အခန်း ၃၀  ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

ပထမနှစ်ကျောင်းသားများ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်ခြင်း မတိုင်မီ တစ်ရက်အလို...

ဟော်ယုဟောက် ဝမ်ဒေါင်နှင့် သူ၏ အဖော်ဖြစ်သူတို့သည် သူတို့ ရောင်းချနေကျနေရာဟောင်းလေးတွင် အသားကင်များကို ရောင်းချနေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး လူတန်းကြီးက အရှည်ကြီး ဖြစ်နေကာ စီးပွားရေးကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပင် အလွန်ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်  ဝယ်လိုအားက ရောင်းလိုအားထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလူနှစ်ယောက်သည် အသားကင်များကို ရောင်းချရင်း ပထမနှစ် ကျောင်းသားများ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်ခြင်း အကြောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။

ဟော်ယုဟောက် အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်  "ဝါး... မနက်ဖြန်ဆိုရင် စစ်ဆေးအကဲဖြတ်ခြင်း စတော့မှာကို ဒီနေ့အထိ လူတွေ ဒီလောက်အများကြီး တန်းစီနေကြတုန်းပဲ..."

"ဟားဟား ယုဟောက်ညီလေး ဒီနေ့ ငါက လူတန်းရဲ့ အရှေ့ဆုံးကကွ ငါ့ကို နှစ်ကောင်ပေးစမ်း မြန်မြန်လုပ်" ကွက်တိ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကျယ်လောင်လှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဟော်ယုဟောက်၏ အတွေးများကို ပြန်လည်ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

"စီနီယာ ရွှီဆန်းရှီကတော့ တကယ်ပဲ မိုးရွာရွာ လေမုန်တိုင်းတိုက်တိုက် လာတာပဲ" ဟော်ယုဟောက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ဟားဟားဟား ဒါပေါ့ကွ ငါတစ်ခါ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဆိုရင်တော့ သေချာပေါက်..."

ငါကတော့ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သွားမှာပဲ။ မင်းသိလား ကျန်းနန်နန်တောင်မှ မင်းရဲ့ လက်ရာကို ချီးကျူးခဲ့သေးတယ် လာရောက်သူကတော့ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရွှီဆန်းရှီပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဂူချင်းနီယန်၏ ဆုံးမခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်တော့ ရွှီဆန်းရှီသည် အမှန်တကယ်ပင် ဟော်ယုဟောက်၏ သစ္စာရှိဖောက်သည်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ရာ ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဩဖွယ်ရာ အံ့ပြားတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဟေး မနက်ဖြန်ဆိုရင် ပထမနှစ် ကျောင်းသားတွေ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်တာ မဟုတ်လား မင်းတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြနော် ပြုတ်မသွားစေနဲ့" ရွှီဆန်းရှီ သွားဖြဲပြရင်း ဟော်ယုဟောက်ကို အားပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားများက ဟော်ယုဟောက်ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့ပြီး သူ စကားပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကြည်လင်ပြီး အေးစက်လှသော မိန်းကလေး အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဆန်းရှီလေး။"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ ရွှီဆန်းရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရင်သွားခဲ့ရသည်။ ဟော်ယုဟောက် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်အချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသလို ပိုမို၍လည်း အားကိုးရာမဲ့မှု ခံစားချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှီဆန်းရှီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော အခြားကျောင်းသားများအားလုံး ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အကယ်ဒမီဂိတ်ဝမှနေ၍ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်လာခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးက သူမအတွက် သဘာဝအတိုင်းပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး မည်သူမျှ သူမကို မကြည့်ရဲကြဘဲ အားလုံး ခေါင်းငိုက်စိုက်ချထားခဲ့ကြသည်။

ဟော်ယုဟောက် မသိစိတ်အတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်တော့ ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး ဟု အမည်ရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည် သူမက အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် မျှတလှသည်။ သူမသည် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အနီရောင်မျက်နှာဖုံးစကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏ ရုပ်သွင်အမူအရာများအရ သူမသည် ငြင်းပယ်၍မရလောက်အောင် လှပလွန်းလှသည်မှာ သေချာပေသည်။ သူမ၏ ဖျော့တော့လှသော ပန်းရောင်မျက်ဝန်းအစုံက ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော အလှတရားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ၏ အေးစက်လှသော အကြည့်များက ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော ပြင်းထန်မှုများကို အနည်းငယ် ထိန်းညှိပေးထားသည်။

တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ဟော်ယုဟောက်နှင့် ဝမ်ဒေါင်တို့သည်လည်း သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော အမျိုးသမီးက တစ်နည်းတစ်ဖုံ ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှီဆန်းရှီ တောင့်တောင့်ကြီး လှည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းငိုက်စိုက်ချကာ ပြောလိုက်သည်  "စီနီယာ မမရှောင်ထောက်။"

ယခုတွင်တော့ ဟော်ယုဟောက်တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားရမည့် အလှည့်ဖြစ်ပေသည်။ ရွှီဆန်းရှီက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ သူက အလွန်အမင်း မောက်မာပြီး စည်းကမ်းမဲ့လှသူ ဖြစ်ကာ ပြင်ပဝန်းကျင်တွင် အဆင့်အတန်း အလွန်မြင့်မားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဆရာမများတောင်မှ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံရဲကြမည် မဟုတ်ပေ ဒါပေါ့ ဂူချင်းနီယန်ကတော့ ခြွင်းချက် ဖြစ်ရပေမည်။

ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီးသည် ဟော်ယုဟောက်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက်တွင်တော့ ရွှီဆန်းရှီ၏ ဘေးနားသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားကာ ပြောလိုက်သည်  "ဆန်းရှီလေး မင်း အသားကင်စားဖို့ ထွက်လာတာလား"

ရွှီဆန်းရှီ ကပျာကယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်  "ဟုတ်ကဲ့ပါ သူတို့လုပ်တဲ့ အသားကင်ရဲ့ အရသာက တကယ့်ကို ထူးခြားလွန်းလို့ပါ အလွန်စားကောင်းပါတယ်။"

ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စုစမ်းလိုစိတ် အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရင်း ဟော်ယုဟောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်  "ငါ့ကိုလည်း မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ တစ်ကောင်ပေးစမ်း။"

ဟော်ယုဟောက် မသိစိတ်အတိုင်း ပြောလိုက်မိသည်  "တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော် တစ်ရက်ကို အကောင်သုံးဆယ်ပဲ ရောင်းတာပါ။ ဒီနေ့အတွက် လူသုံးဆယ် ပြည့်သွားပါပြီ။ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ စောစောလာပေးပါခင်ဗျာ။"

သူ စကားပြောပြီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူတန်းထဲတွင် ရှိနေသော လူအားလုံးနီးပါး ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဝေခွဲမရခြင်းနှင့် အံ့အားသင့်ထိတ်လန့်ခြင်း ခံစားချက်များဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည် ၎င်းထဲတွင် ရွှီဆန်းရှီလည်း အပါအဝင် ဖြစ်ပေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရွှီဆန်းရှီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေခဲ့ကြသော လူအားလုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူစုကွဲသွားခဲ့ကြပြီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မြင်ကွင်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်  "ကောင်းပြီလေ အခုတော့ လူတန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ငါလည်း အသားကင် ရနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။"

ရွှီဆန်းရှီ ဟော်ယုဟောက်ကို မျက်စိမှိတ်ပြကာ အချက်ပြနေခဲ့သော်လည်း ဟော်ယုဟောက်ကတော့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အသားကင်ကိုသာ ဆက်လက်၍ ကင်နေခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ရွှီဆန်းရှီ၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်တွင်းထဲမှ ပြူးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ဒေါင်ကတော့ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်  "မင်းက ဘယ်သူမို့လို့လဲ ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့ရဲ့ စီးပွားရေးကို လာပြီး ဖျက်ဆီးနေတာလဲ"

ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး သူမ၏ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ရှည်လျားပြီး သွယ်လျကာ ဖြူစင်လှသော လက်ချောင်းလေးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ညာဘက်လက်ညှိုးပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော ပတ္တမြားလက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေခဲ့သည်။ အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရွှေဒင်္ဂါးအပြည့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ဝမ်ဒေါင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒီနေ့ အသားကင်အားလုံးအတွက် ငါပဲ ဧည့်ခံပါရစေ။"

ဝမ်ဒေါင် မဆိုင်းမတွဘဲ ၎င်းကို လက်ခံလိုက်သည်ဖြစ်ရာ ဒါက သူ အကျိုးအကြောင်းမရှိ ပြုမူနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို ပြသနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ဖျော့တော့စွာ ခံစားလိုက်ရပြီး ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီးအပေါ် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု ခံစားချက်တစ်ခု စတင်၍ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။

ဟော်ယုဟောက် ရိုးသားစွာပင် ပြောလိုက်သည်  "ဒါက ဒီလောက်အများကြီး မကျသင့်ပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသားကင်က တစ်ကောင်ကို ကြေးဒင်္ဂါး ငါးပြားပဲ ကျသင့်တာပါ။"

ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး ရိုးရှင်းစွာပင် ဆိုလိုက်သည်  "ဒါကို မင်းဆီမှာပဲ လောလောဆယ် ထားလိုက်ပါ။ နောက်ခါ ငါ စားချင်တဲ့အခါကျရင် မင်း ငါ့ကို ပိုက်ဆံတောင်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။"

"ကောင်းပါပြီ။" ဟော်ယုဟောက် ရိုးရှင်းစွာပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် "ကလောက် ကလောက် ကလောက်—" ဆိုသည့် ခြေသံအစီအစဉ်တစ်ခုက ပိုမို၍ နီးကပ်လာခဲ့ပြီး ထို့နောက်တွင်တော့ အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုက ဟော်ယုဟောက်၏ အသားကင်မီးဖိုကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အသားကင်ရဲ့ အနံ့က တကယ့်ကို မွှေးကြိုင်တာပဲ။"

သူ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ဒေါင်နှင့် ဟော်ယုဟောက်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး လာရောက်သူကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိကြရာ အလွန်အမင်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု သူတို့အပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရတော့သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ" သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

လာရောက်သူကတော့ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်  "ငါ ပြန်လာပြီ။"

ထိုလူနှစ်ယောက် ထပ်မံ၍ ဆွံ့အသွားခဲ့ကြပြီး ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီးမှာလည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ လာရောက်သူကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

လာရောက်သူသည် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ရှည်လျားလှသော ဆံပင်ဖြူများကိုတော့ ပညာရှိတစ်ဦးကဲ့သို့ စုစည်း၍ ချည်နှောင်ထားခဲ့ကာ အောက်ဘက်သို့ တွဲလောင်းချထားခဲ့သည် သူ၏ မျက်လုံးများကိုတော့ အနက်ရောင်ဖဲကြိုးစတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော်လည်း မြင်တွေ့နေရသော သူ၏ ရုပ်သွင်အစိပ်အပိုင်းလေးတစ်ခုတည်းနှင့်တင် ဤလူသည် အနှိုင်းမဲ့လှသည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှနေ၍ မမြင်နိုင်သော ဆွဲဆောင်မှု ညှို့ဓာတ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်ဖြစ်ရာ လူသားများကို အရှေ့သို့ လှမ်းလှမ်းသွားစေချင်စိတ်နှင့် ထိုအနှိုင်းမဲ့လှသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မည်ကဲ့သို့သော မျက်ဝန်းအစုံ ရှိနေသလဲဆိုသည်ကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် ထိုဖဲကြိုးစကို ဖယ်ရှားကြည့်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာစေခဲ့သည်။

အဆန်းပြားဆုံးအရာကတော့ လာရောက်သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ပန်းရောင်ယုန်ကလေးတစ်ကောင် တင်ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဒါက ဤအရာကို ပိုမို၍ ထူးခြားဆန်းပြားသွားစေခဲ့သည်။

"မင်းက ချင်းနီယန်... ဟုတ်လား" ဟော်ယုဟောက် မသိစိတ်အတိုင်း လွှတ်ခနဲ မေးလိုက်မိသည်။

ဤအရာကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရွှီဆန်းရှီတစ်ယောက် မျက်နှာဖြူလျော်သွားခဲ့ပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိသည်။ ဤအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး၏ လှပလှသော မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့ရသည်။

"ငါပါပဲ။" လာရောက်သူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် ဒါကတော့ အပြေးအလွှား ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သော ဂူချင်းနီယန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းကတော့ တကယ့် လူယုတ်မာပဲ မင်း ပြန်လာဖို့ကို သိသေးတာပဲပေါ့" ဝမ်ဒေါင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဟော်ယုဟောက်ကတော့ အနည်းငယ် မှင်တက်နေခဲ့သည်။

နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင်တော့ ဝမ်ဒေါင် ဂူချင်းနီယန်ထံသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။

"အို... စိတ်အေးအေးထားပါဦး ငါ အခု ပြန်ရောက်လာပြီ မဟုတ်လား" ဂူချင်းနီယန် ဘေးဘက်သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ့ကို သူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မေးစေ့ကို ပင့်မလိုက်ကာ အသံကို ညင်သာစွာ ဆိုလိုက်သည်။ ဖဲကြိုးစများ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့က သူ၏ မြင်ကွင်းကို မည်သို့မျှ ပိတ်ဆို့ထားခြင်း မရှိပေ။

"မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ" ဟော်ယုဟောက် အသားကင်နေခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရင်လျက် ဂူချင်းနီယန်ကို အနီးကပ် စစ်ဆေးရန် အရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလာခဲ့သည်။

ဝမ်ဒေါင် မနေနိုင်ဘဲ ဂူချင်းနီယန်ကို တို့ထိရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း ဂူချင်းနီယန် သူ၏ လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်  "မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ငါ့အတွက် ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်နေကြတာလား"

"မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟော်ယုဟောက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝမ်ဒေါင်ကတော့ အရှုံးမပေးချင်သေးဘဲ သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဂူချင်းနီယန်၏ မျက်နှာအရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ဂူချင်းနီယန် ၎င်းကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆွဲလိုက်တော့သည်။

ဂူချင်းနီယန် ညင်သာစွာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဖဲကြိုးစကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ထိုရင်းနှီးနေကျဖြစ်ပြီး လှပလှသော မျက်ဝန်းအစုံကို သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်ပြလိုက်တော့သည်။

ထိုလူနှစ်ယောက် ဤအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြတော့သည်။

"မင်း ဘာတွေလုပ်နေခဲ့တာလဲ မင်း ပျောက်သွားတာ ဒီလောက်တောင် ကြာလှပြီပဲ ဘယ်လို ဝိညာဉ်ကွင်းလဲ" "ဝိညာဉ်သားရဲ ငါကတော့ မင်းတစ်ယောက် ဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ မစင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီလို့ တောင် ထင်နေတာ..."

ဝမ်ဒေါင်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်းပင် ရဲရဲနီသွားခဲ့ရပြီး ထို့နောက်တွင်တော့ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဂူချင်းနီယန်ကို တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည် ဂူချင်းနီယန်အနေဖြင့် သူ၏ မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ထားပုံ မရပေ။

ဂူချင်းနီယန် လွှတ်မပေးခဲ့ဘဲ သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ဒေါင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျက်ရည်တစ်စက် ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် သူ ချက်ချင်းပင် တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားခဲ့တော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က တကယ်တော့ အနည်းငယ် ထူးခြားလို့ပါ။ ငါ ဖဲကြိုးစကို ဝတ်ဆင်ထားတာက ငါ့မျက်လုံးမှာ ပြဿနာရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး အချို့သောအရာတွေကို ကြည့်ရမှာ ပျင်းလို့ပါ။ ဒါ့အပြင် မင်းတို့ကော မထင်ဘူးလား ငါ ဒါကို ဝတ်ဆင်ထားတော့ ပိုပြီးတော့ ကြည့်လို့ကောင်းတယ်လို့" ဂူချင်းနီယန် ရှင်းလင်းချက် ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ အသံနေအထားက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စနောက်လိုဟန် ရှိနေခဲ့သည်။

သူ ဝမ်ဒေါင်၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး ထို့နောက်တွင်တော့ ဟော်ယုဟောက်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ သူ့ကို ဖက်လဲ ဖက်လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးသည့်အနေဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

သူဖဲကြိုးစကို ပြန်လည်ကောက်ယူလိုက်ပြီး ထိုလူနှစ်ယောက်ကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် အသားကင်က အဆင်သင့် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အရေးကြီးသော စီးပွားရေးကို သတိရလျက် ဟော်ယုဟောက် ကပျာကယာ ၎င်းတို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး ရွှီဆန်းရှီတို့ထံသို့ နှစ်ကောင်စီ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး သူမ၏ မျက်နှာဖုံးစကို ဖြည်းညှင်းစွာ မတင်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပလွန်းလှသော မျက်နှာပြင်ကို ထုတ်ဖော်ပြလိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်၍ စားသုံးလိုက်တော့သည်။ ရွှီဆန်းရှီကတော့ သူမ၏ နောက်ကွယ်သို့ ခြေလှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူမသည် အလွန်ဂရုတစိုက်နှင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ စားသုံးခဲ့သော်လည်း ဟော်ယုဟောက်နှင့် ဝမ်ဒေါင်တို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်ကတော့ သူမ အသားကို စားသုံးပြီးနောက်တွင် ငါးအရိုးများက သူမ၏ လက်ထဲမှနေ၍ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ရစ်ဘဲ ဆန်းပြားစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ၎င်းကို လက်ဖြင့် သေချာပေါက် စားသုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ လက်ပေါ်တွင် မည်သည့်ဆီဦးမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဂူချင်းနီယန် ဤအရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲနေသော အကြည့်များဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အထွတ်အထိပ်မီးတောက်ရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးမီးတောက် ဖီးနစ်လို့ခေါ်ဆိုထိုက်တာ တကယ်ပဲ ဖြစ်ပေသည်…

ထိုအသားကင်နှစ်ကောင်ကတော့ လျင်မြန်စွာပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ဝတ်ရုံနီနှင့် အမျိုးသမီး ဟော်ယုဟောက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်  "မင်းရဲ့ အသားကင်က တကယ်ပဲ စားလို့ကောင်းပါတယ်။ အရသာက အလွန်ကောင်းမွန်သလို မင်းမှာလည်း ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး လေးနက်တဲ့ သဘောထား ရှိနေတာပဲ။"

သူမ၏ အကြည့်က ဂူချင်းနီယန်ထံသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့ရင်း ပြောလိုက်သည်  "မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ငါ့ကို ပြသစမ်းပါ။"

ဝမ်ဒေါင် ချက်ချင်းပင် ကန့်ကွက်လိုက်ပြီး ဟော်ယုဟောက် မျက်မှောင်ကုပ်သွားခဲ့ကာ ဂူချင်းနီယန်ကတော့ သူ့ကို တားဆီးရန်အတွက် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

ဒါဆိုရင်တော့ မင်း နောက်ဆုံးမှာ ငါ့အပေါ် သံသယဝင်လာခဲ့ပြီပေါ့ ဒါက ကွက်တိပဲလေ။