အခန်း ၁၅  အောင်မြင်မှုက လက်တစ်ကမ်းမှာတင်

ဂူချင်းနီယန်က စကားအများကြီး မပြောဘဲ သူတို့ကြားက အကွာအဝေးကို တိုးမြှင့်ရန် တိတ်တဆိတ် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

ကိုယ်ခံပညာကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်ဆင့်ကို အခြေခံ ကျွမ်းကျင် အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ် ဆရာသခင် အောင်မြင်မှုအဆင့်ကြီးနှင့် အထွတ်အထိပ် ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

စနစ်ထံမှ ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို ရရှိခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများကိုလည်း တစ်နည်းတစ်ဖုံ မြှင့်တင်ပေးသည် ဥပမာ  အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ် ရှိသော ရေတပ်သုံးသိုင်းကွက်က ဂူချင်းနီယန်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုနိုင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်စေသည်။

ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ရေတပ်သုံးသိုင်းကွက် ရလဒ်တွေကို ယူပြီး ဂူချင်းနီယန်ဆီကို တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သလိုမျိုးပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ခံပညာကို လေ့လာခြင်းနှင့် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းက မတူညီပေ။ အကယ်၍ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းဆောင်ရည်က အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်တဲ့ အဆင့်ထက် နိမ့်နေရင်တော့ မင်းက အဆင့်တစ်ခုမှာပဲ ရှိနေလိမ့်မည် အကယ်၍ ပိုမိုမြင့်မားနေရင်တော့ တိုက်ရိုက် အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဒါကလည်း ထူးဆန်းတဲ့ အချက်တစ်ခုပင်။

ထို့ကြောင့် ဂူချင်းနီယန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှုက ယခုအခါ သူ့သက်တူရွယ်တူများထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မရိုးဆေးတောင့်၏ အာနိသင်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ ဝါး

ပြိုင်ပွဲစတင်ပြီး မကြာမီမှာတင် ဂူချင်းနီယန်က လူတိုင်းကို ကွင်းပတ်အမြောက်အမြား ဖြတ်ကျော်ကာ အသာစီးရယူခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သောအရှိန်ကို ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူက ပထမနေရာဖြင့် ပန်းဝင်ခဲ့ပြီး ဒုတိယရရှိသော ဝမ်ဒေါင်ထက် ကွင်းပေါင်း နှစ်ဆယ်နီးပါး သာလွန်နေခဲ့သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုက လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည် အထူးသဖြင့် ဂူချင်းနီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်က ဝမ်ဒေါင်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကောင်းလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ဆရာမ ကျိုးယီဖြစ်ပြီး သူမအနေဖြင့် သူ ဤမျှလောက်အထိ သန်မာနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။

ဂူချင်းနီယန် ကွင်းပတ်ပြေးစဥ်က ရေတပ်သုံးသိုင်းကွက်နှင့် လုံးဝ လိုက်လျောညီထွေ မဖြစ်သေးပေ။ သူက စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရာ၌ သိပ်ပြီး မကျွမ်းကျင်သေးပေ။

ဆရာမ ကျိုးယီ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်  "အတန်းဆင်းချိန်အထိ ကွင်းပတ်အနည်းဆုံး ပြေးနိုင်တဲ့သူက ထုတ်ပယ်ခံရမယ်"

"ကျောင်းထုတ်မှာ"

ဝမ်ဒေါင် ထိုအသံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏အနောက်တွင် အဝေးကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဟော်ယုဟောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ သူထက် ကွင်းပေါင်းနှစ်ဆယ်နီးပါး အရှေ့ရောက်နေသော ဂူချင်းနီယန်ကိုလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လူတွေက လူသားအချင်းချင်းတူတူပဲကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားနေရတာလဲ ဟော်ယုဟောင်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်တော့လည်း မပူပန်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ သူမကိုယ်တိုင်လည်း လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအတောအတွင်း လူအချို့မှာ ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ လဲကျကုန်ကြတော့သည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်ဆရာအများစုက ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အထူးပြုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက သားရဲဝိညာဉ်ဆရာများနှင့် လက်နက်ဝိညာဉ်ဆရာ အနည်းငယ်ကလွဲလျှင် သာမန်လူများနှင့် မခြားနားလှဘဲ အလွန်ဆုံးရှိမှ အနည်းငယ်သာ ပိုမိုသန်မာသည်။

အထူးသဖြင့် ပံ့ပိုးမှုစနစ် ဝိညာဉ်ဆရာများက ရာထူးပိုမိုမြင့်မားကြပြီး တိုက်ပွဲတွင် ဝိညာဉ်များကိုသာ အဓိက အသုံးပြုကြသဖြင့် မျိုးဆက်သစ် ဝိညာဉ်ဆရာများကြားတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် ရှားပါးလှသည်။

လူတိုင်းက ဝိညာဉ်အပေါ်တွင်သာ အလွန်အမင်း မှီခိုအားထားမှု ရှိလာခြင်းက ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည် အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးများက လေ့ကျင့်ခန်း ပိုမိုနည်းပါးကြပြီး သူတို့၏ ပံ့ပိုးမှုစနစ်ကလည်း သဘာဝကျစွာပင် သူတို့ကို စွမ်းဆောင်ရည် လျော့နည်းစေသည်။

အုပ်စု၏ အနောက်ဆုံးတွင်တော့ ဟော်ယုဟောင်တစ်ယောက် ခက်ခက်ခဲခဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြေးနေခဲ့ရပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးလာကာ တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ငါ့ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး မီးလောင်နေသလိုပဲ... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကလည်း လုံးဝ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ... ငါ လဲကျတော့မယ်... ငါ ဆက်ပြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး...

"ငါ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်နေပြီ..." ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုက စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး သူ ခေါင်းကို မော့လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်က ထပ်မံ၍ ခိုင်မာလာခဲ့ပြန်သည်... သူသည် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်သိုင်းကို အသုံးပြုမည့် လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခုကို သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်

တစ်နာရီခွဲခန့် အကြာတွင်—

ဆရာမ ကျိုးယီ ကစားကွင်းအတွင်းရှိ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောင်းသားအများစုမှာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီဖြစ်ပြီး ဘေးနားတွင် လဲကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကစားကွင်းထဲတွင် ဟော်ယုဟောင် အပါအဝင် လူတစ်ကျောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူ့ကို ကြည့်ရင်း ဆရာမ ကျိုးယီ မအံသြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ  "သူက အခုထိ ဇွဲကောင်းကောင်းနဲ့ တောင့်ခံထားနိုင်တုန်းပဲ သဘာဝကျကျ ပြောရရင် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေအရ သူ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်နေသင့်တာ..."

လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြံ့ခိုင်နိုင်ပါ့မလား

ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်က ရွေ့လျားသွားခဲ့ပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော ဝမ်ဒေါင်က ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အစွမ်းထက်သော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြင့် သူမ၏အရှေ့တွင် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဂူချင်းနီယန်" ဂူချင်းနီယန်၏ ပုံစံက သူမကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။ ဂူချင်းနီယန်၏ အရှိန်က မည်သည့်အတွက်ကြောင့်မျှ လျော့နည်းမသွားဘဲ ယခုကဲ့သို့ မြင့်မားသောအဆင့်တွင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်က တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်အထိ ကောင်းမွန်နေရတာလဲ

ကစားကွင်းထဲရှိ အခြားသူများလည်း ဒါကို သတိပြုမိသွားခဲ့ကြပြီး ထိုအချိန်တွင် အခြားလူတိုင်း လဲကျသွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သဖြင့် ကစားကွင်းထဲတွင် ဂူချင်းနီယန်နှင့် ဟော်ယုဟောင်တို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဝေဖန်သံများကတော့ လှောင်ပြောင်သရော်သံများမှသည် အံ့သြတုန်လှုပ်သံများအထိ အစွန်းနှစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဟော်ယုဟောင်ကတော့ ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့သလို ဂရုလည်း မစိုက်အားဘဲ မသိစိတ်အရသာ ဆက်လက်ပြေးလွှားနေခဲ့သည်...

ဒါကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဂူချင်းနီယန်က စိတ်ထဲကနေ တွေးတောလိုက်သည်  "စတင်ရမယ့် အချိန်ပဲ"

သူ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး ဟော်ယုဟောင်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သံတုံးဝတ်စုံကို မချီကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ တပ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဟော်ယုဟောင်ကို တွဲထူလျက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"" ပြီးတော့ အရှိန်က အနည်းငယ်သာ လျော့နည်းသွားခဲ့သော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် ဟော်ယုဟောင်ကို ငဲ့ညှာနေခြင်းက ရှင်းလင်းလှသည်။

"ချင်းနီယန်..." ဟော်ယုဟောင်၏ အကြည့်က အနည်းငယ် ဝေဝါးနေလျက် ဂူချင်းနီယန်၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ငါ့ကို ချင်းနီယန်အစ်ကို လို့ ခေါ်စမ်းပါ ကြိုးစားထားဦး" ဂူချင်းနီယန်က ဝတ်ကျေတန်းကျေ ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

"..." ဟော်ယုဟောင်တစ်ယောက် ငြင်းခုံရန် အလွန်အမင်း မောပန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက အံကိုကြိတ်ကာ ဂူချင်းနီယန်၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ ဂူချင်းနီယန်က သူ့ကို ကူညီပေးခဲ့ပြီး သူ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို အများကြီး လျော့ပါးစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ သူ့ကို ထပ်ပြီး အပင်ပန်းမခံစေချင်တော့ပေ။

ဝမ်ဒေါင် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး နှာမှုတ်လိုက်ကာ အနောက်ကနေ အမှီလိုက်ရန် ပြတ်ပြတ်သားသားပင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲကနေ တွေးတောနေခဲ့သည်မှာ  "မင်းတို့နှစ်ယောက်ပဲ လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို လုယူသွားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး မင်းတို့ လူအနှစ်ယောက်ပဲ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူအများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တစ်ယောက် နှစ်ယောက် သုံးယောက်... လူတိုင်း အမှီလိုက်လာကြသည့်အထိ ပြန်လည်မတ်တတ်ထလာခဲ့ကြတော့သည်။

ဂူချင်းနီယန် သူ၏အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ အနောက်ဆုံးအထိ အရှိန်ကို ရိုးရှင်းစွာပင် လျှော့ချလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးကျန်ခဲ့သော မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြစ်နေပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ဂူချင်းနီယန် ရှေ့သို့ တိုးကာ သူမကို ဖမ်းထိန်းလိုက်ပြီး သူမ၏ကိုယ်ပေါ်မှ သံတုံးအလေးများကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ ဂူချင်းနီယန်က နူးညံ့စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်  "အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ဘာ... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..." ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်နှာ ချက်ချင်းပင် ရဲတက်သွားခဲ့ရပြီး ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဆက်ပြီး ကြိုးစားထားဦး" ဂူချင်းနီယန် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြုံးပြလိုက်ရာ ထိုမိန်းကလေးတစ်ယောက် လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး သူမ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဝမ်ဒေါင် ဒါကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏နှုတ်ခမ်းက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့ပေ။ သူ အခြားမိန်းကလေးတစ်ဦးထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး သံတုံးဝတ်စုံကို မချပေးလိုက်သည်။

အင်အားကျန်ရှိနေသေးသော အခြားယောက်ျားလေးများမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် နက်နက်နဲနဲ တွေးတောလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မိန်းကလေးများထံမှ သံတုံးဝတ်စုံများကို ဖယ်ရှားပေးကာ မိမိတို့ကိုယ်ပေါ်သို့ အလေးချိန် ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်ကြတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းက ဆရာမ ကျိုးယီကို ထပ်မံ၍ အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြန်သည် ဂူချင်းနီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့်သာမကဘဲ သူက အတန်းဖော်များကို ကူညီပေးခြင်းဖြင့် အတန်းတစ်ခုလုံးအတွက် ကောင်းမွန်သောအခြေအနေတစ်ခုကို မည်ကဲ့သို့ ဖန်တီးပေးခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

အတန်းဆင်းခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းနီးပါး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကုန်ကြပြီး အားကိုးရာမဲ့စွာ ညည်းတွားနေကြတော့သည် ၎င်းအထဲတွင် ဝမ်ဒေါင်နှင့် ဟော်ယုဟောင်တို့လည်း ပါဝင်သည်။

ဂူချင်းနီယန်တစ်ယောက်သာ သစ်ပင်ကို မှီလျက် မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် အတင်းအကြပ် တောင့်ခံထားရပြီး သူလည်းပဲ လုံးဝ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လူအများအရှေ့မှာ ဆရာကြီးလုပ်ပြီး လန်းပြဖို့ မကြိုးစားခဲ့သင့်ကြောင်း သူ သိထားသင့်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဒါက သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိစေခဲ့ပြီး အကျိုးအမြတ် အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့သဖြင့် ဆုံးရှုံးမှုတော့ မဟုတ်ပေ။

လူတစ်ယောက်ကတင် လေးငါးယောက်စာ သံတုံးဝတ်စုံတွေကို ယူထားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သူ ၎င်းတို့ကို ကိုယ်ပေါ်ကနေ ချလိုက်သည့်အခါ ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံး ဝုန်းခနဲ အသံမြည်သွားခဲ့ရသဖြင့် လူတိုင်း သူ့ကို ကြောင်အမ်းစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြရသည်။

ဝမ်ဒေါင်ကတော့ မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်  "မင်းတို့နှစ်ယောက်က တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငါ့ထက် အားနည်းတာကို... တစ်ယောက်က ငါ့လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်ပြီး အခြားတစ်ယောက်ကကျတော့ ဒီလောက်အထိ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည် ရှိနေရတာလဲ"

ဟော်ယုဟောင်ကတော့ အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် ပြုံးနေခဲ့ပြီး ဂူချင်းနီယန်ကတော့ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးကာ ပြောလိုက်သည်  "ငါတို့က မင်းထက် အားနည်းတယ်လို့ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ တိုက်ပွဲက အခုထိ မပြီးဆုံးသေးဘူးလေ။"

ဝမ်ဒေါင် ပြန်လည်ပက်ကနဲ ပြောရန် ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် လေထဲ၌ သစ်ရွက်များ လွင့်ပျံလာသကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဂူချင်းနီယန် မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏အနောက်ဘက်ရှိ သစ်ပင်များက မြင့်မြတ်ပြီး သန့်စင်လှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သစ်ရွက်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ကြွေကျလာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့တစ်ခုချင်းစီက မှိန်ပျပျ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်နေကာ ကျောင်းသားတစ်ဦးချင်းစီထံသို့ သစ်ရွက်တစ်ရွက်စီ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

၎င်းကို ရရှိလိုက်သည့်အခါ ကျောင်းသားတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားများက လုံးဝ ပြန်လည်ပြည့်ဝသွားခဲ့ရသည်။

ဂူချင်းနီယန် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သစ်ပင်၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ စူးစမ်းလိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်ကွင်း ခုနစ်ကွင်းကို ထုတ်ဖော်ထားသည့် ဝိညာဉ်သူတော်စင်တစ်ဦးက လေထုထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အသက်ပင်မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်သူတော်စင် ဝိညာဉ်လား" ဂူချင်းနီယန် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စိတ်ဝင်စားမှုတို့ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို ဝိညာဉ်သူတော်စင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး ဆရာမ ကျိုးယီနှင့် အပြန်အလှန် ခေါင်းညိတ်ပြနှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မထွက်ခွာမီ သူက ဂူချင်းနီယန်ထံသို့ အကြည့်အချို့ ထပ်မံပို့လွှတ်ခဲ့ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြမှုအရိပ်အယောင်များ ရှိနေခဲ့သည်။

ဒါက ဆရာမ ကျိုးယီ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုလည်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမက ဒါကို ထုတ်မပြခဲ့ပေ။

သူမ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး ကျောင်းသားထုကြီးကို မိန့်ခွန်းပြောကြားလိုက်သည်  "ဂူချင်းနီယန် ကလွဲရင်... မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှငါ့ရဲ့ လိုအပ်ချက်အတိုင်း ပြိုင်ပွဲကို မပြီးဆုံးစေခဲ့ဘူး။"

"ငါ့ မင်းတို့အားလုံးကို အပြစ်ပေးဖို့ ပြင်ထားတာ ဒါပေမဲ့... ဂူချင်းနီယန် ကြောင့် မင်းတို့ဆီမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်ကို ငဲ့ညှာတဲ့အနေနဲ့ ဒီနေ့အတွက် ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်ပေးမှာ မဟုတ်သလို ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း ကျောင်းထုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒါကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်အောင်ပွဲခံခဲ့ကြတော့သည်။ မိန်းကလေးအချို့မှာ ဂူချင်းနီယန်ကို ဖက်လှည့်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ ပြီးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ကို သင်ခန်းစာယူကာ မိန်းကလေးအားလုံး အထူးသဖြင့် ဂူချင်းနီယန်၏ ကူညီမှုကို ရရှိခဲ့သော မိန်းကလေးများက ရှေ့သို့ အလုအယက် တိုးဝှေ့လာကြသည်။ ပိုမိုရဲတင်းသော မိန်းကလေး တစ်ဦး နှစ်ဦးမှာမူ ယခုကဲ့သို့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဂူချင်းနီယန်၏ ပါးကို ခိုးနမ်းသွားကြသေးသည်။

အကယ်၍ ဆရာမ ကျိုးယီသာ လှမ်းပြီး တားမြစ်ခြင်းမရှိခဲ့လျှင်တော့ အခြေအနေက ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူက သိနိုင်ပါမည်နည်း။ အာဝူတစ်ယောက် အမြဲတမ်း ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ်ဖြစ်နေရခြင်းက သနားစရာကောင်းသော်လည်း သူမက မနာလိုဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားခံစားချက်မျိုးတော့ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂူချင်းနီယန်က သူမ၏ သခင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အနာဂတ်ချစ်သူကလည်း သူမ၏ သခင်မ ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးက ဂူချင်းနီယန်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သဖြင့် သူမအနေဖြင့် အလွန်ဆုံးရှိမှ အနည်းငယ် အားကျစိတ်သာ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

"ကဲ... တိတ်တိတ်နေကြစမ်း ဝမ်ဒေါင်" ဆရာမ ကျိုးယီ ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်သွားသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ရှိပါတယ်"