အခန်း ၄၈ - တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးက ရှောင်ယန်နှင့် လင်းဒုံကို လိုက်ရှာနေခြင်း

"မင်း ကြားပြီးပြီလား... စတားလော်အင်ပါယာက စမ်းသပ်ခံက သတ်မှတ်ချက် ကျော်လွန်တဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့တယ်တဲ့"

"ငါလည်း သိတယ်လေ။ အဲဒီ ဝိညာဉ်သားရဲက သိပ်ပြီး အစွမ်းမထက်တဲ့ အမျိုးအစား ဆိုပေမဲ့ သူမကတော့ အောင်မြင်သွားတာပဲ"

"ဘာလဲ... သိပ်ပြီး အစွမ်းမထက်တဲ့ အမျိုးအစား ဟုတ်လား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပင်စနစ် ဝိညာဉ်သားရဲထက်တော့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်သေးတယ်။ အကယ်လို့ သူမရဲ့ ဝိညာဉ်ကသာ အပင်စနစ် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် သက်တမ်း ၄၅၀ ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကိုတောင် သေချာပေါက် စုပ်ယူနိုင်မှာ"

"ဟူး... အဲဒါပဲလေ။ လင်းဒုံလို့ အမည်ရတဲ့သူက သီအိုရီပိုင်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတနဲ့ ဝိညာဉ် သုတေသနအပေါ် တကယ်ကို အသေအချာ နားလည်ထားတာပဲ"

"ငါလည်း သဘောတူတယ်။ လင်းဒုံက ဟို မဟာဆရာသခင်ကြီး ယွီရှောင်ကန်းထက် ပိုပြီး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းမနေဘူးလား"

"ငါ့အမြင်အရတော့ သူ့ကို မဟာဆရာသခင်ကြီး လင်းဒုံလို့ ရိုရိုသေသေ ခေါ်ဆိုသင့်တယ်"

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... မဟာဆရာသခင်ကြီး လင်းဒုံရဲ့ သီအိုရီတွေကြောင့် ငါ့ကလေးက အခုဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေတယ်ဆိုပြီး ပန်းပဲဆရာ လုပ်မယ်လို့ ဇွတ်တရွတ် ပြောနေတယ်"

"ငါ့ကလေးလည်း အတူတူပဲ၊ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ငါ့ကို ပြောနေတယ်"

နော့ဒင်မြို့ထဲက စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုအတွင်းမှာ ဝိညာဉ်မဟာသခင် အချို့က အရက်သောက်ရင်း ဤကဲ့သို့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောဆိုနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်လင်း၊ ထန်စန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့က စားသောက်ဆိုင်ဘေးမှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြတ်လျှောက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ ထန်စန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့ကလည်း အလွန် ဂုဏ်ယူမိကြသည်။

လူအများက ချီးမွမ်းနေကြသည့် မဟာဆရာသခင်ကြီးမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသည့်အတိုင်းပင်။

"အစ်ကိုလင်း... အစ်ကိုက တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်"

ရှောင်ဝူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးတွင် အားကျအတုယူရိပ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မဟာဆရာသခင်ကြီးက သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို လမ်းညွှန်ပေးရန် ကူညီနေမှတော့ ကလဲ့စားချေနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုလင်း... အစ်ကိုက လျှို့ဝှက်အမည်ကို အသုံးပြုခဲ့တာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ထန်စန်းကလည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းသို့ သွားမည့် လမ်းတွင် သူတို့က ဝိညာဉ်နန်းတော်ဘက်သို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။

ထန်စန်း၏ မျက်စိအမြင်ဖြင့် ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ အဖွဲ့ဝင်အချို့က လူတစ်ယောက်ကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည်ကို သဘာဝအတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

စဉ်းစားကြည့်စရာပင်မလိုဘဲ ဒါက ရှောင်လင်း ဖန်တီးခဲ့သည့် ပြဿနာကြောင့် သေချာပေါက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင်၊ ထျန်းသျှူအင်ပါယာ၏ အစွန်အဖျားရှိ နော့ဒင်မြို့ကဲ့သို့သော မြို့ငယ်လေးတစ်ခုထဲမှာပင် လူအုပ်စုများ စုရုံးကာ ရှောင်လင်း၏ သီအိုရီများကို ဤမျှအထိ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ဒါဆိုရင် အခြားသော နေရာများအကြောင်းကိုတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ အချို့သော အဓိက အင်အားစုကြီးများထဲတွင် ထန်စန်းကဲ့သို့ပင် သက်တမ်း ၄၅၀ ရှိသော ပထမဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"အဲဒါပဲလေ၊ ဒါကြောင့်လည်း ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ဉာဏ်ပညာကို ငါကိုယ်တိုင် သဘောကျနေတာ။ လျှို့ဝှက်အမည်တွေ များများရှိထားတာက ဘယ်တော့မှ မမှားဘူး"

ရှောင်လင်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် အကယ်လို့ သူက သုတေသနစာမူ အမှိုက်တစ်ခုကို မတော်တဆ ရေးသားမိခဲ့ရင်တောင် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်လင်းက ဒုတိယ သုတေသနစာမူကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီးကတည်းက ဝိညာဉ်သခင် အားလုံးနီးပါးက ဝိညာဉ်ကွင်းကို သတ်မှတ်ချက် ကျော်လွန်စုပ်ယူခြင်း အကြောင်းအရာကို နှစ်လခွဲနီးပါးခန့် ဆက်တိုက် ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ရှောင်လင်းနှင့် ထန်စန်းတို့က ကျင့်စဉ်အဆင့် နှစ်ဆင့်စီ တိုးတက်လာခဲ့ကြသည်။ ရှောင်လင်းက ယခုအခါတွင် အဆင့် ၁၇ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ထန်စန်းကတော့ အဆင့် ၁၆ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဝူ၏ တိုးတက်မှုကတော့ ပိုပြီးတော့ပင် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ သူမက အဆင့် ၁၂ မှ သုံးဆင့်အထိ ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် အဆင့် ၁၅ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်းထျန်ကုန်းကျင့်စဉ် မရှိဘဲ၊ မပျက်စီးနိုင်သောဝိဇ္ဇာနတ်မင်းခန္ဓာ ကျင့်စဉ် မရှိဘဲ၊ ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်လမ်း ကျင့်ကြံရာတွင် အနည်းငယ် ပျင်းရိနေခဲ့သော်လည်း ရှောင်ဝူ၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှု အရှိန်အဟုန်က ရှောင်လင်းနှင့် ထန်စန်းတို့ထက် လုံးဝ အောက်မကျပေ။

ဒါက ရှောင်လင်းကို စိတ်ထဲကနေ လျှို့ဝှက်စွာ သံသယဝင်မိစေသည်။ ရှောင်ဝူ၏ နှစ်တစ်သိန်း ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကြောင့် သူမက အစောပိုင်း အဆင့်များတွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်မလား။

နှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိပြီး လူသားအသွင် ပြောင်းလဲထားသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်သည် ဝိညာဉ်သားရဲ၏ အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်ပြီး တကယ့် လူသားစစ်စစ် ဖြစ်လာစေရန်အတွက် လူသားများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရမည်ဟု အဆိုရှိသည်။

ရှောင်ဝူက ရှောင်လင်းနှင့် ထန်စန်းတို့ကို သာမန်လူသားများအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ကျင့်စဉ်လမ်းတွင် အရှိန်မြှင့်တင်မှုကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်မလား။

နှစ်တစ်သိန်း ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ရှိထားသဖြင့် ပထမဝိညာဉ်ကွင်းက နှစ် ၄၀၀၊ ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်းကတော့ နှစ်တစ်ထောင် ကျော်လွန်မှာ သေချာပြီး၊ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းက နှစ်သုံးလေးထောင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ စတုတ္ထဝိညာဉ်ကွင်းကိုတော့ ရှောင်လင်း၏ အစီအစဉ်ကဲ့သို့ပင် နှစ်တစ်သောင်း ဝိညာဉ်အရိုး သို့မဟုတ် နှစ်တစ်သောင်း ဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ်ပင် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့နောက် ပဉ္စမဝိညာဉ်ကွင်းနှင့် ဆဋ္ဌမဝိညာဉ်ကွင်းတို့က နောက်ထပ် နှစ်တစ်သောင်း ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ရှောင်ဝူ၏ နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံမှုက ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့်လည်း နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် လူသားအသွင် ပြောင်းလဲခြင်းက ဝိညာဉ်သူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ဝိညာဉ်သားရဲ အငွေ့အသက်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းအနေဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို မည်သို့ ဖန်တီးရမည်ကို တကယ်ပဲ သိချင်မိသည်။ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦးက မိမိ လိုချင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ဝိညာဉ်ကွင်းကို အရင်ဆုံး ဖန်တီးပြီးနောက်၊ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်ကွင်း၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖြည့်တင်းပေးလို့ ရနိုင်မလား။

သူက ဤအကြောင်းအရာကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဗဟိုချက် ကိစ္စကလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်လို့ လူတိုင်းက လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းတွင် အတူတူ ဝိုင်းဝန်းစဉ်းစားကြမည်ဆိုပါက စိတ်ကူးစိတ်သန်း အချို့ကို ရရှိနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့ သုံးယောက်က ရှောင်လင်း ငှားရမ်းထားသော အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး မှောင်စိုနေသော မြေအောက်ခန်း ဖြစ်သည့် လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြသည်။

ဆီမီးခွက်ကို ထွန်းညှိလိုက်သောအခါ လှုပ်ခါနေသော မီးရောင်က သူတို့ သုံးယောက်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး အားလုံးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိကြသည်။

"ကဲ... အားလုံးပဲ ပြုံးနေတာကို ရပ်လိုက်ကြတော့။ ငါက ဒီနေ့ရဲ့ ဆွေးနွေးမယ့် အကြောင်းအရာကို ရှင်းပြမယ်"

ရှောင်လင်းက တည်ကြည်စွာ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များကတော့ အလိုအလျောက် မြင့်တက်နေဆဲပင်။

ဘာလို့ဆို သူတို့ သုံးယောက်က ပြီးခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း ဤမြေအောက်ခန်းထဲတွင် လျှို့ဝှက်ပြီး မကောင်းမှုများစွာကို အတူတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်... မိမိ၏ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက် ရှောင်လင်းက လူများကို တုတ်ဖြင့် ချောင်းမြောင်းရိုက်နှက်မည့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို အဆိုပြုခဲ့သည်။

ထန်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး အနေဖြင့် ထန်စန်းတွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများအတွက် အတွေ့အကြုံ ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် သူက လိုက်လံစုံစမ်းပြီး အချက်အလက်များကို စုဆောင်းပေးခဲ့သည်။

နော့ဒင်မြို့တစ်ခုလုံးတွင် လူမိုက်များ သို့မဟုတ် ဆိုးသွမ်းသော ဝိညာဉ်သခင်များ ရှိနေပါက ထန်စန်းက ၎င်းတို့ကို မှတ်မိနေခဲ့သည်။

ဇာတ်လိုက်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရှောင်လင်းက လူများကို အကြောင်းမဲ့ သွားရောက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုးတော့ မလုပ်ပေ။ သူက လူကြီးအရွယ်အစားရှိသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံ ခရီးသွားတစ်ဦးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ဤလူကြီးအရွယ်အစား ဖြစ်လာစေရန်အတွက် ထန်စန်းက အောက်ကနေ ရှောင်လင်းကို ပိုးချီထားရပြီး ရှောင်လင်းကတော့ ဆိုးသွမ်းသော ဝိညာဉ်သခင်များကို ရှေ့တည့်တည့်မှ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ရိုက် တိုက်ပွဲများတွင် ထန်စန်းအနေဖြင့် အောက်ကနေ ရှောင်လင်းကို ပိုးချီထားရခြင်းက မလွယ်ကူလှပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများက အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်။

ဒါက ရှောင်လင်း၏ အမြင်အာရုံနှင့် အတွေ့အကြုံကို များစွာ တိုးတက်စေခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် ရန်သူက ရှောင်လင်း၏ မည်သည့်နေရာကိုမဆို တိုက်ခိုက်လာပါက သူက ကာကွယ်ရေးအတွက် မပျက်စီးနိုင်သောဝိဇ္ဇာနတ်မင်းခန္ဓာ ကျင့်စဉ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကြိုတင် အသုံးပြုနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သဘာဝအတိုင်း ရှောင်လင်းက ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ အသုံးမပြုဘဲ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သက်သက်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းအနေဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း ဖြိုခွင်းရန် ခက်ခဲသော ရန်သူနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါတွင်တော့ ရှောင်ဝူက အမှောင်ရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

နောက်ကျောဘက်ကနေ ပျံသန်းကန်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဆီးခုံကို ကန်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အချုပ်အားဖြင့် ရှောင်ဝူ၏ ကန်ချက်စွမ်းရည်က ပိုမိုကောင်းမွန်လာပြီး သူမ၏ အရှိန်အဟုန်ကလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် ထန်စန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့က ၎င်းတို့အနေဖြင့် တရားမျှတမှုကို ထပ်မံဖော်ဆောင်ကြတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရယ်မောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါက ရှောင်လင်းကိုပါ လိုက်လံရယ်မောချင်စိတ် ပေါက်လာစေသည်။

"*အဟွတ် အဟွတ်*... ငြိမ်ငြိမ်နေကြစမ်း"

ရှောင်လင်းက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်ရယ်မောချင်နေဆဲဖြစ်သော အရူးယုန်မလေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ နောက်ထပ် အဓိက အစီအစဉ်ကို စတင် မိတ်ဆက်တော့သည်။

"နှစ်လခွဲကြာ တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံက သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ"

"ဒါကြောင့် ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ရဲ့ တကယ့် အမှတ်အသားတွေကို လူတွေ သိမသွားစေဖို့အတွက် လူဆိုးတွေနဲ့ ဆိုးသွမ်းတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်တွေကို သွားရောက် မတိုက်ခိုက်တော့ဘူး"

"ငါတို့ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်တယ်"

"ငါ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်က အစ်ကို ဆူးယန်ထောင်းနဲ့ စကားပြောခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ကို အမြင်ကျယ်စေဖို့နဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းရစေဖို့အတွက် ဝိညာဉ်သားရဲမုဆိုး တောအုပ်ဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်"

"ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ ငါတို့အနေနဲ့ တောတောင်ထဲမှာ ရှင်သန်နေထိုင်မယ့် အတွေ့အကြုံနဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို ဉာဏ်ဆင်တိုက်ခိုက်မယ့် အတွေ့အကြုံတွေကို တိုးမြှင့်ဖို့ လိုအပ်တယ်"

ရှောင်လင်းက ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် ထန်စန်း၏ သဘောတူညီမှုကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့သည်။

ထန်စန်းက တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ အစ်ကိုလင်းရဲ့ စကားကို နားထောင်ပါ့မယ်။ ငါက အခု အဆင့် ၁၆ ရှိနေပြီ၊ အစ်ကိုလင်းကတော့ အဆင့် ၁၇ ရှိနေပြီ။ ဘာပြဿနာမှ မရှိရင် ငါတို့ မကြာခင်မှာ ဝိညာဉ်ကွင်းအသစ်တွေ သွားရောက် ရယူရတော့မှာ"

"ငါတို့ တကယ်ပဲ အမြင်ကျယ်ဖို့နဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးထဲက အခြေအနေက အလွန် ရှုပ်ထွေးတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်လင်းက ရှောင်ဝူဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဝူ... မင်းကော ဘယ်လိုလဲ"

"သမီးလည်း လိုက်မယ်လေ"

ရှောင်ဝူက ချက်ချင်းပင် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

အမှန်တော့ ရှောင်ဝူက အခြားသူများ ဝိညာဉ်သားရဲများကို လိုက်လံရှာဖွေနေသည်ကို မကြည့်ချင်ပေ။ သို့သော် လိုက်မသွားပါက သူမက အဖွဲ့ထဲတွင် အံဝင်ခွင်ကျမဖြစ်သလို ဖြစ်နေလိမ့်မည် ဖြစ်သဖြင့် အတူတူ လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် ငါ နောက်မှ အစ်ကိုထောင်းနဲ့ ဆက်သွယ်လိုက်မယ်။ ငါတို့ မနက်ဖြန် သွားနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါ သုတေသနပြုချင်တဲ့ အကြောင်းအရာအသစ်ကို ပြောပြမယ်"

"ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဝိညာဉ်ဗဟိုချက်အဖြစ် ဖိသိပ်နိုင်မယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေနဲ့၊ မိမိကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေအကြောင်းပဲ"

ရှောင်လင်း၏ စကား ဆုံးသွားသည်နှင့် ထန်စန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့က ချက်ချင်း မှင်တက်သွားကြပြီး နှစ်ယောက်လုံးက မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားသည့် မျက်နှာပေးများကို ပြသလိုက်ကြသည်။

'ဒါတွေက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်လို့လား'

'ဒါတွေက ငါတို့လို နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲတွေပဲ ရှိနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဗဟိုချက်နဲ့ မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း မဟုတ်ဘူးလား'

ထန်စန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့က စိတ်ထဲတွင် ဤအတိုင်း အသီးသီး တွေးတောလိုက်ကြပြီး ရှောင်လင်း၏ ဉာဏ်ပညာအပေါ် ၎င်းတို့၏ လေးစားအားကျစိတ်က ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့တော့သည်။