အခန်း ၅၁။ မောက်မာရိုင်းစိုင်းတဲ့ ဝမ်ဖူကွေ့

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်။

ရှောင်လင်းနှင့် အခြားသူများသည် ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးတောအုပ်၏ အပြင်ဘက်စွန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ရှောင်လင်း လာရောက်စဉ်ကအတိုင်းပင် ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးတောအုပ်၏ အပြင်ဘက် အရပ်သည် စည်ကားလှသော ဈေးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တောအုပ်အပြင်ဘက်တွင် ဆောက်လုပ်ထားသော အိမ်များနှင့် ဆိုင်ခန်းများစွာကိုလည်းကောင်း၊ ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့များ၏ ဆူညံစွာ အော်ဟစ်နေကြသံများကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့ကြားသိရသဖြင့် ထန်စန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့မှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်တွေ ဝိညာဉ်သားရဲတောအုပ်ကို ဝိုင်းရံထားကြတာဆိုတော့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ သောင်းကျန်းပုန်ကန်လာမှာကို သူတို့မကြောက်ကြဘူးလား"

ထန်စန်းသည် ဆူညံစွာ အော်ဟစ်နေကြသော ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့ တစ်စုကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် သိချင်နေသည့် မေးခွန်းကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ့အနားရှိ ရှောင်ဝူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း ထပ်တူကျသော အမူအရာမျိုး ရှိနေသည်။ သူမ၏ အမြင်အရ ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးကို ယခုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သခင်အဖွဲ့များက မည်သည့်အခါမျှ ဝိုင်းရံထားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မဟုတ်လျှင် ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးထဲမှ နှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်က သားရဲဒီရေလှိုင်းကို စတင်စေခဲ့ပါက တောအုပ်အပြင်ဘက်ရှိ ဤဝိညာဉ်သခင်များအားလုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းက အသာအယာ ရယ်မောရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီဝိညာဉ်သားရဲတောအုပ်တွေဆိုတာ အဓိက အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို မွေးမြူထားတဲ့ နေရာတွေပဲ။ ဒီဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးတောအုပ် တင်မကဘူး၊ တျန်းသျှုအင်ပါယာရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုမှာလည်း အခြားဝိညာဉ်သားရဲတွေကို မွေးမြူဖို့ သီးသန့်တောအုပ်တွေ ရှိသလို စတားလော်တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ အထက်တန်းစားဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းမှာလည်း ရှိကြတယ်..."

"ဒီဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးတောအုပ်ကိုတော့ ဝိညာဉ်နန်းတော်က စီစဉ်တာပဲ။ သူတို့က ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို အထူးစေလွှတ်ပြီး အတွင်းထဲမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ သက်တမ်းကို ပုံမှန် စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းတယ်။"

"မမျှော်လင့်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု မရှိရင်တော့ ဒီနေရာမှာ ငါအရင်က ပြောခဲ့တဲ့ ကျည်ဆန်ပျားအုပ်စုလိုမျိုး အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ ခွန်အားအရှိန် ရှိတဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် ထူးခြားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းစွမ်းရည် ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ဘယ်တော့မှ ရှိလာမှာမဟုတ်ဘူး။"

ရှင်းပြပြီးနောက် ရှောင်လင်းသည် အစ်ကိုကြီး စူးယွန့်ထောင်း ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် စူးယွန့်ထောင်းသည် ဖရဲသီးပမာဏခန့်ရှိသော ဗိုက်ပူပူနှင့် အရပ်ပုပြတ်ပြတ် ဝမ်ဖူကွေ့ကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးကာ တောင်းပန်နေပြီး တာဝန်၏ ခက်ခဲမှုကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရှောင်လင်းသည် မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ယခုကဲ့သို့သော ကိစ္စအတွက် ဦးညွှတ်တောင်းပန်နေရန် လုံးဝမလိုအပ်ပေ။ ထိုဝိညာဉ်သားရဲကို ဝမ်ဖူကွေ့အား မည်သူက အကြံပြုခဲ့သည်ကို သူတွေးတောနေမိသည်။ ကျည်ဆန်ပျားကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သားရဲကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် ၎င်းတို့အဖွဲ့ကို သေကြောင်းကြံစည်ခိုင်းသည်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

အဝေးမှ ဖြူဖျော့ပြီး အသားပွပွနှင့် စိတ်မရှည်သော အမူအရာ ဖြစ်နေသည့် ဝမ်ဖူကွေ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ အစ်ကိုကြီးထောင်း၏ ဖျောင်းဖျမှုကို အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ရှောင်လင်း မထင်မိချေ။

မိမိကိုယ်မိမိ သေကြောင်းကြံစည်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသူတစ်ဦးကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ရှောင်လင်းတွင် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရမည့် အကြောင်းရင်း မရှိပေ။

'သူတစ်ပါး၏ အသက်ကို လေးစားရမည်၊ အမိတာဘ။’

ရှောင်လင်းသည် လှည့်၍ ထန်စန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့ကို ယခုတာဝန်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် အသိပေးလိုက်ပြီး ၎င်းတို့သုံးဦးဘာသာ လောကအတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူများပမာ လေ့ကျင့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် အစ်ကိုကြီးထောင်းပါ ၎င်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းပြီး ၎င်းတို့သုံးဦးအတွက် အလုပ်အကိုင်အသစ်တစ်ခု ရှာဖွေနိုင်ပါက အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်၊ ငွေကြေးပမာဏက အရေးမကြီးပေ။

ဝမ်ဖူကွေ့ သေချင်သေနိုင်သော်လည်း အစ်ကိုကြီးထောင်းမူ သေ၍မဖြစ်ချေ။

အဆုံးသတ်တွင် သူသည် ရှောင်လင်းကို ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းတွင် ကူညီပေးခဲ့သူဖြစ်ရာ ရှောင်လင်းအနေဖြင့် အစ်ကိုကြီးထောင်း သေမင်းနှုတ်ခမ်းဝသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်ကို ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်ပေ။

ခဏအကြာတွင် စူးယွန့်ထောင်းနှင့် ဝမ်ဖူကွေ့တို့၏ ဆွေးနွေးမှုသည် ရလဒ်တစ်စုံတစ်ရာ ထွက်မလာခဲ့ဘဲ သူသည် ခေါင်းငိုက်စိုက်ချလျက် ရှောင်လင်း၏ အနားသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

"ရှောင်လင်း၊ ငါ ဝမ်ဖူကွေ့နဲ့ စကားပြောခဲ့ပေမယ့် သူက ခေါင်းမာမာနဲ့ စိတ်ပြောင်းဖို့ ငြင်းဆန်နေတယ်။ ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးတောအုပ် အနီးအနားမှာ ဝိညာဉ်မဟာသခင်တွေ အများကြီးရှိတာမို့လို့ သူက ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့ အချို့ကိုပဲ အလွယ်တကူ စည်းရုံးနိုင်တယ်လို့ ပြောနေတယ်"

စူးယွန့်ထောင်းသည်လည်း အနည်းငယ် သက်ပြင်းချမိသည်။ ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ သာမန်အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏လစာသည် မများလှသဖြင့် ငွေရှာရန်အတွက် နှစ်စဉ် လူများကို ဝိညာဉ်သားရဲရှာဖွေခြင်းတွင် ကူညီပေးရခြင်းအပေါ် မှီခိုနေရသည်။ သူသည် အနာဂတ်တွင် အိမ်ထောင်ပြုပြီး မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရဦးမည်ဖြစ်ရာ ထိုအရာသည် ကုန်ကျစရိတ် အမြောက်အမြား ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီးထောင်း၊ ပိုကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲဆီ ပြောင်းဖို့ စိတ်ကူးကို ခင်ဗျား ပြောပြခဲ့လား"

ရှောင်လင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ဖူကွေ့သည် အလွန်ချမ်းသာသဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲအသစ်တစ်ခုကို အကြံပြုသည့်အတွက် ပေးရမည့် အခကြေးငွေကို မတတ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

စူးယွန့်ထောင်းက ခေါင်းခါယမ်းပြီး လက်ကိုလည်း အားမလိုအားမရ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

"ပြောခဲ့တာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် သူက မင်းလို ကလေးတစ်ယောက်ကို မယုံကြည်ဘူးလေ"

သို့သော် မကြာမီပင် စူးယွန့်ထောင်းက အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှောင်လင်း၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးတောအုပ်မှာ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးထောင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ဆိုရင် မင်းတို့အတွက် တာဝန်တစ်ခုကို အချိန်တိုအတွင်းမှာ ရှာပေးနိုင်ပါတယ်"

စူးယွန့်ထောင်းသည် လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်ရာ သွားဖြူဖြူလေးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ငါ့ကို စောင့်နေ၊ မကြာခင် တာဝန်တစ်ခု ရတော့မှာပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စူးယွန့်ထောင်းသည် သင့်တော်သော တာဝန်များ ရှိမရှိ မေးမြန်းရန်အတွက် သူနှင့် ရင်းနှီးသော ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးအဖွဲ့များရှိရာသို့ တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ရှောင်လင်းနှင့် ကျန်နှစ်ဦးကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"ဒါလည်း အဆင်ပြေတာပါပဲ။ အဆုံးသတ်မှာတော့ ငါတို့ ဝိညာဉ်သခင်တွေအနေနဲ့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို မသတ်ဖြတ်သင့်ဘူး၊ တာဝန်တစ်ခုခု ရှိနေတာက အကောင်းဆုံးပဲ"

ရှောင်လင်းသည် ထန်စန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း စကားပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ရှောင်စန်း၊ မင်းရဲ့ ပထမဝိညာဉ်ကွင်းစွမ်းရည်က စွမ်းအား သိပ်မကုန်ဘူးမလား။ အခုကစပြီး ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ အဲဒါကို ငါတို့အပေါ်မှာ သုံးထားလိုက်ပါဦး"

ရှောင်လင်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မွေးရာပါ သတိကြီးသူဖြစ်ပြီး ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ တိုက်ပွဲဝင်ရခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ သဘောမကျချေ။

"ကောင်းပါပြီ။ ပထမဝိညာဉ်ကွင်းစွမ်းရည် - ငွေပြာမြက် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း လက်ကောက်"

ထန်စန်းသည် ချက်ချင်းပင် လိုက်နာပြီး သူ၏ ငွေပြာမြက် ဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ သူ၏ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

ဝါဂွမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု ဖြန့်ကျက်လာသည်နှင့်အမျှ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ၎င်းသည် လင်းလက်သော အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်လင်းနှင့် အခြားသူများ၏ လက်ကောက်ဝတ်များဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

မိမိ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်တွင် ငွေပြာမြက် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း လက်ကောက်၏ အေးမြသော ခံစားချက်ကို ခံစားရသဖြင့် ရှောင်လင်းသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ငွေပြာမြက်အကျိုးအပဲ့များနှင့် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ဤလအနည်းငယ်အတွင်း ထန်စန်း၏ ငွေပြာမြက်၏ ကြံ့ခိုင်မှုသည် မူလဇာတ်ကြောင်းပါ ပထမဝိညာဉ်ကွင်း၏ ငွေပြာမြက် ပတ်နွယ်ခြင်းထက်ပင် မနည်းတော့ချေ။

ယခုအခါ ဤပေါ့ပါးပြီး လုံလောက်သော ကြံ့ခိုင်မှုရှိသည့် လက်ကောက်သည် ထက်မြက်သော လက်နက်တစ်ခုခု၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် မရင်ဆိုင်ရသရွေ့ အခြေခံအားဖြင့် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအရာအပြင် ထန်စန်းတွင် အတွေးသစ်တစ်ခု ရှိသေးသည်။

ထိုအရာမှာ ငွေပြာမြက် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း လက်ကောက်ကို ရှောင်လင်းနှင့် အခြားသူများ၏ လည်ပင်းတဝိုက်တွင် ထုတ်လွှတ်ရန်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သခင်များသည် အခြေခံအားဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းကို အသုံးမပြုကြသလို လည်ပင်းသည် လူသားဝိညာဉ်သခင်များအတွက် အရေးကြီးသော ဗဟိုချက်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ငွေပြာမြက် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း လက်ကောက်သည် လည်ပင်းပေါ်တွင် ရှိနေပါက ပိုမိုလုံခြုံစိတ်ချရပြီး ပျက်စီးသွားရန် ခဲယဉ်းလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ငွေပြာမြက် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း လက်ကောက်၏ အေးမြသော ကုသမှုခံစားချက်သည် ဝိညာဉ်သခင်ကို စိတ်ကြည်လင်နေစေရန်ပင် ကူညီပေးနိုင်သဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်ရသည်ကို ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်။

ရှောင်လင်းသည်လည်း ထန်စန်း၏ စတင်တွေးတောနိုင်စွမ်းကို အလွန်ချီးကျူးမိသော်လည်း ဤအကွက်ကို လောလောဆယ် လျှို့ဝှက်ထားနိုင်သည်ဟု သူခံစားရသည်၊ ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြသရန် မလို အပ်ပေ။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ရှောင်လင်းကိုယ်တိုင်တွင် ဖျက်ဆီး၍မရသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဂုဏ်သတ္တိ ရှိနေပြီး ရှောင်ဝူက သူမ၏ ခြေထောက်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ ထန်စန်းမှာမူ... ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

၎င်းတို့သုံးဦးလုံးအပေါ်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူ၏ ပထမဝိညာဉ်ကွင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် ထန်စန်းသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် လေပူများကို မှုတ်ထုတ်ကာ စိတ်သက်သာရာရသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးလင်း၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာပြီ။ ဒီဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးတောအုပ်ထဲမှာ ငွေပြာမြက်တွေ အများကြီးရှိနေတာကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှုက အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသွားတယ်"

ထန်စန်းသည်လည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ အကယ်၍ သူသည် ငွေပြာမြက် မရှိသော နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေပါက ငွေပြာမြက် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း လက်ကောက် သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်ခြင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးပုံတစ်ပုံနီးပါးကို ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှသာ ရွှမ်းထျန်ကုန်းကျင့်စဉ်၏ အာနိသင်အောက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တောရိုင်းဒေသဖြစ်သော ဤဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးတောအုပ်ထဲတွင်မူ သူသည် စွမ်းအားကုန်ဆုံးမှု လုံးဝမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟု ထန်စန်းက ဆိုသည်။

ရှောင်လင်း၏ စကားအရ ဆိုရလျှင် ထိုအရာသည် အကန့်အသတ်မရှိ ဆင့်ပွားခြင်း ပင် မဟုတ်ပါလား။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ထန်စန်းသည် ဤကိစ္စအတွက် ရှောင်လင်းကို အလွန်ကျေးဇူးတင်မိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ပထမဝိညာဉ်ကွင်းစွမ်းရည်သည် ငွေပြာမြက်၏ အသက်စွမ်းအားကို အလိုအလျောက်တိုးမြင့်မှုအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏ ငွေပြာမြက်သည် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

သူသည် သာမန် ငွေပြာမြက်များနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး ၎င်းကို အာရုံခံမှုအတွက် အသုံးပြုနိုင်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် ကူညီခွင့်ပြုနိုင်သည်။

"မဆိုးဘူး။ အစ်ကိုကြီးထောင်း ပြန်လာတဲ့အခါ သူ့ကိုလည်း တစ်ခု ပေးလိုက်ဦး။ ငါ့အတွက်တော့ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း အာရုံစိုက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး"

ရှောင်လင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ ထန်စန်း၏ လက်ရှိတိုးတက်မှုသည် သူနှင့် ဆင်တူပြီး ဒွါရသုံးပေါက် အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ လူသုံးယောက်၏ လက်ကောက်များကို လိုက်လံစောင့်ကြည့်နေရခြင်းသည် ထန်စန်းအတွက် အနည်းငယ် ပင်ပန်းလှသည်။

ရှောင်လင်းတွင် နဂါးပတ်တုတ်ရှည်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိနေသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် ငွေပြာမြက် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း လက်ကောက်ကို ကာကွယ်ရန် ပိုမိုအာရုံစိုက်နိုင်သည်။

"ဝိညာဉ်မဟာသခင် တစ်ယောက်ကို ရွှေဒင်္ဂါး ၅၀ ပဲ။ ယူရင်ယူ မယူရင်နေ။ ဒီမှာ တခြား ဝိညာဉ်မဟာသခင်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ မင်းတို့မလုပ်ရင် လုပ်မယ့်သူတွေ အများကြီးပဲ"

ရုတ်တရက် အလွန်မောက်မာပြီး ရိုင်းစိုင်းသော အသံတစ်ခုသည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းနှင့် အခြားသူများ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ဝမ်ဖူကွေ့သည် ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုးတောအုပ်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး လိုက်ပါလာသော ဝိညာဉ်မဟာသခင်တစ်ဦးကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သခင်လေးဝမ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရွှေဒင်္ဂါး ၆၀ လောက် လုပ်ပေးပါ။ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်ကျွေးရမယ့် လူကြီးမိဘတွေနဲ့ ကလေးတွေ ရှိနေလို့ပါ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ခုနစ်ရာစု သက်တမ်းရှိတဲ့ ကျည်ဆန်ပျားတွေက အရမ်း အန္တရာယ်များလွန်းပါတယ်"

ထိုဝိညာဉ်မဟာသခင်တွင် ရာသီဥတုဒဏ်ကြောင့် ရင့်ကျက်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ၏ ဦးညွှတ်ပြီး ဖားနေသော အဆင့်သည် စူးယွန့်ထောင်းထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းနေပြီး ကိုးဆယ်ဒီဂရီနီးပါး ဦးညွှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ထိုဝိညာဉ်မဟာသခင်သည် စူးယွန့်ထောင်းနှင့် အသက်အရွယ် အတူတူပင် ဖြစ်ပုံရသော်လည်း သူသည် အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထောင့်ရှိ အရေးအကြောင်းများကြောင့် သူသည် အသက် နှစ်ဆယ်ခန့် ပိုမိုအိုမင်းနေပုံရသည်။