အခန်း (၉) ဒေါသအမှတ်များ ပြည့်သွားခြင်း အဆင့် ၁၀ ဝိညာဉ်သခင်အဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း

တောအုပ်အတွင်း၌ လေပြင်းတစ်ချက် ဝုန်းခနဲ တိုက်ခတ်သွားသည်။ ရာသီဥတုက ပူပြင်းခြောက်သွေ့နေပြီး သစ်ကိုင်း သစ်ရွက်များကြားမှ ဖြာကျလာသော နေရောင်ခြည်က ဓားရာ အမာရွတ်များစွာ ရှိသည့် အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ အကွက်လိုက် အရိပ်များ ကျရောက်နေစေသည်။ ထိုအရာက သူ၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်မှုများကို ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ပင်။ သူက မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး ဘယ်ဘက်ဒူးဆစ်ကလည်း နာကျင်နေတုန်း ဖြစ်သည်။ သူ၏အနောက်က ဇီးကွက် သိုင်းဝိညာဉ်အရိပ်သည် လေထဲက ဖယောင်းတိုင်မီးကဲ့သို့ တုန်ရီမှေးမှိန်နေတော့သည်။ ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်၏ တားဆီးခြင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခံလိုက်ရသည့်အပြင် လူပုံအလယ်တွင် စကားနာထိုးကာ လှောင်ပြောင်ခြင်းကိုပါ ခံလိုက်ရသဖြင့် ဤအမုန်းတရားများက သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပိတ်ဆို့နေပြီး သူ့ကို ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်စေတော့သည်။

"ငါ အရှုံးမပေးဘူး" အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေကြီးကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းပြင်းရိုက်ချလိုက်သည်။ သူ၏ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက လက်ဝါးပေါ်တွင် ဝါကျင်ကျင် အလင်းကွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်စုစည်းလာသည်။ ထိုအလင်းကွင်းက တုန်ရီလှုပ်ခတ်နေပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ကွဲအက်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပိုင်းအစလေးများ ဝန်းရံနေသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ် ပေါက်ကွဲစေပြီး ရန်သူနှင့်အတူ အသေခံရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"သတိထား... သူ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖောက်ခွဲတော့မယ်" ထန်ဆန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ သိပ်ပြီး စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်သည်။ သူ၏အင်္ကျီလက်ထဲရှိ ငွေပြာမြက်က ချက်ချင်း ကြီးထွားလာပြီး ယခင်ကထက် နှစ်ဆမျှ ပိုမိုတုတ်ခိုင်သော မြက်ရွက်များက ခိုင်မာသော ကြိုးများကဲ့သို့ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ ခြေလက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။ ယခုအကြိမ်တွင် ထန်ဆန်းက ညှာတာခြင်းမရှိဘဲ အလွန်တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်သဖြင့် ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရိုးချင်း ပွတ်တိုက်သံပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ကိုလွှတ်" အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက အသည်းအသန် ရုန်းကန်သော်လည်း လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲတော့မည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ငွေပြာမြက်၏ တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်မလာနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်သာ ပြန်လည်ရုန်းကန်နေသောကြောင့် နဖူးပေါ်တွင် အကြောများ ပြူးထွက်လာကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်တော့သည်။ "ဒီနေ့ ငါသေရင်တောင် ဒီကောင်စုတ်နှစ်ယောက်ကို ငါနဲ့အတူ သေတွင်းထဲ ဆွဲခေါ်သွားမယ်"

ထိုအချိန်တွင် အဝေးဆီမှ ကပျာကယာ လျှောက်လှမ်းလာသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဘိုးဂျက်သည် တုတ်ကောက်ကို အားပြုကာ ယိမ်းထိုးလျက် အနားသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက စိတ်မချနိုင်သဖြင့် အနောက်ကနေ တိတ်တဆိတ် လိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော တင်းမာလှသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အဘိုးဂျက်မှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားရသည်။ သူက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ ပုခုံးကို လှမ်းဆွဲကာ တုတ်ကောက်ဖြင့် သူ၏ကျောကို တင်းတင်းဖိထားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "စိတ်မလောပါနဲ့ ရပ်လိုက်စမ်း ဒီထက်ပိုပြီး လွန်လွန်ကျူးကျူး လုပ်ရင် ငါ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို တိုင်လိုက်မှာနော်"

'ဝိညာဉ်နန်းတော်' ဟူသော စကားလုံးက အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ရေအေးဖြင့် လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါသွားပြီး ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားတော့သည်။ သူက အောက်ခြေအဆင့် ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်နန်းတော်ကသာ သူ့ကို အရေးယူမည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်သခင်အဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်ရန် နေနေသာသာ မနက်ဖြန်အထိတောင် အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား မသေချာချေ။ သို့သော် လင်းဖန်း၏ သရော်ပြုံးကို မြင်လိုက်ရပြီး ယနေ့ ခံစားခဲ့ရသော အရှက်ကွဲမှုများကို ပြန်လည်တွေးမိသောအခါ ရင်ထဲ၌ နာကျည်းမှုကို မအောင့်နိုင်ပြန်ချေ။

လင်းဖန်းက သူ့အနားသို့ လျှောက်လာပြီး အပေါ်စီးကနေ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုခုံးပေါ်က ဝိညာဉ်ရိပ်လေးကလည်း ၎င်း၏ မိုက်ခရိုဖုန်းအသေးစားလေးကို ကိုင်ကာ အချိန်မရွေး စကားနာထိုးရန် အသင့်ပြင်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ လင်းဖန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် စိမ်းပြာရောင် စာသားလေးများ လင်းလက်လာသည်။ [လက်ရှိ ဒေါသအမှတ် ၉၀/၁၀၀ အဆင့်တက်ရန် ၁၀ မှတ် လိုအပ်သည်] စာသားများက အဆက်မပြတ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။ လင်းဖန်းက ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီးနောက် စကားနာထိုးသည့် စနစ်ကို စတင်လိုက်တော့သည်။

"ခင်ဗျားက အဆင့် ၁၅ ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်နေပြီးတော့ အသက်မပြည့်သေးတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကိုတောင် မနိုင်ဘူးလား။ အဲဒါကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖို့အထိ ကြံစည်ရဲသေးတယ်ပေါ့" သူက စကားကို တမင်တကာ ဖြတ်လိုက်ပြီး ငွေပြာမြက်ဖြင့် မုန့်ထုပ်သဖွယ် တင်းကျပ်စွာ အထုပ်ခံထားရသော အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အထက်အောက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ မထောက်မညှာ သရော်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက စက္ကူလိုပဲ အားနည်းလွန်းပါတယ်။ အကယ်၍ တကယ်ပဲ ဖောက်ခွဲလိုက်ရင်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေအောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။ ငါတို့ကိုပါ သေတွင်းထဲ ဆွဲခေါ်ချင်တယ် ဟုတ်လား ဒါက ဝိညာဉ်သခင်တွေအတွက် တကယ့်ကို အရှက်ခွဲတာပဲ။ ငါသာ ခင်ဗျားနေရာမှာဆိုရင် အခုလို လူပြက်တစ်ယောက်လို အရှက်မခွဲဘဲ ပုန်းနေဖို့ မြေကြီးထဲက အက်ကွဲကြောင်းပဲ လိုက်ရှာနေမိမှာ"

[ဒင်... ပစ်မှတ်က ဒေါသထွက်ပြီး အရှက်ရနေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အရပ်ရှည်ပိန်ပါးလူ၏ ဒေါသအမှတ် ၁၀ ထပ်မံ တိုးမြင့်လာသည်။ လက်ရှိ ဒေါသအမှတ် ၁၀၀/၁၀၀ ဒေါသအမှတ် အပြည့်အဝ ရရှိသွားပါပြီ]

လင်းဖန်း၏ စိတ်ထဲတွင်  ဝိညာဉ်ရိပ်လေး၏ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စိမ်းပြာရောင် ဖန်သားပြင်က ချက်ချင်းပင် ကြီးထွားလာပြီး လင်းဖန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရွှေရောင်စာသားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ [ဂုဏ်ယူပါသည် အရှင် ဒေါသကျင့်ကြံခြင်း စနစ်တွင် ပထမဆုံး အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ အဆင့်တိုးမြင့်မှု - အဆင့် ၁၀ ဝိညာဉ်သခင် ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို စတင်စုပ်ယူနိုင်ပါပြီ]

စာသားများ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းဖန်းသည် မိမိ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်း ချက်အောက်နေရာမှ နွေးထွေးသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ခြေလက်များနှင့် အရိုးအဆစ်များဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက သူ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး နွေဦးဦးတွင် အရည်ပျော်ကျလာသော စမ်းချောင်းလေးကဲ့သို့ ညင်သာသော်လည်း အင်အားပြည့်ဝလှပေသည်။ ထိုစွမ်းအင်က ယခင်က 'ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံးဝမရှိသော' သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ သူ၏ ပုခုံးပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ရိပ်လေးကလည်း တောက်ပသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ၎င်း၏ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ခန္ဓာကိုယ်လေးက ဖောင်းကားလာကာ လက်ထဲက မိုက်ခရိုဖုန်းလေးကလည်း သူ့ကို ဂုဏ်ပြုသည့်အလား အဆက်မပြတ် အသံပေးနေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်လား" လင်းဖန်းက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ခါကြည့်ရာ လက်ချောင်း ထိပ်ဖျားများဆီသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေသည်ကို သေသေချာချာ ခံစားလိုက်ရသည်။ လေပြင်းကြောင့် တောင့်တင်းနေသော သူ၏ လက်ချောင်းများက ယခုအခါ အများကြီး ပိုမိုသွက်လက်လာသည်။ သူက ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိ၏ လက်ဖဝါးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အရေပြားအောက်တွင် မထင်မရှား ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းတန်းလေးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်းက ပြင်းထန်လွန်းခြင်း မရှိသော်လည်း အစစ်အမှန် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံးဝမရှိသည့် အခြေအနေမှနေ၍ ယခုအခါ အဆင့် ၁၀ ဝိညာဉ်သခင်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန် နာရီဝက်ခန့်သာ အချိန်ပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘိုးဂျက်ကလည်း တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသည်ကို ခံစားမိသွားသည်။ သူက လင်းဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ "ဖန်းငယ်လေး... မင်း... မင်း အဆင့်တက်သွားတာလား။ မင်း တကယ်ပဲ အဆင့် ၁၀ ဝိညာဉ်သခင်အဖြစ် ရောက်သွားတာလား။ ဒါက တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ မင်းက မနက်ကတင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံးဝမရှိဘူးလို့ စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့တာကို အခု မွန်းလွဲပိုင်းမှာတင် ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ပါရမီရှင်တွေတောင် ဒီလောက်အထိ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်မျိုး မရှိကြဘူး"

ထန်ဆန်းကလည်း အဘိုးဂျက်ကဲ့သို့ပင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူက ငွေပြာမြက်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို လျှော့ချလိုက်သဖြင့် မြက်ရွက်များက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သို့သော် သူက အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတုန်း ဖြစ်ပြီး လင်းဖန်းကို ကြည့်သော အကြည့်ထဲတွင်မူ မေးခွန်းထုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ လင်းဖန်း၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံးဝမရှိသည့် အခြေအနေမှ ချက်ချင်း အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းက သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ် ဗဟုသုတနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အခြားသူများကို စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် စွမ်းအင်ကို ရရှိနိုင်သော လင်းဖန်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်က တကယ့်ကို ထူးခြားလွန်းလှပေသည်။

လင်းဖန်းက ထိုလူနှစ်ယောက်၏ ထိတ်လန့်မှုကို ဘာမှဂရုမစိုက်ဘဲ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ အနားသို့ လျှောက်သွားကာ လက်ချောင်းများကို တဖြောက်ဖြောက် မြည်အောင် လုပ်လိုက်ရင်း လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါများကို လှည့်ပတ်စေလိုက်သည်။ သူက အတော်လေး ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မြင်တယ်မလား။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံးဝမရှိတာကနေ အဆင့် ၁၀ ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်လာဖို့ နာရီဝက်ပဲ လိုတယ်။ ခင်ဗျားတို့လို အမှိုက်ကောင်တွေကတော့ ဆယ်နှစ်လောက် ကျင့်ကြံရင်တောင် လိုက်မီမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကို ဒီနေရာမှာ ဓားပြတိုက်ဖို့ ကြံစည်ရဲသေးတယ်ပေါ့"

အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကြောင့် နာကျင်ခံစားနေရသည့်အပြင် လင်းဖန်း၏ စကားလုံးများနှင့် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါတို့ကြောင့် မှင်တက်သွားရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းများ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားကာ အသိစိတ်လွတ်လျက် မြေကြီးပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ လဲကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားနေသော အရပ်ပုပု တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင် လူနှစ်ယောက်မှာလည်း အနောက်သို့ပင် ပြန်မကြည့်ရဲတော့ဘဲ တောအုပ်ထဲသို့ ကပျာကယာ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

လင်းဖန်းက နှုတ်ခမ်းတစ်ချက် တွန့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ဘာလဲ... စကားနာထိုးတာလေးတောင် မခံနိုင်ဘူးလား" သူ၏ ပုခုံးပေါ်က ဝိညာဉ်ရိပ်လေးကလည်း ဒေါသအမှတ်များ ပိုမိုမရရှိတော့သဖြင့် နှမြောတသစွာဖြင့် ၎င်း၏ မိုက်ခရိုဖုန်းအသေးစားလေးကို လှုပ်ခါနေတော့သည်။

"ဖန်းငယ်လေး... မင်း တကယ်ပဲ အဆင့်တက်သွားတာလား" အဘိုးဂျက်က နောက်ဆုံးတွင် အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာပြီး လင်းဖန်း၏ လက်ကို လှမ်းဆွဲကာ ကြမ်းတမ်းသော လက်ဖဝါးဖြင့် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးများကို သေသေချာချာ ခံစားမိသွားသောအခါ သူက အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ကျလုမတတ် ဖြစ်ရသည်။ "ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ။ တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်ကျေးရွာကနေ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ"

အဘိုးဂျက်၏ ဝမ်းသာအားရ တုန်ခါနေမှုက လင်းဖန်းကို အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားစေသဖြင့် လင်းဖန်းက အဘိုး၏လက်ကို အသာအယာ ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုး... ကျွန်တော် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး အခုလေးတင် အဆင့်တက်သွားတာပါ စိတ်မပူပါနဲ့"

ထိုအချိန်တွင် ထန်ဆန်းက အနားသို့ လျှောက်လာပြီး လင်းဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါကို စူးစမ်းကြည့်ကာ ပိုမို၍ စူးစမ်းလိုစိတ် ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း အဆင့်တက်သွားတာလား။ မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က... အခြားသူတွေရဲ့ ဒေါသစွမ်းအင်ကို အခြေခံပြီးတော့ အဆင့်တက်နိုင်တာလား" ဤအရာက သူ၏ နားလည်မှုနယ်ပယ်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ ဝိညာဉ်သခင်များသည် ကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူရန်အတွက် အမြဲတမ်း တရားထိုင်ခြင်းအပေါ်၌သာ အားကိုးခဲ့ကြရသည်။ အခြားသူများကို စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အဆင့်တက်နိုင်သည်ဟူသော အကြောင်းကို သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးချေ။

"ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ငါက ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ" လင်းဖန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှဖုံးကွယ်ရန် မကြံစည်တော့ချေ။ ထန်ဆန်းသည် သူ ရင်းနှီးအောင် ပြုလုပ်ရမည့် 'စီနီယာအစ်ကိုကြီး' ဖြစ်သဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို ထုတ်ပြခြင်းက ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေမည် ဖြစ်သည်။ သူက စကားကို တမင်တကာ ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ကာ ထန်ဆန်း၏ ညာဘက်လက်ဆီသို့ အကြည့်က ကျရောက်သွားပြီး မေးခွန်းထုတ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအမှိုက်ကောင်တွေကြောင့် ငါတို့ ဒေါသအမှတ်တွေ အပြည့်အဝ ရရှိသွားခဲ့ပြီ ထန်ဆန်း။ မင်းရဲ့ ငွေပြာမြက်အနောက်မှာ ဝှက်ထားတဲ့ အဲဒီတူက လူတွေကို ရိုက်ဖို့အတွက်လား ဒါမှမဟုတ် အလှပြဖို့သက်သက်ပဲလား"

ထန်ဆန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားတော့သည်။

သူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များက ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် အနောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။ ညာဘက်လက်ကို လက်သီးအဖြစ် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းတံပိုးများကြောင့် အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော ဟောက်ထျန်းတူ၏ အရိပ်အယောင်က ပေါ်ထွက်လာလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူက လင်းဖန်းကို ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် သတိကြီးစွာ ထားခြင်းတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ ဟောက်ထျန်းတူက သူ၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ပြီး အဘိုးဂျက်ပင်လျှင် မသိရှိချေ။ ထိုအရာကို လင်းဖန်းက မည်သို့ သိရှိသွားရသနည်း။

ထန်ဆန်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းဖန်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်မိသည်။ သူ တကယ်ပဲ မှန်းဆမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာသို့ မကူးပြောင်းမီက မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင် ထန်ဆန်း၌ သိုင်းဝိညာဉ်နှစ်ခု ရှိကြောင်း သူ သိရှိခဲ့သည်။ ငွေပြာမြက်က ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော စွမ်းအားက ဟောက်ထျန်းတူ ဖြစ်ပေသည်။ စောစောက ထန်ဆန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်တွင် သူ၏ ညာဘက်လက်ထဲ၌ ငွေပြာမြက်နှင့် မတူဘဲ ပြင်းထန်ပြီး အုပ်စိုးလိုသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို လင်းဖန်း သေသေချာချာ ခံစားမိခဲ့သည်။ ဟောက်ထျန်းတူမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကမျှ ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါမျိုးကို မထုတ်လွှတ်နိုင်ချေ။

အဘိုးဂျက်ကမူ သူတို့နှစ်ဦးကြားက မထင်မရှား တင်းမာမှုများကို သတိမပြုမိချေ။ သူက လင်းဖန်း၏ အဆင့်တက်မှုအတွက် ဝမ်းသာနေတုန်း ဖြစ်သဖြင့် ထန်ဆန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆန်းငယ်လေး... ဖန်းငယ်လေးလည်း ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက် နော့တင်းအကယ်ဒမီကို ရောက်ရင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စောင့်ရှောက်ဖို့ အဆင်ပြေသွားပြီပေါ့။ အကယ်ဒမီမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီကြပါ ဘယ်သူ့ကိုမှ အနိုင်ကျင့်မခံစေနဲ့"

ထန်ဆန်းက အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း လင်းဖန်းထံမှ အကြည့်ကိုမူ မလွှဲသေးချေ။ သူနှင့် နာရီဝက်ခန့်သာ သိကျွမ်းရသေးသော ဤလူငယ်က မိမိ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သို့ သိရှိနေရသနည်း ဟူသည်ကို သူ စဉ်းစား၍မရနိုင် ဖြစ်နေသည်။ တိုက်ဆိုင်မှုလား။ သို့မဟုတ် လင်းဖန်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်က အခြားသူများ၏ ဝှက်ထားသော သိုင်းဝိညာဉ်များကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေ၍လား။

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ လင်းဖန်းက ထန်ဆန်း၏ သံသယများကို လျှော့ချရန်အတွက် အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ "အဘိုး... ကျွန်တော်တို့ မြန်မြန်သွားရအောင် မဟုတ်ရင် နော့တင်းအကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းအပ်နှံမှုကို မီမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလူကတော့ ဒီမှာပဲ လဲနေပါစေ သူ သတိရလာရင် သူ့ဘာသာသူ ထွက်သွားလိမ့်မယ်"

အဘိုးဂျက်က အရေးကြီးသော ကိစ္စကို သတိရသွားပြီး ကပျာကယာ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ... ခရီးသွားဖို့က အရေးကြီးတာပေါ့။ ဖန်းငယ်နဲ့ ဆန်းငယ်... လမ်းမှာ ဂရုစိုက်ကြပါဦး။ အဘိုးကတော့ လိုက်မပို့တော့ဘူးနော်" သူက မှာတမ်းအချို့ကို ထပ်မံ ပြောကြားပြီးနောက် ထိုလူငယ်နှစ်ဦး လှည့်ထွက်သွားသည်ကို နှမြောတသစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

နေရောင်ခြည်က သစ်ပင်များကြားမှ ဖြာကျလာပြီး ထိုလူငယ်နှစ်ဦး၏ အရိပ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်စေသည်။ ထန်ဆန်းက ရှေ့ကနေ လျှောက်လှမ်းနေပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများက ယခင်ကထက် ပိုမိုနှေးကွေးနေကာ လင်းဖန်း၏ စကားလုံးများကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ လင်းဖန်းကမူ အနောက်ကနေ လိုက်ပါလာပြီး ပုခုံးပေါ်က ဝိညာဉ်ရိပ်လေးက လှုပ်ခါနေကာ စိမ်းပြာရောင် ဖန်သားပြင်လေးက ထပ်မံ လင်းလက်လာပြန်သည်။ [အရှင်က တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှပါသည် အဆင့် ၁၀ ဝိညာဉ်သခင်အဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ဝိညာဉ်ကွင်း စုပ်ယူခွင့်ကို ရရှိသွားပါပြီ။ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်သို့ မြန်မြန်သွားပါ]

လင်းဖန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ နော့တင်းအကယ်ဒမီတွင် ထောင်လွှားသော ဝိညာဉ်သခင်များစွာ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသဖြင့် ဒေါသအမှတ်များ ရရှိရန်အတွက် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုချေ။ အကယ်ဒမီတွင် အခြေကျသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်သို့ သွားရောက်ကာ သင့်တော်သော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေပြီး ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များကို ရရှိသွားပါက အခြားသူများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ပိုမို၍ ယုံကြည်မှု ရှိလာလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျမှ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံးဝမရှိဟုဆိုကာ မိမိကို မည်သူက လှောင်ပြောင်ရဲဦးမည်နည်း ဟု ကြည့်ရသေးတာပေါ့။

ထန်ဆန်းက ရှေ့ကနေ လျှောက်လှမ်းနေစဉ် လင်းဖန်း၏ စကားလုံးများက သူ၏ခေါင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေတုန်း ဖြစ်သည်။ သူက ဘေးနားက လင်းဖန်းကို တိတ်တဆိတ် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်တော့သည်။ ဤလင်းဖန်းဟု ခေါ်သော ကောင်လေးက တကယ့်ကို ရိုးရှင်းသောသူ မဟုတ်ချေ။ နောင်အနာဂတ်တွင် သူနှင့် အနည်းငယ် ခပ်ခွာခွာ နေရမည် ဖြစ်ပြီး ဟောက်ထျန်းတူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း အပြင်သို့ မပေါက်ကြားစေရန် ဂရုစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ကိုယ်စီ အတွေးများဖြင့် နစ်မြောနေကြပြီး လေပြင်းက သစ်ပင်သစ်ရွက်များကို တဖြူးဖြူး တိုက်ခတ်နေသည်။ ထိုအသံက သူတို့၏ နော့တင်းအကယ်ဒမီသို့ သွားရမည့် ခရီးစဉ်သည် အလှည့်အပြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်နိမိတ်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။