အခန်း ၁၆ အတန်းခေါင်းဆောင်အပြောင်းအလဲနှင့် သိုင်းပညာလက်ဆောင်ထုပ်
"အတန်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ မင်းက မင်းကိုယ်မင်းပဲ ဂရုစိုက်တယ် စံပြကောင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်အောင် မလုပ်ပြနိုင်ဘူး"
"အခုကစပြီး မင်းက အတန်းခေါင်းဆောင် မဟုတ်တော့ဘူး ဂူချင်းနီယန်က အတန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် လွှဲပြောင်းတာဝန်ယူရမယ် အတန်းဆင်းပြီ" ဆရာမ ကျိုးယီက သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို နှိမ့်ချလျက် ပြောကြားလိုက်သည်။
ခဏချင်းတွင်ပင် အတန်းတစ်ခုလုံး ရှေ့သို့ တိုးဝှေ့လာကြပြီး ဂူချင်းနီယန် အတန်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခြင်းအတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အော်ဟစ်အားပေးကြတော့သည်...
ဝမ်ဒေါင်ကတော့ စိတ်နှလုံးထိခိုက်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။
ထိုအဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် လူတိုင်း မိမိတို့၏ အဆောင်များသို့ အနားယူရန် ပြန်သွားကြသည်။ ဟော်ယုဟောင်က ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး ရေခြောက်အောင် သုတ်နေချိန်တွင် ဂူချင်းနီယန်က အဝတ်အစားလဲရန် အဆောင်သို့ ပြန်လာပြီးနောက် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းခဲ့သည်။ အရေးကြီးသော ဇာတ်ကွက်တစ်ခု စတင်တော့မည်ကို သူ ကြိုတင်ခံစားနေရသည်
တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဆွတ်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက မျက်စိထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ပြီး စူးရှသောအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာမှုနှင့်အတူ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထို့နောက် ကြီးမားလှသော လိပ်ပြာတောင်ပံတစ်စုံတို့က ထိုမြင်ကွင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဂူချင်းနီယန် ရုတ်တရက် တံခါးအဟက်ကြားထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏အနောက်မှ တံခါးကို ပြန်ပိတ်ကာ ဂျက်ထိုးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဝမ်ဒေါင်၏ ရှက်သွေးဖြန်းနေသော အကြည့်အောက်တွင်ပင် သူသည် သူ၏ အဝတ်အစားများကို ယူရန် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
"ဂူချင်းနီယန်" အလင်းတန်းများက တစ်ဖန် ပြန်လည်တောက်ပလာခဲ့ပြီး အဆောင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။ မျက်မှန်တပ်ထားသော ဂူချင်းနီယန်ကတော့ လုံးဝ သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲနေခဲ့သည်။
ဒါက ပလန့်တွေ အလွန်အမင်း လုပ်ထားမိလို့ ဖြစ်ရတာနေမှာ...
"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း ဘာလို့ တံခါးမခေါက်တာလဲ" ရှပ်အင်္ကျီနှင့် ကုတ်အင်္ကျီကို ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝမ်ဒေါင်က ရှက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဒေါသတို့ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်နှာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လန့်နေရတာလဲ ယောကျာ်းအချင်းချင်းတွေပဲဟာကို။ မင်းက မိန်းကလေးမို့လို့လား" ဂူချင်းနီယန်က လူမိုက်တစ်ယောက်လို ပုံစံဖြင့် အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း... မင်း... မင်း အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း" ဝမ်ဒေါင် ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"ရှောင်ဟောင်" တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂူချင်းနီယန် လှည့်လိုက်ပြီး ဟော်ယုဟောင်၏ အဝတ်အစားများကို ကောက်ယူကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"နေဦး" ဝမ်ဒေါင်က မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ဂူချင်းနီယန်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"" ဂူချင်းနီယန် ဝေခွဲမရဖြစ်စွာဖြင့် သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း စောစောက ဘာမြင်လိုက်လဲ" ဝမ်ဒေါင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ရင်နေခဲ့ပြီး သူ၏အသံကလည်း တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။
"ငါ ဘာမှ မမြင်လိုက်ဘူး"
"မင်း"
"ဝူးရှ်—" ဂူချင်းနီယန် တံခါးကို ဖွင့်ကာ အပြင်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာပြီး ပြန်ပိတ်လိုက်သည် လှုပ်ရှားမှုများက ချောမွေ့လွန်းလှသည်။
ဝမ်ဒေါင်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကုတင်စောင်းတွင် ထိုင်လျက် မှင်တက်နေခဲ့ရသည်... ထို့နောက် သူ ပိုတွေးမိလေ ပိုပြီး ဒေါသထွက်လာလေဖြစ်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလျက် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည် "အဲဒီ လူယုတ်မာကြီး"
{ဒင် ပိုင်ရှင်အား ဂုဏ်ပြုပါသည် ကံကြမ္မာ၏သားတော် ဟော်ယုဟောင် ထံမှ အတန်းခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ကြားဖြတ်လုယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ် နှစ်တစ်သောင်း ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိပါသည်။}
{ပိုင်ရှင်အား ဂုဏ်ပြုပါသည် သင်သည် "ကံကြမ္မာ၏သားတော်များကို ရိတ်သိမ်းသူ" ဟူသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာ၏သားတော်များကို ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် အောင်မြင်စွာ ကြားဖြတ်လုယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် အဆင့်မြင့်ဆုလာဘ် နဂါးသိုင်းပညာလက်ဆောင်ထုပ် ၁ ထုပ် ကို ရရှိပါသည်။ ရယူမလား}
"ရယူမယ်"
ဂူချင်းနီယန်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည် ၎င်းက ပထမဆုံး ဝိညာဉ်မျှသာ ရှိသေးသည်။ ဝိညာဉ်ကွင်းကတော့ အဆင်ပြေသွားခဲ့ပြီ။ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းအတွက် သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်က နိမ့်ပါးနေသော်လည်း စနစ်က ဝိညာဉ်ကွင်းများကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်နေသရွေ့ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ကို မြှင့်တင်ပေးမည့် ဆုလာဘ်မျိုး ရှိလာနိုင်ခြေမရှိဟု မဆိုနိုင်ပေ။
[နဂါးသိုင်းပညာလက်ဆောင်ထုပ်ကို ဖွင့်လှစ်နေသည်... ပိုင်ရှင်အား ဂုဏ်ပြုပါသည် သင်သည် ထိုက်ချိ ပါကျိချွမ် ရှင်းယိချွမ် ရှောင်လင် နှင့် ဝင်ချွန်း သိုင်းပညာရပ်များ၏ အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ်များကို ရရှိပါသည်။ ယခုပဲ ရယူမလား]
"ရယူမယ်" လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေသော ဂူချင်းနီယန် ခြေလှမ်းများ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ထိုအချိန်မှာပင် စိတ်ထဲသို့အသိပညာများ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာခဲ့ပြီး ကြွက်သားများ၏ မှတ်ဉာဏ်က ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာကာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကလည်း တိတ်တဆိတ် မြှင့်တင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ထိုအမှတ်သညာများက အဆက်မပြတ် သွတ်သွင်းခြင်း ခံနေရသည် ၎င်းတို့က အလွန်တရာ ကျယ်ပြောနက်နဲလှပြီး ၎င်းတို့၏ ဆန်းကြယ်မှုများက စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ဂူချင်းနီယန်အတွက်တော့ ခြောက်မျက်လုံးက အဝေးမှုန်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဆင်တူပြီး ယခုလောလောဆယ်တွင် ပံ့ပိုးမှုအဖြစ်သာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ အနီးကပ်တိုက်ပွဲအတွက်မူ ရေတပ်သုံးသိုင်းကွက်က မလုံလောက်သေးဘဲ သိုင်းပညာရပ်များလည်း လိုအပ်ပေသည်။
သူတို့က အဝေးကြီးကို ကြိုတင်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်
လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဂူချင်းနီယန်က ဟော်ယုဟောင်၏အနောက်သို့ လိုက်ပါလျက် ငါးကင်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းအတိုင်းပင် ဟော်ယုဟောင်က ထန်ယာ၏ စည်းရုံးမှုကြောင့် ငါးကင်ရောင်းရန် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဂူချင်းနီယန်က ယနေ့တွင် သူ့ကို အဖော်ပြုပေးရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂူချင်းနီယန်၏ ရုပ်ရည်ရူပကာကြောင့် သူ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ လူအများအပြားဖြင့် လျင်မြန်စွာ စည်ကားလာခဲ့ပြီး အများစုမှာ မိန်းကလေးများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂူချင်းနီယန်က အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် ချက်ချင်းပင် လူကြိုက်များသွားခဲ့သည်။
၎င်းတို့အထဲတွင် အလွန်တရာ အရသာရှိလှသော ငါးကင်လည်း ပါဝင်သော်လည်း ဂူချင်းနီယန်ကတော့ ၎င်းကို မစားသုံးခဲ့ပေ။
စီးပွားရေး အလွန်ကောင်းမွန်နေချိန်မှာပင် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး စောစောက ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ လူအုပ်ထဲရှိ ယောက်ျားလေးအားလုံးက လမ်းကို ချက်ချင်း ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် သိုင်းပညာရပ်ငါးမျိုး၏ အနှစ်သာရအများစုကို ကျွမ်းကျင်ထားပြီးဖြစ်သော ဂူချင်းနီယန်ကလည်း ဤမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူ သဘာဝကျကျ သိရှိထားသော်လည်း ယခုလောလောဆယ်တွင်တော့ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ကြားဖြတ်လုယူခြင်းက အနုပညာတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
"အို အဲဒါ အကယ်ဒမီရဲ့ အလှပဆုံး မိန်းကလေး ဖြစ်တဲ့ ကျန်းနန်နန် မဟုတ်လား"
"တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ"
"အရမ်းလှတာပဲ ပြီးတော့ အရမ်းလည်း နူးညံ့တယ်"
ထိုနေရာအတွင်း ဝေဖန်ပြောဆိုသံများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဟော်ယုဟောင်ကတော့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စီးပွားရေးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အလုပ်များနေခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပစ္စည်းများက ရောင်းထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ၎င်းက အလွန်အမင်း လူကြိုက်များလွန်းလှသည်။
သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံလာခဲ့သဖြင့် ဟော်ယုဟောင် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာသည့်အခါ လှပလွန်းလှသော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့အရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဂူချင်းနီယန်လည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမက အသက်တစ်ဆယ့်လေးနှစ် သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်သာ ရှိဦးမည်ပုံရပြီး သွယ်လျကာ အချိုးအစားကျနသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ရှိသည်။ သူမ၏ ရှည်လျားသော ရွှေရောင်ဆံနွယ်များက သူမ၏ဦးခေါင်းနောက်ဘက်တွင် လှိုင်းတွန့်ကြီးများသဖွယ် ကျဆင်းနေပြီး သူမ၏အသားအရေက ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဆွတ်နေကာ သူမ၏မျက်ဝန်းများက ကြည်လင်သော ရေကန်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားက သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရောင်အသွေးအားလုံးကို မှေးမှိန်သွားစေသည်ဟု ထင်မှတ်ရသည်။
ဂူချင်းနီယန် ထိုအမျိုးသမီးကို ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ကျန်းနန်နန်လား သနားစရာကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာရှိတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲ...
ရောက်ရှိလာသူက ဆိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အကြည့်က ဂူချင်းနီယန်ထံသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ထူးကဲလှသော ထိုယောကျာ်းပျိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိသူကို သူမတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သဖြင့် ခဏမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမဆိုနိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။
ဟော်ယုဟောင် သူ့အရှေ့ရှိ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသည့်အသွင်ဖြင့် ဂူချင်းနီယန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"မင်္ဂလာပါ စီနီယာ ကျွန်တော် ဘာကူညီပေးရမလဲခင်ဗျာ" သူက ထပ်ခါတလဲလဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မင်္ဂလာပါ ဂျူနီယာ ငါးကင်တစ်ကောင်ကို ဘယ်လောက်လဲဟင်" ထိုလှပလွန်းသော အမျိုးသမီး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာကာ အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြန်းနေသော မျက်နှာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ကြေးပြားငါးပြားပါ စီနီယာ။" ဟော်ယုဟောင်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။
"နည်းနည်းတော့ ဈေးကြီးတာပဲ။ ကြေးပြားသုံးပြားလောက်ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေမှာ။" လှပသော အမျိုးသမီးက ဒါကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ဤစကားများက ဟော်ယုဟောင်ကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။ ဤမျှလောက် လှပသောအမျိုးသမီးက ကြေးပြားငါးပြားကိုပင် ဈေးဆစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိသဖြင့် သူမက သူ့ထက်ပင် ပိုမိုဆင်းရဲနွမ်းပါးနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော်လည်း သူ ဤအချက်အပေါ် မတတ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည် "တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော့်ရဲ့ ငါးကင်က ဈေးဆစ်လို့ မရပါဘူး... ပြီးတော့ ဒီနေ့အတွက်လည်း ကုန်သွားပါပြီ။" သူလည်းပဲ မတတ်နိုင်ပေ ဟော်ယုဟောင်သည်လည်း သူ၏နေထိုင်စရိတ်နှင့် ကျောင်းလခတို့ကို ပေးဆောင်ရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထောက်ပံ့နေရသော ဆင်းရဲသားလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော အမျိုးသမီးက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို လက်ဖြင့်အုပ်လျက် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် "အား တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့ရဲ့ အကျင့်ဟောင်းက ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီ။ နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေးရရင်တော့ ထပ်ပြီး လာမြည်းစမ်းကြည့်ပါဦးမယ်"
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယောက်ျားလေးများက ဟော်ယုဟောင်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ထိုမိန်းကလေးဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုပေးကြသဖြင့် ဟော်ယုဟောင်တစ်ယောက် ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဂူချင်းနီယန် အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး ခြောက်မျက်လုံးက သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ဟမ့် မင်းက မရောင်းရဲဘူး ဟုတ်လား"
အဝေးကနေ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် ဟော်ယုဟောင်၏ အနောက်ဘက်ရှိ နံရံကို လာရောက်ရိုက်ခတ်သွားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။
ဟော်ယုဟောင်နှင့် ဂူချင်းနီယန်တို့၏ မျက်ဝန်းများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တောက်ပသွားခဲ့သည် ရောက်ရှိလာသူ၏ ပစ်မှတ်က ငါးကင်ဖြစ်သည်
"ဝူးရှ်"
မည်းမှောင်သော အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး လက်တစ်ဖက်က ကင်ပြားဆီသို့ လှမ်းလိုက်သည်။ ဟော်ယုဟောင် ငါးကင်ကို လျင်မြန်စွာ ကောက်ယူလိုက်သည်။
"ခရက်ခ်" ကျောက်ခဲများ ကြေမွသွားသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံး သတိမပြုမိလိုက်ဘဲ ဆံပင်နီနှင့် လူတစ်ယောက်က သူတို့အရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
"ရှောင်ပြေးရဲတယ်ပေါ့ ကောင်လေး မင်း အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်" အေးစက်သောအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူက ဟော်ယုဟောင်၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆွဲရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။
"ဝူးရှ်—" လေထုက ဝီခနဲ မြည်ဟည်းသွားခဲ့ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဂူချင်းနီယန်၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
"မင်း သေချင်နေတာပဲ" ဂူချင်းနီယန်လည်း အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဟော်ယုဟောင်၏ အရှေ့တွင် လျှပ်တပြတ်ခြေလှမ်းဖြင့် ပေါ်လာကာ သူ၏ အနောက်လက်က ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လွှမ်းခြုံလျက် တိုက်ခိုက်လာသော လက်ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။
ဂူချင်းနီယန်၏ လက်က နဂါးလက်သည်းကဲ့သို့ လက်သည်းသုံးခု ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး တိုက်ခိုက်သူ၏ လက်ကို ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် ဖမ်းချုပ်ထားကာ ထို့နောက် အင်အားသုံး၍ အနောက်သို့ ဆွဲလှည့်ပစ်လိုက်သည်။
" တောက်" ရောက်ရှိလာသူက ညည်းတွားလိုက်ပြီး အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ရပ်လိုက်စမ်း"
"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ" ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သောအသံနှစ်ခု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဆံပင်နီနှင့် လူသည်လည်း ထိုအချိန်တွင် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း ဂူချင်းနီယန်က သူ့ကို စိတ်တိုင်းကျ လာချင်တိုင်းလာ သွားချင်တိုင်းသွားခွင့် မပေးနိုင်ပေ
"စောင့်ကြပ်စမ်း" ဂူချင်းနီယန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်က နောက်တစ်ကြိမ် ပုံဖော်လိုက်သည်။ ဆံပင်နီနှင့် လူ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး ဂူချင်းနီယန်ထံသို့ ထိန်းချုပ်မှုမဲ့စွာဖြင့် လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။
တိုက်ပွဲ စတင်တော့မည့်အချိန်မှာပင် ဂူချင်းနီယန် သူ၏လက်မောင်းကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များက ပစ်မှတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေခဲ့သည်။ ဆံပင်နီနှင့် လူက အခြေအနေ မဟန်သည်ကို ရိပ်မိသွားပြီး အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သည် သူ ဆက်လက်၍ မတိုက်ခိုက်ချင်တော့ပေ။
"ဘုန်း" ဂူချင်းနီယန် လျှပ်တပြတ်ခြေလှမ်းကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ပြီး သူ၏လက်က အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးလက်က စိမ်းဖန့်ဖန့်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး ဂူချင်းနီယန်၏ ပုံရိပ်က လင်းလက်သွားခဲ့သည်။
"အားလုံးပဲ ရပ်ကြစမ်း"
"ရွှီဆန်းရှီ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"
ပုံရိပ်နှစ်ခုက ဂူချင်းနီယန်၏ အရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဆံပင်နီနှင့် လူကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။ ထန်ယာက သူမ၏လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ နဂါးပုံသဏ္ဍာန် အရှိန်အဝါတစ်ခုက ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။
ဆံပင်နီနှင့် လူ၏ မျက်နှာပေး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည် "မင်းက တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားရဲတယ်ပေါ့ ထန်ယာ မင်းကို ငါ မတိုက်ရဲဘူးလို့ မထင်နဲ့"
"လာလေ ငါ မင်းကို မကြောက်ဘူး" ထန်ယာသည်လည်း အလားတူပင် ပြန်လည်စိန်ခေါ်လိုက်ပြီး ရောက်ရှိလာသူများကတော့ အခြားသူများမဟုတ်ဘဲ ထန်ယာနှင့် ပေပေးတို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။