အခန်း (၁၇) ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ဆီသို့ ခြေလှမ်းပြင်ခြင်း

ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ဆီသို့ ခြေကျင်ခရီးနှင်ရန်ကား လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ အကြောင်းမူကား နော့တန်မြို့နှင့် ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်သည် မိုင်ပေါင်းလေးရာခန့် အလှမ်းကွာဝေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နော့တန်အကယ်ဒမီတွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဆဋ္ဌမနှစ်ဘွဲ့ရကျောင်းသားများ ရှိစမြဲဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ကာ ဝိညာဉ်ကွင်းများရယူရန် ထိုတောအုပ်ဆီသို့ သွားရောက်လေ့ရှိသဖြင့် အကယ်ဒမီဘက်မှလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို အပြည့်အဝလုပ်ဆောင်ထားသည်။ နော့တန်အကယ်ဒမီ၏ တံဆိပ်အမှတ်အသားပါရှိသော ဆန်းပြားထည်ဝါသည့် မြင်းရထားလေးစီးသည် အကယ်ဒမီဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာ၍ မြို့ပြင်သို့ ဦးတည်မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။ ထိုမြင်းရထားလေးစီးအနက် တစ်စီးတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးတို့ လိုက်ပါလာပြီး နောက်တစ်စီးတွင် ဆရာခြောက်ယောက် စီးနင်းလိုက်ပါလာသည်။ ကျန်ရှိသော မြင်းရထားနှစ်စီးပေါ်တွင်မူ ဝမ်လီအပါအဝင် ကျောင်းသားတစ်ဆယ့်သုံးယောက် လိုက်ပါလာကြသည်။ စည်ကားသိုက်မြိုက်လှသော လမ်းမထက်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများစွာတို့သည် နော့တန်အကယ်ဒမီ၏ တံဆိပ်တပ်ဆင်ထားသော ဤ မြင်းရထားများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အားကျရိုသေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဘေးသို့ အမြန်ရှောင်ဖယ်ပေးကြသည်။ မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်ပင် မြို့စောင့်စစ်သည်များသည် အခြေအနေကို နားလည်စွာဖြင့် ၎င်းတို့အား ဦးစားပေးကာ အရင်ထွက်ခွာခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။

မြင်းရထားပေါ်တွင်မူ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်တစ်ဆယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ဤဝိညာဉ်စစ်သည်လောင်းများသည် မည်သည့်ဝိညာဉ်သားရဲကို အမဲလိုက်မည်၊ မည်သို့သော ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိမည်၊ ထို့ပြင် မည်ကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်လာမည်ဟူသောအကြောင်းအရာများကို စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွစွာဖြင့် အပြိုင်အဖန် ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ဝမ်လီမူ ထိုဆွေးနွေးမှုများတွင် ဝင်ရောက်မပါဝင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဤစီနီယာကျောင်းသားများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိလှဘဲ တစ်ခုတည်းသော အဆောင်ဖော်ဖြစ်သည့် ဝမ်ဆန်းတစ်ယောက်ကိုသာ သိကျွမ်းသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်လီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း တစ်ဦးတည်း အတွေးပွားနေမိသည်။ သူသည် မည်သို့သော ဝိညာဉ်သားရဲကို အမဲလိုက်သင့်သနည်း။ ထန်ဆန်း၏ လျှောက်လှမ်းခဲ့သော လမ်းစဉ်ကို လေ့လာကြည့်နိုင်သော်လည်း ၎င်းကို အတုယူ၍တော့ မရနိုင်ပေ။ အကယ်ဒမီမှ ဆရာများသည် နှစ်လေးရာသက်တမ်းရှိ ဒေတူရာမြွေနဂါးကို ဖမ်းဆီးပေးရန် သူ့အား ကူညီလိမ့်မည်မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။ ကောင်းကင်ပြာငွေမြက်ပင် ဝိညာဉ်အနွယ်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် ခုခံနိုင်စွမ်းသည် ထူးခြားထင်ရှားခြင်း မရှိသဖြင့် ယခုအဆင့်တွင် ထိန်းချုပ်မှုနယ်ပယ်စနစ်ကသာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ပြာငွေမြက်ပင်၏ ပျော့ပျောင်းမှုနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကို များစွာမြှင့်တင်လိုပါက နွယ်ပင်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေအမဲလိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်လည်း အပင်အမျိုးအစားပင် ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်ကွင်းကို အလွယ်တကူ စုပ်ယူနိုင်လိမ့်မည်။ သက်တမ်းရင့်လေ ကောင်းလေဖြစ်သော်လည်း ယင်းမှာ ကံတရားအပေါ်၌သာ တည်မှီနေသည်။ ဤသို့တွေးတောရင်း ဝမ်လီသည် မိမိအတွက် သင့်တော်မည့် နွယ်ပင်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ဆုံတွေ့ပါစေကြောင်း စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းနေမိသည်။

လူလုပ်မွေးမြူထားသော ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲအမျိုးအစားများသည် တောရိုင်းသဘာဝအတိုင်း ရှိနေသောအမျိုးအစားများလောက် စုံလင်မှုမရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော်လည်း စစ်တပ်၏ စောင့်ရှောက်မှုနှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့များ၏ ကင်းလှည့်မှုများကြောင့် အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ သို့မဟုတ် သက်တမ်းနှစ်သောင်းထက်ကျော်သော ဝိညာဉ်သားရဲများ ရှိမနေနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းသားအားလုံး ဝိညာဉ်ကွင်းများ အသီးသီးရရှိသည်အထိ ၎င်းတို့သည် နောက်ထပ်ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ကို ဤဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်တွင် ကုန်ဆုံးကြရမည် ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားအားလုံး မိမိတို့နှင့် ကိုက်ညီမည့် ဝိညာဉ်သားရဲများကို အတတ်နိုင်ဆုံး ရှာဖွေအမဲလိုက်နိုင်ရန်အတွက် အကယ်ဒမီဘက်မှ နှစ်လခန့် အချိန်သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ ထို့ပြင် ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးကိုယ်တိုင် လိုက်ပါဆောင်ရွက်ပေးခြင်းက အကယ်ဒမီအနေဖြင့် ဤဆဋ္ဌမနှစ်ဘွဲ့ရကျောင်းသားများကို မည်မျှအလေးထားကြောင်း ထင်ရှားစေကာ တာဝန်ကျေပွန်လှသည်ဟု ဆိုရမည်။ အမှန်တော့ ဤကျောင်းသားများသည် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုမျှပင် မရှိသေးသော ဝိညာဉ်စစ်သည်ငယ်များသာ ဖြစ်ကြပြီး အင်အားကြီးမားသော ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ကောင်းမွန်စွာ ခုခံနိုင်စွမ်းရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။

တစ်ရက်နှင့် တစ်ညလုံး မရပ်မနား ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ် တည်ရှိရာနေရာသို့ တရားဝင်ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်၏ အပြင်ဘက်တွင် အလွန်စည်ကားလှသော ဈေးတန်းတစ်ခုရှိပြီး ဆိုင်ခန်းပေါင်းစုံမှ အော်ဟစ်ရောင်းချသံများဖြင့် ဆူညံနေသည်။ ပုံမှန်ရက်များတွင် တွေ့ရခဲသော ဝိညာဉ်သခင်အချို့ပင်လျှင် သားရဲအမဲလိုက်ရန်အဖွဲ့ဖွဲ့ကြဖို့ အော်ဟစ်ကမ်းလှမ်းနေကြသည်။ နော့တန်အကယ်ဒမီသည် ဤနေရာသို့ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိသဖြင့် ၎င်းတို့၏ မြင်းရထားများ ပေါ်လာသည်နှင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ အင်အားကြီးမားသော ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ရှိ ကျန့်ဝေ လိုက်ပါလာသော နော့တန်အကယ်ဒမီအဖွဲ့သည် လူတိုင်းမျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ချင်ကြသည့် အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ သို့သော်လည်း နော့တန်အကယ်ဒမီတွင် ကိုယ်ပိုင်ဆရာအဖွဲ့အစည်း ရှိပြီးဖြစ်၍ အပြင်မှ မည်သည့်ဝိညာဉ်သခင်ကိုမျှ အဖွဲ့ထဲသို့ ပေးမဝင်ပေ။

တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် အခြေချပြီးနောက် မြင်းရထားမောင်းသမားများနှင့် မြင်းရထားများကို ထားရစ်ခဲ့ကာ နေ့လယ်စာသုံးဆောင်၍ ခေတ္တအနားယူခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ကျန့်ဝေနှင့် စူးမော့တို့သည် ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများအားလုံးကို ခေါ်ဆောင်၍ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်၏ အဝင်ဝဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်သည် ဝိညာဉ်သားရဲများကို ထိန်းသိမ်းမွေးမြူထားသော နေရာဖြစ်သဖြင့် ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆယ်မီတာခန့်မြင့်သော သံမဏိစည်းရိုးကြီးများဖြင့် ကာရံထားပြီး အဝင်ဝတွင် တံခါးမကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားသော စစ်သည်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ စောင့်ကြပ်နေသဖြင့် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မည်သူမျှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် တီယန်တုအင်ပါယာနှင့် ဝူဟန်နန်းတော်ဟူသော အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းနှစ်ခု ရှိနေသည်။ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ဆိုင်မှုသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း အကယ်၍ တတိယအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုက ဤနေရာကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းလာပါက အင်ပါယာနှင့် နန်းတော်နှစ်ခုစလုံး၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ဖြစ်သော ကျန့်ဝေသည် ဤစစ်သည်များ၏ စစ်မှန်သော ရိုသေလေးစားမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ စစ်ဆေးပိုင်ခွင့်အမိန့်စာကို စစ်ဆေးပြီးနောက် စစ်သည်များသည် နော့တန်အကယ်ဒမီအဖွဲ့ကို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။

ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်အတွင်းသို့ မီတာတစ်ရာခန့် ဝင်ရောက်ပြီးသောအခါ ကျန့်ဝေသည် လှည့်၍ လူတိုင်းကို၊ အထူးသဖြင့် ကျောင်းသားအားလုံးကို တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့သည် မဟိန်းသော်လည်း ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းလှကာ ပြောကြားလိုက်သည်မှာ "အားလုံး သေချာနားထောင်စမ်း။ အခု ငါတို့ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ထဲကို တကယ်ခြေချလိုက်ပြီ။ ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်။ အချိန်မရွေး အင်အားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ပေါ်လာနိုင်တယ်။ မင်းတို့လုပ်ရမှာက စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုကိုပဲ လိုက်နာဖို့ပဲ။ ဘာပဲမြင်မြင်၊ ဘာပဲကြားကြား မလန့်ကြနဲ့၊ လျှောက်မပြေးကြနဲ့။ ဘာလုပ်လုပ် အရင်သတင်းပို့ရမယ်။ အဖွဲ့ထဲကနေ သဘောအတိုင်း ခွဲထွက်သွားရင် ဖြစ်လာမယ့်အကျိုးဆက်ကို ကိုယ်တိုင်ပဲ တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်"

ကျောင်းသားအားလုံးသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ လေးနက်တည်ကြည်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်သွားကြပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ကြသည်မှာ "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"

ကျန့်ဝေက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အခြားဆရာများကို ကြည့်ကာ "ပုံမှန်အတိုင်းပဲ နေရာယူပြီး ပြင်ဆင်ကြစို့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အခြားဆရာများကလည်း "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ပြန်လည်ထူးလိုက်ကြပြီးနောက် ဝိညာဉ်အနွယ်တော်များကို ခန္ဓာကိုယ်၌ ပေါင်းစပ်လိုက်ကြသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စူးမော့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြီးထွားလာပြီး ခေါင်းတွင် သမင်ချိုများ ပေါက်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အမွှေးအမျှင်များ ကြမ်းတမ်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝါ၊ ဝါ၊ ခရမ်း ဟူသော ဝိညာဉ်ကွင်းသုံးကွင်းသည် သူ၏ ပတ်လည်တွင် တရွေ့ရွေ့ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူက အဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးတွင် နေရာယူလိုက်သည်။ ဖီယိုနာဟု အမည်ရသော ဆရာမတစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင်မူ ဝိညာဉ်တောင်ဝှေးတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြီး ဝါရောင်ဝိညာဉ်ကွင်းနှစ်ကွင်း ရှိနေသည်။ သူမသည် ပံ့ပိုးမှုပေးသော ဝိညာဉ်သခင်မတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျောင်းသားများ၏ အလယ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ ကောက်အန်းဟု အမည်ရသော ဆရာတစ်ဦးမှာမူ သွားများ စူးရှလာပြီး ခြေသည်းလက်သည်းများ ရှည်လျားကာ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဝံပုလွေလူသားနှင့် တူသော်လည်း အမှန်တကယ်၌ သူ၏ ဝိညာဉ်အနွယ်မှာ ခွေးဖြစ်ကာ ဖြူတစ်ကွင်း၊ ဝါတစ်ကွင်း ဟူသော ဝိညာဉ်ကွင်းနှစ်ကွင်း ရှိသည်။ သူသည် လေထုထဲမှ အနံ့အသက်အချို့ကို ရှူရှိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော ဆရာလေးဦး၏ ဝိညာဉ်အနွယ်များမှာ ဓားမကြီး၊ အမြတ်တနိုးသုံးသော ဓားမြှောင်၊ ကျားသစ်နှင့် မျောက်ဝံတို့ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးတွင် ဖြူတစ်ကွင်း၊ ဝါတစ်ကွင်းစီ ရှိကြကာ ကျောင်းသားများ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် နေရာယူ၍ ကာကွယ်ထားကြသည်။ ကျန့်ဝေမူ သူ၏ ဝိညာဉ်အနွယ်ကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲ အဖွဲ့၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေသည့်ပုံပင်။

ထို့နောက် ကျန့်ဝေက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် "ထွက်ခွာကြစို့" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကျန့်ဝေ ဦးဆောင်သော နော့တန်အကယ်ဒမီအဖွဲ့သည် ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်အတွင်းသို့ စတင်လှည့်လည် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် တောအုပ်၏ အရှေ့ပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမရှိဘဲ အပြင်ဘက်ပတ်ပတ်လည်၌သာ လှည့်ပတ်သွားလာနေကြသည်။ ဝိညာဉ်ကွင်းမရှိသေးသော ဝိညာဉ်စစ်သည်ငယ်များသည် အားနည်းလွန်းသဖြင့် ဆရာများက အချိန်ပြည့် စောင့်ကြပ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တောအုပ်အနက်ပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက နှစ်ရာချီသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ချီသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် ဆုံတွေ့နိုင်ခြေ ရှိသည်။ ဆရာများသည် နှစ်ရာချီသက်တမ်းရှိ သားရဲများကို မကြောက်ရွံ့သလို နှစ်ထောင်ချီသက်တမ်းရှိ သားရဲများနှင့် တွေ့လျှင်ပင် အလွယ်တကူ ဆုတ်ခွာနိုင်သော်လည်း ဤကျောင်းသားငယ်များမှာမူ အသက်အန္တရာယ် ထိခိုက်နိုင်ခြေ များလှသည်။ နှစ်စဉ် ဘွဲ့ရကျောင်းသားအချို့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှု ရှိနိုင်သော်လည်း အများအပြား ထိခိုက်သေဆုံးမှုကိုမူ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ ယင်းက အကယ်ဒမီ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် အကယ်ဒမီတွင် ရေးမထားသော စည်းကမ်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ကျောင်းသားများက ငွေကြေးပိုမိုပေးဆောင်ထားခြင်း သို့မဟုတ် ကြီးမားသော နောက်ခံအင်အား ရှိမနေပါက ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့အား ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်၏ အပြင်ဘက်စွန်းနေရာများတွင်သာ သင့်တော်မည့် ဝိညာဉ်သားရဲကို ရွေးချယ်ပေးလေ့ရှိသည်။ တောအုပ်အပြင်ဘက်တွင် ရံဖန်ရံခါမျှသာ နှစ်ရာချီသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများကို တွေ့ရတတ်ပြီး အရေအတွက်နှင့် အရည်အသွေးပိုင်း၌ တောအုပ်အနက်ပိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။ ထိုသို့သော ဝိညာဉ်သားရဲနှင့် ဆုံတွေ့ခွင့်ရခြင်းက ကျောင်းသားအတွက် ကံကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး နှစ်ရာချီသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိနိုင်ခြင်းသည် မြို့တော်ဝန်၏ သားဖြစ်သူ ရှောင်ချန်ယွီပင်လျှင် မရရှိခဲ့ဖူးသော အခွင့်အရေးမျိုး ဖြစ်ပေသည်။