အခန်း ၁၁  ကျိုးယီ အစွမ်းပြခြင်းနှင့် လေထဲပျံတက်သွားခြင်း

နောက်တစ်နေ့တွင်—

နေရောင်ခြည်တန်းတစ်ခုက အခန်းထဲသို့ ဖြာကျလာခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို ခုနတင်ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်သည့် ဟော်ယုဟောင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးပွင့်လာကာ အညောင်းအညာ ဆန့်လိုက်သည်။

"ဟူး~ အတန်းတက်ဖို့ ထရတော့မယ် ငါ စဥ်းစားမိတာကတော့... ဂူချင်းနီယန်... ဒါက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မွှေးနေရတာလဲ"

သူ၏အကြည့်က သူ၏အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အရာကြောင့် သူ မှင်တက်သွားရသည်။ ဂူချင်းနီယန်က မျက်လုံးမှိတ်လျက် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ဝတ်ရုံရှည်ကို ချွတ်ထားသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက လုံးဝ ဗလာကျင်းနေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်းမှောင်သော အစွန်းအထင်းအချို့ ရှိနေခဲ့သည်။

"ဂလု..." ဟော်ယုဟောင် မသိစိတ်ကနေ တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။ ဂူချင်းနီယန်က သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ ရှိပြီး သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများက သူ၏ရင်ဘတ်အောက်တည့်တည့်တွင် တည်ရှိနေသော်လည်း နှမြောစရာကောင်းစွာဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများ၏ အနားသတ်လောက်သာ မြင်တွေ့နေရသည်။

အခြားနေရာများတွင် အစွန်းအထင်းအချို့ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့က သူ၏ ဖြူစင်ဝင်းပသော အရေပြားကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် ထိုအရေပြားမှလည်း တိုးညှင်းသော ကိုယ်သင်းနံ့မွှေးမွှေးလေး ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ဟော်ယုဟောင်တစ်ယောက် ထိုမြင်ကွင်းကို ငေးမောကြည့်ရှုနေစဥ်မှာပင် တံခါးက "ဝုန်း" ဟူသော အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။ ဟော်ယုဟောင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အပြစ်တစ်ခုခု လုပ်ထားမိသကဲ့သို့ သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်မိသည်။

ဝင်ရောက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဒေါသတကြီး ရေရွတ်နေသည့် ဝမ်ဒေါင် ဖြစ်ပြီး "ဒီအဓမ္မကောင် ဂူချင်းနီယန် မြန်မြန် စောင်ကို အောက်ချလိုက်တော့ ငါတို့ နောက်ကျတော့မယ်"

"ဒါက ဘာအနံ့လဲ" သူမ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်လာသည်နှင့် အကြည့်က ဂူချင်းနီယန်ထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ့ကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဟော်ယုဟောင်ကတော့ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့ တိုးကပ်သွားပြီး ဝမ်ဒေါင်၏စောင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ သူ့ကို အပြင်ဘက်သို့ ဆွဲခေါ်ခဲ့သည်။

"ဟော်ယုဟောင် မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလိုကြီး ဆွဲနေတာလဲ ခဏလေးနေဦး..."

"ငါတို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး သွားစို့"

"ဒါပေမဲ့ ဂူချင်းနီယန်က..."

"ရပါတယ် ငါတို့ သူ့ကို တံခါးဝမှာ စောင့်ကြတာပေါ့..." ထိုနှစ်ဦးစလုံးက တံခါးဝတွင် အချင်းချင်း ဆွဲလားရမ်းလား လုပ်ရင်း ဂူချင်းနီယန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ဂူချင်းနီယန်ကတော့ ထိုနှစ်ဦးကြောင့် အမှန်ပင် နိုးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ မျက်လုံးပွင့်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ရင်ခွင်ထဲက အလေးချိန်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းက အာဝူဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက ၎င်း၏ ချောမွေ့သော အမွေးအမှင်များကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်  "လိမ္မာတယ် မင်း ငါ့ကို တစ်ညလုံး စောင့်ရှောက်ပေးနေတာလား မင်း ပင်ပန်းသွားပြီ။"

အာဝူက အသံပြုလိုက်ပြီးနောက် သူ အတန်းနောက်ကျတော့မည့်အကြောင်း တိုးညှင်းစွာ သတိပေးလိုက်သည်။

အချိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဂူချင်းနီယန် အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး အာဝူကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရေချိုးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး အာဝူကိုပါ ရေချိုးပေးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင်…

ကျောင်းက ထုတ်ပေးထားသော ကျောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဂူချင်းနီယန်က သက်တောင့်သက်သာရှိသော ရေနွေးချိုးပြီးနောက် အိပ်ပျော်သွားပုံရသည့် အာဝူကို ပွေ့ပိုက်လျက် တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

တံခါးဝရှိ လူနှစ်ဦးမှာ အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ဒေါင်က အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ခါနီးတွင်ပင် ထိုနှစ်ဦးစလုံး အချင်းချင်း တိုက်မိသွားကြသည်။

ဟော်ယုဟောင်က ရှရက်ခ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်စဥ်က အရပ် ၁.၆ မီတာခန့် ရှိပြီး ဝမ်ဒေါင်ကလည်း ထိုအရပ်အမောင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကာ အနည်းငယ် ပိုမြင့်နိုင်သည်။

ဂူချင်းနီယန်သည်လည်း ဤအရပ်အမောင်းအကွာအဝေးအတွင်းမှာပင် ရှိသော်လည်း အခြားနှစ်ဦးထက်စာလျှင် အနည်းငယ် ပို၍ မြင့်မားနေသေးသည်။

ဝမ်ဒေါင်၏ နဖူးက ဂူချင်းနီယန်၏ ပါးစပ်နှင့် တိုက်ရိုက် တိုက်မိသွားခဲ့သဖြင့် ၎င်းက ဝမ်ဒေါင်ကို ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။ အချိန်အလွန် လိုအပ်နေသဖြင့် သူ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဟော်ယုဟောင်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်း ဒီယုန်ကလေးကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားမလို့လား" ဟု မေးလိုက်ရာ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဒေါင်သည်လည်း သူ၏အကြည့်ကို သူ့ထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

"အင်း။" ဂူချင်းနီယန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် သူ အာဝူကို ဒီမှာပဲ ထားခဲ့ရန် စိတ်မချပေ။

ထိုနှစ်ဦးစလုံး အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သုံးဦးသား မတတ်သာဘဲ သူတို့၏ စာသင်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။

ပထမနှစ် ကျောင်းသားများ၏ စာသင်ဆောင် —

စာသင်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်ပြေးလွှားနေကြသော ထိုသုံးဦး၏ မြင်ကွင်းက အာရုံစိုက်မှု အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချောမောလှပသော လူငယ်နှစ်ဦးနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော ညီငယ်လေးတစ်ဦးတို့၏ ပေါင်းစပ်မှုကို သတိမထားမိရန် ခဲယဉ်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စာသင်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သုံးဦးသား အလျင်အမြန်ပင် ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ ဂူချင်းနီယန်က အာဝူကို ပွေ့ပိုက်ထားခြင်းက လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း မိန်းကလေးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

လူအမြောက်အမြားက အာဝူကို လှမ်းကိုင်ချင်နေကြစဥ်မှာပင်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က  "ဟေး ဆရာမ ရောက်လာပြီ ထင်တယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အတန်းပိုင် ဆရာမလား သူက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ နည်းနည်း စည်းကမ်းကြီးမယ့် ပုံပဲ"

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။ လူတိုင်း မိမိတို့၏ ထိုင်ခုံများသို့ ပြန်သွားကြရာ ဂူချင်းနီယန်က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ

"မင်း ဘယ်လိုကမ္ဘာမှာပဲ ရှိနေရှိနေ ဆရာမ ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာတော့ အဲဒီစကားတစ်ခွန်းက စာသင်ခန်းကို ငြိမ်ကျသွားစေတဲ့အရာပဲ"

"ကလောက်ကလောက် ကလောက်ကလောက်"

ဒေါက်ဖိနပ်သံများကဲ့သို့ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသော အသံများက သူတို့၏အနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့် လူတိုင်း အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အရေပြားနှင့် ဆံပင်ဖြူဖြူများကို ခေါင်းပေါ်တွင် ထုံးဖွဲ့ထားကာ ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်အမောင်း အလယ်အလတ်ရှိသော သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးတစ်ဦးက စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူမက အသက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးကဲ့သို့ မြင်တွေ့ရသော်လည်း အလွန် ထူးဆန်းသည်မှာ သူမတွင် အလွန် တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံ ရှိနေပြီး သူမ၏ နက်မှောင်သော မျက်သူငယ်အိမ်ထဲတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပနေကာ သူမ၏ မျက်နှာပေးမှာလည်း အလွန်အမင်း တည်ကြည်လွန်းလှသည်။

ထိုအမျိုးသမီးကြီးက ဆရာမ စာပွဲခုံကို လက်ဖြင့် ဝုန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် "ငါ့နာမည်က ဆရာမ ကျိုးယီ ငါက မင်းတို့ရဲ့ အတန်းပိုင်ဆရာမပဲ"

ဒါကို မှတ်ထားကြစမ်း ငါ့အတန်းထဲမှာ ဘယ်အမှိုက်ကောင်မှ စာမေးပွဲကို အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါက မိစ္ဆာတွေကို လေ့ကျင့်ပေးနေတာ လူအတွေကို လေ့ကျင့်ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး

"မိစ္ဆာ အမှိုက် စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..." ဂူချင်းနီယန် စင်မြင့်ထက်ရှိ အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော ဆရာမ ကျိုးယီကို စိုက်ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စကားမဲ့သွားရသည်။

အမြင့်မားဆုံးသော ကျောင်းဝင်ခွင့်နှုန်းလား မိစ္ဆာတွေပဲလား ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီက အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ…

အကယ်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နိမ့်ကျသူအားလုံးကို အတန်းထဲကနေ မောင်းထုတ်လိုက်လျှင် ကျန်ရှိနေသူများအားလုံးက ရှေ့သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းနိုင်ကြမည်ဖြစ်ရာ ရလဒ်အနေဖြင့် အမြင့်မားဆုံး သို့မဟုတ် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ကျောင်းဝင်ခွင့်နှုန်းကို ရရှိစေလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာတွေလား အကယ်ဒမီတစ်ခုက ပါရမီအရှိဆုံးသော ကျောင်းသားအားလုံးကို စုဆောင်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုကျောင်းသားများ အစွမ်းထက်လာသည့်အခါ ၎င်းတို့က အကယ်ဒမီအတွက် အရင်းအမြစ်များကို ပြန်လည်ပံ့ပိုးပေးကြကာ ဆရာများ ဖြစ်လာကြပြီး နောက်ခံအချက်အလက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးကြသည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော အကယ်ဒမီတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထူးကဲသော ပါရမီမရှိသည့် ဆရာများ သို့မဟုတ် ထူးချွန်သော ပညာရေးရှိသည့် ဆရာများ ရှိနေနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့က အလွန် ရှားပါးလှသည်။

သာမန်လူသားများ၏ ရည်မှန်းချက်များနှင့် ကံကြမ္မာများ ပါရမီရှင်များ၏ သန့်ရှင်းသောမြေနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု  ဒါကို ဘယ်သူက သေသေချာချာ ပြောနိုင်မှာလဲ ဒါကို ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ မြင်တွေ့ရမလဲ ထင်မြင်ယူဆချက်များကိုတော့ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းစီကသာ ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဆရာမ ကျိုးယီ ပြောကြားလိုက်သည့်အရာက...

ဆရာမ ကျိုးယီ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် အောက်ရှိ ကျောင်းသားများ ချက်ချင်းပင် ဆူညံသွားခဲ့ကြသည်။

"ဆရာမက ဒါကို ဘယ်လို ပြောရဲရတာလဲ ဒီမှာ ဘယ်သူက အမှိုက်လဲ"

"ငါက ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်နယ်လုံးမှာ ထိပ်တန်းကျောင်းသားသစ် ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ"

"မှန်တယ် ဒါက လွန်လွန်းတယ်"

ဂူချင်းနီယန်က ထိုသို့ ဆူညံနေသော စာသင်ခန်းကို အေးတိအေးစက်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဆရာမ ကျိုးယီ၏ စကားလုံးများက အမှန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး ဒါကို ကိုင်တွယ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ သူမကို ပညာရေးပိုင်းအရ ချေမှုန်းပစ်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲကနေ ခံစားနေရန် မဟုတ်ပေ။

ကျောင်းသားများ ပြဿနာရှာနေကြခြင်းကတော့ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းက ပါရမီရှင်များ မဟုတ်ကြပါလား သူတို့အနေဖြင့် အနည်းငယ် မောက်မာနေကြခြင်းက သဘာဝကျပါသည်။

ဂူချင်းနီယန်၏ စကားလုံးများက အမှန်ပင် နားဝင်မချိုသော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ ငါက ယခုကဲ့သို့သော မောက်မာမှုမျိုးကို ကိုင်တွယ်ရသည်ကို သဘောကျသည်။

စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်စေရန် အာဝူကို နှစ်ချက်ခန့် ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ဒေါင်နှင့် ဟော်ယုဟောင်တို့သည်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာပေးများက အလွန် တည်ကြည်သွားခဲ့ရသည်။

ဆရာမ ကျိုးယီက ထိုဆူညံသံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် "ကျောင်းအပ်ကတည်းက စပြီး ရန်ဖြစ်ထားတဲ့သူတွေ ရှိရင် မတ်တတ်ထရပ်စမ်း"

ဒါက အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို နောက်ထပ် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ကျောင်းစတက်တက်ချင်း ဘယ်သူက ရန်ဖြစ်မှာလဲ"

"သူတို့က ငါတို့ကို ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး မေးတာ ထူးဆန်းတယ်နော်။"

"မှန်တယ်"

"ဘယ်သူမှ ဝန်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လူနည်းစုကတော့ သူတို့က အတော်လေး ဆူညံမှု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး အာရုံစိုက်မှု အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သဖြင့် ဂူချင်းနီယန်နှင့် သူ၏အဖော်ထံသို့ သူတို့၏အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ဟော်ယုဟောင် ဒါကို ကြားရသောအခါ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး ဂူချင်းနီယန်နှင့် ဝမ်ဒေါင်တို့ကို စိုးရိမ်တကြားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ဒေါင်က မဆိုင်းမတွဘဲ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည့် ဂူချင်းနီယန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေးက ဆရာမ ကျိုးယီကို ကြည့်နေစဥ်မှာပင် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"တောက်" ဝမ်ဒေါင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူသည်လည်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

ထိုနှစ်ဦးစလုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည့် အချိန်တွင် အတန်းတစ်ခုလုံး အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ ထိုနှစ်ဦးစလုံးက အလွန်အမင်း ချောမောလှပလွန်းလှသဖြင့် ရန်ဖြစ်မည့် အမျိုးအစားမျိုးနှင့် မတူညီကြပေ။

ဆရာမ ကျိုးယီ၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူမက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်  "နှစ်ယောက်တည်းလား တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေပဲ။ ပြဿနာမရှာရဲတဲ့သူက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲဆိုတာကို မင်းတို့ မသိကြဘူးလား"

"ဒီနှစ်ယောက်ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံး ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီ ကွင်းပြင်ကြီးကို အပတ်တစ်ရာ ပတ်ပြေးစမ်း မပြီးတဲ့သူမှန်သမျှ ကျောင်းထုတ်ပစ်မယ်"

ဂူချင်းနီယန် ဒါကို အနည်းငယ် ရယ်ချင်သွားရသည်။ ပြဿနာရှာရန် ကြောက်ရွံ့ခြင်းက သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်စေတာလား အဲဒါက တကယ့် စွမ်းရည် လိုအပ်တာလေ သာမန်လူဆိုတာက တကယ့် စွမ်းရည်မရှိဘဲ ပြဿနာရှာရဲတဲ့သူကို ခေါ်တာ။

"ဆရာမ ငါ မကျေနပ်ဘူး ငါ ရန်လည်း မဖြစ်ခဲ့ဘဲနဲ့ ဘာလို့ အပြစ်ပေးခံရရမှာလဲ" လူငယ်တစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အခြားသူအချို့ကလည်း သူ၏ကန့်ကွက်မှုကို ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

"ကျောင်းထုတ်မယ် ဟုတ်လား ဒါက လွန်လွန်းတယ်"

"ဟုတ်တယ် ဒါက ဘာစည်းကမ်းလဲ ဒီနေ့က ကျောင်းစတက်တဲ့ ပထမဆုံးရက် မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့လဲ..."

ကန့်ကွက်နေကြသော ကျောင်းသားများကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဆရာမ ကျိုးယီ၏ မျက်နှာပေးက အေးစက်သွားခဲ့သည်  "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ ပြောလို့ပဲ အကယ်၍ မင်းတို့ မကြိုက်ရင် ထွက်သွားလို့ရတယ်"

ထို့နောက် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အဝါရောင်နှစ်ကွင်း ခရမ်းရောင်နှစ်ကွင်းနှင့် အမည်းရောင်နှစ်ကွင်း ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ကွင်းခြောက်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကာ ပြင်းထန်သော ဖိအားပေးမှုတစ်ခုက အတန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

"အတန်းပိုင်ဆရာမတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့မှာ ဘယ်ကျောင်းသားကိုမဆို ကျောင်းထုတ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်"

"မင်းတို့မှာ အချိန်တစ်မိနစ်ပဲ ရှိတယ်။ အကယ်၍ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ မင်းတို့အားလုံး စပြီး မပြေးကြရင် မင်းတို့အားလုံး ကျောင်းထုတ်ခံရမယ်"

"နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်း ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိတဲ့သူပဲ"

"အဲဒီမှာ တကယ့် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ကွင်းတောင် ရှိနေတာပဲ"

"ဒါက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ ဒီဆရာမက ငါတို့ကို သတ်မလို့လား" မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ပွားသွားခဲ့ရပြီး ကျောင်းသားများ စာသင်ခန်းထဲမှ ထွက်ပြေးရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

"သတိပေးလိုက်မယ် မင်းတို့မှာ အပတ်တစ်ရာ ပြေးဖို့အတွက် အချိန်တစ်နာရီပဲ ရှိတယ် ဒါက စစ်ဆေးမှုတစ်ခုပဲ ကျရှုံးတဲ့သူတွေ ကျောင်းထုတ်ခံရမယ်။" ဆရာမ ကျိုးယီက နေရာတစ်ခုလုံး ဆိတ်ငြိမ်မသွားမီ ဤနောက်ဆုံးစကားလုံးကို ပြောကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပတ်တစ်ရာ... ခန့်မှန်းခြေ ကီလိုမီတာ သုံးဆယ်ခန့် ရှိသည်။ ပုံမှန် ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ဦးကတော့ အံကြိတ်ပြီး တွန်းအားပေး ကျော်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း ပံ့ပိုးမှုအမျိုးအစား ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ဦးအတွက်တော့ အနည်းငယ် ပိုမို ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးချခြင်းဖြင့် ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

မပြေးနိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ ဇွဲရှိရှိ ဆက်လက်ကြိုးစားနေသရွေ့တော့ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ ရှိလာမှာ မဟုတ်ပေ။

ဟော်ယုဟောင် အလျင်အမြန်ပင် သူတို့၏အနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး မထွက်ခွာမီ ထိုနှစ်ဦးစလုံးကို စိုးရိမ်တကြားဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

မကြာမီ အတန်းထဲတွင် ကျောင်းသားသုံးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဆရာမ ကျိုးယီက မျက်နှာပေး ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော ထိုကျောင်းသားနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ဒေါင်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပြီး စတင်သိရှိလိုစိတ် ပြင်းပြနေကာ ဂူချင်းနီယန်ကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ရင်ခွင်ထဲရှိ အာဝူကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေခဲ့သည်။ သူ အနည်းငယ် စွဲလမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည် အာဝူကို ကိုင်ရသည်က တကယ့်ကို နေလို့ကောင်းလွန်းလှသည်…

"ဟမ် ယုန်တစ်ကောင်လား" ဆရာမ ကျိုးယီ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ထို့နောက်မှ ဂူချင်းနီယန်က ယုန်တစ်ကောင်ကို ပွေ့ပိုက်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့ရပြီး ထိုယုန်ကလေးက... နူးညံ့သောအရိုးရှိသည့် ယုန်ဖြစ်နေသည်။

ဆရာမ ကျိုးယီ၏ အကြည့်တွင် အံ့သြမှုများ စတင်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အာဝူနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ သေသေချာချာ မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ဘဲ ၎င်း၏ မျိုးစိတ်ကိုသာ သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အရေးအကြီးဆုံးအရာ မဟုတ်ပေ။ အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ သူမ ခုနတင်ပဲ ဝမ်ဒေါင်တောင်မှ ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲလှသော ဖိအားအချို့ကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဂူချင်းနီယန်ကတော့ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သေသေချာချာ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည့်အခါ ဂူချင်းနီယန်က တကယ့်ကိုပဲ ချောမောလွန်းလှသည်…

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့အရှေ့ကို တိုးလာခဲ့စမ်း" ဆရာမ ကျိုးယီ ထိုနှစ်ဦးစလုံးကို ပြောလိုက်သည်။

ထိုနှစ်ဦးစလုံး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးကပ်လိုက်ကြသည်။ ဆရာမ ကျိုးယီက ဂူချင်းနီယန်ကို ဝိညာဉ်သားရဲကို အကယ်ဒမီထဲသို့ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြောင်း မေးမြန်းချင်သော်လည်း ပြန်လည်တွေးတောလိုက်သည့်အခါ ကျောင်းစည်းကမ်းတွင် ဒါကို ပိတ်ပင်ထားခြင်း မရှိကြောင်း သတိရသွားခဲ့သည်။ နူးညံ့သောအရိုးရှိသည့် ယုန်သည်လည်း အထူးတလည် အန္တရာယ်ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲမျိုး မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဂူချင်းနီယန်က အလွန် တန်ဖိုးရှိသည့်သူဆိုလျှင် သူမ မျက်စိမှိတ်ပေးထားလိုက်၍ ရသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က သတ္တိရှိတဲ့ ကလေးတွေပဲ။ ပြောစမ်းပါဦး မင်းတို့ ဘယ်သူနဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့တာလဲ ပြီးတော့ ဘာလို့လဲ"

"ငါတို့က အဆောင်ဖော်တွေလေ ပြီးတော့ သူ့ကို ကြည့်ရတာ အမြင်မကြည်လို့ ဆွဲချပစ်လိုက်တာ" ဂူချင်းနီယန် မဆိုင်းမတွဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာမ ကျိုးယီ စကားလုံး၏ ပထမပိုင်းကို ကြားရသောအခါ အနည်းငယ် သဘောကျသွားပြီး "အဆောင်ဖော်တွေ ဖြစ်နေတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ ကောင်းတဲ့အချက်က အဆောင်ဖော်တွေ ရန်ဖြစ်တာက အကောင်းဆုံးအရာပဲ ဒါက ယှဥ်ပြိုင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အပြန်အလှန် တိုးတက်မှုကို အားပေးတယ်" ဟု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဒုတိယပိုင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ လုံးဝ မှင်တက်သွားရသည်။ "မင်း သူ့ကို အမြင်မကြည်လို့ မင်း သူ့ကို ချပစ်လိုက်တယ်"

ဝမ်ဒေါင် မျက်နှာနီသွားပြီး စိုးရိမ်တကြား ပြောလိုက်သည် "မပေါက်ကရတွေ ငါက မင်းနဲ့ ထပ်ပြီး ရန်မဖြစ်တော့မယ့်သူပဲ"

"အဲဒါဆို ပြောစမ်းပါဦး မင်း ထွက်သွားခဲ့လား" ဂူချင်းနီယန် သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ဒေါင် ခေတ္တမျှ စကားမဲ့သွားရသည်။

ဆရာမ ကျိုးယီ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကိုက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ ပါရမီရှိသော လူငယ်နှစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီဟု တွေးတောထားခဲ့သော်လည်း သူတို့က တကယ့်ကို ပြဿနာရှာတတ်ပြီး စိတ်စွမ်းအင်အပြည့်ရှိသော လူငယ်နှစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမ မတတ်သာဘဲ ပြောလိုက်သည်  "ရန်ဖြစ်တာက ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့ကျောင်းသားတွေ အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်တာကိုတော့ ငါ တကယ် သဘောမကျဘူး။ မှတ်ထားကြစမ်း နောက်တစ်ကြိမ် ရန်ဖြစ်ရင် အခြားအတန်းကလူနဲ့ သွားချကြ"

လူမသေရင် ပြီးတာပဲ

ဆရာမ ကျိုးယီ၏ ပြင်းထန်လှသော စကားလုံးများက ဝမ်ဒေါင်ကို အမှန်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သော်လည်း ဂူချင်းနီယန်ကတော့ ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည် "ဆရာမ ပြောတဲ့ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်တာမျိုး မဟုတ်ဘူးလား"

ပြီးတော့ လူမသေရင် ပြီးတာပဲ ဟုတ်လား... အဲဒါဆိုရင်တော့ ငါ သူ့ရဲ့ ခြေဆစ်တွေကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်မယ်...

"…မင်းတို့ အရင်သွားပြီး ပြေးကြဦး။ ကျောင်းဆင်းရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့ကြ ငါ မင်းတို့ကို ပြောစရာ ရှိတယ်" ဆရာမ ကျိုးယီ ခဏမျှ ဆိတ်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ဝမ်ဒေါင်ကို ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဂူချင်းနီယန်ကို ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဒေါင် ဘာမှ မပြောနိုင်မီမှာပင် ဂူချင်းနီယန်က သူ့ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး ကွင်းပြင်ဆီသို့ ဦးတည်ပြေးလွှားခဲ့တော့သည်။

"ဟေး မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ဆွဲနေတာလဲ ငါ ပြောစရာ ရှိသေးတယ်..."

"မပေါက်ကရတွေ ပြောမနေနဲ့တော့ အချိန်မရှိတော့ဘူး"

ထိုနှစ်ဦးစလုံး ကွင်းပြင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြရာ ထိုနေရာတွင် ခက်ခက်ခဲခဲ ပြေးလွှားနေသော ဟော်ယုဟောင်က သူတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်းသာသွားခဲ့ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။

ဝမ်ဒေါင်ကတော့ မကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်  "မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ဆွဲခေါ်လာတာလဲ ဒီဆရာမက လုံးဝ အရူးပဲ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ သူမကို တကယ့် အရူးအစစ်က ဘာလဲဆိုတာ ပြသရတာပေါ့" ဂူချင်းနီယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သဖြင့် ၎င်းက ဝမ်ဒေါင်ကို ချွေးစေးများ ပြန်လာစေခဲ့သည်။

"ခဏလေး မင်း ခုနက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ချေမှုန်းပစ်တယ်ဆိုတာက ဘာလဲ..." ဝမ်ဒေါင် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး အဖြေကို အလျင်အမြန်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဂူချင်းနီယန်ကတော့ အာဝူကို ပွေ့ပိုက်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူက အမှီလိုက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေရသော ဟော်ယုဟောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဂူချင်းနီယန်က အာဝူကို ညင်သာစွာ ပွေ့ပိုက်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည် "ငါ အရှိန်မြှင့်တော့မယ်။" ထို့နောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက လှုံ့ဆော်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး နောက်တစ်ကျော့တွင်မူ...

လေပြင်းတစ်ခု ဝှစ်ခနဲ တိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီး ဂူချင်းနီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က သူ၏အရှေ့ ၅ မီတာခန့်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက အရှိန်ကို ဆက်တိုက် မြှင့်တင်လိုက်ရာ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဂူချင်းနီယန် အပတ်တစ်ခုကို ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟာကွာ ဒါက ဖြစ်နိုင်လို့လား ဒါကိုပါ ထည့်တွက်တာလား" သူ၏ဘေးနားတွင် အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေကြသော ကျောင်းသားများ လုံးဝ မှင်တက်သွားကြရပြီး ဝမ်ဒေါင်နှင့် အပေါ်ရှိ ဆရာမ ကျိုးယီတို့ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြရသည်။

ဂူချင်းနီယန်ကတော့ စည်းကမ်းချက်များတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ သေသေချာချာ သတ်မှတ်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် လျှပ်စီးခြေလှမ်းကို အသုံးပြု၍ ဆက်လက်ပြေးနေခဲ့သည်။

လူတိုင်း မှင်တက်နေကြသည့် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဂူချင်းနီယန် အပတ်ပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော်ကို ပြေးလွှားပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည်လည်း အတော်လေး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည်လည်း ယခုကဲ့သို့ အမြောက်အမြား ပြေးလွှားခြင်းကို ကြာရှည်စွာ မခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ဂူချင်းနီယန်၏ လျှပ်စီးခြေလှမ်းကို ငေးမောကြည့်ရှုနေစဥ်မှာပင် ဂူချင်းနီယန် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

လူတိုင်း ထပ်မံ၍ မှင်တက်သွားကြရပြန်သည်။

ဂူချင်းနီယန် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်ပြီးနောက် ခြေထောက်များကို အလျင်အမြန် ဆောင့်ချလိုက်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ခြေထောက်များအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်၍ ရှေ့သို့ တိုးကပ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ကျော့တွင်မူ... သူ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားခဲ့တော့သည်

"ဟာကွာ သူ လေထဲ ပျံသွားပြီ"

"သူ ပျံနေတာပဲ ဂူချင်းနီယန် လေထဲကို ပျံတက်သွားပြီ"

မှန်ပါသည် ဂူချင်းနီယန်က လှေကားထစ်များကို တက်လှမ်းနေသကဲ့သို့ လေထဲတွင် အလွန် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် စပရင့်ဆွဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒါက မနေ့ညက သူ ရရှိခဲ့သော ရေတပ်စွမ်းရည် ခြောက်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် လေထုခြေလှမ်းကို အသုံးပြုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ဂူချင်းနီယန်ကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ဝမ်ဒေါင်ပင်လျှင်  "ဒီလောက်အထိ တော်တာလား" ဟု မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

မကြာမီ ဝမ်ဒေါင် အံကြိတ်ကာ သူ၏အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး အခြားသူများလည်း အချိန်မရှိတော့ကြောင်း သတိပြုမိသွားကြသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် နောက်ကနေ လိုက်ပါလာခဲ့ကြတော့သည်။

ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဂူချင်းနီယန်က အခြားသော ကျောင်းသားများအားလုံး၏ ပြေးနှုန်းအရှိန်ကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ထိန်းချုပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။