အခန်း ၁၆ - နှစ် ၈၀၀ သက်တမ်းရှိ ခွန်အားကြီး နွားသိုး

နောက်တစ်နေ့။

ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ် ရဲ့ အဝင်ဝ။

တောအုပ်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ အိမ်ခြေတွေနဲ့ ဆိုင်ခန်းတွေ အမြောက်အမြား ဆောက်လုပ်ထားပြီး အမျိုးမျိုးသော အော်ဟစ်ရောင်းချသံတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆူညံနေခဲ့သည်။ ဒါက ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်နဲ့ မတူဘဲ စျေးတန်းတစ်ခုနဲ့ ပိုတူနေသည်။

"ဝိညာဉ်သားရဲ ဖမ်းဖို့ အဖွဲ့ဖွဲ့မယ်။ ရွှေဒင်္ဂါး ငါးပြားပဲ၊ အသေအချာ သတ်ပေးမှာ!"

"အဖွဲ့ဖွဲ့မယ်၊ အဖွဲ့ဖွဲ့မယ်! ကျွန်တော်က ခွန်အားစနစ် ဝိညာဉ်ဆရာသခင်ကြီး ပဲ။ အပင်စနစ် ဝိညာဉ်သားရဲ အမဲလိုက်ရင် ရွှေဒင်္ဂါး ၅ ပြား၊ ခွန်အားစနစ်ဆိုရင် ၁၀ ပြား၊ အလျင်စနစ်ဆိုရင်တော့ ၉ ပြားပဲ။"

ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို အမဲလိုက်ပေးဖို့ အော်ဟစ်ခေါ်ယူသံတွေနဲ့ လက်နက်တွေ၊ သံချပ်ကာတွေ၊ စားသောက်ကုန်တွေ ရောင်းချနေတဲ့သူတွေက နေရာအနှံ့မှာ ရှိနေခဲ့သည်။

ထန်ဟောက်ရဲ့ ခေါ်ဆောင်မှုနဲ့အတူ ဝိညာဉ်သားရဲ အမဲလိုက်ဖို့ ရောက်လာတဲ့ ရှောင်လင်က တောအုပ်အဝင်ဝကနေ ရောက်လာတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်တွေကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်မိတယ်။ ရှောင်လင်လို ကလေးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေတဲ့ အဲဒီလူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ လောဘရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။

အကယ်၍ ရှောင်လင်ရဲ့ ရှေ့မှာ သန်မာထွားကြိုင်းပြီး အရပ်ရှည်တဲ့ ထန်ဟောက်သာ ရှိမနေရင် အဲဒီလူတွေ လူကုန်ကူးဖို့အထိ ကြံရွယ်လိမ့်မယ်လို့ ရှောင်လင် သံသယဝင်မိသည်။ ဒါ့အပြင် ထန်ဟောက်ကသာ ဘာမှမသိတဲ့ အတွေ့အကြုံမရှိသူတစ်ယောက်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရင် ထိုလူတွေ သူတို့နောက်ကို လိုက်လာကြမလားဆိုတာ မရေရာဘူး။

ဒိုလော်တိုက်ကြီး ပေါ်မှာ အသတိထားရဆုံးအရာက ဝိညာဉ်သားရဲတွေ မဟုတ်ဘဲ လူတွေပဲ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ မဆန်းပါဘူး။ လောကဓံရဲ့ အစွန်းတရားတွေပေါ်မှာ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ဒီဝိညာဉ်သခင်တွေကို ကြည့်ပြီး ရှောင်လင် စိတ်ထဲ ကြက်သီးထသွားသည်။

ဝိညာဉ်သခင်တစ်စုက ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ဆယ်လောက်အတွက်နဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲကို အမဲလိုက်ပေးဖို့ ကူညီပေးတယ်ဆိုရင်၊ လူသတ်ဖို့အတွက်ဆိုရင်ကော ဘယ်လောက်လဲ။

ရှောင်လင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ ထန်ဟောက်ရဲ့ နောက်ကနေ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းက နှစ် ၈၀၀ သက်တမ်း အကန့်အသတ်ကို စိန်ခေါ်ရမှာ ဖြစ်တယ်။ အကယ်၍ မူလအစီအစဉ်အတိုင်း တခြားလူတွေကို ငှားရမ်းခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သူ ဘယ်လောက်တောင် ပါရမီရှင် ဖြစ်ကြောင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က မြင်သွားပြီး မနာလိုဖြစ်လာရင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားနိုင်တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ထန်ဟောက်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ...

ရှောင်လင်တို့က လမ်းမကြီး သို့မဟုတ် အဓိကဂိတ်တံခါးကနေ မသွားဘဲ၊ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ရဲ့ ခြံစည်းရိုးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တောအုပ်ထဲကို ခိုးဝင်ခဲ့ကြသည်။

"ရှောင်လင်၊ ငါ့မှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်က ထုတ်ပေးတဲ့ အမိန့်စာ မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းကို ဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ ခေါ်လာလို့ရတယ်"

ထန်ဟောက်က စကားအများကြီး မပြောပါဘူး၊ သူက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ရှင်းပြပြီး လမ်းကို ဆက်လျှောက်နေခဲ့သည်။

"ရပါတယ် ဦးလေးဟောက်"

ရှောင်လင်ကတော့ ဒီလိုအရာတွေကို သဘာဝအတိုင်း ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ထန်ဟောက်နဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ရင် ထန်ဟောက်အနေနဲ့ တောအုပ်ကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော် စစ်သားတွေကို တိုက်ရိုက် မသတ်ခဲ့တာပဲ တော်တော်လေး စိတ်ရှည်သည်းခံရာ ရောက်နေပါပြီ။

"အင်း၊ မင်းက ထန်စန်းလေးနဲ့ မတူဘူး။ မင်းက စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်ထားပြီး အရာအများကြီးကို သိတယ်"

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထန်ဟောက်က ဆက်ပြောသည်။

"မင်းရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်း ရဖို့ ကူညီပေးပြီးရင် ငါ့မှာ လုပ်စရာ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတွေ ရှိတယ်။ နောက်ဆို ထန်စန်းလေးကို မင်းပဲ စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး"

"ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ထဲက စည်းမျဉ်းအချို့ကိုလည်း မင်း နားလည်ထားမှာပါ"

ထန်ဟောက်က စကားတော်တော်များများ ပြောခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဒါက ရှားရှားပါးပါးပဲ ဖြစ်တယ်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဦးလေးဟောက်။ ကျွန်တော် အနာဂတ်ကျရင် ထန်စန်းလေးကို ဒီအခြေအနေတွေ အကုန်လုံး အသေအချာ ရှင်းပြပေးပါ့မယ်"

ရှောင်လင်ရဲ့ မျက်နှာအသေးလေးပေါ်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျွန်စနစ်တွေတောင် ရှိနေသေးတဲ့ ဒီလို သက်ဦးဆံပိုင် ပဒေသရာဇ် လူ့အဖွဲ့အစည်းမျိုးမှာ... အတွင်းပိုင်းက အမှောင်ထုဆိုတာ ရှောင်လင်လို ခေတ်သစ်လူသားတစ်ယောက် စိတ်ကူးယဉ်နိုင်တာထက် ပိုမိုဆိုးရွားလှသည်။

"သွားကြစို့၊ တို့တွေ စိန်ကျောက်ဂိုဏ်း ခွန်အားကြီး နွားသိုးရဲ့ နယ်မြေဆီ တည့်တည့် သွားကြမယ်"

ထန်ဟောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ မချီကာ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ရဲ့ ဗဟိုချက်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

မြက်စားသတ္တဝါ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်အနေနဲ့ စိန်ကျောက်ဂိုဏ်း ခွန်အားကြီး နွားသိုးက နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ စရိုက်ရှိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ခွန်အားဗလကတော့ ကြောက်ခမန်းလိလိပါပဲ။ နှစ်တစ်ရာ သက်တမ်း ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့တင် သူက နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင် လုံးထွေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ပြီးတော့ ရှောင်လင် အလိုရှိတဲ့ စိန်ကျောက်ဂိုဏ်း ခွန်အားကြီး နွားသိုးက နှစ်ရှစ်ရာ သက်တမ်း ရှိတာဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ရှစ်ရာ သက်တမ်းရှိ ခွန်အားကြီး နွားသိုးတစ်ကောင်က အချို့သော နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတွေထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျတော့ပါဘူး။

လူလုပ်ခြံခတ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်လို နေရာမျိုးမှာဆိုရင်တော့ ဒါက သဘာဝအတိုင်း တောအုပ်ရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ နေထိုင်ပြီး အကောင်းဆုံး မြက်ခင်းပြင်ကို ခံစားနေမှာ ဖြစ်သည်။

ထန်ဟောက်ရဲ့ အရှိန်က အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသည်။ ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက အလျင်နှုန်းမှာ အထူးပြုထားသူ မဟုတ်ရင်တောင် ရှောင်လင်ရဲ့ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်နေတုန်းပဲ ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်အနေနဲ့ သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ရိပ်ခနဲ ရိပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေကိုပဲ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။ ဘေးပတ်ပတ်လည်က သစ်ပင်တွေ ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်း မမှတ်မိခင်မှာတင် မတူညီတဲ့ ပုံရိပ်တွေက ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

'ဒါက မြန်လွန်းတယ်။ ဝိညာဉ်သားရဲ အမဲလိုက်ရတဲ့ ခံစားချက် လုံးဝ မရှိတော့ဘူး။'

ရှောင်လင် စိတ်ထဲကနေ ညည်းညူမိပေမဲ့ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် အမြန်ဆုံး ဖြစ်လာရတော့မှာမို့လို့ တော်တော်လေးတော့ ကျေနပ်နေမိတုန်းပါပဲ... မိနစ်တစ်ဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက်၊ ကျယ်ပြန့်တဲ့ မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုပေါ်မှာ ထန်ဟောက်က အန်ချင်သလို ဖြစ်နေတဲ့ ရှောင်လင်ကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်သည်။

"ရောက်ပြီ။"

'ဝေါ့...'

ရှောင်လင် ခေါင်းတွေ မူးဝေနောက်ကျိပြီး အမြင်အာရုံတွေ ဝေဝါးသွားခဲ့ရသည်၊ သူသာ သတိမထားရင် မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားတော့မှာ ဖြစ်တယ်။ ရှောင်လင် မနက်စာ စားခဲ့တဲ့ ဆန်ပြုတ်တွေကို အကုန်အန်ထုတ်ပြီးနောက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တယ်။

ရှောင်လင်ရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေရာကနေ ချက်ချင်းဆိုသလို နီမြန်းသွားခဲ့ရတယ်။

မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှာ စိန်ကျောက်ဂိုဏ်း ခွန်အားကြီး နွားသိုး နှစ်ကောင် သုံးကောင်က အေးအေးလူလူ မြက်စားနေကြတယ်။ သူတို့အပြင် နူးညံ့တဲ့အရိုးရှိ ယုန် တွေနဲ့ လယ်ကြွက်လိုမျိုး ဝိညာဉ်သားရဲအချို့ကလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာနဲ့ စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။

ရှောင်လင်က နေရောင်ခြည်ကို ကာကွယ်ဖို့ သူ့ရဲ့ လက်လေးကို နဖူးပေါ် တင်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့က ခွန်အားကြီး နွားသိုး သုံးကောင်ကို အသေအချာ စိစစ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ ရှောင်လင်က ပိုပြီး သေးငယ်တဲ့ ခွန်အားကြီး နွားသိုး နှစ်ကောင်ကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်သားရဲ ကမ္ဘာမှာတော့ ပုံမှန်အားဖြင့် ကြီးမားခြင်းက သန်မာခြင်းပဲ ဖြစ်ပြီး၊ သန်မာခြင်းက ကြီးမားခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်က အကြီးဆုံး ခွန်အားကြီး နွားသိုးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့က ခွန်အားကြီး နွားသိုးက အရပ် နှစ်မီတာခွဲ မြင့်ပြီး အလျား လေးမီတာ ရှိကာ၊ ကြွက်သားအမြှောင်းမြှောင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းဆုံးတော့ အလေးချိန် နှစ်တန်ထက် မနည်းတာ သေချာသည်။

'ဒါက တကယ့်ကို သွားရည်ကျစရာပဲ။'

ရှောင်လင် သွားရည်မျိုချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ခွန်အားကြီး နွားသိုးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဦးချိုနှစ်ခုပေါ်ကို အကြည့် ပို့လိုက်သည်။ ခွန်အားကြီး နွားသိုးရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း သက်တမ်းကိုတော့ ပုံမှန်အားဖြင့် သူ့ရဲ့ ဦးချိုပေါ်က အစင်းကြောင်း သေးသေးလေးတွေကနေ ကြည့်လို့ရသည်။ ရစ်ပတ်နေတဲ့ အမျှင်တန်း အစင်းကြောင်း တစ်ခုစီက အသက် ၅၀ နှစ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ကိုယ်စားပြုတယ်။

အကယ်၍ ဦးချိုပေါ်မှာ ဝါရောင်အဝိုင်း ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာရင်တော့ ကွင်းတစ်ခုစီက နှစ် ၂၀၀ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ရှောင်လင်ရဲ့ ရှေ့က ခွန်အားကြီး နွားသိုးမှာတော့ တစ်ဖက်စီမှာ ဝါရောင်ကွင်း သုံးခုစီ ရှိနေတာမို့လို့ ဒါက သူ့ရဲ့ သက်တမ်းက နှစ် ၆၀၀ ကျော်နေပြီဆိုတာ ပြသနေသည်။

"ဦးလေးဟောက်၊ ဒီကောင်ပဲ"

ရှောင်လင်က အကြီးဆုံး ခွန်အားကြီး နွားသိုးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ့မှာ နှစ် ၈၀၀ သက်တမ်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ကွင်းလေးကွင်း မရှိသေးဘူးဆိုပေမဲ့၊ အစင်းကြောင်း သေးသေးလေးတွေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံခြင်းက နှစ် ၈၀၀ နီးပါးကို ချဉ်းကပ်နေပြီဆိုတာ ရှောင်လင် ပြောနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

ထန်ဟောက်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြန်ထူးလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို မမြင်နိုင်တဲ့ ဖိအားတစ်ခုက ခွန်အားကြီး နွားသိုးဆီသို့ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုလို ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။

"မူး..."

ရှောင်လင် ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ခွန်အားကြီး နွားသိုးက သနားစရာကောင်းအောင် အော်ဟစ်လိုက်ရတယ်။ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် သူ့ရဲ့ ခြေထောက်လေးချောင်းစလုံးက မြက်ခင်းပေါ်ကို ဒူးထောက်ကျသွားပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ကျင်းခွက်တွေကို ဖိသိပ်ပစ်လိုက်သည်။

ဒီဖိအားက ဘွဲ့အမည်ရ ဒိုလော်တစ်ယောက်ရဲ့ ဖိအားသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ ဟောက်ထျန်းတူရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ ကိုယ်ပိုင်အလေးချိန်၊ သို့မဟုတ် ဆွဲငင်အား ပဲ ဖြစ်တယ်။ ထန်စန်းက ဝိညာဉ် နိုးထခါစပဲ ရှိသေးတာတောင် ဟောက်ထျန်းတူကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်က လေထုကို လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားစေတာ ဖြစ်သည်။ ထန်ဟောက်ရဲ့ အဆင့်မှာဆိုရင်တော့ ဒီဆွဲငင်အားက တကယ့် ဆွဲငင်အားပြောင်းလဲခြင်း ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခုနဲ့ လုံးဝ ယှဉ်လို့ရနေပါပြီ။

ထန်ဟောက်နဲ့ ရှောင်လင်တို့ ခွန်အားကြီး နွားသိုးရဲ့ အနားကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်နီးပါးက မြက်ခင်းထဲကို နစ်ဝင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထက်မြက်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မျက်လုံးအစုံက ရှောင်လင်ကို တောင်းပန်တိုးလျှိုးတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေနဲ့ ကြည့်နေခဲ့သည်။

'စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါက သဘာဝတရားရဲ့ အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ယူတဲ့ နိယာမပဲ။'

ရှောင်လင် စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်သည်၊ 'သူက ရက်စက်တတ်လွန်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဒီခွန်အားကြီး နွားသိုးရဲ့ အသားကို စားဖို့အထိ တွေးနေတာ ဖြစ်ပြီး၊ ရှောင်လင် ခံစားရတာက ဝိညာဉ်သခင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကြားက ဆက်ဆံရေးက ရန်သူလိုမျိုး အလွန်အမင်း ဖြစ်နေတာကိုပဲ ဖြစ်သည်။ ဒါက အနာဂတ်မှာ ဒိုလော်တိုက်ကြီးပေါ်က ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို မျိုးသုဉ်းသွားစေဖို့ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာစေလိမ့်မယ်။’

ရှောင်လင်က အခုမှ ငယ်သေးတာမို့လို့ ဒါတွေအများကြီးကို မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပါဘူး၊ သူကတော့ အမဲသားစားဖို့ပဲ ရွေးချယ်နိုင်တော့သည်။

မကြာခင်မှာပဲ ထန်ဟောက်က သတိမပေးရသေးခင်မှာတင် ရှောင်လင်က အဆင့်မြင့်သံမဏိနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဓားမြှောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခွန်အားကြီး နွားသိုးရဲ့ မျက်လုံးထဲကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်ကာ မွှေနှောက်လိုက်တော့သည်။

ရှောင်လင်က ခွန်အားကြီး နွားသိုးရဲ့ ဦးနှောက်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ ဖြစ်တယ်။ အော်ဟစ်သံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်မှာတော့ ခွန်အားကြီး နွားသိုးက နာကျည်းမှုတွေနဲ့အတူ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်။

ခွန်အားကြီး နွားသိုးရဲ့ အလောင်းအထက်မှာတော့ တောက်ပြောင်ပြီး ခိုင်မာလှတဲ့ ဝါရောင်ရွှေဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု ပျံလွင့်လို့နေခဲ့တယ်။ ရှောင်လင်က ဒါကို မထိရသေးရင်တောင်မှ အထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်တွေကို သူ ခံစားနေရသည်။

ရှောင်လင်က ချက်ချင်းပဲ အဲဒီနေရာမှာတင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ကာ သူ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူဖို့ စတင်လိုက်တော့သည်။

'မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဝိဇ္ဇာနတ်မင်းခန္ဓာ ကျင့်စဉ်၊ အသက်သွင်းစို့!'