အခန်း (၃၈) ဘွဲ့ရလက်ဆောင်
အလယ်တန်း ဝိညာဉ်သခင် အကယ်ဒမီ၏ ဝိညာဉ်သခင်ပြိုင်ပွဲသည် ဆန်းပြားဆန်းသစ်လှသော သိုင်းဝိညာဉ်အမျိုးမျိုးကြောင့် အလွန်ပင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဤပြိုင်ပွဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော မြင်းမည်းတစ်ကောင်မှာမူ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ဝမ်လီပင် ဖြစ်တော့သည်။ အခြားပြိုင်ပွဲဝင်များမှာ စီနီယာဟောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ကွက်များနှင့် အစွမ်းများကို အပြင်လူများ ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ ဝမ်လီတစ်ဦးတည်းသာ ကျောင်းသားသစ်အဖြစ် သူ၏ ငွေပြာမြက်ပင်ကို အသုံးပြုကာ ပြိုင်ဘက်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းပြီး ဗိုလ်လုပွဲသို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည့် အဆုံးအဖြတ် ပြိုင်ပွဲဝင် နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ၏ ဗိုလ်လုပွဲပြိုင်ဘက်မှာ ကျောင်းတော်၌ အလုံးစုံစွမ်းရည် အဆင့်တစ်နေရာတွင် ရှိနေသော ပိုင်ချန် ဖြစ်သည်။ ပိုင်ချန်သည် သူ၏ အဆိပ်ရှိသော ပုန်းကွယ်အပ်ချည်မျှင်များကို အသုံးပြုကာ ပြိုင်ဘက်အားလုံးကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လှဲသိပ်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်လုပွဲ တရားဝင် စတင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်လီသည် ငွေပြာမြက်ပင် အမြောက်အမြားကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုအပေါ် အလွန်ယုံကြည်ချက် ရှိသော်လည်း ရန်သူ၏ ပြင်းထန်သော အဆိပ်စွမ်းရည်ကိုမူ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် စွန့်စား၍ စမ်းသပ်ရန် ဆန္ဒမရှိချေ။ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် တိုးပွားလာသော ငွေပြာမြက်ပင် နွယ်ကြိုးကြီးများသည် စင်မြင့်ထက်သို့ လွှမ်းမိုးသွားပြီး လေထုထဲနှင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ပုန်းကွယ်ထားသော အပ်ချည်မျှင်အားလုံးကို ထိမှန်ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေဖြတ်စေနိုင်သော အဆိပ်ခွန်အားများသည် သက်စောင့်စွမ်းအား ပြည့်ဝလှသော ငွေပြာမြက်ပင်များအပေါ်တွင် ထိရောက်မှု မရှိလှချေ။ မိမိ၏ အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက် ဆုံးရှုံးသွားရသည့်အခါ ပိုင်ချန်သည် ဝမ်လီ၏ နွယ်ကြိုးကြိမ်လုံးများဖြင့် အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်ခြင်းကိုသာ ခံရတော့သဖြင့် နောက်ဆုံး၌ အရှုံးပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ရတော့သည်။
ဗိုလ်လုပွဲ၏ နောက်ဆုံးအနိုင်ရရှိသူမှာ ဝမ်လီပင် ဖြစ်သည်။
စင်မြင့်ထက်တွင် လူအများ၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်၌ စီမံခန့်ခွဲရေးဌာန၏ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာ တာဝန်ခံ ဖြစ်သော ဆရာကြီးလင်သည် ဝမ်လီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ကာ များစွာ ချီးကျူးအံ့သြနေမိသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ယခုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ကျောင်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းအပေါ်တွင်လည်း ရင်ထဲ၌ အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။ သူက ဝမ်လီ့ကို ကြည့်ကာ သိမ်မွေ့စွာ ဆိုလိုက်သည်။
ဝမ်လီ၊ မင်းက ဆရာ့ကို အကြိမ်ကြိမ် အံ့သြအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ။ အခု မင်းက ကျောင်းသားများသမဂ္ဂရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ဒီတာဝန်ဝတ္တရားကို သေချာ ထမ်းဆောင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းပိုင်းမှာလည်း လျော့တိလျော့ရဲ မလုပ်ဖို့ ဆရာ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်း ကျောင်းက ဘွဲ့ရတဲ့အချိန်ကျရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နေမလဲဆိုတာကို ဆရာ အခုကတည်းက ရင်ခုန်နေမိပြီ။ ကဲ၊ အားလုံးကို စကားနည်းနည်းလောက် ပြောလိုက်ပါဦး။
ဝမ်လီက ထိုစကားကို ကြားလျှင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကောင်းပါပြီ ဆရာကြီးလင်။
ထို့နောက် ဝမ်လီသည် သုံးရက်တာ တိုက်ပွဲများမှ ရရှိထားသော အတွေ့အကြုံ ရမှတ် နှစ်ရာကို သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ကာ လူအများအပြားကို တုန်လှုပ်စေမည့် စကားလုံးအချို့ကို ဆိုရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူသည် လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကာ ကျယ်လောင်လှသော လေသံဖြင့် ကြေညာလိုက်တော့သည်။
ကျွန်တော် ဝမ်လီဟာ သိုင်းဝိညာဉ် စတင်နိုးထကတည်းက ဒီငွေပြာမြက်ပင် သိုင်းဝိညာဉ်ကြောင့် ဘယ်တော့မှ ကြီးမြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူတပါးရဲ့ ပြောဆိုခြင်းကို ခံခဲ့ရပါတယ်။ သန္ဓေပြောင်း သိုင်းဝိညာဉ် ဖြစ်နေရင်တောင် အရာမဝင်ဘူးလို့ အပြောခံခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အရှုံးမပေးခဲ့ပါဘူး။ အောက်တန်းဝိညာဉ်သခင် အကယ်ဒမီကို ရောက်ကတည်းက နေ့ရောညပါ မနားတမ်း ကြိုးစားကျင့်ကြံခဲ့လို့ အဆင့်တဆယ်ကို ရောက်ပြီး ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူကာ ကျောင်းကနေ စောစောစီးစီး ဘွဲ့ရခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေရာကနေ ကျွန်တော် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောချင်တာကတော့ ကျွန်တော်ဟာ ကြီးမြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပြမှာပါ။ ဒါ့အပြင် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်မှာ ခင်ဗျားတို့အားလုံးနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ပိုပြီး သန်မာအောင် လုပ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သူမဆို ကျွန်တော့်ကို အချိန်မရွေး လာရောက်စိန်ခေါ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက ကျောင်းစည်းကမ်းနဲ့ ညီမညီတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ဒီဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို ချက်ချင်း ဖယ်ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော် ဝမ်လီကတော့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရှုံးနိမ့်ခြင်း အရသာကို ခံစားကြည့်ချင်ပါသေးတယ်။
ဝမ်လီသည် ခက်ထန်ပြတ်သားသော စကားလုံးများကို ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်အားဖြင့် ဤသို့ ပြောလာလျှင် မည်သူမျှ သည်းခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို လာရောက်စိန်ခေါ်တိုင်း သူသည် အတွေ့အကြုံ ရမှတ်များကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ပိုးကောင်ငယ်လေးမျှသာ ဖြစ်ပါစေဦး၊ အသားကတော့ အသားပင် ဖြစ်ရာ အနည်းငယ်စီ စုဆောင်းခြင်းဖြင့် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိစေမည် မဟုတ်ပါလော။
သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး၌ မိုးခြိမ်းသံပမာ ပြင်းထန်လှသော လက်ခုပ်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပိုင်ချန်၊ မုန့်တူး၊ ချင်ယီနှင့် နေလ်တို့သည် ရင်ထဲ၌ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာရုံမက ဝမ်လီ၏ ရဲရင့်ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။ ဆရာကြီးလင်၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း အရောင်အဝါများ တောက်ပနေခဲ့သည်။ သူသည် ကျောင်းစည်းကမ်းနှင့် ညီမညီဟူသော ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ဝမ်လီ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ဥက္ကဋ္ဌရာထူး တည်မြဲရေးကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။ ဝမ်လီသည် အဘယ်ကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဆက်တိုက် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သနည်းဟူသော အဖြေကို ဆရာကြီးလင် ယခုအခါ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့သော ပါရမီနှင့် စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိနေပါက သိုင်းဝိညာဉ်မှာ ငွေပြာမြက်ပင် ဖြစ်နေစေဦးတော့၊ အနာဂတ်တွင် ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သူတော်စင် အဆင့်များအထိ သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်သခင်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ကျောင်းသားမျိုးကို အစွမ်းကုန် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ဆရာကြီးလင်သည် ဝမ်လီ့အတွက် သီးသန့် သင်ခန်းစာများ ပေးရန် စိတ်ထဲမှ ကြိုတင်စီစဉ်လိုက်သည်။ သူသည် စီမံခန့်ခွဲရေးဌာန၏ တာဝန်ခံ ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ပိုင်ခွင့်မျိုး ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။
ပြိုင်ပွဲ အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ဝမ်လီသည် ဆရာကြီးလင်၏ အနောက်မှ လိုက်ပါရင်း နှစ်ဦးသား ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ စာကြည့်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။
အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်လီ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ထွားကျိုင်းလှသော လူတစ်ဦး၏ ကျောပြင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ထိုလူသည် အနောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာပြီး ဆရာကြီးလင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
ဆရာကြီးလင်၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဆရာ့ကြောင့်ပဲ ကျောင်းတော်အတွက် ဒီလို ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ ကျောင်းသားသစ်တစ်ယောက်ကို ရရှိခဲ့တာ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
ထိုစကားကို ကြားလျှင် ဆရာကြီးလင်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ရိုသေစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားမို့လို့ လုပ်ဆောင်ရတာတင် ပါပဲ ကျောင်းအုပ်ကြီး။
ထို့နောက် ဂေါ်ဖာသည် ဝမ်လီ့ကို စူးရှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ သိမ်မွေ့လှသည်။ သူသည် ကွင်းပြင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ဖြစ်ပုံရသည်။ သူက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။
ဝမ်လီ၊ မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ ကလေးပဲ။
ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ လီကျားအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂေါ်ဖာ ဖြစ်ပြီး သိုင်းဝိညာဉ်မှာ ကျောက်မျက်ရတနာကျားသစ် ဖြစ်ကာ အဆင့်ငါးဆယ့်လေးရှိသော ဝိညာဉ်ဘုရင် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်လီ သိရှိထားသည်။ ဤသည်မှာလည်း သူ လီကျားအကယ်ဒမီသို့ လာရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည့် အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ခုပင်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂေါ်ဖာ၏ စရိုက်နှင့် စိတ်နေသဘောထားကို အပြည့်အဝ မခန့်မှန်းနိုင်သေးသဖြင့် မည်သည့်စကားကို နှစ်သက်၍ မည်သည့်စကားကို မုန်းတီးတတ်ကြောင်း မသိသေးရာ ကျောင်းစည်းကမ်းအတိုင်း တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ ချီးမွမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဒီနှစ်မှ စတက်တဲ့ ကျောင်းသားသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ ကျောင်းသားများသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကိုတော့ သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ထမ်းဆောင်သွားပါ့မယ်။
ဟားဟားဟား။
ဂေါ်ဖာသည် ထိုစကားကို ကြားလျှင် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ သူ၏ ရယ်မောသံထဲတွင် မလိုမုန်းထားမှုများ မပါဝင်ဘဲ စနောက်လိုသည့် အရိပ်အယောင်အချို့သာ ပါဝင်နေကာ ဆိုလာသည်။
အပြင်မှာ ပြောခဲ့တာကျတော့ တစ်မျိုး၊ အခုကျတော့ တစ်မျိုးပါလား။ ဆရာကတော့ မင်းရဲ့ ခေါင်းမော့ရင်ကော့ပြီး ပြောခဲ့တဲ့ ပုန်ကန်လိုတဲ့ အမူအရာမျိုးကို ပိုသဘောကျတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို ချက်ချင်း ဖယ်ပေးမယ်ဆိုတာကော၊ မင်း ဝမ်လီက ရှုံးနိမ့်ခြင်း အရသာကိုပဲ ခံစားချင်တာဆိုတာကော။
ဝမ်လီသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို တစ်ချက် တွန့်လိုက်မိသည်။ သူ၏ ကလေးကလား စကားသံများက ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ နားထဲသို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူက ချက်ချင်းပင် အလျှော့ပေးသည့် အမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီး ခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်သလို ကြီးမြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်သခင်ကြီးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်လာချင်တာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ စိတ်အလိုလိုက်မှုကို ကျောင်းအုပ်ကြီးအနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။
ဂေါ်ဖာသည် အနည်းငယ်မျှ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိသဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းဟူသော စကားကို ပြောရန်ပင် မလိုအပ်ချေ။ သူက လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းရင်း ဆိုလိုက်သည်။
ကျောင်းသားများသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ တာဝန်က ကျောင်းသားအားလုံးထဲမှာ အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ကျောင်းသားတွေအတွက် စံနမူနာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ရမှာပဲ။ မင်း လုပ်ခဲ့တာ ဘာမှမမှားဘူး၊ အလွန်ကောင်းပါတယ်။ သေချာ ကြိုးစားကျင့်ကြံပါ။ မင်းရဲ့ ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်းအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲကို ဆရာကိုယ်တိုင် လိုက်လံရှာဖွေ သတ်ဖြတ်ပေးမယ်။ ဒါ့အပြင် အကယ်၍ မင်းသာ ကျောင်းကနေ ဘွဲ့မရခင်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်နှစ်ဆယ့်ငါးကို ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်မယ်ဆိုရင် ဆရာက မင်းအတွက် ထူးခြားတဲ့ ဘွဲ့ရလက်ဆောင်တစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးထားမယ်။
ဝမ်လီသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အလွန်အံ့သြသွားခဲ့သည်။ အဆင့်နှစ်ဆယ့်ငါး ဝိညာဉ်စွမ်းအားသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ သူ့အတွက် မည်မျှ ခက်ခဲလှပါအံ့နည်း။ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ထူးခြားသော ဘွဲ့ရလက်ဆောင်မှာ သူ့လက်ထဲသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ဟန်ဆောင်ကောင်းသူပီပီ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာစရာ အမူအရာကို ချက်ချင်း ဖော်ပြလိုက်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီးကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီး အမြန်ဆုံး အဆင့်နှစ်ဆယ့်ငါးကို ရောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပါ့မယ် ခင်ဗျာ။
ဂေါ်ဖာက ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝမ်လီသည် ယခုနှစ်တွင် ခုနစ်နှစ်သားသာ ရှိသေးရာ ကျောင်းမှ ဘွဲ့ရချိန်တွင် တစ်ဆယ့်သုံးနှစ်သာ ရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဤအသက်အရွယ်ဖြင့် အဆင့်နှစ်ဆယ့်ငါး ဝိညာဉ်စွမ်းအားသို့ ရောက်ရှိပါက တစ်ခုလုံးသော ဖာစနိုပြည်နယ်အတွင်း၌ အမြင့်မားဆုံးသော ထိပ်သီး ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂေါ်ဖာ၏ စာကြည့်ခန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဝမ်လီသည် ဆရာကြီးလင်၏ ဘေးမှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ဆရာကြီးလင်က ဝမ်လီ့ကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
ဝမ်လီ၊ သေချာ ကြိုးစားကျင့်ကြံပါ။ ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် ဘွဲ့ရလက်ဆောင် ပြင်ဆင်ပေးမယ်ဆိုတာက ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး။
ဝမ်လီက ထိုစကားကို ကြားလျှင် ချက်ချင်းပင် ပြုံး၍ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော် သိပါတယ် ဆရာကြီးလင်။ ကြီးမြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့အတွက် ကျွန်တော် တစ်ရက်ကလေးတောင် ပျင်းရိမနေခဲ့ပါဘူး။
ဆရာကြီးလင်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက် ပြောကြားခဲ့သည်။
မနက်ဖြန်ကစပြီး အတန်းတွေ တရားဝင် စတင်တော့မှာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကျောင်းစတက်တာနဲ့ ကျောင်းသားများသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းမျိုး ရှိနေတာဆိုတော့ ပထမနှစ် အတန်းတွေ တက်နေတာက မင်းအတွက် အချိန်ဖြုန်းတာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မနက်ဖြန် အတန်းသွားမနေနဲ့တော့။ ကျောင်းတော်ရဲ့ နောက်ဖေးဥယျာဉ်ဆီကို လာခဲ့ပါ၊ ဆရာကိုယ်တိုင် မင်းကို သီးသန့် လမ်းညွှန်သင်ကြားပေးမယ်။
ဝမ်လီသည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စွာပင် လက်ခံလိုက်တော့သည်။
ကောင်းပါပြီ ဆရာကြီးလင်။