အခန်း ၁၇  ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပွဲ  စွဲမက်ဖွယ်ရာ ပွဲဦးထွက်

ပေပေးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ဆံပင်နီနှင့် လူကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်

"ရွှီဆန်းရှီ... ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးကို အနိုင်ကျင့်ရတာ ဘယ်လိုလဲ ဟမ် အဲဒီကောင်လေးက မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးလား" ရွှီဆန်းရှီဟု ခေါ်သော ဆံပင်နီနှင့် လူမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

ပေပေးက ရွှီဆန်းရှီကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်  "မင်း ငါ့ကို ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု မပေးဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဝိညာဉ်အကျိုးပြုတိုက်ခိုက်ရေးကွင်းမှာ သွားပြီး ကစားကြတာပေါ့"

ရွှီဆန်းရှီက မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့် မျက်နှာပေးဖြင့်  "ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ သူက ကျန်းနန်နန်ကို မျက်နှာသာ မပေးဘူးလေ မင်းက ငါ့ကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ ငါးကင်နှစ်ကောင်တည်းပါ ငါက ပိုက်ဆံမပေးဘဲ ယူတာလည်း မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒါ ငါ့ရဲ့ ငါးကင်ကွ ပေပေး... သူ့ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးလိုက်စမ်း မိမိကိုယ်ကိုယ်တောင် မစောင့်ရှောက်နိုင်တော့တဲ့အထိ ရိုက်ပစ်လိုက်" ထန်ယာက ဘေးနားကနေ မီးလောင်ရာလေပင့် ပက်ကနဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဟူး—" အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဂူချင်းနီယန်က ထန်ယာနှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို အရှေ့သို့ ညင်သာစွာ တွန်းပို့လိုက်ပြီး ရွှီဆန်းရှီကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းပဲကိုး ကောင်လေး။ မင်း စောစောက ဘယ်လိုစွမ်းရည်မျိုးကို သုံးလိုက်တာလဲ" ရွှီဆန်းရှီက ဂူချင်းနီယန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"လူပြက်ကောင်" ဂူချင်းနီယန်က သရော်လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးကို ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ရွှီဆန်းရှီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ သူ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သေချာမသိသော်လည်း ကောင်းမွန်သော စကားလုံး မဟုတ်ကြောင်းတော့ သူ သိလိုက်သည်။ သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်  "ပေပေး... ဒါ မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးလား လာစမ်း... ငါနဲ့အတူ ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းကို လိုက်ခဲ့စမ်း"

ပေပေး ပြန်လည်ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် ဂူချင်းနီယန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်  "ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းမှာ တွေ့ကြတာပေါ့" သူ ဟော်ယုဟောင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိရပြီးနောက် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂူချင်းနီယန်လည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့အပေါ်မှာ ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းရဲတဲ့သူ ရှိနေပါလား

လူအချို့က သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်သဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ဂရုစိုက်ရန်သာ တိုက်တွန်းနိုင်ခဲ့ကြတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းနန်နန်ကလည်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုခဲ့သည်  "ရွှီဆန်းရှီ... ငါတို့ကြားမှာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ငါ့ကို နောက်ခါ ထပ်ပြီး မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့တော့" ထို့နောက် သူမက ဂူချင်းနီယန်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး အလေးအနက် ဦးညွှတ်လျက် တောင်းပန်စကား ဆိုခဲ့သည်  "စိတ်မကောင်းပါဘူး ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးက ကျွန်မကြောင့် စတင်ခဲ့တာပါ ဒါပေမဲ့..."

ဂူချင်းနီယန်ကတော့ တည်ငြိမ်အေးစက်စွာဖြင့် မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မဆိုဘဲ ခေါင်းခါပြလိုက်ကာ ရှေ့သို့သာ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီ ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးကွင်း —

ပွဲကြည့်စင်တစ်ခုလုံးတွင် လူအများအပြားဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး ဟော်ယုဟောင်နှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးလည်း ပွဲကြည့်စင်တွင် ထိုင်နေကြကာ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပူပန်မှုအချို့ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ဟော်ယုဟောင်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်  "လူတွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား"

"ဟီးဟီး... ဒါပေါ့ ချင်းနီယန်လေးနဲ့ ရွှီရှောင်ယန်တို့က အကယ်ဒမီမှာ နာမည်ကြီးတွေလေ"

"ဘာ ချင်းနီယန်ကလည်း နာမည်ကြီးတစ်ယောက်လား"

"အင်းလေ ငါ ကြားတာတော့ သူက အပြင်ကျောင်းဆောင်က ကျောင်းသူတွေရဲ့ တညီတညွတ်တည်း သတ်မှတ်ခြင်း ခံထားရတဲ့ နံပါတ်တစ် နတ်သားလေးပဲတဲ့ အတွင်းကျောင်းဆောင်က စီနီယာမမကြီးတွေ အများကြီးကတောင် ဒါကို သဘောတူကြတယ်လေ။"

"ဝါး... အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ပွဲက အဆင်ပြေပါ့မလား" ဟော်ယုဟောင် မပူပန်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ထန်ယာသည်လည်း ရှားရှားပါးပါး တင်းမာမှုအရိပ်အယောင်များကို ပြသနေခဲ့ပြီး ပေပေးကလည်း အခြေအနေကို သုံးသပ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်  "ရွှီဆန်းရှီက အပြင်ကျောင်းဆောင်ရဲ့ အသန်မာဆုံး ခံစစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတာ... ချင်းနီယန်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွေက သိသိသာသာကို ပိုပြီး အားနည်းနေတယ် ဒီတိုက်ပွဲကတော့ အတော်လေးကို ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

သူတို့နှစ်ဦးလုံး မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ သို့သော် ကောင်းမွန်သောအချက်တစ်ခုမှာ ဂူချင်းနီယန်က နဂါးမုတ်ဆိတ်အပ်ကို ပြန်လည်ရယူရန်အတွက် ရွှီဆန်းရှီထံမှ ဆန်းကြယ်ရေဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ညှစ်ထုတ်ပေးရန် ပေပေးကို စောစောက တောင်းဆိုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်ယာက အခွင့်ကောင်းတစ်ခုတွင် ဒါကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီဆန်းရှီက မူလက ဒါကို တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းထဲသို့ ယူဆောင်လာရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ပေပေးကလည်း ဒါကို ထုတ်မပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သဖြင့် ဂူချင်းနီယန်အတွက် သူ၏အင်အားကို လျော့ပါးစေရန် ကူညီပေးရာရောက်ခဲ့သည်။

ဂူချင်းနီယန်က သူ့ကို ရှာဖွေရန် အစပြုခဲ့ခြင်းက အခြားအကြောင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်

ထိုအချိန်တွင် ကွင်းထဲ၌ တိုက်ပွဲတစ်ခုက မပြီးဆုံးသေးသဖြင့် သူနှင့် ရွှီဆန်းရှီတို့၏ တိုက်ပွဲက ခဏမျှ ကြန့်ကြာနေခဲ့သည်။

ဂူချင်းနီယန် ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကွင်းကို စတင်စုပ်ယူလိုက်တော့သည်...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်

"ဟော်ယုဟောင်"

ဟော်ယုဟောင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မသိစိတ်အရ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ အခြေအနေကို ကြားသိပြီး ရောက်ရှိလာခဲ့သော ဝမ်ဒေါင်ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းလည်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

"ဂူချင်းနီယန် အရိုက်ခံရတော့မယ်လို့ ကြားလို့ လာကြည့်တာ" ဝမ်ဒေါင် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပုံရပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို မကျေမနပ်ဖြစ်စွာဖြင့် ဆူပုတ်လိုက်သည်။

ဟော်ယုဟောင် မတတ်နိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည် သူ သိပါသည်... ဝမ်ဒေါင်က နောက်ပြောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အတော်လေးကို ပူပန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ထန်ယာကလည်း ဒါကို မြင်တွေ့သွားခဲ့ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်  "ဟေး... ဒါ ဘယ်သူလဲ ရှောင်ယုဟောင်... မင်း သူ့ကို ငါ့ကို မိတ်မဆက်ပေးရသေးဘူးနော်"

ဟော်ယုဟောင် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောလိုက်သည်  "ဆရာမ ရှောင်ယာ... ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဆောင်ဖော် နောက်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဝမ်ဒေါင် ပါ။"

"ဝမ်ဒေါင်... ဒါက ကျွန်တော်တို့ ထန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ထန်ယာ ပဲ ဖြစ်တယ်။"

ဝမ်ဒေါင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်  "ဟင် မင်းတို့က ထန်ဂိုဏ်းကလား"

ထန်ယာက အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်  "ဟုတ်တယ် ဒါပေမဲ့ အခု ထန်ဂိုဏ်းမှာ ငါတို့ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တာ။ မင်းကော ဝင်ချင်လား"

ဝမ်ဒေါင်၏ အတွေးများ ရွေ့လျားသွားခဲ့ပြီးနောက် သူမ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကာ အလေးအနက် ပြောကြားလိုက်သည်  "ကောင်းပါပြီ ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မ ထန်ဂိုဏ်းကို ဝင်ချင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို လက်ခံပေးပါ"

"ဟင် မင်းက တကယ်ပဲ ငါတို့ဂိုဏ်းကို ဝင်ချင်တာလား အခု ငါတို့ဆီမှာ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တာနော်" ထန်ယာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ သူမက သာမန်ကာလျှံကာသာ မေးမြန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ဒေါင်က သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိဘဲ သူမက နောက်ပြောင်နေသည့် ပုံစံမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်မက လျှို့ဝှက်လက်နက်ပညာရပ်ကို လေ့လာချင်လို့ပါ"

"ကောင်းပါပြီ ငါ ဒါကို စဉ်းစားပေးမှာဖြစ်ပြီး ရှောင်ယုဟောင် ကို မင်းဆီ အဖြေပြန်ပေးခိုင်းလိုက်ပါမယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သုံးယောက်ပဲလား ဂူချင်းနီယန်ကော မဝင်ဘူးလား" ဝမ်ဒေါင် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသဖြင့် ဝေခွဲမရစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူက ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်..."

"ဘာ"

“အခုပဲ ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူ နှစ်ယောက်လုံး ကျေးဇူးပြုပြီး ကွင်းထဲကို ဝင်ရောက်ပေးကြပါ”

ထိုအချိန်တွင် ကွင်းအတွင်းရှိ မိုက်ခရိုဖုန်းသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်တော့သည်။ ဟော်ယုဟောင်နှင့် အခြားသူများလည်း ကွင်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ပထမဆုံး ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူကတော့ ငါးနှစ်တန်းက ရွှီဆန်းရှီ ဖြစ်ပါတယ်”

မိုက်ခရိုဖုန်းသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ရွှီဆန်းရှီက သူ၏လက်များကို ပွတ်သပ်လျက် အောင်ပွဲရရှိရန် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသော ပုံစံဖြင့် ကွင်းထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“နောက်တစ်ယောက်ကတော့ တစ်နှစ်တန်းက ကျောင်းသားသစ် ဂူချင်းနီယန် ဖြစ်ပါတယ် ဒီတိုက်ပွဲကတော့….”

သူ စကားပြောပြီးဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပွဲကြည့်စင်တစ်ခုလုံးတွင် အံ့အားသင့်စရာ ဝေဖန်သံများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။

"မင်းက ကလေးလည်း မဟုတ်တော့ဘဲနဲ့ ကျောင်းသားသစ်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာလား။"

"ငါးနှစ်တန်းက လူက တစ်နှစ်တန်းက လူကို ရိုက်မလို့လား တောက် တောက် တောက်..."

"ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ..."

ဤစကားများက ရွှီဆန်းရှီကို အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားစေခဲ့သည် ဒါက တကယ်ပဲ ရှက်စရာကောင်းသော အချက်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအတောအတွင်း အခြားတစ်ဖက်ကနေတော့ အားပေးသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဆန်းရှီ ဆန်းရှီသခင်လေးက အတော်ဆုံးပဲ"

"ကျောက်ဆောင်ခံတပ်ကြီးလို ခိုင်မာလှတဲ့ လိပ်နက်ကြီးအတိုင်းပဲ"

"အလွယ်လေး နိုင်မှာပါ..." သို့သော်လည်း သူတို့ဆီမှာ ယုံကြည်ချက် ပျောက်ဆုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပွဲကြည့်စင်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားခဲ့ရပြီး လူတိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝိုင်းဝန်းရှာဖွေနေကြတော့သည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂူချင်းနီယန်က ယခုထိ ရောက်မလာသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်

ဟော်ယုဟောင်နှင့် အခြားသူများလည်း ဂူချင်းနီယန်ကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြသော်လည်း သူ ဘယ်ကို ရောက်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

"သူ တိုက်ပွဲကို ရှောင်ပြေးနေတာလား"

"မနိုင်ရင်လည်း စိန်ခေါ်မှုကို လက်မခံခဲ့သင့်ဘူး"

လူအုပ်ကြီးဆီမှ သက်ပြင်းချသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရွှီဆန်းရှီကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

“ဂူချင်းနီယန် ဂူချင်းနီယန် ဂူချင်းနီယန်”

အကယ်၍ ဂူချင်းနီယန်က ငါးမိနစ်အတွင်း ရောက်မလာဘူးဆိုရင်တော့ ဒီပွဲက အလိုအလျောက် အရှုံးပေးရာရောက်မှာဖြစ်ပြီး ရွှီဆန်းရှီက အနိုင်ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်

ထိုနေရာအတွင်း ဝေဖန်ပြောဆိုသံများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဟော်ယုဟောင်နှင့် ဝမ်ဒေါင်တို့မှာ အနည်းငယ် ပြာယာခတ်လာခဲ့ကြကာ လူတိုင်း လိုက်လံရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင်...

“နောက်ဆုံး စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကျန်ပါတော့တယ်။ အကယ်၍ ဂူချင်းနီယန် ရောက်မလာဘူးဆိုရင်တော့ ဒါက အရှုံးပေးလိုက်တာကို ဆိုလိုတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်”

ဆယ်... ကိုး..

အနောက်ပြန်ရေတွက်ခြင်း စတင်လိုက်သည့်အခါ ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် အော်ဟစ်အားပေးသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ လူတိုင်းနီးပါးက ဂူချင်းနီယန် တိုက်ပွဲကို စွန့်ခွာထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီဟု ယုံကြည်လိုက်ကြပြီး နောင်တရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ထန်ယာက စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် မျက်နှာပေးရှိနေပြီး ပေပေးကလည်း ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အုပ်စု ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ရွှီဆန်းရှီသည်လည်း သရော်လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလျက် ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်တော့သည်။

ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးကွင်း၏ ပွဲကြည့်စင် အစွန်ဆုံးရှိ မထင်မရှားသော နေရာတစ်ခုတွင် ပုံရိပ်သုံးခုက ကွင်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။

"သူ တကယ်ပဲ ရောက်မလာတော့တာလား" မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်လျက် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသော လူငယ်တစ်ဦးက လုံးဝ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဂူချင်းနီယန်သာ ဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့လျှင်တော့ သူ ၎င်းကို အသေအချာ မှတ်မိလိမ့်မည်  "ကျောင်းသားသစ်စာရင်းသွင်းတဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ဆရာပဲ"

ရုတ်တရက် ထိုသုံးယောက်အနက် ဆံပင်ဖြူနှင့် သန်မာထွားကျိုင်းသော လူကြီးတစ်ဦးက တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူ ရောက်လာပြီ"

"ဘာလဲ" လူငယ်လေး မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

"ဖုန်း— ဖုန်း—" ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးကွင်း၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဝီခနဲ မြည်ဟည်းသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဟော်ယုဟောင်နှင့် ဝမ်ဒေါင်တို့ ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်ရှိသော မျက်နှာများဖြင့် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

"တောက်... ဒီကောင်က တကယ်ကို လူစွမ်းကောင်းလုပ်ပြီး ကြွားရတာကို ကြိုက်တာပဲ" ဝမ်ဒေါင်က မကျေမနပ်ဖြစ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထန်ယာနှင့် အခြားတစ်ယောက်ကတော့ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သေချာမသိကြသေးပေ။

ကွင်းထဲတွင်တော့

ရွှီဆန်းရှီလည်း ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရသည်။ ဒါက ဘာအသံလဲ

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာတွင် မည်းမှောင်သော အရိပ်တစ်ခုက လေထုထဲတွင် ပြေးလွှားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အမေရေ... တစ်ယောက်ယောက် လေထဲမှာ ပျံနေတယ်"

"လေထဲမှာ ပြေးနေတာလား"

"ဒဏ္ဍာရီလာ လေဟာနယ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားတာ... မဟုတ်ဘူး ပြေးနေတာလား"

"ငါ နောက်ကျမသွားဘူးမလား" နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော အမျိုးသား အသံတစ်ခုက ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဂူချင်းနီယန် မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ”

ဒီနေ့ရဲ့ နောက်ဆုံးပွဲစဉ်ကတော့ ကောင်းကင်တုန့်‌လော့တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းမှာ ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ့် တစ်နှစ်တန်းက ကျောင်းသား ဂူချင်းနီယန် နဲ့ ငါးနှစ်တန်းက ကျောင်းသား ရွှီဆန်းရှီ တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်

တိုက်ပွဲ စတင်ပါပြီ။