အခန်း (၇) ဝိညာဉ်ကွင်းကို လုယူရန် ကြံစည်သော လူမိုက်ကလေးများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းနှင့် ချက်ချင်း စကားနာထိုးခြင်း

တောအုပ်အတွင်း တိုက်ခတ်နေသော လေညင်းက ရုတ်တရက်ပင် ငြိမ်သက်သွားပြီး ယိမ်းထိုးနေသော သစ်ကိုင်းများမှာလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ သစ်ပင်ရိပ်များအောက်တွင် ထိုလူသုံးယောက်၏ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့၏။ သစ်ရွက်လှပ်လှပ်ကြားမှ ဖြာကျလာသော နေရောင်ခြည်က မြေပြင်ပေါ်တွင် အကွက်လိုက် အပြောက်လိုက် အရိပ်များ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဓားဒဏ်ရာ အမာရွတ်ကြီး ရှိသည့် အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တည့်တည့်ကျရောက်နေသည်။ မျက်တောင်ထောင့်မှ မေးစေ့အထိ ဆွဲဖြတ်ထားသော အမာရွတ်ကြီးက အလင်းနှင့် အရိပ်အောက်တွင် တွန့်လိမ်နေသော မြွေဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် ကြည့်ရသူကို ချက်ချင်းပင် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်သွားစေသည်။

အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ခြေထောက်အောက်ရှိ သစ်ကိုင်းခြောက် ကျိုးသံက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ သူက လင်းဖန်းနှင့် ထန်ဆန်းတို့ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီး သူတို့၏ စုတ်ပြဲနေသော အိတ်များထံတွင် အကြည့်က ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တံတွေးတစ်ချက် ထွေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေးက ဘယ်ကနေ ပေါ်လာတာလဲ။ အိတ်တစ်လုံးလွယ်ပြီး နော့တင်းအကယ်ဒမီကို သွားမလို့ ဟုတ်လား။ ငါ့အထင်တော့ မင်းက ဝိညာဉ်သားရဲတွေဆီ ဝိညာဉ်ကွင်း သွားပို့မလို့ ဖြစ်မှာပါ"

သူ့အနောက်က အရပ်ပုပု တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင် လူနှစ်ယောက်ကလည်း ချက်ချင်းပင် တဟားဟား ရယ်မောကြပြီး လက်ထဲက သစ်သားတုတ်များကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်ရာ ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"အစ်ကိုကြီး ပြောတာ မှန်လိုက်တာ။ ဒီကောင်စုတ်လေးနှစ်ယောက်က ဝိညာဉ်သားရဲ အမဲလိုက်တောအုပ်ရဲ့ အစွန်အဖျားကိုတောင် ရောက်ဖူးရဲ့လားမသိဘူး ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောရဲသေးတယ်။ မင်းတို့ အသက်ရှင်ချင်သေးရင် ပိုက်ဆံနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အခုချက်ချင်း ပေးခဲ့စမ်း မဟုတ်ရင် မင်းတို့ ခြေထောက်တွေကို ရိုက်ချိုးပစ်မယ်"

ထန်ဆန်းက သတိမမူမိစေရန် လက်ချောင်းများကို အသာအယာ ဆုပ်လိုက်ရာ ငွေပြာမြက် အခက်အသစ်အချို့က သူ၏အင်္ကျီလက်ထဲမှ အသံမထွက်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီးတစ်လျှောက် ထိုလူသုံးယောက်၏ ခြေဖဝါးအောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်တန်းသွားသည်။ သူ၏ အကြည့်များက ရေခဲရေထဲတွင် စိမ်ထားသကဲ့သို့ အေးစက်လှသော်လည်း ချက်ချင်း လက်ဦးမှုမယူသေးချေ။ ထိုလူများသည် အလွန်အမင်း မောက်မာနေကြသော်လည်း သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တုန်ခါမှုက သိသိသာသာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။ ဒါက သူတို့သည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်သခင်များသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် စိတ်လောတကြီး လှုပ်ရှားပါက ထိရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

လင်းဖန်းက ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် လက်မဝက်ခန့် ထပ်တိုးလိုက်သည်။ သူ၏ပုခုံးပေါ်ရှိ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ဝိညာဉ်ရိပ်လေးက မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ မိုက်ခရိုဖုန်းအသေးစားလေးမှ တီခနဲ အသံထွက်ပေါ်လာရာ ၎င်း၏ အရှင်သခင်ကို အားပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူက အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ လေသံတွင်မူ နှိမ့်ချစော်ကားမှုများ ပြည့်နှက်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက 'ဝိညာဉ်ကွင်း သွားပို့တယ်' ဆိုတဲ့ စကားကို ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့"

၎င်းက ပြင်းထန်သော မေးခွန်းထုတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ထိုလူသုံးယောက်၏ ရယ်သံများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ရှိသော အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက ကြောင်အမ်းသွားပြီး မျက်မှောင်ကုပ်ကာ မေးသည်။ "မင်းက ဘာကောင်လဲ ကောင်လေး"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ" လင်းဖန်းက ရုတ်တရက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ နောက်ထပ်တစ်လှမ်း တက်လိုက်ကာ အသံကို ဟိန်းထွက်အောင် မြှင့်လိုက်ရာ တောအုပ်ထဲရှိ ငှက်များပင် လန့်ပျံကုန်ကြသည်။ "ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၁၅ ပဲရှိပြီး ဝိညာဉ်သားရဲ အမဲလိုက်တောအုပ်ရဲ့ အစွန်အဖျားက ဆယ်နှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကိုတောင် နိုင်ပါ့မလား မသေချာတဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော်က ငါတို့ကို ဒီမှာ လာပြီး ဓားပြတိုက်နေတယ် ဟုတ်လား။ ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာအရေခွံက တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးရဲ့ အခွံထက်တောင် ပိုပြီး ထူသေးတယ်"

သူက ရမ်းသန်းပြောနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ သူ၏  ဝိညာဉ်ရိပ်လေးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မရေမရာ ခံစားနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော မထင်မရှား ဝိညာဉ်စွမ်းအား တုန်ခါမှုက သူ့အတွက် ထင်ရှားလှပေသည်။ ထိုလူသည် အလွန်ဆုံးရှိလှ အဆင့် ၁၅ ခန့်သာ ရှိဦးမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဆရာကြီး အဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးချေ။

"မင်း... ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ" အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားပြီး ပါးပေါ်ရှိ အမာရွတ်ကြီးက တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားသည်။ သူက ခါးရှိ ဓားမြှောင်တိုကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သဖြင့် လက်ဆစ်များပင် ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ "ငါက အဆင့် ၁၅ ဝိညာဉ်သခင်ကွ။ ဆယ်နှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို နှိမ်နင်းဖို့က ငါ့အတွက် လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးရသလောက် လွယ်တယ်။ မင်းလို နို့ညှော်မစင်သေးတဲ့ ကောင်စုတ်လေးက ဘာသိလို့လဲ"

[ဒင်... ပစ်မှတ်က ပြင်းထန်သော ဒေါသကို ပြသနေသည်။ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ။ ဒေါသအမှတ် ၂၀။ လက်ရှိ ဒေါသအမှတ် ၃၀/၁၀၀]

လင်းဖန်း၏ စိတ်ထဲတွင်  ဝိညာဉ်ရိပ်လေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် အပြာရောင် စာသားလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းက အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ ရှေ့တွင် မိုက်ခရိုဖုန်းကို မြှောက်ကာ အရှင်သခင်၏ စကားလုံးများက ရန်သူ၏ အနာပေါ်ကို တည့်တည့်ကျရောက်သွားကြောင်း ချီးကျူးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထို့နောက်  ဝိညာဉ်ရိပ်လေးက ဒေါသအမှတ် ၁၀၀ ပြည့်လျှင် အဆင့်တက်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလာသည်။ ယခုအခါ သူသည် အဆင့် ၁ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ဖြစ်လာရန် နောက်ထပ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

လင်းဖန်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။ ဤဒေါသအမှတ်များက အိမ်ရှေ့အထိ အလိုလို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလူ၏ စိတ်ဓာတ်က သိပ်ကို အားနည်းလှပေသည်။ စကားအနည်းငယ် ပြန်ပြောရုံမျှဖြင့် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေချေပြီ။ လင်းဖန်းက စကားရပ်မသွားသည့်အပြင် ပိုမိုလှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကစားပွဲတစ်ခုလိုပဲလား။ ခင်ဗျားက ဆယ်နှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ မောင်းထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတဲ့ပုံပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဝိညာဉ်သားရဲ အမဲလိုက်တောအုပ်ရဲ့ အစွန်အဖျားမှာ သံချေးတက်နေတဲ့ ဓားမြှောင်တိုတစ်လက် ကျန်ခဲ့တာ ခင်ဗျားမဟုတ်ဘူးလား"

ထိုသို့ ကျပန်းပြောလိုက်သော စကားလုံးက အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ အနာပေါ်ကို ကွက်တိကျသွားတော့သည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ ကံစမ်းရန် ဝိညာဉ်သားရဲ အမဲလိုက်တောအုပ်သို့ သွားခဲ့စဉ် ဆယ်နှစ်သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်ကြောင်ရိုင်းတစ်ကောင်၏ ကုတ်ခြစ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူက ပျာပျာသလဲ ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး အသစ်ဝယ်ထားသော ဓားမြှောင်တိုကိုပင် ချန်ထားခဲ့မိသည်။ ဤအရှက်ရစရာ ကိစ္စကို သူ မည်သူ့ကိုမျှ မပြောခဲ့ဖူးချေ။

"မင်း... မင်း ဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ" အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ အသံက တုန်ရီနေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်သွားကာ သရဲသရဲတစ္ဆေနှင့် တိုးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ခန့်မှန်းကြည့်ရုံတင်ပါ" လင်းဖန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်ရာ သူ၏လေသံက ယနေ့ ထမင်းဘာဟင်းနဲ့ စားခဲ့လဲဟု ပြောနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်လှသည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ရတာ ဆယ်နှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကိုပဲ ခံရမယ့်ပုံမျိုးဗျ။ အကယ်၍ ခင်ဗျားမှာ တကယ့် အရည်အချင်းရှိရင် ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးကို သွားပြီး နှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို သွားလုပါလား။ ဒီမှာ ကလေးနှစ်ယောက်ကို လာပြီး အနိုင်ကျင့်နေတာက ဘာသတ္တိလဲ"

"သေချင်နေတာပဲ"

လက်ဝဲဘက်ရှိ အရပ်ပုပု တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင် လူက နောက်ဆုံးတွင် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူက ထူထဲသော သစ်သားတုတ်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားပြီး လည်ပင်းကြောများ ထောင်လျက် အော်ဟစ်တော့သည်။ "မင်းလို ပါးစပ်သရမ်းတဲ့ကောင်။ ငါတို့ အစ်ကိုကြီးကို ဒီလို စကားမျိုး ပြောရဲတယ်ပေါ့လေ။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ငါ ရိုက်မချိုးပစ်ရင် ငါ့နာမည် ဝမ် မဟုတ်ဘူး"

သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ နှစ်လှမ်းတက်လာပြီး လက်ထဲက သစ်သားတုတ်ကို လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းကာ လင်းဖန်း၏ ခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုပုံစံက အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တုန်ခါမှုက လျှော်ကြိုးအရှုပ်ထုပ်ကဲ့သို့ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စနစ်တကျ အသုံးချရမည့် အခြေခံအကျဆုံး နည်းလမ်းကိုပင် နားမလည်သေးချေ။

[ဒင်... ပစ်မှတ်က ဒေါသထွက်နေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အရပ်ပုတုတ်တုတ်လူ (က)။ ဒေါသအမှတ် ၁၀။ လက်ရှိ ဒေါသအမှတ် ၄၀/၁၀၀]

စာသားလေးက ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။  ဝိညာဉ်ရိပ်လေးက လင်းဖန်း၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်ရင်း တီခနဲ အသံပေးပြန်သည်။

[ဒေါသအမှတ်တွေ ရဖို့ နောက်ထပ်တစ်ချက်။ အရှင်... ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါဦး နောက်ထပ် စကားနာအနည်းငယ်လောက် ထပ်ပြောလိုက်ရင် ပန်းတိုင်ရဲ့ တစ်ဝက်ကို ရောက်တော့မယ်]

လင်းဖန်းက ဘေးသို့ အသာအယာ ရှောင်လိုက်ရာ သစ်သားတုတ်က ဘေးနားရှိ သစ်ပင်ပင်စည်ကို ဝုန်းခနဲ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားပြီး သစ်သားစကလေးများ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ သူက ထိုအရပ်ပုတုတ်တုတ်လူ၏ ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားမှာ ဒီလောက် အရည်အချင်းပဲ ရှိတာလား။ သစ်ပင်ပင်စည်ကိုတောင် အောင်အောင်မြင်မြင် မရိုက်ခွဲနိုင်ဘဲနဲ့ ငါ့ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးမယ် ဟုတ်လား။ ခင်ဗျား အိမ်ပြန်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူကို ထင်းကူခုတ်ပေးတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ် အနည်းဆုံးတော့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ပိုက်ဆံရတာပေါ့"

"အား... ငါ မင်းကို သတ်မယ်" အရပ်ပုတုတ်တုတ်လူ၏ မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် နီမြန်းသွားပြီး ထပ်မံ ပြေးဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက လက်လှမ်းကာ သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။

အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက လင်းဖန်းကို ရက်စက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ဤကောင်လေးကို အတော်လေး အရိုးမာပြီး ပါးစပ်သရမ်းသော ကောင်တစ်ကောင်ဟု သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤကောင်ကို အရင်ဆုံး မရှင်းပစ်နိုင်ပါက ယနေ့ ပိုက်ဆံရလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် ဤကောင်က သူတို့၏ အားနည်းချက်များကို ထိုးထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသဖြင့် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရပေမည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေးနဲ့ အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့တော့" ထိုလူက အံကြိတ်ကာ ပြောရင်း ခါးရှိ ဓားမြှောင်တိုကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားသွားက သံချေးတက်ပြီး ပဲ့ကြွေနေသော်လည်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ လေခွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ပါးစပ်သရမ်းတဲ့ကောင်... ငါ မင်းကို အရင်ဆုံး ဓားနဲ့မွှန်းပစ်မယ် မင်း ဆက်ပြီး မောက်မာနိုင်ဦးမလား ကြည့်ရတာပေါ့"

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး ဓားမြှောင်တိုက လင်းဖန်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာတော့သည်။ ဓားခုတ်ချက် အရှိန်က မမြန်သော်လည်း ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်အတွက်မူ အတော်လေး အန္တရာယ်များလှသည်။

ထန်ဆန်းက "သတိထား" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အလိုလို သိစိတ်ဖြင့် လင်းဖန်း၏ အရှေ့သို့ ပြေးဝင်ကာ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏အင်္ကျီလက်ထဲရှိ ငွေပြာမြက်က လျင်မြန်စွာ ဆန့်ထွက်လာသည်။ စိမ်းဖျော့ဖျော့ မြက်ရွက်များက သွက်လက်သော မြွေငယ်လေးများကဲ့သို့ ထိုလူ၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူသာ နောက်ထပ် တစ်လှမ်းတိုးလာပါက ငွေပြာမြက်က သူ၏ ခြေလက်များကို ချက်ချင်း တားဆီးရစ်ပတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ထန်ဆန်းက မိမိကို အရှေ့ကနေ ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် ထန်ဆန်း၏ အဝတ်ကြမ်းများထံမှ ရရှိသော မြက်ရနံ့နှင့် သစ်သားရနံ့ကြောင့် လင်းဖန်း၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားရသည်။ သူက ထန်ဆန်း၏ အနောက်ဘက်ကို အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး မိမိတွင် ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထန်ဆန်း၏ လက်မောင်းအောက်မှတစ်ဆင့် ခေါင်းပြူကာ ပြေးဝင်လာသော အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "ထန်ဆန်း... လောပြီး တိုက်ခိုက်မှု မလုပ်နဲ့ဦး"

ထန်ဆန်း ကြောင်အမ်းသွားပြီး အနောက်သို့ လှည့်ကာ သူ့ကို ဇဝေဇဝါ ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းဖန်း၏ အကြည့်က အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ထံတွင် ရပ်တန့်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ပုခုံးပေါ်ရှိ  ဝိညာဉ်ရိပ်လေးထံမှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး သူနှင့် ထန်ဆန်း၏ ကြားထဲတွင် အပြာရောင် ဖန်သားပြင်အလင်းတန်းတစ်ခု အလိုလို ပေါ်ထွက်လာကာ အောက်ပါစာသားများကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။

[ပစ်မှတ် - အရပ်ရှည်ပိန်ပါးလူ အဆင့် ၁၅ ဝိညာဉ်သခင်။ အားနည်းချက် - ဘယ်ဘက်ဒူးဆစ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ချိတ်ဆက်မှု ကြန့်ကြာချိန် ၀.၃ စက္ကန့်။ ထိုနေရာကို တိုက်ခိုက်ပါ]

ဤစာသားကို သူတို့နှစ်ဦးသာ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းဖန်းက ထန်ဆန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော်လည်း ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်က အားနည်းချက်ပဲ။ သူ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အချိန်တိုင်း သူ့ရဲ့ ဒူးဆစ်က ခဏတာ တောင့်တင်းသွားတတ်တယ်။ မင်းရဲ့ ငွေပြာမြက်ကို သုံးပြီး အဲဒီနေရာကို ရစ်ပတ်လိုက် ဒါဆိုရင် သေချာပေါက် ထိမှန်လိမ့်မယ်"

ထန်ဆန်းက အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူသည် လျှောက်လှမ်းလာစဉ် ဘယ်ဘက်ခြေထောက်က အနည်းငယ် အားနည်းနေသည်ကို သူ သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း ဂရုမစိုက်ခဲ့မိချေ။ ယခုအခါ လင်းဖန်းက သတိပေးလိုက်သဖြင့် ထိုလူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ထပ်မံကြည့်ရှုရာ ထိုလူ ဓားဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အချိန်တိုင်း သူ၏ဘယ်ဘက်ဒူးက မသိစိတ်ဖြင့် တုန်ခါသွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက တကယ့်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား ချိတ်ဆက်မှု အားနည်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက ပိုမိုဒေါသထွက်သွားပြီး ပြောသည်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက်က ရူးနေတာလား"

သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲက ဓားမြှောင်တိုကို ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားလေညင်းက လင်းဖန်း၏ ဆံပင်များကိုပင် လွင့်ပျံသွားစေသည်။ လင်းဖန်းကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ထိုလူကို သွားဖြူဖြူလေးများ ပေါ်အောင် လှောင်ပြုံးပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့ဦးဗျာ ကျွန်တော် စကားမဆုံးသေးဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ ဓားက သံချေးတက်နေရုံတင်မကဘဲ တုံးလည်း တုံးနေသေးတယ်။ အဲဒီဓားနဲ့ ခုတ်ရင် အရေပြားကိုတောင် ပြတ်ပါ့မလား မသိဘူး။ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ဓားသွေးကျောက်တစ်တုံးလောက် ငှားရမလား"

[ဒင်... ပစ်မှတ်က သောင်းကျန်းသော ဒေါသအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါးလူ။ ဒေါသအမှတ် ၁၅။ လက်ရှိ ဒေါသအမှတ် ၅၅/၁၀၀]

 ဝိညာဉ်ရိပ်လေး၏ စာသားများ ထပ်မံပေါ်လာရာ လင်းဖန်း မနေနိုင်ဘဲ ဝမ်းမြောက်သွားရသည်။ စကားအနည်းငယ် ပြောရုံမျှဖြင့် ဒေါသအမှတ် ၅၅ မှတ်အထိ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် ယနေ့ ဒေါသအမှတ် ၁၀၀ ကျော်လွန်သွားပြီး အဆင့် ၁ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော်အဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူ၏ မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် နီမြန်းသွားပြီး ဓားမြှောင်တိုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ထန်ဆန်း၏ အနောက်ဘက်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လိုက်သည်။ ထန်ဆန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ငွေပြာမြက်ကို ချက်ချင်းပင် ကျုံ့လိုက်ကာ သူ၏အကြည့်ကို ထိုလူ၏ ဘယ်ဘက်ဒူးဆစ်ထံတွင်သာ စိုက်ကြည့်ထားတော့သည်။ သူက ထို ၀.၃ စက္ကန့် အခွင့်အရေး ပေါ်ပေါက်လာမည့်အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်းက ထန်ဆန်း၏ အနောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပုခုံးပေါ်ရှိ  ဝိညာဉ်ရိပ်လေးကို အသင့်ပြင်ထားပြီး ၎င်း၏ မိုက်ခရိုဖုန်းအသေးစားလေးကို ထိုလူထံသို့ ဦးတည်ထားလျက် ထိုလူ အမှားအယွင်းလုပ်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ထိုအခါမှသာ ချက်ချင်းပင် 'ထပ်ဆင့်တိုက်ခိုက်မှု' ပြုလုပ်ပြီး သူ၏ဒေါသအမှတ်များကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တောအုပ်အတွင်းရှိ လေထုက ထပ်မံ၍ တင်းမာပူပြင်းလာတော့သည်။ သစ်ကိုင်းများကြားမှ ဖြာကျလာသော နေရောင်ခြည်က ဓားသွားပေါ်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ဤတောအုပ်ကလေးအတွင်း ကလေးငယ်များနှင့် လူမိုက်အုပ်စုတို့အကြား တိုက်ပွဲတစ်ခုက ဖြစ်ပွားလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသာမန်ဟု ထင်ရသော ပဋိပက္ခသည် အမှန်တကယ်တွင်မူ လင်းဖန်းအတွက် 'လူများကို စကားနာထိုးခြင်း' နည်းလမ်းဖြင့် ကလဲ့စားချေမည့် လမ်းစဉ်၏ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မရိပ်မိကြချေ။