အခန်း ၃၁: ကျောင်းဖွင့်ချိန်

လအနည်းငယ် (နှစ်လ) သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှောင်လင်းနှင့် ထန်ဆန်းတို့ ကျောင်းတက်ရမည့် နေ့ရက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနှစ်လကျော်အတွင်း ရှောင်လင်းသည် ထန်ဆန်းအတွက် အစားအသောက်စနစ် ဝိညာဥ်ဆရာအဖြစ် ကူးပြောင်းရန် တတိယမြောက် ဝိညာဥ်ကွင်းကို အခြေခံအားဖြင့် ရွေးချယ်ပြီးစီးခဲ့သလို၊ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်လည်း လူမျက်နှာပင့်ကူကို စုပ်ယူရန် အစီအစဉ်ကို အပြီးသတ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း မပျက်စီးနိုင်သော ဝိဇ္ဇာနတ်မင်းခန္ဓာအတတ်ပညာ အကူအညီကြောင့် ရှောင်လင်း၏ အဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး အဆင့် ၁၅ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ရှောင်လင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားနှင့် စဉ်ဆက်မပြတ် ယှဉ်ပြိုင်မှုအောက်တွင် ထန်ဆန်းသည်လည်း ဆက်တိုက် လိုက်မှီအောင် ကြိုးစားခဲ့သဖြင့် အဆင့် ၁၄ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဘာလို့ဆို စွမ်းရည်မြှင့်တင်မှု အတတ်ပညာများ အသီးသီး ရှိကြသောကြောင့် သူတို့သည် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း မည်သည့် အဟန့်အတားကိုမျှ မရင်ဆိုင်ခဲ့ရဘဲ၊ သိုလှောင်ထားသော ဝိညာဥ်စွမ်းအားသည် အခြားသော ပါရမီရှင် ဝိညာဥ်ဆရာများထက် များစွာ သာလွန်ခဲ့သည်။ ရှောင်လင်း၏ တွက်ချက်မှုအရ ယခုနှစ်ကုန်ပြီးနောက် နောက်ထပ် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လအကြာ၊ သူတို့ အသက် ၇ နီးပါး ရှိလာချိန်တွင် အဆင့် ၂၀ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဲဒါက ရှောင်လင်းနှင့်ထန်ဆန်း ဝေလငါးကော်ကို အသုံးမပြုဘဲ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နော့ဒင်မြို့ အခြေခံ ဝိညာဥ်ဆရာ အကယ်ဒမီကျောင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းနှင့် ထန်ဆန်းတို့သည် ကျောင်းဝင်ခွင့် လက်မှတ်နှစ်စောင်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျောင်းတံခါးအတွင်းသို့ တည့်တည့် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မည်သည့်အစောင့်မျှ တားဆီးခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ရှောင်လင်း၏ မျက်လုံးများက စွဲရှနေပြီး ထန်ဆန်း၏ ခရမ်းရောင် နတ်ဆိုးမျက်လုံးသည်လည်း အလွန် အားကောင်းသည်။ အဝင်ဝသို့ ရောက်သည်နှင့် ဟောင်းနွမ်း စုတ်ပြတ်နေသော မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး၊ ဒါက ဂရန်းမာစတာ ယွီရှောင်ကန်းပဲ။"

ရှောင်လင်းသည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ထန်ဆန်း၏ လက်ကိုဆွဲကာ ပညာရေးရာရုံးခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့သည်။ ယွီရှောင်ကန်းကဲ့သို့သော အရှုံးသမားတစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်မိခြင်းကို လုံးဝ မလိုလားပေ။ ထိုအချိန်တွင် ထန်ဆန်းသည် ရှောင်လင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားမလည်သော်လည်း ရွှမ်းထျန်ကုန်းကို စတင် လှည့်ပတ်ပြီး ရှောင်လင်းနောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါရန် သရဲရိပ်လမ်းကြောင်းကဲ့သို့သော နည်းပညာများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

"ဟေး၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။ ရှောင်လင်း၊ ထန်ဆန်း။"

ယွီရှောင်ကန်းသည် သူတို့ကို တွေ့သွားကာ မျ​က်လုံးများထဲမှ ဝမ်းသာစရာ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး ချက်ချင်းပင် အနောက်မှ အပြေးလိုက်ခဲ့သည်။ ဝိညာဥ်နဲ့ခန္ဓာကိုယ် ကွဲကွာနေပြီး မည်သည့်အကျိုးကျေးဇူးမျှ မပေးနိုင်သော ခွန်အားမရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စဉ်ဆက်မပြတ် ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်နေသော ပါရမီရှင် လူငယ်နှစ်ဦးကို မည်သို့မျှ မမှီနိုင်ပေ။ မကြာမီမှာပင် ယွီရှောင်ကန်းသည် အနောက်တွင် ဝေးကွာစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကျောပြင်ကိုပင် မမြင်ရတော့ပေ။

ယွီရှောင်ကန်းကို ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် ရှောင်လင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ "ဟူး၊ ကံကောင်းလို့ အဲဒီအရှုံးသမားရဲ့ ဖမ်းတာကို မခံရတာ။"

"အရှုံးသမား အစ်ကိုလင်း၊ အဲဒီလူက အရှုံးသမား ဂရန်းမာစတာ ယွီရှောင်ကန်းလား။"

ရှောင်လင်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် ထန်ဆန်းသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ချက်ချင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းနှင့်အတူ ဝိညာဥ်များအကြောင်း လေ့လာခဲ့သော လများအတွင်း၊ ထန်ဆန်းသည် နော့ဒင်မြို့ အခြေခံ ဝိညာဥ်ဆရာ အကယ်ဒမီကျောင်းတွင် အလကား ခိုကပ်နေသော ယွီရှောင်ကန်း အမည်ရှိ အရှုံးသမား ဂရန်းမာစတာ တစ်ဦး ရှိကြောင်း သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထန်ဆန်းသည် အဓိက အနှစ်သာရ ယှဉ်ပြိုင်မှု သီအိုရီကြီး ဆယ်ခုအကြောင်းကိုလည်း အနည်းငယ် ကြားသိထားခဲ့သည်။

"အကယ်လို့ သူသာ တကယ် အဲဒီလူ ဖြစ်ရင် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များတယ်။ မဟုတ်ရင် သူက ဘာလို့ ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေမှာလဲ။"

ရှောင်လင်း၏ သဘောကောင်းသော စရိုက်အရ သူစိမ်းတစ်ယောက်အပေါ် ဆိုးရွားသော သဘောထား ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း ထန်ဆန်း ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ ရှောင်လင်းသည် သာမန် လယ်သမားများကိုပင် လေးစားတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ထန်ဆန်းသည် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားပြီး ရှောင်လင်း ပြောပြဖူးသော အချက်အလက်များနှင့် အရှုံးသမား ဂရန်းမာစတာ ယွီရှောင်ကန်းကို ချိတ်ဆက် စဉ်းစားခဲ့သည်။

"ဒီအရှုံးသမား ဂရန်းမာစတာက သူရဲ့ သီအိုရီတွေကို သက်သေပြဖို့ နော့ဒင်အကယ်ဒမီမှာ ပါရမီရှင် တပည့်တွေကို မွေးစားချင်နေတာ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့က သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာတာလား။"

သူတို့သည် လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောဆိုကြရာ၊ ထန်ဆန်းသည် ရှောင်လင်းကို ကြည့်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းခဲ့သည်။

"ရှောင်ဆန်း၊ မင်း အဲဒီလို တွေးမိတာကို ငါ ဝမ်းသာတယ်။ တကယ်တော့ အခြေအနေက အဲဒီအတိုင်းပဲ။"

ရှောင်လင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထန်ဆန်းကို ကျောင်းသားသစ်များ မှတ်ပုံတင်ရာ ပညာရေးရာရုံးခန်းဆီသို့ တည့်တည့် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ငါ့အမြင်တော့ ယွီရှောင်ကန်း ရူးသွားပြီ ထင်တယ်။"

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း ရှောင်လင်းသည် ထန်ဆန်း၏ နားအနားသို့ တိုးကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောကြားခဲ့သည်။

"မင်းမသိပါဘူး၊ ပြီးခဲ့တဲ့လက ယွီရှောင်ကန်း ရေးထားတဲ့ ဝိညာဥ်သတင်းစာ အဟောင်းတစ်စောင်ကို ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒါက တုတ်ပုံစံ ဝိညာဥ်တွေအတွက် ဝိညာဥ်ကွင်းတွေနဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းရည်တွေကို ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမလဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာပဲ။ အဲဒီစာစောင်က အနည်းငယ်ပဲ ရောင်းချခဲ့ရပေမယ့်၊ ဒါက ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်အတွင်း ယွီရှောင်ကန်း ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ဝေတဲ့ စာတမ်းပဲ။ သူ အလကား သက်သက် ထုတ်ဝေခဲ့တာလို့ ငါ မယုံဘူး။ သူက ငါတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။ သူ့ရဲ့ အသိပညာက အလွန်နက်နဲတယ်လို့ ငါတို့ကို ထင်စေပြီးတော့၊ သူ့ကို ဆရာအဖြစ် တင်မြှောက်စေချင်တာ။ သူက ငါ့ဘက်အတွက် စာတမ်းတစ်ခု ထုတ်ဝေပြီးပြီ။ မင်းအတွက်ကျရင် မင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေဖို့ မင်းရဲ့ ဝိညာဥ်အမြွှာ အကြောင်းကို သူ သေချာပေါက် ပြောလိမ့်မယ်။ မင်း သူ့ရဲ့ လှည့်စားမှုကို လုံးဝ မခံရစေနဲ့။"

ရှောင်လင်းသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အလွန် အလေးအနက် ပြောကြားခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် မခံရစေပါဘူး။"

ထန်ဆန်းသည်လည်း အလွန် တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ခဲ့သည်။ အကယ်လို့ ယွီရှောင်ကန်းသည် တကယ် ပညာရှိပါက ကျောင်းတံခါးဝတွင် စောင့်ဆိုင်းပြီး သူတို့နောက်သို့ လိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ စစ်မှန်သော ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးသည် တပည့်များကို ကိုယ်တိုင် လိုက်လံ စည်းရုံးရန် မလိုအပ်သလို၊ သူနှင့် ရှောင်လင်းတို့၏ အတွေ့အကြုံများအရ ယွီရှောင်ကန်း၏ သီအိုရီများသည် အမှိုက်များဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြပြီး ဖြစ်သည်။

မှတ်ပုံတင်ခြင်း အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ရှောင်လင်းနှင့် ထန်ဆန်းတို့သည် အဆောင်တစ်ခုတည်း ဖြစ်သော အဆောင် ၇ တွင် အတူတူ ကျခဲ့ရပြီး အဖြူရောင် ကျောင်းဝတ်စုံတစ်စုံစီ ရရှိခဲ့သည်။ အဆောင်အဆောက်အအုံသို့ သွားရာလမ်းတွင် ရှောင်လင်းသည် ရုတ်တရက် မေးမြန်းခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့ ရှောင်ဆန်း၊ မင်း စောင် ဝယ်ပြီးပြီလား။"

"မဝယ်ရသေးဘူး၊ နော့ဒင်မြို့ထဲမှာပဲ တိုက်ရိုက် ဝယ်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်" ဟု ထန်ဆန်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။

သူလို ကျင့်ကြံခြင်းကို ရူးသွပ်သူတစ်ဦးသည် စောင်ဝယ်ရန် အချိန်ကို မည်သို့ ဖြုန်းတီးမလဲ။ အချိန်နှင့် လုပ်အားကို သက်သာစေရန် ပတ်ဝန်းကျင် အနီးအနား၌သာ ဝယ်ယူမည် ဖြစ်သည်။

"အား၊ အဲဒါဆိုရင်တော့ မင်း တစ်ယောက်တည်း သွားဝယ်ရလိမ့်မယ် ရှောင်ဆန်း။ ငါ့အဖိုးက ငါ့အတွက် စောင်ကို ကြိုတင် ဝယ်ပေးထားလို့။"

ရှောင်လင်းသည် မိမိ၏ ညီအစ်ကိုကောင်းကို မခေါ်ဘဲ တစ်ဦးတည်း ကစားရန် ထွက်ခွာတော့မည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် အားနာသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောကြားခဲ့သည်။

"ရပါတယ်၊ ငါ့ဘာသာ သွားဝယ်လည်း အတူတူပါပဲ။"

ထန်ဆန်းသည် အလုပ်ရှုပ်သည်ဟု မထင်မှတ်သောကြောင့် မိမိ၏ ကျောင်းဝတ်စုံကို ရှောင်လင်းထံ ပေးအပ်ကာ စောင်ဝယ်ရန် တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ရှောင်ဆန်း၊ အရှုံးသမားကို သတိထားဦး။"

ရှောင်လင်းသည် ထန်ဆန်း၏ ကျောပြင်ကို လှမ်းအော်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထန်ဆန်းသည် ရှောင်လင်းအား "OK" ဟူသော အမူအရာ ပြသခဲ့ပြီး ရှောင်လင်းသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ခဲ့သည်။ ဤ "OK" ဟူသော အမူအရာသည် ထန်ဆန်းက ရှောင်လင်းထံမှ သဘာဝအတိုင်း သင်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းသည် ကျောင်းဝတ်စုံများကို သယ်ဆောင်ကာ အဆောင် ၇ ဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ နော့ဒင်အကယ်ဒမီ၏ အဆောင်အဆောက်အအုံသည် မကြီးမားဘဲ အဆောင် ခုနစ်ခုသာ ရှိသောကြောင့် ရှောင်လင်းသည် မိမိ၏ အခန်းကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ဤအဆောင်များသည် ဝေးလံသော အရပ်မှ လာသော ကျောင်းသားများ သို့မဟုတ် အလုပ်လုပ်ရင်း ကျောင်းတက်ရသော ကျောင်းသားများအတွက် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အတွင်းပိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန် သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး လူအများအပြား အခန်းတစ်ခုတည်းတွင် အတူတူ နေထိုင်ကြရသည်။ အဆောင် ၇ သည် အဆိုးဆုံးဖြစ်ပြီး အလုပ်လုပ်ရင်း ကျောင်းတက်ရသော ကျောင်းသားများသာ နေထိုင်ကြသည်။ အသက်အရွယ် စုံလင်ရုံသာမက ကျား၊ မ ပါ ရောနှောနေထိုင်ကြသည်။ သူသည် တစ်မျိုးတစ်ဖုံသော ထူးခြားချက် ဖြစ်သည်ဟု သူ ကြားသိခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှောင်လင်းကိုယ်တိုင်သည် နေထိုင်မှု ပတ်ဝန်းကျင်အတွက် လိုအပ်ချက် မြင့်မားစွာ မရှိဘဲ၊ သူသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်က စပိရစ်ခန်းမ၏ စာကြည့်တိုက်တွင်ပင် တစ်ဦးတည်း အိပ်စက်ခဲ့ဖူးသည်။ ဤအရာများသည် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

အဆောင် ၇ တံခါးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သောအခါ အတွင်းပိုင်း နေရာသည် အမှန်တကယ် ကျယ်ဝန်းပြီး သူ ထင်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ဆိုးရွားခြင်း မရှိသည်ကို ရှောင်လင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ စတုရန်းမီတာ ၃၀၀ ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတွင် ကုတင် ၅၀ ရှိသော်လည်း ကုတင် ၁၁ လုံးတွင်သာ စောင်များ ရှိသည်။ ထိုအချိန်တွင် အသက် ၈ နှစ်မှ ၁၂ နှစ်ကြားရှိ ကလေးအချို့ ဆော့ကစားနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ရှောင်လင်း၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ထိုကလေးများသည် အမဲလိုက်သမားတစ်ဦးက သားကောင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့သော မျက်လုံးများဖြင့် ချက်ချင်း ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ အစေခံအသစ်တစ်ယောက် ရောက်လာပြီ။"