အခန်း (၃၇) ဥက္ကဋ္ဌလုပွဲ

ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်၊ မိစ္ဆာဝံပုလွေသံလက်သည်း။

အကျပ်အတည်းသို့ ဆိုက်ရောက်နေသော နေလ်သည် နောက်ဆုံး၌ သူ၏ ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရတော့သည်။ သူ၏လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှ မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ဖြာထွက်လာပြီး လက်ဖဝါးနှင့် လက်ချောင်းများပေါ်တွင် သံချပ်ပြားများသဖွယ် အလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားရာ သံဒိုင်းလက်အိတ်တစ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။ သူသည် စီနီယာတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက် ယခုမျှ ကျောင်းစတက်ခါစ ဂျူနီယာလေးတစ်ဦး၏ ဖိအားပေးခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် အလွန် အရှက်ရနေမိသည်။ ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာထက်တွင် ခက်ထန်မှုများ ကြီးစိုးလာပြီး ရှောင်တိမ်းနေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ရှေ့သို့ တိုး၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တော့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းရည်၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့် သူသည် စွမ်းအားရှိသမျှ အသုံးပြုကာ နွယ်ကြိုးများကို စတင် ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူက နွယ်ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်လျှင် ဒုတိယတစ်ချောင်း၊ တတိယတစ်ချောင်းက အဆက်မပြတ် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာစမြဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြတ်တောက်သွားသော နွယ်ကြိုးများမှာလည်း သက်စောင့်စွမ်းအားကြောင့် ချက်ချင်း ပြန်လည် ကြီးထွားလာပြီး မူလပုံစံအတိုင်း ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။

နေလ်သည် ရင်ထဲမှ အကြီးအကဲ ထိတ်လန့်သွားရသော်လည်း ရှောင်ကွင်းရန် လမ်းစမရှိတော့ချေ။ သူသည် နွယ်ကြိုးများ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မကြာမီမှာပင် ထိုငွေပြာမြက်ပင် နွယ်ကြိုးပင်လယ်ကြီးအောက်၌ လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

အများဆုံး နှစ်နှစ်ရာသက်တမ်းသာရှိမည့် ဝိညာဉ်ကွင်းစွမ်းရည်မျှဖြင့် ဝမ်လီ့ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သော နေလ်၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ မဆန်းပြားလှသော်လည်း အပြင်လူများအတွက်မူ ကြီးစွာသော တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ဒိုင်လူကြီးဖြစ်သူ ပိုင်ချန်က ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

“ဝမ်လီ အနိုင်ရတယ်”

ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုလုံး သေသူပမာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ မိမိ၏အစွမ်းကို ပြသရန် ကြံရွယ်ထားသော စီနီယာ နေလ်သည် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားကြချေ။ ဝမ်လီသည် ယနေ့တွင် ကျောင်းရှိ ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်၌ သူ၏အစွမ်းကို ထင်ရှားစွာ ပြသနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းစတက်ခါစ ကျောင်းသားသစ်တစ်ဦးက ကျောင်းတော်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့သော စီနီယာဟောင်းကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းပင်။

…

ထိုအချိန်တွင် ကွင်းပြင်နှင့် အလှမ်းဝေးသော မျှော်စင်အထက်၌ ဖြစ်သည်။

ဂေါ်ဖာသည် ကွင်းပြင်ဆီသို့ စူးစိုက်ထားသော သူ၏ အကြည့်များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် နားလည်ရခက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် အနောက်သို့ လှည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဆရာကြီးလင်၊ မင်းပြောချင်တာက ဒီကလေးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လကမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်တစ်ဆယ့်လေးပဲ ရှိသေးတာ ဟုတ်စ”

ဆရာကြီးလင်သည်လည်း ရင်ထဲတွင် အံ့သြနေမိသည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်လက ဝမ်လီသည် အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်တစ်ဆယ့်လေး၌သာ ရှိသေးကြောင်း သူ သေသေချာချာ အာမခံနိုင်သဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။

“မှန်ပါတယ် ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ လုံးဝ မမှားနိုင်ပါဘူး”

ဂေါ်ဖာသည် ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ ရင်ထဲ၌ နှမြောတသ ဖြစ်မှုများ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာရပြန်သည်။ သူက တိုက်ရိုက်ပင် ဆိုလိုက်သည်။

“ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာလည်း မြန်ဆန်တယ်၊ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးမှာလည်း ထူးချွန်တယ်။ ဒီလိုကလေးမျိုးရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ဟာ ဘာဖြစ်လို့ ငွေပြာမြက်ပင်ကနေ သန္ဓေပြောင်းလာရတာလဲ။ သူ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်သာ မီးဓာတ်နဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိမယ်ဆိုရင် တို့အနေနဲ့ သူ့ကို တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး တို့ရဲ့ ပညာရပ်အားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ သင်ကြားပေးမိမှာ သေချာတယ်”

ဆရာကြီးလင်သည်လည်း ပါရမီရှင် ဝမ်လီ့အပေါ်တွင် အလွန် အမြင်ကြည်လင်နေသူ ဖြစ်ရာ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ စကားကို ကြားလျှင် ချက်ချင်းပင် အကြံပြုလိုက်သည်။

“ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အဲဒီကလေးကို ဒီကို ခေါ်လာပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ တွေ့ပေးရမလား”

သို့သော် ဂေါ်ဖာက ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

“လောလောဆယ် မလိုသေးပါဘူး။ သူက အခု ကျောင်းသားများသမဂ္ဂရဲ့ ဒိန်းကွန် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ သူ ဆန္ဒရှိရှိ မရှိရှိ ရှေ့လျှောက် ဥက္ကဋ္ဌလုပွဲမှာ ပါဝင်ရတော့မှာ။ အဲဒီပွဲပြီးမှပဲ တွေ့ကြတာပေါ့”

ဆရာကြီးလင်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ ရိုသေစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ ကျောင်းအုပ်ကြီး”

…

တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ စင်မြင့်နယ်မြေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိချိန်တွင်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂေါ်ဖာ ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဝမ်လီသည် နေလ်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ဥက္ကဋ္ဌလုပွဲတွင် ပါဝင် ဆင်နွှဲခွင့် ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သမဂ္ဂအတွင်းရှိ ဥက္ကဋ္ဌလုပွဲ၌ ပါဝင်ခွင့်ရှိသော အခြားထိပ်သီးပညာရှင်များသည် ဝမ်လီ့ကို ကျောင်းသားသစ်တစ်ဦးအလား သာမန်မျက်စိဖြင့် မကြည့်ရဲကြတော့ဘဲ မိမိတို့နှင့် အဆင့်အတန်းတူညီသော ပြိုင်ဘက်ကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် စတင် အသိအမှတ်ပြုလာကြသည်။ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် နေလ်၏နေရာတွင် အစားထိုး၍ စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ ဝမ်လီသည် အမှန်တကယ်ပင် ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ထူထပ်လှသော ငွေပြာမြက်ပင် နွယ်ကြိုးများကြောင့် ရန်သူကို ခန္ဓာကိုယ်ချင်း နီးကပ်အောင်ပင် သွားခွင့်မပြုရာ ၎င်းကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။

ဝမ်လီကမူ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသော နေလ်နှင့် တိုက်ခိုက်မှုမှ ရရှိသည့် အတွေ့အကြုံ ရမှတ် သုံးဆယ့်ခြောက်မှတ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ အနည်းငယ်စီ စုဆောင်းခြင်းကပင် အနာဂတ်အတွက် အကျိုးရှိစေမည် မဟုတ်ပါလော။

သုံးရက်တာ အချိန် ကုန်ဆုံးသွားသည့်အခါ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားပြီး စာသင်နှစ်အသစ် စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စာသင်နှစ်သစ်၏ ပထမဆုံးသော အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်မှာ သမဂ္ဂ၏ ဥက္ကဋ္ဌအသစ်ကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်းပင်။ ကျောင်းသားများသမဂ္ဂ၏ ဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို အစဉ်အဆက် ကျောင်းသားများအကြား အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကသာ ရရှိလေ့ရှိသဖြင့် ဤပြိုင်ပွဲသည် ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်မည့် ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်ရရှိသူများမှာ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ နှစ်ဦးနှင့် ဝမ်လီ အပါအဝင် ဒိန်းကွန် ငါးဦး၊ စုစုပေါင်း သမဂ္ဂမှ ခုနစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးကလပ် ကိုးခု၏ အကြီးအကဲများလည်း ပါဝင်သဖြင့် စုစုပေါင်း တစ်ဆယ့်ခြောက်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲစနစ်မှာ မဲနှိုက်၍ တစ်ဦးချင်း ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်ရသော စနစ် ဖြစ်သည်။ တစ်ဆယ့်ခြောက်ယောက်အဆင့်မှ ရှစ်ယောက်အဆင့်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် လေးယောက်အဆင့်၊ နှစ်ယောက်အဆင့်နှင့် နောက်ဆုံး ဗိုလ်လုပွဲအထိ အဆင့်ဆင့် ယှဉ်ပြိုင်ကြရမည်ဖြစ်ရာ သုံးရက်အတွင်း ပြီးဆုံးရန် လျာထားသည်။

ပထမဦးဆုံးနေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် ဝမ်လီ မဲနှိုက်၍ ဆုံတွေ့ရသော ပြိုင်ဘက်မှာ လက်နက်ဝိညာဉ်ကလပ်၏ အကြီးအကဲ ရှောင်ရှောင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ လှံရှည် ဖြစ်သည်။ ခမ်းနားလှပသော လှံရှည်ကြီး ဖြစ်ရုံမက သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော မြင်းဇာတ်ကိုလွှတ်၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးနှက်ခြင်းမှာလည်း အလွန် စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။ သို့သော် သူမသည် ဝမ်လီ့ထံသို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ နီးကပ်အောင် မလာနိုင်ခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံး၌ စင်မြင့်ထက်တွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကိုသာ လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။

ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ဝမ်လီသည် ကွင်းပြင်မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာမသွားဘဲ အခြားစင်မြင့်များရှိ တိုက်ပွဲများကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်သခင်များ၏ ပြိုင်ပွဲမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဆန်းပြားလှသော သိုင်းဝိညာဉ်မျိုးစုံကြောင့် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အခိုက်အတန့်များကို မြင်တွေ့ရသည်။

သမဂ္ဂ၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦးဖြစ်သော ပိုင်ချန်သည် သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ဖြစ်သော အပ်ချည်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ အလွန် ပါးနပ်စွာ တိုက်ခိုက်တတ်သည်။ သူ၏ ပထမဝိညာဉ်ကွင်းမှာ အဆိပ်ရှိသော ပင့်ကူတစ်ကောင်ထံမှ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်ရာ သူသည် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုသည့်အခါ ထိုအပ်ချည်မျှင်များကို မထိမိပါက မည်သည့်နေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်ကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍ ထိုမျှင်များကို ထိမိသွားပါက ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ ချက်ချင်း ထုံကျင် လေဖြတ်သွားနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုန်းကွယ်နိုင်စွမ်းနှင့် ပြင်းထန်သော အဆိပ်စွမ်းရည်တို့ကြောင့် ယခင်ဥက္ကဋ္ဌ ကျောင်းထွက်သွားပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းရည်မှာ ကျောင်းတော်၌ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

အခြား ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦးဖြစ်သော မုန့်တူး၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာမူ စစ်ပုဆိန် ဖြစ်ပြီး တိုက်စစ်ခွန်အား အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။ သူ၏ ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်မှာ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်ရာ သမဂ္ဂဒိန်းကွန်များထဲမှ လိပ်သိုင်းဝိညာဉ်ပိုင်ရှင် လျိုစစ်မှတစ်ပါး အခြားသူများမှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဝံ့ခြင်း မရှိကြချေ။ ကျောင်းသားများစွာ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ သူ၏ တိုက်စစ်စွမ်းရည်က ထိပ်ဆုံး၌ ရှိနေသည်။

ဒိန်းကွန်တစ်ဦးဖြစ်သော ချန်းနန်၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ လင်းယုန် ဖြစ်ရာ ၎င်းသည်လည်း တိုက်စစ်စနစ် ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်မှာ လင်းယုန်ပျံသန်း၍ သုတ်ပစ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ခုန်တက်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဆင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးသော ကောင်းမွန်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျောင်းရှိ ဆရာတစ်ဦး၏ သုံးသပ်ချက်အရ အကယ်၍ သူ၏ ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်းတွင် အတောင်ပံတစ်စုံကိုသာ ရရှိအောင် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပါက သူသည် ကောင်းကင်မြင့်ထက်၌ ပျံသန်းရင်း ဤပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုသည့်အခါ ထောင်စုနှစ်ဝိညာဉ်စွမ်းရည်၏ စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များကို တစ်ခုချင်းစီသာ အသုံးပြုရသည် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ကို အချိတ်အဆက်မိမိ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ပိုမိုကြီးမားသော ဖျက်ဆီးမှုစွမ်းအားကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ သာမန် ဝိညာဉ်သခင်အများစုအတွက်မူ မိမိတို့၏ တစ်သက်တာတွင် အဆင့်သုံးဆယ်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင် ခက်ခဲလှသဖြင့် ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်နှင့် ဒုတိယဝိညာဉ်စွမ်းရည်တို့၏ ရွေးချယ်မှုမှာ အလွန် အရေးကြီးလှသည်။ အကယ်၍ လမ်းကြောင်း မှားယွင်းစွာ ရွေးချယ်မိပါက ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ အနာဂတ်မှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အလယ်တန်း ဝိညာဉ်သခင် အကယ်ဒမီများသည် ၎င်းတို့အား အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောင်းတော်ရှိ ကျွမ်းကျင်သော ဆရာများက သူတို့၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို လေ့လာဆန်းစစ်ပေးပြီး သင့်တော်သော ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရွေးချယ်ပေးကာ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များနှင့် မိမိတို့၏ အားသာချက်များကို ပေါင်းစပ်၍ အသင့်တော်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး ဗျူဟာများကို လေ့ကျင့် ပျိုးထောင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အခြားဒိန်းကွန်နှစ်ဦးဖြစ်သော နေလ်နှင့် ချင်ယီတို့ကို ကြည့်လျှင် သိနိုင်သည်။ နေလ်၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ ဝံပုလွေ ဖြစ်ပြီး ဝမ်လီ့လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ စွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ် မညံ့လှပေ။ သူ၏ ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်မှာ မိစ္ဆာဝံပုလွေသံလက်သည်း ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူ၏ ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်းတွင် လက်သည်းများကို ပစ်လွှတ်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မျိုး ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ခန္ဓာကိုယ်ချင်း နီးကပ်သော တိုက်ပွဲများအတွက် သံလက်သည်းရှိသကဲ့သို့ အဝေးတိုက်ပွဲများအတွက်လည်း ပစ်လွှတ်လက်သည်း ရှိလာမည်ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ဝိညာဉ်သခင်ကြီး အဆင့်များအကြား နေရာတစ်နေရာကို သေချာပေါက် ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချင်ယီ၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာမူ မြွေ ဖြစ်သည်။ သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သူမသည် လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် မြွေအမြီးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လျင်မြန်တိုက်စစ်စနစ် ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် နူးညံ့လှပသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားလာတတ်ရာ ရန်သူများအတွက် ကာကွယ်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း နီးကပ်သွားသည့်အခါ မြွေအမြီးဖြင့် ရစ်ပတ် ညှစ်သတ်ခြင်းမှာ ခွန်အားစနစ် မဟုတ်သော ဝိညာဉ်သခင်များအတွက် သေစေနိုင်လောက်သည့် တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျောင်းတော်ရှိ ဆရာများသည် သူမ၏ ထူးခြားချက်အပေါ် မူတည်၍ သူမအတွက် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်မည့် ဒုတိယဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော ညှို့ဓာတ် (Charm) ကို ရွေးချယ်ပေးထားပြီး ဖြစ်တော့သည်။