တွေကို ခွင့်ပြုပေးပြီး ငါ့မြေးကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ အရှက်ခွဲဖို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်”
“ငါ့မြေးက စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ကောင် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ၊ ငါ့အနေနဲ့ လူငယ်တွေကို လာပြီး အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ အပြောခံရပါစေဦးတော့၊ ဒီနေ့တော့ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းနဲ့ စကားအချေအတင် လာပြောရတော့မယ်”
အခြေအနေများက ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။
သူနှင့် ထိုက်လုံတို့အကြား မည်သူက မှန်သည်၊ မည်သူက မှားသည်ကို အငြင်းပွားနေခြင်းမှာ အပိုပင် ဖြစ်တော့သည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏ လက်ဖမိုးဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်မိရင်း—
“ခင်ဗျား ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ”
“မင်း လွန်ခဲ့တဲ့ရက်က ငါ့မြေးနဲ့ လက်သီးတစ်ချက် အလဲအလှယ် လုပ်ခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား”
“ဒီနေ့တော့ ဒီအဘိုးကြီးက မိမိရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို သုံးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးမှာ ဖြစ်ပြီးတော့ မင်း ကြိုက်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ခုခံနိုင်တယ်”
“အကယ်၍ မင်းသာ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသွားမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီကိစ္စကို ဒီတင်ပဲ အဆုံးသတ်ပေးမယ်”
ထိုက်ထန်၏ ကျားမျက်ဝန်းကြီးများမှာ တောက်ပစွာ အရောင်တောက်သွားခဲ့ရပြီး—
“ဒါပေမဲ့ မင်းသာ မခံနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့…”
“ဒီအဘိုးကြီးက ခွန်အားကို ထိန်းထားပေးမှာ ဖြစ်လို့ မင်းရဲ့ အသက်ကိုတော့ မနုတ်ယူပါဘူး”
“ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ရဲ့ ခွန်အားဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရမယ်”
“အဘိုးကြီး… ခင်ဗျား တကယ့်ကို အရှက်မရှိတာပဲ!”
လီကျယ်ရှန်း စကားမဆိုရသေးမီမှာပင် တုကုယန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် စိတ်တိုသွားခဲ့ချေပြီ။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးထက်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး ဆဲဆိုလိုက်မိတော့သည်။
“ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ခင်ဗျားရဲ့ ကောင်စုတ်မြေးက အရင်ဆုံး လာပြီး ပြဿနာရှာခဲ့တာလေ!”
“ဒီနေ့ကျတော့ ခင်ဗျားက ငါတို့ တံခါးဝအထိ လာပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လူငယ်တွေကို လာရောက်နှိပ်စက်နေတယ်၊ တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းလှတယ်!”
“ခင်ဗျားရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ကို ခံရမယ် ဟုတ်လား။ ခင်ဗျားကတော့ ဘာဒဏ်ရာမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ! အကယ်၍ သူသာ မခံနိုင်ခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့ ခွန်အားဂိုဏ်းဆီကို မိမိကိုယ်ကိုယ် ရောင်းချရမယ် ဟုတ်လား!”
“ခင်ဗျား အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ ခွေးလိုပဲ အသက်ရှင်နေခဲ့တာလား!”
ရဲလင်လင်သည်လည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းကြပ်စွာ ကိုက်ထားမိသည်။
သူမ၏ ပုံမှန်အားဖြင့် အေးစက်ပြီး နုနယ်လှသော မျက်နှာပြင်လေးထက်တွင် ယခုမူ မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ။
သူမသည် မိမိဘဝတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဤမျှအထိ မုန်းတီးဖူးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
“ခွန်အားဂိုဏ်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ အကောင်းဆုံးဆိုတာ အားလုံးသိကြတယ်!”
“လူငယ်တစ်ယောက်ကို ခင်ဗျားရဲ့ လက်သီးတစ်ချက် ခံယူဖို့ အတင်းအကြပ် လုပ်နေတာကို… ဒီလိုစကားမျိုးကို ဘယ်လိုမျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ပြောထွက်ရတာလဲ!”
ယွီထျန်ဟိန်နှင့် ကျန်ရှိနေသည့် လူငါးဦးစလုံးကလည်း ပြင်းထန်စွာပင် ဝိုင်းဝန်းအော်ဟစ် လှောင်ပြောင်လိုက်ကြတော့သည်။
ဆဲဆိုသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသော်လည်း။
ထိုက်ထန်ကမူ နှာခေါင်းတစ်ချက်သာ အေးစက်စွာ ရှုံ့လိုက်မိသည်။
အားကောင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်၌ ဆူညံနေကြသည့် ကျောင်းသားအားလုံး လဲကျသွားခဲ့ကြရတော့၏။
သူသည် ဤလူငယ်များ၏ ဆဲဆိုကဲ့ရဲ့မှုများကို အမှုမထားပေ။
လူငယ်များ၏ စကားလုံးအချို့မျှဖြင့် သူ၏ ‘ခွန်အားနတ်ဘုရား’ ဟူသော ဂုဏ်သတင်းကို လှုပ်ခါနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အကယ်၍ သူသာ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ခွန်အားဂိုဏ်းအတွက် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဤကုန်သွယ်မှုမှာ တကယ့်ကို ထိုက်တန်လွန်းလှပေသည်။
ထို့ပြင်… ဤအရာကား ယနေ့ သူလာရောက်ရခြင်း၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဉာဏ်ပညာကင်းမဲ့ပြီး ဦးနှောက်မရှိသော လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
ခွန်အားဂိုဏ်း၏ သတင်းကွန်ရက်အရ အရက်မူးဓား ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့စဉ်တုန်းက တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု၊ ရဲမိသားစုနှင့် တုကုမိသားစုတို့သည် ကောင်းကင်ဒိုမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားအောင် ရှာဖွေခဲ့ကြကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိရှိထားသည်။
လူငယ်များကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော အငြင်းပွားမှုတစ်ခုကြောင့် အရက်မူးဓားနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့မိခြင်းသည် မည်သို့မျှ ပညာရှိသော လုပ်ရပ်မဟုတ်ချေ။
ထိုက်ထန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရန်ငြိုးဖွဲ့ရန် မဟုတ်ပေ။
ထိုထက်မက ဤထက်မြက်လှသော ဓားတစ်စင်းကို မိမိတို့ ခွန်အားဂိုဏ်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းရန် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ယနေ့ သူ အနိုင်ရရှိသွားခဲ့မည်ဆိုပါက ဤကလေးငယ်သည် ခွန်အားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။
အတိတ်က ရန်ငြိုးများ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အရင်းအမြစ်များကို သုံးစွဲကာ ၎င်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်သည်။
လူငယ်တစ်ယောက်၏ မကျေနပ်မှုအချို့မှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်ကျလျှင် တော်ဝင်မြို့တော်၊ ရဲမိသားစုနှင့် တုကုမိသားစုတို့အနေဖြင့် ခွန်အားဂိုဏ်းကို ဘာလုပ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။
ထို့အပြင် ခွန်အားဂိုဏ်းသည်လည်း အခြားလူများ စိတ်ကြိုက် လာရောက်နယ်ချဲ့နိုင်သည့် အညံ့စားဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။
၎င်းတို့သည် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခင် ဂိုဏ်းခွဲကြီးလေးခုထဲမှ တစ်ခုအနေဖြင့် ကမ္ဘာကျော် ဟောက်ထျန်းတုံ့လော်နှင့် အချိတ်အဆက်အချို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ထိုက်ထန်ကိုယ်တိုင်ပင် ဟောက်ထျန်းတုံ့လော်ကို ပန်းပဲအတတ်ပညာများ သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။
၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မိတ်ဆွေတစ်ဦးကဲ့သို့လည်းကောင်း ရှိခဲ့ကြသည်။
ကောင်းကင်ဒိုမြို့တော်၏ မိသားစုကြီးသုံးစုသည် ခွန်အားဂိုဏ်းအပေါ်သို့ ဇွတ်တရွတ် ပြုမူဝံ့ကြမည် မဟုတ်ချေ!
ဤအစီအစဉ်မှာ နေရာစုံ ဘက်ပေါင်းစုံမှ တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တကယ့်ကို ပြည့်စုံလွန်းလှပေသည်။
ထိုက်ထန်၏ သက်ကြီးရွယ်အို ဖြစ်သော်လည်း တတည်ကြည်လှသော မျက်နှာပြင်ထက်၌ သတိမထားမိနိုင်လောက်သော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော ဝတ်ရုံဖြူနှင့် လူငယ်လေးထံသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်မိရင်း—
"အရက်မူးဓား… မင်း ဘယ်လို တွေးလဲ"
လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏ ခါးနောက်ဘက်သို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ကြည်လင်သော စမ်းရေတွင်း အရက်အိုးလေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူသည် ခေါင်းကို နောက်သို့ မော့လိုက်ရင်း ပြင်းထန်လှသော အရက်ကို ကျိုက်ကျိုက်နှင့် သောက်သုံးလိုက်ရာ၊ ပူလောင်လှသော အရည်များသည် သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးအဆစ်များဆီသို့ စီးဆင်းသွားခဲ့ရချေပြီ။
“ခင်ဗျားရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ကို… ငါ လက်ခံတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ခွန်အားဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခိုင်းဖို့ ဆိုတာကတော့…”
သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး—
“နေ့ခင်းအိပ်မက်ပဲ”
သူသည် ရတနာခုနစ်ပါးကလန်၏ ဂိုဏ်းချုပ် နင်ဖုန်းကျစ်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကိုပင် ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။
ခွန်အားဂိုဏ်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ။
ဒီထိုက်ထန်က သူ့ကို ထန်ဆန်းများ အောက်မေ့နေတာလား။
မူလဇာတ်ကြောင်းထဲတွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။
၎င်းမှာ ထိုစဉ်တုန်းက ထိုက်ထန်သည် ထန်ဆန်းကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဖိအားများကို သုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူနှင့် တွေ့သည့်အခါတွင်မူ လက်သီးတစ်ချက် ခံယူရမည့် လောင်းကြေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ထို့အပြင် ထိုစဉ်တုန်းက ထန်ဆန်း၏ လောင်းကြေးမှာ အကယ်၍ သူသာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ခွန်အားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ အောက်၌ သစ္စာခံရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လီကျယ်ရှန်းသည် တစ်ကိုယ်တည်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်မှုကိုသာ အလိုရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းတည်ထောင်ရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။
သူသည် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း၏ အကြွင်းအကျန်မျှသာ ဖြစ်သော ခွန်အားဂိုဏ်းကိုလည်း အမှုမထားပေ။
“ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ပြောတာ မှန်တယ်”
“ဒါက လောင်းကြေးတစ်ခု ဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးက တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆောင်ရမယ်”
“ထိုက်ထန်… ခင်ဗျားလို လူကြမ်းကြီးအနေနဲ့ အကယ်၍ ငါသာ မခံနိုင်ခဲ့ရင် ခင်ဗျား ခွန်အားကို ထိန်းထားဖို့ မလိုဘူး၊ အသက်နဲ့ သေခြင်းတရားက ကံကြမ္မာအတိုင်းပဲ ဖြစ်စေရမယ်”
“ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ငါသာ ခံနိုင်ရည်ရှိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့…”
လီကျယ်ရှန်း၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် စူးရှထက်မြက်သွားခဲ့ရပြီး စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီတိုင်းတွင် အေးစက်လှသော ဖိအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ။
“ခင်ဗျား… ထိုက်ထန်အနေနဲ့ လူအများရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ… ငါ့ကို ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ရမယ်”
ထိုက်ထန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာကို တွက်ချက်ထားခဲ့သော်လည်း… ဤအရက်မူးဓားသည် ခွန်အားဂိုဏ်းထဲ ဝင်မည့်အစား မိမိ၏ အသက်ကို အန္တရာယ်ပြုပြီး သူ၏ လက်သီးတစ်ချက်ကို ခံယူရန် ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။
ဤလုပ်ရပ်သည် သူ၏ တွက်ချက်မှုအားလုံးကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် “ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ရမယ်” ဟူသော စကားလုံးမှာ သူ့ကို ပိုမို၍ ဒေါသထွက်လာစေခဲ့ရချေပြီ။
“ကောင်လေး… မိသားစုကြီးသုံးစုက မင်းကို ကာကွယ်ပေးထားရုံနဲ့ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို မသန်မစွမ်းဖြစ်အောင် မလုပ်ဝံ့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား!”
ထိုက်ထန်၏ ဆံပင်များမှာ ဒေါသကြောင့် ထောင်မတ်သွားခဲ့ရပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်မိတော့သည်။
ဝုန်း——
သူ ခြေချလိုက်သည့် နေရာတွင် ခိုင်မာလှသော မြေပြင်ကြီးမှာ ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်လက်မချင်းစီ ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်သွားခဲ့ရချေပြီ။
တုကုယန်နှင့် ရဲလင်လင်တို့၏ မျက်နှာလေးများ ဖြူလျော်သွားခဲ့ကြရပြီး—
“မောင်လေးကျယ်ရှန်း / လီကျယ်ရှန်း… မလုပ်နဲ့!”
“ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားက သာမန် ခေါင်းစဉ်ရတုံ့လော်တွေထက်တောင် ပိုပြီးတော့ တောင့်တင်းခိုင်မာတယ်!”
“ဒါက သေချာပေါက် ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ မလွယ်ကူဘူး!”
ယွီထျန်ဟိန်နှင့် ကျန်ရှိသူငါးဦးစလုံးကလည်း အလျင်အမြန်ပင် ဝိုင်းဝန်းတားဆီးလိုက်ကြတော့သည်။
လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏ လက်အင်္ကျီစကို ရုတ်တရက် ခါယမ်းလိုက်သည်။
မြေပြင်မှတစ်ဆင့် လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည့် တုကုယန်နှင့် ရဲလင်လင်တို့ကို နောက်သို့ နူးညံ့စွာ တွန်းလွှတ်လိုက်တော့သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပွက်ပွက်ဆူနေသော အရက်စွမ်းအားများသည် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စုစည်းသွားခဲ့ကြချေပြီ။
အရက်၏ သက်ရောက်မှုများသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ချင်းလျန်ဓားဆီသို့ ကူးစက်သွားခဲ့ရသည်။
မူလက ကြည်လင်လှသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ရှိနေသည့် ဓားခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မီးကျီးခဲကဲ့သို့ နီရဲလာခဲ့ရပြီး ဓားမြည်သံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါများသည် အရက်၏ သက်ရောက်မှုများနှင့်အတူ စတင်ပွက်ပွက်ဆူလာခဲ့ချေပြီ။
‘အရက်ဆူဓားမြည်သံ’ မှာ ထပ်မံ၍ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေပြီ။
မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ တိုးကပ်လာနေသည့် ထိုက်ထန်ကို ကြည့်လိုက်မိရင်း။
လီကျယ်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲမှနေ၍ စူးရှထက်မြက်လှသော အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
သူ၏ ကျောပြင်ထက်၌ ဝဲပျံနေခဲ့ကြသော ချင်းလျန်ဓားသုံးစင်သည် ‘ချင်းလျန်ဓားကဗျာ’ ၏ ဓားကွက်သုံးကွက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ကြချေပြီ။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်!
ကြယ်တာရာအလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး ရေခဲနှင့် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ၊ လေပြင်းများ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်လာခဲ့ရတော့သည်။
မတူညီသော ဂုဏ်သတ္တိသုံးမျိုးရှိကြသည့် ဓားအလင်းတန်းသုံးခုသည် ခွန်အားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ထိုက်ထန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။