အခန်း - ၁၇ ဟန်ဆောင်ပြီး ရန်သူကို လှည့်စားခြင်း၊ ထန်ဟောက်လား။ မင်းကိုပါ ရိုက်နှက်ပစ်မယ်!

"ဟင်? အဲဒီကလေးရဲ့ အရှိန်အဝါက ပျောက်သွားပြီပါလား။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ထန်ဟောက်က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်တယ်။

ဒီအခြေအနေက သူ့ကို အတော်လေး ထူးဆန်းသလို ခံစားရစေတယ်။ အိမ်ထဲမှာ ပုန်းနေတယ်ဆိုရင်တောင် မပြောနဲ့ဦး၊ ပတ်ဝန်းကျင် မီတာရာနဲ့ချီတဲ့ အကွာအဝေးအတွင်း ဘယ်နေရာမှာပဲ ရှိနေပါစေ သူ့ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ရှောင်ထွက်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အာရုံခံနယ်ပယ်အတွင်းမှာပဲ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

ရှင်းပြနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ တစ်ဖက်လူက ကိုယ့်ရဲ့အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်မှာလဲ။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ထန်ဟောက်က စားသောက်ဆိုင်ထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ ယဲ့ဝမ်ကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ယဲ့ဝမ်က ပင်လယ်ရေနက် နတ်ဆိုးဝေလငါးဘုရင်ရဲ့ လူတစ်ပိုင်းအသွင်ကို ပြောင်းလဲထားပြီး ရှဲ့ဟူနဲ့ ရှောင်ပိုင်တို့ရဲ့ လက်တွေကို ဆွဲကိုင်ထားတယ်။

"အဲဒီလူများလား"

ထန်ဟောက်က အပြာရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ယဲ့ဝမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ အခုအချိန်မှာ သူစဉ်းစားမိတာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ အဲဒီအပြာရောင်ဝတ်ရုံနဲ့လူက နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို အသုံးပြုပြီး ယဲ့ဝမ်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်။

"ထားလိုက်တော့။ အရင်ဆုံး သူတို့ကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်မယ်။ ပြီးမှ အဲဒီကလေးနဲ့ စာရင်းရှင်းမယ်"

ထန်ဟောက်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အေးစက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။

"ဒီနေ့ ငါ ထန်ဟောက်ရဲ့သားကို ရိုက်နှက်ရဲတဲ့ ဘယ်သူမဆို ငါ့ရဲ့တူနဲ့ အရိုက်ခံရမယ်"

အပြာရောင်ဝတ်ရုံအောက်မှာတော့ ယဲ့ဝမ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေဟာ အေးစက်တဲ့ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်နေခဲ့ပြီ။ သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ထန်ဟောက်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အစောကြီးကတည်းက အာရုံခံမိထားခဲ့တယ်။ တကယ်ပဲ ဒီမာနကြီးတဲ့ကောင် ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ။

"ဟား... ထန်ဟောက် မင်းပဲကိုး"

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒါဆို ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ကောင်းကင်ထိုးခွဲတူရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့"

ပင်လယ်ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်က လူတစ်ပိုင်းအသွင်ကို ပြောင်းလဲထားတဲ့အခါ အပြင်ပန်းအသွင်အပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရင် အဆင့်သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ ဒိုလော့တစ်ယောက်တောင် ဝိညာဉ်သားရဲမှန်း ခွဲခြားသိရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပင်လယ်ဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ ယာယီအသွင်ပြောင်းခြင်းဟာလည်း အသွင်ပြောင်းခြင်းတစ်မျိုးပဲ ဖြစ်နေလို့ပါ။

နှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်က လူသားအသွင်ပြောင်းပြီး အဆင့် ၆၀ အထိ ကျင့်ကြံလာနိုင်တဲ့အခါ ဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ အရှိန်အဝါကို လုံးဝနီးပါး ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီ။ အဆင့်သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ ဒိုလော့တစ်ယောက်တောင် အဲဒီအရှိန်အဝါကို အာရုံခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ပင်လယ်ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်က ယာယီအသွင်ပြောင်းလိုက်တဲ့အခါ မူလစွမ်းအားကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်။ စွမ်းအားက ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း လျော့ကျသွားပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်က အဆင့် ၆၀ ကို ကျော်လွန်နေတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ ဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ လုံလောက်တယ်။

သတိထားမိနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အချက်ကတော့ ပင်လယ်ဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ ယာယီအသွင်ပြောင်းပုံဟာ လူသားအစစ်တစ်ယောက်နဲ့ အပြည့်အဝ မတူညီတာပဲ။

ဒါ့အပြင် လူတိုင်းရဲ့ အမြင်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ဟာ လူသားအသွင်ပြောင်းပြီးသွားရင် ဝိညာဉ်သားရဲအသွင်ကို ပြန်ပြောင်းလို့ မရတော့ဘူးလို့ ယူဆထားကြတယ်။

ဒါကြောင့် ထန်ဟောက်ဟာ လူတစ်ပိုင်းအသွင်နဲ့ လူသားအသွင်တို့ကို တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အသွင်အပြင်နှစ်မျိုးလို့ ဘယ်တော့မှ တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ထန်ဟောက်က လူတစ်ပိုင်းအသွင်ရှိတဲ့လူကို ယဲ့ဝမ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အားကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်၊ ဒါမှမဟုတ် ဖခင်လိုလူတစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်မှာ ဖြစ်တယ်။

ရှူး!

ယဲ့ဝမ်က ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ရှဲ့ဟူနဲ့ ရှောင်ပိုင်တို့ကို ခေါ်ကာ ပြေးထွက်သွားခဲ့တယ်။

"ဟား"

ထန်ဟောက်က အထင်သေးတဲ့ အပြုံးတစ်ချက်နဲ့ နောက်ကနေ အနီးကပ် လိုက်လာခဲ့တယ်။

မကြာခင် ယဲ့ဝမ်က ထန်ဟောက်ကို နော်တင်မြို့အတွင်းက လူသူကင်းဝေးတဲ့ သစ်တောတစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်။ ယဲ့ဝမ် ရပ်ဖို့တောင် အချိန်မရသေးခင် ထန်ဟောက်က ရှေ့မှာ လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်ပြီ။

"ရပ်လိုက်"

ထန်ဟောက်ရဲ့ မျက်နှာမှာ မောက်မာထောင်လွှားတဲ့ အမူအရာက အထင်းသား ပေါ်နေတယ်။

"ဟဲဟဲ... ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို ထုတ်ပြရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီပဲ"

ယဲ့ဝမ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ မသိမသာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ အဲဒီအပြုံးက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေတဲ့ အမူအရာအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

"ခင်... ခင်ဗျားက ဘယ်သူပါလဲ။ ကျွန်တော်တို့ကို ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ။ ဘာလို့ ဒီအထိ နောက်ကနေ လိုက်လာတာပါလဲ"

"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိစရာမလိုဘူး။ အခု မင်း နာနာကျင်ကျင် အရိုက်ခံရတော့မယ်ဆိုတာ သိထားရင် လုံလောက်ပြီ!"

ထန်ဟောက်က မောက်မာထောင်လွှားစွာနဲ့ တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့တိုးလာခဲ့တယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ အားကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။

ရှေ့မှာရှိနေတဲ့လူက ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါကိုတောင် ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်တဲ့အတွက် အင်အားအတော်အတန် ရှိလောက်တယ်လို့ ထန်ဟောက် တွေးထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အမြင်မှာတော့ ဒီလူဟာ သူ့ရဲ့တူချက်အနည်းငယ်ကိုတောင် ခံနိုင်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။

"ခဏလေးပါ! သခင်ကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး မတိုက်ခိုက်ပါနဲ့။ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြရအောင်ပါ"

ယဲ့ဝမ်ရဲ့ အသံထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ စိမ့်ဝင်နေခဲ့တယ်။

ယဲ့ဝမ်ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ထဲက ကြောက်ရွံ့မှုကို အာရုံခံမိတဲ့ ထန်ဟောက်က ပိုပြီးတောင် အထင်သေးသွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မောက်မာတဲ့လေသံနဲ့ အော်ပြောလိုက်တယ်။

"အပိုတွေ မပြောနဲ့! ဒီကိုလာခဲ့! အရိုက်ခံစမ်း"

"မလုပ်ပါနဲ့! မလုပ်ပါနဲ့ သခင်ကြီး"

"ဟား"

ထန်ဟောက်က မောက်မာတဲ့လက်သီးတစ်ချက်ကို ချက်ချင်း ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။

သူ့လက်သီးက ယဲ့ဝမ်ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိခါနီးအချိန်မှာတော့ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ တစ်ဖက်လူကို သွေးအန်သွားစေနိုင်ပြီလို့ ထန်ဟောက် တွေးနေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယဲ့ဝမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ စွမ်းအားတွေ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တယ်။ မျက်နှာပေါ်က ကြောက်ရွံ့မှုတွေလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အပြုံးတစ်ခုနဲ့ အစားထိုးသွားခဲ့တယ်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ! ဒီကောင်က တကယ်ပဲ..."

အခုတော့ ကြောက်ရွံ့နေသူက ထန်ဟောက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ မျက်နှာပေါ်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေ အပြည့်နဲ့။

"အရိုက်ခံမလို့လား။ အခု အရိုက်ခံရမယ့်သူက မင်းပဲ"

ယဲ့ဝမ်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို လက်သီးထဲ စုစည်းလိုက်ပြီး ထန်ဟောက်ကို အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။ လက်သီးတစ်ချက်ကို ထန်ဟောက်ရဲ့ မျက်နှာတည့်တည့်ဆီ အားကုန်လွှဲထိုးချလိုက်တာပဲ။

"ထွက်သွားစမ်း"

ဘုန်း!

ဝုန်း! ဝုန်း! ဝုန်း!

"အား... အား... အား"

ထန်ဟောက်ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ အသည်းခိုက်မတတ် နာကျင်တဲ့ အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်က ဒုံးပျံတစ်စင်းလို လွင့်ထွက်သွားပြီး မီတာရာနဲ့ချီ ဝေးကွာတဲ့အထိ လွင့်ပျံသွားခဲ့တယ်။

ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!

ထန်ဟောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သစ်ပင်ကြီးအချို့ကို တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် ဝင်တိုက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ မြေပြင်ပေါ် အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့တယ်။

ထန်ဟောက် ကြက်သေသေသွားတယ်။

သူ့စိတ်ကူးထဲမှာ လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားရမယ့်သူက ယဲ့ဝမ် ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အခု သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေရတာလဲ။

"ငါက အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြရအောင်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ မင်းကမှ တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ ဇွတ်လုပ်နေတာ။ အခုတော့ ကြက်သေသေသွားပြီလား"

ထန်ဟောက်က ယဲ့ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အစောပိုင်းက မောက်မာထောင်လွှားနေတဲ့ အမူအရာတွေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ အခုတော့ မျက်နှာပေါ်မှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတွေပဲ ကျန်တော့တယ်။

ယဲ့ဝမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ စွမ်းအင်တွေဟာ သိပ်သည်းလွန်းပြီး အဆင့်ကလည်း သူ့ထက် အများကြီး မြင့်မားနေတာကို ထန်ဟောက် ခံစားမိလိုက်လို့ပဲ။

"ဟမ်"

ထန်ဟောက်က အလျင်အမြန် ကောင်းကင်ထိုးခွဲတူ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တယ်။ ဝိညာဉ်စက်ဝိုင်း ကိုးကွင်းက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်မှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။

"သတ္တမဝိညာဉ်စွမ်းရည် — ကောင်းကင်ထိုးခွဲတူ အစစ်အမှန်အသွင်"

လူသားအသွင်ရှိတဲ့ ဧရာမအရိပ်ကြီးတစ်ခုက ထန်ဟောက်ရဲ့ နောက်ကျောမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအရိပ်ကြီးရဲ့ လက်ထဲမှာလည်း ကြီးမားလှတဲ့ ကောင်းကင်ထိုးခွဲတူတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားတယ်။

ကောင်းကင်ထိုးခွဲတူဟာ မောက်မာထောင်လွှားပြီး အားအင်ပြင်းထန်မှုကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ် ကိရိယာသိုင်းဝိညာဉ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတယ်။

မောက်မာထောင်လွှားမှု၊ စွမ်းအားနဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားတို့ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် လက်ရှိ ဝိညာဉ်သခင်လောကမှာ အဲဒီသိုင်းဝိညာဉ်က တကယ်ပဲ အပြင်းထန်ဆုံးပဲ။ ထန်ဟောက်ကိုယ်တိုင်ကလည်း မောက်မာထောင်လွှားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။

သိုင်းဝိညာဉ်အစစ်အမှန်အသွင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တာနဲ့ ထန်ဟောက်ရဲ့ မောက်မာထောင်လွှားတဲ့ အရှိန်အဝါဟာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တယ်။

"စတုတ္ထဝိညာဉ်စွမ်းရည် — ကောင်းကင်ကို ခွဲဖြတ်တိုက်ခိုက်ခြင်း"

ထန်ဟောက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကို သယ်ဆောင်ထားတဲ့ တူကြီးကို အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ရိုက်ချလိုက်တယ်။

သူဟာ အဆင့် ၉၅ ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ အဆင့် ၉၇ ရှိတဲ့ ဒိုလော့တစ်ယောက်တောင် ထန်ဟောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဆန္ဒရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

"မဆိုးဘူး။ ထန်ဟောက်က ထန်ဟောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက မင်းဟာ ငါ့ရှေ့မှာတော့ အားနည်းသူတစ်ယောက်ပဲ!"

ယဲ့ဝမ်က နေရာကနေ မရွေ့ဘဲ ကျောကို မတ်မတ်ထားလိုက်တယ်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့မှာ ယှက်တင်ထားပြီး ထန်ဟောက်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေခဲ့တယ်။

ထန်ဟောက်ဟာ အားကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်ဆိုတာ ယဲ့ဝမ် ဝန်ခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပင်လယ်ရေနက် နတ်ဆိုးဝေလငါးဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့အဆင့်အထိတော့ မရောက်သေးဘူး။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ယဲ့ဝမ်ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ထဲမှာလည်း တူကြီးနှစ်လက် ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ယဲ့ဝမ်က ရှစ်ထောင့်ပန်းပွင့်ပုံ တူကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရှောင်တိမ်းဖို့ လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ ထန်‌ဟောက်ဆီကို တိုက်ရိုက် တူတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်တယ်။

ဘုန်း! ဝုန်း! ဝုန်း!

ကောင်းကင်ထိုးခွဲတူနဲ့ ရှစ်ထောင့်ပန်းပွင့်ပုံတူတို့ဟာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အားကုန်တိုက်မိသွားခဲ့တယ်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေဟာ အပြင်ဘက်ကို ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ သစ်တောတစ်ခုလုံးက သစ်ပင်တွေဟာ လေထဲမှာ အပြင်းအထန် ယိမ်းထိုးနေကြပြီး မြေပြင်ကြီးတောင် တုန်ခါလာသလို ခံစားရတယ်။

နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ စွမ်းအားက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှတယ်။

ဒါပေမဲ့ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ထန်ဟောက်ရဲ့ စွမ်းအားကို ယဲ့ဝမ်က လုံးဝ ဖိနှိပ်ချေမှုန်းပစ်လိုက်တယ်။

မောက်မာထောင်လွှားတဲ့ စွမ်းအားလား။

ပင်လယ်ရေနက် နတ်ဆိုးဝေလငါးဘုရင်ရဲ့ နှစ်တစ်သန်းနီးပါး ကျင့်ကြံထားတဲ့ စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုကသာ တကယ့်အာဏာစက်ပဲ!

ဝုန်း! ဝုန်း!

ထန်ဟောက်ဟာ ယဲ့ဝမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ထွက်သွားပြန်တယ်။

ယဲ့ဝမ်က ချက်ချင်း အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး လေထဲမှာ လွင့်ပျံနေဆဲဖြစ်တဲ့ ထန်ဟောက်ရဲ့ အပေါ်ဘက်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်။

"အခုနက မင်းရဲ့ မောက်မာထောင်လွှားတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ လုပ်စမ်းပါဦး။ ထပ်ပြီး မောက်မာပြစမ်း!"

ယဲ့ဝမ်က တူကြီးကို အားကုန်မြှောက်တင်ပြီး ထန်ဟောက်အပေါ် အပြင်းအထန် ထပ်မံရိုက်ချလိုက်တယ်။

ဘုန်း!

သွေးတွေ လွင့်စင်သွားတယ်။

"အား! အား! အား! အား!”