အခန်း ၂၅  ရေခဲဧကရီ (၂)

ခပ်သိမ်းသောအရာတို့က သိပ်ကို အေးချမ်းဆိတ်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

နှစ်သန်းချီသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လင့်ကစား ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်သည် သာမန်နှစ်သိန်းချီသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်လောက်ပင် အစွမ်းမထက်လှဘဲ နှစ်သောင်းချီသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲကိုသာ အနိုင်ကျင့်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သူသည် ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးထဲရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ္တဝါကြီးများ၏ ဖမ်းဆီးပိတ်လှောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အာဟာရအဖြစ် အကြိမ်ကြိမ် အသုံးချခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ဤသတ္တဝါက သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ထက် ဆထက်များစွာ သာလွန်လှသော ပိုင်စန်းကို အကွက်ကျကျ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

ဟော်ယွီဟောက်၏ အရေးအကြီးဆုံးသော အသုံးချလိမ်လည်မှုအဖြစ် ပြောရမည်ဆိုလျှင်လည်း ချဲ့ကားပြောဆိုရာ မရောက်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဂူချင်းနီယန်၏ မျက်ခုံးအစုံကြားသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်  "ဘယ်လိုလဲ ဘယ်လိုလဲ ငါ အောင်မြင်သွားပြီ"

ထိုအချိန်တွင် ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က သူ၏ကျောပြင်ကို အနည်းငယ် မတ်မတ်ဆန့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထက်တွင်လည်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ။" ဂူချင်းနီယန်က ရိုးရှင်းစွာပင် ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား" ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က တစ်ကိုယ်လုံးတွင် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သော ဂူချင်းနီယန်ကို စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိဘူး နောက်ထပ်အဆင့်ကို ဆက်သွားကြစို့။"

"ကောင်းပြီ ဘာအသံမှ မထွက်စေနဲ့။ ငါ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ချက်ချင်း လိုက်ခဲ့တော့။ ပိုင်စန်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေ ဒီကို ရောက်လာတော့မယ်။"

"သူတို့တွေ ပိုင်စန်းရဲ့ အငွေ့အသက် ပျောက်ကွယ်သွားတာကို သတိပြုမိသွားလောက်ပြီ ငါတို့ကို ရှာဖို့အတွက် မကြာခင် သေချာပေါက် ရောက်လာကြလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားရမယ်။ ဘေးကင်းတဲ့နေရာကို ရောက်မှပဲ ပိုင်စန်းရဲ့ အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်လို့ရလိမ့်မယ်။"

လက်ရှိအခြေအနေကို သိရှိထားသဖြင့် ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က စကားအပိုများ မပြောတော့ဘဲ သွက်လက်မြန်ဆန်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဂူချင်းနီယန်တစ်ယောက် မသိစိတ်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး မတ်တတ်ထရပ်ကာ လျှပ်တပြက်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြု၍ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်ကလည်း အစွမ်းထက်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် သူ၏အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့... ထိုဗဟိုချက်မနယ်မြေထဲမှ ထွက်ခွာနိုင်ရန်အတွက် လေးငါးနာရီခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

ဂူချင်းနီယန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စူးစမ်းလေ့လာပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ ရပ်နားရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်ပြီး မည်သို့မျှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ စနစ်တကျ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းက ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်၏ မျက်စိထဲသို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ သူမအနေဖြင့် ဂူချင်းနီယန်အပေါ်ထားရှိသော အမြင်ကို ပိုမိုမြင့်မားသွားစေခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကို မေးစရာတစ်ခု ရှိတယ်" ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ပြောလေ" ဂူချင်းနီယန်က ဆိုလိုက်သည် ပုံမှန်ထက် ပိုမိုတည်ကြည်လေးနက်နေသော ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာကလည်း လေးနက်သွားခဲ့ရသည်။

"မင်း နောက်ထပ်အစီအစဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်မဝင်စားဘူးလား ငါ မင်းကို အစီအစဉ်အကြောင်း ပြောပြထားပြီး ငါတို့တွေ ဆွေးနွေးခဲ့ကြဖူးတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါ မင်းကို သစ္စာဖောက်သွားမှာ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုလုပ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား" ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က ဆက်တိုက်ဆိုသလို မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ငါ စိတ်လည်းမဝင်စားဘူး ကြောက်လည်း မကြောက်ဘူး။" ဂူချင်းနီယန်က သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာကတော့ တည်ငြိမ်မြဲ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

"ဘာလို့လဲ" ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"လူကိုသုံးရင် မသံသယဝင်နဲ့ သံသယဝင်ရင် အဲဒီလူကို မသုံးနဲ့။" ဂူချင်းနီယန်က ဤရိုးရှင်းလှသော စကားစုကို ဆိုလိုက်သော်လည်း ၎င်းက ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်ကို စိမ့်တက်သွားစေခဲ့သည်။

"ဟွန့် ငါက ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အကြွင်းအကျန်ကို သုံးပြီး ပိုင်စန်းကို ဖမ်းချုပ်ခဲ့တာ ပြီးတော့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး သူမကို ယာယီပိတ်လှောင်ထားဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်လှောင်အိမ်တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့တာ။ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် မူလအစွမ်းရဲ့ စွမ်းပကားတောင်မှ အကြာကြီး ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ပိုင်စန်းရဲ့ ခွန်အားက သိပ်ကို ကြီးမားလွန်းလို့ ငါ ဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး။"

ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က လှည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းကာ အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသည့်ဟန် ရှိပေသည်။

ဂူချင်းနီယန်က ထိုအရာအားလုံးကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မံမဆိုတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာသာ နေလိုက်သည်။ ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင် မိမိကို သစ္စာဖောက်ချင်သည့် ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍မူ... ကောင်းပြီလေ... စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြနေရန် မလိုတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ဂူချင်းနီယန်အနေဖြင့် အရာအားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မှု ရှိနေသည့်အတွက်ကြောင့်သာ "လူကိုသုံးရင် မသံသယဝင်နဲ့ သံသယဝင်ရင် အဲဒီလူကို မသုံးနဲ့" ဟူသော မူဝါဒကို အမှန်တကယ် လက်ကိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း အဆင်သင့်ပြင်ထားဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ ပိုင်စန်းက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အဖြစ် ပေါင်းစပ်ဖို့ အတွက် ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်  ၎င်းက သူမကိုယ်တိုင် လိုလားမှုရှိရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက လိုလားတယ်ဆိုရင်တောင်မှ မင်း ရင်ဆိုင်ရမယ့် ဖိအားက သိပ်ကို ကြီးမားနေတုန်းပဲ။"

"ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးထဲက ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရလို့ စွမ်းအင်တွေ အကုန်လုံးနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မူလအစသာ ကျန်ရှိတော့တဲ့ ငါနဲ့မတူဘဲ သူမကတော့ အစစ်အမှန်ကြီး ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ သူမက အနှစ်သုံးသိန်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲဖြစ်ပြီး လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းသက်တမ်းက ၃၉၉,၉၀၀ နှစ် ရှိပြီ။ သူမရဲ့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွန်အားတွေကို မင်း လုံးဝ တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်း ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲမသွားစေဖို့အတွက် ဒီခွန်အားတွေကိုပါ ချိတ်ပိတ်ထားဖို့လိုအပ်လိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ချိတ်ပိတ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကတင် မင်းအတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်တဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်း သေချာပေါက် တောင့်ခံထားရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့သုံးယောက်စလုံး သေရလိမ့်မယ်"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်နေသော်လည်း ၎င်းက သူမ၏မျက်နှာကို ထူးခြားစွာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းအောင် ပြုလုပ်ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်းပြီ။"

"ပိုင်စန်းက သဘောတူပါ့မလားလို့ ငါ့ကို မမေးချင်ဘူးလား" ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က ဂူချင်းနီယန်၏ ဂရုမစိုက်သော မျက်နှာအမူအရာကြောင့် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"မင်း သူမကို ပစ်မှတ်ထားကတည်းက သူမက ငါ့အပိုင်ဖြစ်ဖို့ ကံပါလာပြီးသားပဲ။" ဂူချင်းနီယန်က ထပ်မံ၍ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင် စကားအံ့ဩသွားခဲ့ရပြီး မည်သို့ပြန်ပြောရမည်ကို မသိတော့ပေ။ သူမသည် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အလုပ်စတင်လိုက်တော့သည်။

ဂူချင်းနီယန်၏ မျက်ခုံးအစုံကြားမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး လေထုထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျောသွားကာ တစ်မီတာခန့် အရွယ်အစားရှိသော အဝိုင်းပြားကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

ရွှေရောင်အဝိုင်းပြား၏ ဗဟိုချက်မရှိ အလင်းရောင်များက ဝေဝါးဆန်းပြားလာခဲ့သည် အကယ်၍ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သူမဆို ၎င်းကို ကြည့်ရှုလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ အကြည့်များက ထိုအတိုင်းအဆမရှိသော ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ဆွဲသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး လေထုထဲရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကတော့ ပေါ်လာပြီးသည့် ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ရွှေရောင်အလင်းလုံးတစ်ခုက ဂူချင်းနီယန်၏ နဖူးပြင်မှ တိုးထွက်လာခဲ့ပြီး လေထုထဲတွင် ဝဲပျံနေခဲ့သည်  ၎င်းက အခြားသူမဟုတ် ရေခဲဧကရီပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်အကြွင်းအကျန်များက တကယ့်ကို အဖိုးတန်လှသော ရတနာတစ်ပါးပင် ပိုင်စန်းကဲ့သို့သော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို ဤမျှလောက်အထိ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ခြင်းက တကယ်ကို ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်နှင့် ထိုက်တန်လှပေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာသော သုတေသနပြုမှုများ၏ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဂူချင်းနီယန်၏ လက်ရှိခွန်အားက ဤခန္ဓာကိုယ်အကြွင်းအကျန်များကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် မလုံလောက်သေးပေ။ လောလောဆယ်တွင် ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင် တစ်ဦးတည်းသာ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး တစ်ကြိမ်ချင်းစီ ထိန်းချုပ်ရသည့် ကုန်ကျစရိတ်ကလည်း အလွန်အမင်း မြင့်မားလှသဖြင့် ၎င်းကို အလွန်အမင်း အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များတွင်သာ အသုံးပြုလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ပိုင်စန်း ဆက်ပြီးတော့ မရုန်းကန်ပါနဲ့တော့ မင်းလည်း ကြိုးစားကြည့်ပြီးပြီပဲကို အလကားပဲဆိုတာ သိပြီးသားနေမှာပါ စိတ်အေးအေးထားပြီး ငါတို့ သေချာဆွေးနွေးကြရအောင်..." ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က သူမ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် အေးအေးလူလူ အခြေအနေကို ထိန်းထားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့် ဆွေးနွေးစရာ ဘာရှိလို့လဲ မင်း ဘာလိုချင်နေတာလဲ မင်းလို အမှိုက်တစ်စက" ပိုင်စန်းက အရင်အတိုင်း အေးစက်ပြီး မောက်မာမြဲပင်။

"ငါလိုချင်တာက ငါချစ်တဲ့သူနဲ့ အတူတူရှိနေဖို့ပဲ" ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က နူးညံ့စွာ ဆိုလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများကတော့ တစ်စုံတစ်ခုကို စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့်အလား ဂူချင်းနီယန်ထံသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက မင်း ငါ့ကို ချစ်တဲ့ပုံစံလား" တစ်ရက်ကျော်မျှ အချိန်ယူစဉ်းစားပြီးနောက် ပိုင်စန်း မိမိကိုယ်ကိုယ် အလှည့်စားခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ဤဆန်းပြားလှသော စွမ်းအားထဲမှ ရုန်းထွက်နိုင်စွမ်းမရှိသဖြင့် ယခုအခါ အခြားသော စွမ်းရည်များကိုသာ အားကိုးနိုင်တော့သည်။

ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်  "မလောပါနဲ့ဦး ငါပြောတာကို အဆုံးထိ နားထောင်ပါဦး။"

ပိုင်စန်း၏ အေးစက်လှသောအသံက ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်  "မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ မင်း ငါ့ကို ချစ်တယ်လို့ ပြောမလို့လား အကယ်၍ မင်းသာ ငါ့ကို တကယ်ချစ်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ဘာလို့ အခုထိ ထုတ်မပြသေးတာလဲ ငါက မင်းရဲ့ အကျဉ်းသား ဖြစ်နေပြီပဲဥစ္စာ မင်း ဘာကို ကြောက်နေသေးတာလဲ"

ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်  "ငါ ကြောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး မင်းကို ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ် ပြသဖို့အတွက် ငါ့မှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်းမှ မရှိတော့လို့ပါ ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်က မတည်ရှိတော့ဘူး။"

"မင်း အခုထိ သတိမပြုမိသေးဘူးလား မင်း အမြဲတမ်း မြင်တွေ့နေရတာက ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်မူလအစဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ပုံတူဖန်တီးမှု မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို။ တခြားသူကို အချိန်အကြာကြီး ထိန်းချုပ်ထားရတာက မင်းကို သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ပုံပဲ မဟုတ်ရင် ငါ ဒီလောက်အလွယ်တကူ အောင်မြင်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ပိုင်စန်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်  "ဘာ မင်း..."

"စိတ်ဝိညာဉ်မူလအစပဲ ကျန်တော့တယ် ဟုတ်လား ဒါဆို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က..."

ထိုအခါမှသာ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နားနေသော ဂူချင်းနီယန်ကို သတိပြုမိသွားတော့သည်။

"ဒါက ဤလူသားကြောင့်လား မင်း ငါ့ကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်တယ်ဆိုရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အရွယ်အစားကို ကြည့်တာနဲ့တင် ငါ သိနိုင်ပါတယ်။ သူက မင်းရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်လား"

ထိုသို့ဆိုသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူမသည် အရှေ့တွင်ရှိသော လူသားက အနည်းငယ် ထူးခြားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ဆန်းပြားလှသော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုကလည်း အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်သည် မသိစိတ်ကြောင့် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဂူချင်းနီယန်၏ မြင့်တက်လာသော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ သူမသည် စကားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်  "မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး ဒါက သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး သူက ငါ့ရဲ့ သခင်ပဲ။ ပြီးတော့ ငါက အခု သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းဖြစ်သွားပြီ။ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို မင်း သိသင့်ပါတယ် ဟုတ်တယ်မလား ငါက ဒီတိုက်ကြီးရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ပထမဆုံးသော အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းပဲ"

"ဟဲ..." ဂူချင်းနီယန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် ပျင်းရိလာခဲ့ရာ ဤစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော စကားဝိုင်းထဲသို့ ရုတ်တရက် ပါဝင်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပိုင်စန်း မယုံနိုင်လောက်အောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်  "ဘာ မင်းက တကယ်ပဲ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း ဖြစ်သွားတာလား ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ မင်းက အမှိုက်တစ်စ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ အချိန်အကြာကြီး အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့တာပဲဥစ္စာ။ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းလှတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက ဒီလောက်အထိ ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ"

ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က သုန်မှုန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်  "ဒါတွေကို မပြောပါနဲ့တော့။ ပြောရမယ်ဆိုရင်..."

"ငါ့ရဲ့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာက မင်းဆီကနေ စတင်ခဲ့တာပဲ။ မင်း ငါ့ကို မရပ်မနား လိုက်လံဖမ်းဆီးပြီး ဝါးမြိုပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့တာ။ ငါ့မှာ ထွက်ပြေးရုံကလွဲလို့ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး ငါ မင်းကို ချစ်နိုင်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ငါ ရေစုန်မျောလာခဲ့ပြီး ပိုပြီးတော့ တောင်ဘက်ကျတဲ့ နယ်မြေကို ရောက်ရှိလာခဲ့တာ..."

ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းခန့်က သူမ၏ အတွေ့အကြုံများကို အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလှသော အသံဖြင့် ပြန်လည်ပြောပြနေခဲ့သည်။ ဂူချင်းနီယန်အနေဖြင့် ဤအရာကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိထားသော်လည်း ၎င်းကို ရေခဲဧကရီအား ပြန်လည်ပြောပြသည့်အခါတွင်မူ အသုံးပြုသော စကားလုံးများက များစွာ ပိုမိုဝမ်းနည်းစရာကောင်းနေခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ပိုမိုသနားစရာကောင်းအောင် ပုံဖော်နေခဲ့သည်။

"ရပြီ ငါပဲ လုပ်လိုက်မယ်။" ဂူချင်းနီယန် ဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ပေ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပေါ့ပျက်ပျက် အချစ်စကားများနှင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားလုံးများကိုသာ နားထောင်နေခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းက အချိန်ကုန်လွန်းလှသည်။

"ကောင်းပြီ" ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားခဲ့သည်။ သူမအနေဖြင့် အနည်းငယ် မလိုလားသော်လည်း ဂူချင်းနီယန်၏ စကားလုံးများကို မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲနေရသည်ကို သူမကိုယ်တိုင်လည်း မသိရှိပေ။

"ပိုင်စန်း ငါပြောတာကို ကြားရလား" ဂူချင်းနီယန်က ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"လူသားလား" ရေခဲဧကရီ၏ အသံက အနည်းငယ် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေခဲ့သည် သူမအနေဖြင့် အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည် ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က ဂူချင်းနီယန်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည့်အချက်ကို စိတ်ဝင်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထျန်းမုံရေခဲပိုးကောင်က ဘယ်လိုမျိုး ဝိညာဉ်သားရဲလဲ သူမက အရှက်မရှိဘဲ ဇွဲနပဲကြီးလှသည့် မြို့ရိုးထက်မက မျက်နှာအထူကြီးရှိသော သတ္တဝါမျိုး ဖြစ်ပေသည် ဤကဲ့သို့သောသူမျိုးက ရေနွေးပူဖြင့် လောင်းလျှင်ပင် ကြောက်မည့်သူမဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် အသက်ကိုပင် ရင်းဝံ့သူဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ အားနည်းလှသော လူသားတစ်ယောက်၏ စကားကို နားထောင်နေခဲ့သည်။ ဤအချက်က သူမအား အရှေ့တွင်ရှိသော လူသားကို သေသေချာချာ စူးစမ်းလေ့လာရန် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်က ဝိညာဉ်သားရဲတွေအတွက်တော့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှပါတယ်။ ထျန်းမုံက ၎င်းကို ကြားဖူးရုံသာ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသေးပါဘူး။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာသော အတွေ့အကြုံတွေအရဆိုရင် ဒီကိစ္စကို မည်သူထက်မဆို ပိုပြီး ကောင်းကောင်းသိရှိထားမှာပါ။"

"ထျန်းမုံက ငါတို့ခေတ်မှာ သက်တမ်းအရှည်ဆုံး ဝိညာဉ်သားရဲပဲ။ သူမရဲ့ ခွန်အားတွေက ထိုလူစုရဲ့ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရလို့ အကုန်လုံးနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ပြီးတော့ သူမအနေနဲ့ နောက်ထပ် ရောက်ရှိလာမယ့် အသက်အန္တရာယ်ကာလ (ဘေးဒုက္ခ) ကို သေချာပေါက် တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး မင်းအတွက်ဆိုရင်လည်း မင်းရဲ့ ဘေးဒုက္ခက နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာမပြည့်ခင်မှာတင် ရောက်ရှိလာတော့မယ်လို့ ငါ ထင်ပါတယ်"