အခန်း ၂ အနမ်းကို ကြားဖြတ်လုယူပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်း

ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ အရင်ဆုံး မျက်လုံးစီးပိုးတိပ်ကို စမ်းဝတ်ကြည့်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ မြင်ရပြီး သိပ်မရှင်းလင်းလှပေ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည် မပြည့်ဝသေးလို့လား။

"တောက်... အင်တာနက်လူတွေ ငါ့ကို လိမ်လိုက်တာပဲ" ဂူချင်းနီယန်က တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ဂိုဂျိုဆာတိုရု မျက်လုံးစီးပိုးတိပ်နဲ့ မျက်မှန်နက် တပ်ထားတာက ဟန်ပြသက်သက်ပဲလို့ တစ်ယောက်ယောက် ပြောဖူးတာကို သူ ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သည်။

အံ့သြစရာကောင်းတာက သူကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီတုန်းက လူပြောအများဆုံး ရှင်းလင်းချက် နှစ်ခုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယုံကြည်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။

အမြင်တစ်ခုကတော့ ဂိုဂျိုဆာတိုရုဟာ ဟန်ပြသက်သက် လုပ်တာဖြစ်ပြီး အခြားအမြင်တစ်ခုကတော့ ဂိုဂျိုဆာတိုရုရဲ့ မျက်လုံးခြောက်လုံးဟာ တိကျတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်များစွာကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး အနန္တနယ်ပယ်ကို အသုံးပြုနိုင်စေကာ ပြင်ပကမ္ဘာကနေ အချက်အလက်အမြောက်အမြားကို ရယူနိုင်စေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် အချို့လူတွေက ဂိုဂျိုဆာတိုရုဟာ အချက်အလက်တွေ အလွန်အမင်း လက်ခံရရှိပြီး ဦးနှောက်ပေါက်ကွဲမသွားအောင် မျက်လုံးစီးပိုးတိပ်ကို စည်းထားတာလို့ သံသယဝင်ကြပြီး အချို့ကမူ မျက်လုံးစီးပိုးတိပ်ကို စည်းထားတာဟာ မျက်လုံးခြောက်လုံးကို ပိတ်ထားတာနဲ့ အတူတူပဲလို့ ယုံကြည်ကြသည်။

ဒါက မျက်လုံးခြောက်လုံးရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ဖြစ်ပုံရပါတယ်။ လောလောဆယ်တော့ မျက်မှန်နက်ကိုပဲ တပ်ထားဖို့ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။ အခုထိ နည်းနည်း ခေါင်းမူးနေသေးပေမယ့် တော်တော်လေးတော့ သက်သာသွားပြီ။

"စနစ်... မျက်လုံးခြောက်လုံးရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိလား"

{ဒင် ပိုင်ရှင် ပိုမိုသန်မာလာတာနဲ့အမျှ ဒီဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတန်ဖိုးက တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပါလိမ့်မယ်။}

ဒါကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဂူချင်းနီယန် သက်ပြင်းချနိုင်ကာ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက လက်ရှိအခြေအနေကိုလည်း စဉ်းစားနေမိသည်။ အခုအချိန်မှာ သူ့မှာ မျက်လုံးခြောက်လုံး သိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခုပဲ ရှိပြီး တခြားအစွမ်း ဘာမှမရှိသေးဘူး။ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် ဆယ်နှစ်ကျင့်ကြံထားတဲ့ သားရဲကိုတောင် သူ နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

အလကားပဲ အခုလုပ်နိုင်တာဆိုလို့ အမြန်ဆုံး ကြားဖြတ်လုယူနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်... အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက်မှာတော့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု စိတ်ထဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် မဖြစ်နိုင်ဘူး သူ့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရထိန်းချုပ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး...

တစ်ခုခုကို ကြားဖြတ်လုယူဖို့ပဲ ကြိုးစားကြည့်ရတော့မယ် ထင်တယ်။

အတွေးများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည် "မေတ္တာကံစနစ်ကို သုံးမယ်"

{ဒင် အခုအချိန်မှာ ပိုင်ရှင်ရဲ့ မေတ္တာကံလှိုင်းတွေ မြင့်တက်နေပါတယ်}

ဒီမေတ္တာကံက ဇာတ်လမ်းထဲက ဇာတ်ကောင်တွေနဲ့ ဆုံတွေ့ပြီး အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိစေကာ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တစ်ခုခုကို လုယူနိုင်တာမျိုး ဖြစ်ရမယ်။

ဝတ္ထုပေါင်းများစွာကို ဖတ်ဖူးတဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူဟာ စနစ်တွေကို သဘာဝကျကျပဲ ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး ဆုလာဘ်တွေ ဘယ်လိုရယူရမလဲဆိုတာကို အမြန်ပဲ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ယခင်ဘဝမှာ သူက ချမ်းသာတဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် အမွေခံတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ အလွန်အမင်း ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက မဟုတ်ပေမယ့် တော်တော်လေးတော့ ကြွယ်ဝချမ်းသာပါတယ်။ သူ့မိသားစုက သူ့ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက စွမ်းရည်မျိုးစုံ ရှိအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။

သူ အားနေတဲ့အချိန်တွေမှာ ဝတ္ထုဖတ်ရတာကို ပိုနှစ်သက်သည်။ သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်ကတော့ တင်းကျပ်တဲ့ အုပ်ထိန်းမှုကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ခါမှ မတွဲဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟူး... ဒါကို စဉ်းစားမိရင် ဂူချင်းနီယန်တစ်ယောက် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဝမ်းနည်းမိသည်။

"မြောင် မြောင် မြောင်... ကင်ထားတဲ့ငါးက တော်တော်မွှေးတာပဲ အဲဒီညီလေးကို ထန်ဂိုဏ်းထဲဝင်ဖို့ စည်းရုံးချင်တာ နှမြောစရာပဲ သူတို့ရဲ့ စားဖိုမှူးက..."

"ဆရာမရှောင်ယာ ဖြည်းဖြည်းသွားပါ ချော်မလဲစေနဲ့ဦး"

မကြာမီမှာပင် ဂူချင်းနီယန်သည် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး စကားပြောသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ပြေးလွှားနေသံလည်း ပါဝင်နေသည်။

ဂူချင်းနီယန် စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ ရှေ့က မြက်တောထဲကနေ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရွှတ်ရွှတ်ရွှတ်နှင့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂူချင်းနီယန် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နက်မှောင်သော လူရိပ်တစ်ခုသည် သူ့ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လဲကျလာခဲ့သည်။

ဖတ်

"အား... ဒါက ဘာကြီးလဲ ဘာလို့ ကင်ထားတဲ့ငါးနံ့ ရနေတာလဲ" ဂူချင်းနီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်လဲကျသွားပြီး မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့အပေါ်တွင် ထပ်လျက်သား လဲကျနေသည်။

နူးညံ့သော ခံစားချက်တစ်ခု စီးဝင်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားသည်။

သူတို့ မျက်လုံးချင်းပွင့်လာပြီး အကြည့်ချင်းဆုံမိသွားကြရာ ထိုခဏ၌ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

"အား... အား" ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးသွားပြီးနောက် ထိုမိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ကာ ဂူချင်းနီယန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသည်းအသန် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ခဏမျှ ဂူချင်းနီယန် စကားမထွက်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ခက်ခက်ခဲခဲ ထရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့က မိန်းကလေးကို အူကြောင်ကြောင် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံးအနမ်း" မိန်းကလေး၏ မျက်ဝန်းတွင် ချက်ချင်း မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာပြီး မအောင့်နိုင်ဘဲ ငိုချလိုက်ရာ ဂူချင်းနီယန်မှာ အရှက်ရပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားရသည်။

"ရှောင်ယာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ထို့နောက်တွင် ခြေသံများစွာက တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့သည်။ မိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် ကြောင်အသွားပြီး သူမ၏ အင်္ကျီလက်မောင်းဖြင့် မျက်ရည်များကို အမြန်သုတ်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ငိုလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက ဂူချင်းနီယန်ကို ကြည့်ပြီး ဆဲဆိုရန် ပြင်လိုက်ကာ မအောင့်နိုင်ဘဲ လက်လှမ်းရိုက်ရန် လုပ်လိုက်သော်လည်း ထိုနေရာမှာတင် ကြောင်အသွားခဲ့သည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီအချိန်မှာ သူမက ဂူချင်းနီယန်ရဲ့ ရုပ်ရည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရလို့ ဖြစ်သည်။ ဂူချင်းနီယန်၏ ဆံပင်က အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး ရုပ်ရည်က အလွန်အမင်း ချောမောလွန်းကာ ပါးလွှာသော ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ထံကနေ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေတာကြောင့် ထန်ရှောင်ယာတစ်ယောက် နေရာမှာတင် မှင်တက်သွားရသည်။ သူမ ချောမောတဲ့ အမျိုးသားတွေကို မြင်ဖူးပေမယ့် ဒီလောက်အထိ ချောမောတဲ့သူကိုတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

တကယ်တော့... သူ့ရဲ့ဝတ်ရုံက အနည်းငယ် လျော့ရဲနေပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်နေတာသာ မဟုတ်ရင် ရှေ့ကလူကို အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လို့တောင် သူမ သံသယဝင်မိလိမ့်မည်။

ဒီလိုမျိုး အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ အနမ်းကို ခံရတာ... သိပ်ပြီးတော့ ဆိုးဝါးတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်သလိုပဲ ဒီအတွေးက ထန်ရှောင်ယာစိတ်ထဲ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပေါ်လာခဲ့ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းပစ်လိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုအတွေးမျိုး ရှိရတာလဲ ပေပေ ရှိနေတာပဲကို"

ဂူချင်းနီယန်လည်း ရှေ့ကလူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ရှေ့ကလူက လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ရင်ဘတ်တွင် လိပ်ပြာပုံစံ အလှဆင်ထားသည့် ကျပ်ထုပ်နေသော ဘောင်းဘီတိုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ဆံပင်မြင်းမြီးတုတ်က သူမကို ပို၍ ချစ်စဖွယ်ကောင်းပြီး ဆိုးနွဲ့သော ပုံစံမျိုး ပေါက်စေသည်။

ဂူချင်းနီယန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ သူမက ထူးထူးခြားခြား လှပမနေပေမယ့် သူမရဲ့ နူးညံ့တဲ့ ရုပ်ရည်က လူတွေကို ပထမဆုံး မြင်ရုံနဲ့တင် ဂရုစိုက်ချင်စိတ် ပေါက်ဖွားစေသည်။

{ဒင် ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင် အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တဲ့ ရှောင်ယာရဲ့ ပထမဆုံးအနမ်းကို ကြားဖြတ်လုယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သင်ဟာ အဆင့် ၄ ဆုလာဘ်ကို ရရှိပါသည်။}

{ဒင် ပိုင်ရှင်ရဲ့ ပထမဆုံး ကြားဖြတ်လုယူမှု အောင်မြင်တဲ့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အထူးနှစ်ဆဆုလာဘ်ကို ရရှိစေပါသည်။

အဆင့် ၈ ဆုလာဘ် - ထိပ်တန်း သင်ယူမှုပါရမီ၊ ဖရိုဖရဲနတ်ဘုရားကြိတ်ခွဲခြင်း တရားထိုင်ကျင့်စဉ် ရယူမလား}

"နေဦး"

ဂူချင်းနီယန်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲမသွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ ဒီဆုလာဘ်ကို မြင်ရင် ဘယ်သူက မဝေဝါးဘဲ နေနိုင်မှာလဲ

ဒီနှစ်ခုက ကွက်တိပဲ တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်

ဖရိုဖရဲနတ်ဘုရားကြိတ်ခွဲခြင်း တရားထိုင်ကျင့်စဉ်က ဘာလဲ ဖရိုဖရဲနတ်ဘုရားနှင့် မိစ္ဆာတရားထိုင်ခြင်းက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တစ်ခုပဲ... ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ အဓိက စိတ်ကူးက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ပရမ်းပတာနတ်ဘုရား ကြိတ်စက်ထဲကို ထည့်သွင်းပြီး ရေတွက်မရနိုင်တဲ့ ပျက်စီးခြင်းနဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သံသရာတွေကတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ သန်မာလာခြင်းကို အောင်မြင်စေတာ ဖြစ်သည်။

ဒီကျင့်စဉ်ကို သံသရာကိုးခု ခွဲခြားနိုင်ပြီး သံသရာတစ်ခုစီတိုင်းမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဟာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။

ဒီကမ္ဘာမှာတော့ ဒါက သဘာဝကျကျပဲ စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်လာပြီး ပါရမီအများကြီး လိုအပ်ကာ ထိပ်တန်းသင်ယူမှုပါရမီက အသုံးဝင်လာလိမ့်မည်။

ဒါက ငါတို့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အရာအားလုံးကို ရရှိစေနိုင်တာပဲ... ဒါပေမယ့်လည်း

"ရှောင်ယာ ရှောင်ယာ"

ဒီအချိန်မှာအော်ဟစ်သံတစ်ခုက သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သတိပြန်ဝင်လာစေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ထန်ရှောင်ယာ လာခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း အရပ်ရှည်ပြီး ချောမောတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရောက်လာတာနဲ့ သူက ထန်ရှောင်ယာရဲ့ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး ဘာပြဿနာမှ မရှိတာကို တွေ့ရတော့မှ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထန်ရှောင်ယာက စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို ဝုန်းခနဲ ပြောလိုက်တော့မည့်အချိန်မှာပဲ ရုတ်တရက် စကားလုံးတွေ တစ်ဆို့သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်ကာ သူမမျက်နှာလေးက တဖြည်းဖြည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာသည်။

ဂူချင်းနီယန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အခါမှ အဲဒီမိန်းကလေးက ထန်ရှောင်ယာ ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။ တောက်... သူမရဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းက တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းတာပဲ... ငါ့ရဲ့ မေတ္တာကံက ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာစေလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

"ဒီသခင်မလေးက မြက်တောကို ခလုတ်တိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရသွားပုံရတယ်။ ငါက ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာနဲ့ သူမကို ကူတွဲပေးလိုက်တာပါ။ မင်းက သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းလား" ဂူချင်းနီယန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်တင်လိုက်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဗျာ ဟုတ်ကဲ့ ညီလေး... မင်းက ဘယ်သူလဲ" ကောင်လေးက အဲဒီအချိန်မှ ဂူချင်းနီယန် ရှိနေတာကို သတိထားမိပြီး သူ့ရှေ့က ဂူချင်းနီယန်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲကနေ မအောင့်နိုင်ဘဲ "တကယ့်ကို ချောမောတဲ့ ကောင်လေးပဲ မဟုတ်ဘူး မိန်းကလေးလား" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ခဏမျှ သူ ဘယ်လိုခေါ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။

သူ အများကြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ အောက်ကိုငုံ့ကြည့်ကာ စစ်ဆေးလိုက်ရာ ထန်ရှောင်ယာ့ရဲ့ ဒူးခေါင်းမှာ ပွန်းပဲ့သွားတာကို တွေ့ရသည်။ သူက ဒဏ်ရာကို ကုသပေးရန် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။

ထန်ရှောင်ယာက ဂူချင်းနီယန်ကို ဗီဇအရ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မသိမသာ နောက်တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရာ ထိုအပြုအမူက ကောင်လေးကို ကြောင်အသွားစေသည်။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ထန်ရှောင်ယာက ရှက်လို့ ဖြစ်မှာပါဆိုပြီး သူက သူမကို ဘေးဘက်သို့ တွဲခေါ်သွားကာ ရိုးရှင်းတဲ့ ကုသမှုအချို့ လုပ်ပေးလိုက်သည်။

ထန်ရှောင်ယာက အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီး ကောင်လေး ဒဏ်ရာကို ကုသပေးတာကို ရှောင်ဖယ်ခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်ခံနေလိုက်သည်။ ထန်ရှောင်ယာရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကောင်လေး ခေါင်းမော့လာပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေမှန်း မသိမသာ ခံစားမိတဲ့အထိ ဂူချင်းနီယန်ပေါ်မှာပဲ ရှိနေခဲ့သည်။

"ငါ့နာမည်က ဂူချင်းနီယန်ပါ ဝိညာဉ်ကွင်း ရှာဖွေဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာပါ" ဂူချင်းနီယန်က အရင်ဆုံး မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကောင်လေးက အများကြီး မစဉ်းစားဘဲ တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လမ်းစဉ်ကို ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည် "ငါ့နာမည်က ပေပေ ပါ သူမနာမည်ကတော့ ထန်ရှောင်ယာပါ။ ညီမလေးကို ကူတွဲပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီလေး ဒါက ရိုးရိုးပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာပါပဲ။"

"ရပါတယ် ဒါဆို ငါ သွားတော့မယ်။ ဒီမှာ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးလို့ပါ။" ဂူချင်းနီယန်က ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည် အကြောင်းမှာ သူ အခွင့်အရေး လွတ်သွားမှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အတိုချုံး စကားပြောပြီးနောက် ဂူချင်းနီယန်က အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ထန်ရှောင်ယာကတော့ ဂူချင်းနီယန် ထွက်ခွာသွားတဲ့ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ပေပေရဲ့ ခေါ်သံ ကြားလိုက်ရတဲ့အထိပေါ့။