အခန်း ၉ - ဝိညာဉ်စွမ်းအား လည်ပတ်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်သတ္တိပြောင်းလဲခြင်း သီအိုရီ

"အိုရာ အိုရာ အိုရာ!"

"မူဒါ မူဒါ မူဒါ!"

ရှောင်လင်းနဲ့ ထန်စန်းတို့ဟာ လက်သီးချင်းဖလှယ်ပြီး သိုင်းကျင့်နေကြသည်။

"အစ်ကိုလင်း... ကျွန်တော်တို့က တိုက်တိုင်း ဘာလို့ အဲဒီလိုမျိုး အော်နေရတာလဲဗျာ"

ထန်စန်းတစ်ယောက် ခဏမျှ အသက်ရှူမှားသွားပြီး ရှောင်လင်းရဲ့ လက်သီးချက်ကြောင့် ခုခံမှု ပျက်ပြားသွားရသည်။ သူက မြေကြီးပေါ် လှဲချလိုက်ရင်း ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ အခြေအနေက အော်ဖို့ တောင်းဆိုနေလို့ အော်လိုက်တာ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါအော်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်စွမ်းအား  တွေ ပိုတက်လာသလို ခံစားရလို့"

ရှောင်လင်းက သမ်းဝေလိုက်ပြီး ထန်စန်းရဲ့ ဘေးနားမှာပဲ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းနဲ့ ထန်စန်းတို့ဟာ အခုလိုမျိုး လက်ဗလာနဲ့ သိုင်းဖလှယ်လာခဲ့ကြတာ တစ်လနီးပါး ရှိနေပြီ။

အစပိုင်းမှာ ထန်စန်းရဲ့ ချုပ်ကွက်၊ ဖမ်းကွက်တွေကြောင့် အမြဲတမ်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရရာကနေ အခုဆိုရင် ထန်စန်းကို အနည်းငယ် အသာစီးရတဲ့ အဆင့်အထိ ရှောင်လင်း ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခံပြီး လေ့ကျင့်ခဲ့ရသလဲဆိုတာ ပြောနေစရာတောင် မလိုဘူး။

ထန်စန်းက သိုင်းပညာ ရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကလည်း ရှောင်လင်းထက် အများကြီး သာလွန်သည်။

ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာက အရာရာကို အစုံလုပ်တတ်တဲ့လူ  က တစ်ခုတည်းကိုပဲ အထူးပြုလေ့ကျင့်တဲ့လူ ကို မယှဉ်နိုင်တဲ့ အခါမျိုး ရှိတတ်တာပဲ။

ရှောင်လင်းအတွက်တော့ ထန်စန်းရဲ့ ဘက်စုံတော်နေတဲ့ စွမ်းရည်က ဘယ်နေရာမှာမှ အထူးချွန်ဆုံး မဖြစ်နေသလိုပဲ။

ထန်စန်းရဲ့ ရွှေဝါရောင်ကျောက်စိမ်းလက်ဝါး က ရှောင်လင်းရဲ့ မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဝိဇ္ဇာနတ်မင်းကျင့်စဉ်လောက် မမာကျောသလို၊ သူ့ရဲ့ ကရိန်းဆွဲနဂါးဖမ်းကွက်၊ ခရမ်းရောင်နတ်ဆိုးမျက်လုံးနဲ့ သရဲရိပ်ခြေရာဖျောက်အတတ် တွေကလည်း ထန်စန်းကို အမှားအယွင်းမရှိအောင် အနည်းငယ် ကူညီပေးရုံထက် မပိုဘူး။

ရှောင်လင်းရဲ့ ဝိဇ္ဇာကျင့်စဉ်ကတော့ တိုက်ခိုက်ရေးကော ခုခံရေးမှာ အစွမ်းထက်လှသည်။

ထန်စန်းရဲ့ ကရိန်းဆွဲနဂါးဖမ်းကွက်နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် အဖမ်းခံရပြီး "နူးညံ့မှုဖြင့် မာကျောမှုကို အောင်နိုင်ခြင်း" ဆိုတဲ့ ဒဏ်ကို ခံရပြီးနောက်မှာတော့ ရှောင်လင်း အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

တစ်ခါတရံမှာ အကောင်းဆုံး ခုခံမှုက အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုပဲ။

ရှောင်လင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ပိုပြီးရိုးရှင်းလေလေ၊ အားနည်းချက် ပိုနည်းလေလေ ဖြစ်သည်။

အကယ်လို့ ထန်စန်းက ကရိန်းဆွဲနဂါးဖမ်းကွက်ကို သုံးပြီး ရှောင်လင်းရဲ့ လက်မောင်းကို ဖမ်းချုပ်ကာ အဆစ်ချိုးဖို့ ကြိုးစားလာရင် ရှောင်လင်းက အတင်းရုန်းမယ့်အစား ထန်စန်းရဲ့ အချိုးအကွေ့အတိုင်း လိုက်သွားပြီး ချက်ချင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အခုဆိုရင် ရှောင်လင်းရဲ့ ခွန်အားဟာ ကွားတုတ်သိုင်း လေ့ကျင့်မှုနဲ့ နဂါးရစ်ပတ်တုတ်ကို ကိုင်တွယ်လေ့ကျင့်မှုတွေကြောင့် တော်တော်လေး တောင့်တင်းခိုင်မာနေပြီ။

သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်ခွန်အားက ပန်းပဲထုပြီး ခွန်အားမွေးထားတဲ့ ထန်စန်းထက်တောင် အနည်းငယ် ပိုသန်မာနေသေးသည်။

ဒါက ထန်စန်းကို တော်တော်လေး အားမလိုအားမရ ဖြစ်စေသည်။

သူက ရှောင်လင်းကို ရွှမ်းထျန်ကုန်း သင်ပေးလိုက်တာက ရှောင်လင်းကို သူ့ထက် ပိုသန်မာလာစေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။

သို့သော်လည်း ထန်စန်း အခုအချိန်မှာ နောင်တမရဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အသက်စွမ်းအား  နဲ့ ငွေပြာမြက်ကိုပဲ အဓိကထားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကတည်းက သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ရှောင်လင်းကို ဘယ်တော့မှ ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာမဟုတ်မှန်း သူ သဘောပေါက်ထားလို့ပဲ။

သူ လက်ရှိ လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ လက်နက်ပုန်းတွေကလည်း ရှောင်လင်းရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်လင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း မရှိဘူး။

ထန်စန်းဟာ ရှောင်လင်းရဲ့ အရိပ်အောက်မှာပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားဖို့ သံသယမရှိ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အမြွှာဝိညာဉ် ပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်တာမို့ သူဟာ ဟောက်ထျန်းတူကို အလွယ်တကူ ထုတ်မပြနိုင်ဘူး။

ပြီးတော့ ရှောင်လင်းဆီကနေ သူ့မိသားစုနဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော် ကြားက ပဋိပက္ခတွေအကြောင်း ကြားသိရပြီးနောက်မှာတော့ သူ လုံးဝ ပေါ်တင်မနေသင့်ဘူးဆိုတာကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားသည်။

ရှောင်လင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ထန်စန်းမှာ နောက်ထပ် ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိလာသေးသည်။

အဲဒါကတော့ နောင်အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ အကျင့်ပျက်ခြစားနေတဲ့ အထက်တန်းလွှာတွေကိုပဲ ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ ဖြစ်ပြီး၊ အောက်ခြေ ဝိညာဉ်သခင်တွေကိုတော့ ရန်မမူဖို့ပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူနဲ့ ရှောင်လင်း နှစ်ယောက်စလုံးက ဝိညာဉ်နန်းတော်ဆီကနေ ထောက်ပံ့ကြေး ရွှေဒင်္ဂါးပြားတွေကို အတူတူ သွားထုတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာ မဟုတ်လား။

အခုလို ရှောင်လင်းရဲ့ သင်ကြားပြသမှုကို ခံယူခဲ့ရတာမို့ ထန်စန်းအနေနဲ့ ရှောင်လင်းရဲ့ ခွန်အားက သူ့ထက် သာလွန်သွားတာကို လုံးဝ စိုးရိမ်စိတ် မရှိဘူး။

သူတို့က ညီအစ်ကိုတွေပဲဥစ္စာ၊ မနာလိုဖြစ်စရာ ဒါမှမဟုတ် မနာလိုဝန်တိုစရာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘူး။

မူရင်းထဲက ရှရိုက်ခ်ခေတ်ဦးပိုင်းမှာတောင် ထန်စန်းက သူ့ညီအစ်ကိုတွေကို နတ်ဆေးပင်တွေ ပေးအပ်ဖို့ ဝန်မလေးခဲ့ဘဲ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်တွေ သူ့ထက် ကျော်လွန်သွားတာကိုတောင် ခွင့်ပြုခဲ့တာပဲ။

လက်ရှိ ထန်စန်းကတော့ ပိုလို့တောင် ဂရုမစိုက်ဘူး။

"ရှောင်စန်း... မင်း အဖေ သင်ပေးခဲ့တဲ့ ပန်းပဲထုခြင်း နတ်မင်းအတတ် ဝရဇိန်လေခွဲတူသိုင်း ကို တတ်မြောက်ပြီလား"

ရှောင်လင်းက ငွေပြာမြက်ကို သုံးပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနေတဲ့ ထန်စန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"တော်တော်များများတော့ ရနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အားက မလောက်သေးတော့ နောက်ပိုင်းအကွက်တွေကို ဆက်မလုပ်နိုင်သေးဘူး"

ထန်စန်းက မျက်လုံးမှိတ်ပြီး စိတ်အာရုံစုစည်းကာ ငွေပြာမြက်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူရင်း ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း မြန်မြန်လေ့ကျင့်၊ ပြီးရင် ငါ့ကို 'ဝရဇိန်ဝတ်စုံတုတ်သိုင်းပြန်သင်ပေးဦး!"

ရှောင်လင်းက သူ့ကို တိုက်တွန်းလိုက်ရင်း သူ့ရဲ့ မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဝိဇ္ဇာနတ်မင်းကျင့်စဉ်ကို စတင် လည်ပတ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကွင်း မရှိသေးရင်တောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံခြင်းက ရပ်တန့်မသွားတာမို့ ရှောင်လင်းနဲ့ ထန်စန်းတို့ဟာ နေ့တိုင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"သိပြီ အစ်ကိုလင်းရယ်။ ဒါနဲ့ အစ်ကို့ရဲ့ အဲဒီ သီအိုရီကော ဘယ်လိုလဲ"

"အိုကေ... စိတ်မပူနဲ့၊ ဒါက အသေးအဖွဲလေးပါ"

ရှောင်လင်းက ထန်စန်း နားမလည်တဲ့ ဘာသာစကားတစ်ခုနဲ့ "OK" ဟု လက်ဟန်ပြကာ စိတ်ချရကြောင်း အာမခံလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းနဲ့ ထန်စန်းတို့ဟာ လက်ရှိမှာ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ သုတေသန ခေါင်းစဉ်ကိုယ်စီနဲ့ အတူတူ တိုးတက်နေကြတာ ဖြစ်သည်။

ထန်စန်းက သိုင်းပညာ ရမီရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝရဇိန်လေခွဲတူသိုင်းကို အပိုင်ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ပြီး ရှောင်လင်းကို ဝရဇိန်ဝတ်စုံတုတ်သိုင်း ပြန်လည်သင်ကြားပေးဖို့ ဖြစ်သည်။

ထန်စန်းက "ဝရဇိန်လေခွဲအက" ကို ကိုယ်တိုင် တီထွင်ပြီး ရှောင်လင်းကို သင်ပေးဖို့အထိ ရည်ရွယ်ထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှောင်လင်းကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ဝိညာဉ်တွေအကြောင်းကို ဆက်လက် လေ့လာပြီး ကျင့်ကြံမှုဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်တွေကို ပေးစွမ်းနေသည်။

အခုအချိန်မှာတော့ ရှောင်လင်းဟာ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်သီအိုရီတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဒီသီအိုရီကို "ဝိညာဉ်စွမ်းအား လည်ပတ်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်သတ္တိပြောင်းလဲခြင်း သီအိုရီ " လို့ ခေါ်သည်။

အလွယ်ပြောရရင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟာ ဝိညာဉ်  ထဲကို ဖြတ်သန်းသွားတဲ့အခါ အဲဒီဝိညာဉ်ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ  တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပြီးမှ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပြန်လည် စီးဆင်းဝင်ရောက်လာတာ ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကတော့ အလွန်ထူးခြားပြီး အထက် လည်ပတ်မှု ဖြစ်စဉ်မျိုး မလိုဘဲ နဂါးရစ်ပတ်တုတ်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားတာ ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ထန်စန်းက ရှောင်လင်းကို ဒီကောက်ချက် မှန်မမှန် လက်တွေ့ စမ်းသပ်ပေးနေတာ ဖြစ်သည်။

ဒီသီအိုရီအတွက် ရှောင်လင်း ကိုယ်တိုင်အပြင် အခြားသော စမ်းသပ်ကွက်တွေလည်း ရှိသေးသည်။

ဒီစမ်းသပ်ကွက်တွေကတော့ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲက အချို့သော အချက်အလက်တွေနဲ့ အစ်ကိုထောက် (စူးယွင်ထောက်) တို့အပေါ် အခြေခံထားတာ ဖြစ်သည်။

မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှာ ထန်စန်းဟာ ငွေပြာမြက်ဘုရင် ဆီကနေ "ယဇ်ပူဇော်ခြင်း " ကို လက်ခံရရှိပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအားက အဆမတန် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ဒါ့အပြင် ထန်စန်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ငွေပြာမြက်ဧကရာဇ်  အဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူဟာ ငွေပြာနယ်ပယ် လိုမျိုး စွမ်းရည်တွေကို အလိုအလျောက် တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းက ဒါတွေကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုနဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ ပြောင်းလဲမှုတွေရဲ့ စွမ်းရည်ကြောင့်လို့ သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ဒါ့အပြင် အထင်ရှားဆုံး ဥပမာတွေကတော့ တုကူးဘို  နဲ့ တုကူးယန်  တို့ပဲ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးဟာ အဆိပ်ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို ရရှိပြီး တိုက်ပွဲတွေမှာ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်း ကို အသုံးပြုပြီးတဲ့နောက်မှာ ဝိညာဉ်အဆိပ်  ဒဏ်ကို စတင် ခံစားခဲ့ကြရသည်။

ဒါဟာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို ပြန်လည် သက်ရောက်မှု ရှိစေတာ မဟုတ်လား။

နောက်ပြီး အစ်ကိုထောက် အကြောင်းပေါ့။ အစ်ကိုထောက်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီးနောက် ရှောင်လင်းက သူ့ကိုလည်း စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ခိုင်းခဲ့သည်။

အစ်ကိုထောက်ရဲ့ ပြောပြချက်အရ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို သုံးပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက ပိုပြီးတော့ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လာပြီး ရန်လိုတဲ့သဘော ဆောင်လာသည်လို့ ဆိုသည်။

အစပိုင်းမှာ စူးယွင်ထောက်က ဒါဟာ ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ သက်ရောက်မှု သာမန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းရဲ့ ရှင်းပြချက်အောက်မှာတော့ စူးယွင်ထောက်ဟာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက တကယ်ပဲ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမို ဆူပွက်ကြမ်းတမ်းနေမှန်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှုက အနည်းငယ် ပိုမိုခက်ခဲသွားပေမဲ့ သူက ဝိညာဉ်မဟာသခင် ဖြစ်လာခဲ့တာမို့ စူးယွင်ထောက်အနေနဲ့ အစပိုင်းမှာ သတိမထားမိခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် စူးယွင်ထောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရန်လိုမှု ဂုဏ်သတ္တိကလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါက ရာခိုင်နှုန်းအားဖြင့် အများကြီး တိုးမလာဘူးဆိုပေမဲ့ ရှောင်လင်းရဲ့ တွက်ချက်မှုအရ စူးယွင်ထောက်ရဲ့ ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်း စွမ်းအားဟာ အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုပြီးနောက်မှာ 10% အထိ တိုးတက်လာနိုင်သည်။

ဒီတိုးတက်မှုက သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်တာမို့ စူးယွင်ထောက်အနေနဲ့ အသေအချာ သတိမထားမိရင် သတိပြုမိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါက ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ရဲ့ အလိုအလျောက် ဂုဏ်သတ္တိ မျိုးနဲ့ ဆင်တူသည်။

တကယ်တော့ ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှောင်လင်းမှာ အခြားဥပမာတွေလည်း ရှိသေးသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဘုံခုနှစ်ဆင့်ပြဿဒ်ဂိုဏ်းက နင်ဖုန်းကျစ် နဲ့ နင်ရုန်ရုန်တို့ပေါ့။

ဘုံခုနှစ်ဆင့်​ပြဿဒ်​စေတီရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ခုနစ်ခုက ကုသခြင်းဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ ဝိညာဉ်စစ်မှန်သောခန္ဓာ အဆင့်ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကုသခြင်းစွမ်းရည်ကို ရရှိလာကြသည်။

ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေ တိုးပွားလာပြီး အဆင့်မြင့်လာတာနဲ့အမျှ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက ပိုမိုသန်မာလာကာ ဝိညာဉ်ကွင်း ခုနစ်ခုစလုံးက 80% အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားသည်။

ရှောင်လင်းရဲ့ အမြင်အရတော့ ဒီစွမ်းရည်ကလည်း အလားတူ အကြောင်းရင်းကြောင့်ပဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟာ ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုပြီး ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်မှာ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်က တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာတာ ဖြစ်သည်။

ဒါကတော့ ထန်စန်း အခု လက်ရှိ စမ်းသပ်ပေးနေတဲ့ စွမ်းရည်ပဲ ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းရဲ့ သီအိုရီအရ ထန်စန်းဟာ ငွေပြာမြက်ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကလည်း ငွေပြာမြက်လိုမျိုး ပေါကြွယ်ဝပြီး အသက်စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်လာမှာ ဖြစ်သည်။

ထန်စန်းအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဒီလိုမျိုး ဆက်လက် ပြောင်းလဲနေသရွေ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏ တူတူ သုံးရင်တောင်မှ သူ ထိန်းချုပ်နိုင်မယ့် ငွေပြာမြက် အရေအတွက်က အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမို များပြားလာမှာ အသေအချာပဲ။

အကယ်လို့ ထန်စန်းရဲ့ ဒီစမ်းသပ်မှုသာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် ရှောင်လင်းအနေနဲ့ ဒါကို ဝိညာဉ်နန်းတော်မှာ ထုတ်ဝေဖို့ ရွေးချယ်လိမ့်မယ်။

ဒိုလော်တိုက်ကြီးပေါ်က ဝိညာဉ်သခင်အားလုံးကို ဒီလို သီအိုရီမျိုး ရှိကြောင်း သိစေချင်တာ ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းဟာ ဆရာကြီးလို့ အမည်ခံထားတဲ့ ယွီရှောင်ကန်းကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ ကျော်ဖြတ်ပြီး ယွီရှောင်ကန်းရဲ့ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ချင်တာ ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ တစ်တည်း ငွေလည်း ရှာလို့ရတာပေါ့။

ဒါ့အပြင် ဒီသီအိုရီသာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် ရှောင်လင်းအနေနဲ့ နောင်အနာဂတ်မှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် လုပ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို ပညာသား အသုံးချသွားနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။