အခန်း (၄၁) ဆိုတိုမြို့သို့ ခရီးစဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ခန်းမမှ သူလျှိုများကို ရင်ဆိုင်ခြင်း

ရှီလိုင်ခဲအကယ်ဒမီ၏ ဟောင်းနွမ်းနေသော နံရံများပေါ်သို့ နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည် စတင်ကျရောက်သည်နှင့် အမှတ် (၇) ကျောင်းသားအဆောင်၏ သစ်သားတံခါးမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ဟသွားသည်။ ရှောင်ဝူသည် တောရိုင်းအသီးများပါသော အိတ်တစ်လုံးကို ကိုင်ကာ အဆောင်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူမ၏ ပန်းရောင် ဆံပင်ကျစ်ဆံမြီးများကို ဝှေ့ယမ်းရင်း "အမြန်ပြင်ကြတော့ မနက်စာစားပြီးတာနဲ့ ဆိုတိုမြို့ကို သွားကြမယ်လို့ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖလန်ဒါ ပြောတယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် တက်ကြွသော လှုပ်ရှားမှုများ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထန်ဆန်းက ကုတင်စွန်းတွင် ထိုင်နေသောသူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် "အပြာရောင် မြက်နွယ်" စိုက်ပျိုးသည့် ကွန်တိန်နာကို ဝိညာဉ်ကိရိယာထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထည့်နေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက ကိရိယာ၏ သစ်သားအသွင်အပြင်ပေါ်တွင် ပွတ်သပ်နေပြီး တန်ဖိုးကြီး ရတနာတစ်ခုကို ပြုစုနေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာသည်။ အော်စကာကမူ အခန်းထောင့်တွင် ကွေးကွေးလေးထိုင်ကာ ဝက်အူချောင်းများကို ဆီစိမ်ထားသည့် စက္ကူအိတ်ထဲသို့ တစ်ခုချင်းစီ ထည့်နေပြီး "ကြာရှည် တိုက်ပွဲဝင်ရရင် လိုအပ်မှာမို့ အများကြီး ပြင်ထားမှ ဖြစ်မယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောနေသည်။ နင်ရုန်ရုန်ကမူ သူမ၏ စကတ်အောက်နားတွင် ချုပ်လုပ်ထားသော "ရတနာခုနစ်ပါးနှင့်ဂိုဏ်း" တံဆိပ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။ သူမ၏ ခရီးဆောင်အိတ်ဟောင်းက အဝတ်အစားကို ထိခိုက်မှာ စိုးရိမ်သဖြင့် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် မကျေမနပ်ဖြစ်စွာဖြင့် စကတ်ကို ခေါက်၍ အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ မာဟုန်းကျွင်းကမူ မနေ့ညက ကျန်ခဲ့သော မုန့်ညိုအကြွင်းအကျန်များကို ရှာဖွေရင်း "ခရီးသွားရင်း ဗိုက်ဆာလို့ မဖြစ်ဘူး" ဟု ရေရွတ်နေသည်။

လင်းဖန်းက တံခါးဘောင်ကို မှီရပ်ရင်း သူ၏ ရှေ့မှ ရှုပ်ပွနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ အရုပ်ခွေးကလေးက အပြာရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး စခရင်ပေါ်တွင် "ခရီးသွားရန် အငွေ့အသက်ကို တွေ့ရှိပြီ" ဟု စာတိုတစ်စောင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာသည်။

ပြင်ဆင်ချိန်: ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း

တစ်နာရီအတွင်း စတင်ရန် မျှော်လင့်ထားသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ယုရှောင်ဂန်း ပေးထားသည့် "ဝိညာဉ်စွမ်းအားဆိုင်ရာ သီအိုရီ" စာအုပ်ရှိသည်။ ၎င်းမှာ မနေ့ညကမှ ဖတ်ရှုပြီးစီးခဲ့သော စာအုပ်ဖြစ်ပြီး ယခု သူ၏ အိတ်ဟောင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်တော့မည်။ သူ ဘာမှ မပြောသော်လည်း ဆိုတိုမြို့ရှိ ဝိညာဉ်အကြီးစား ရုံသို့ သွားရန် စိတ်ကူးနေသည်။ ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်ကျွမ်းကျင်သူများ ပိုများပြီး အကယ်ဒမီတွင်ထက် ဒေါသအမှတ်များ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

"လင်းဖန်း ဒါပဲ ယူသွားမှာလား" ဟု လင်းဖန်း၏ ပေါ့ပါးပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသော အထုတ်ငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ထန်ဆန်းက မေးလိုက်သည်။

"ပစ္စည်းတွေ အများကြီး သယ်သွားတာ အဆင်မပြေဘူး" လင်းဖန်းက စာအုပ်ကို အိတ်ထဲထည့်ကာ ဇစ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့က ဝိညာဉ်ရုံမှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ သွားတာ အပန်းဖြေဖို့ သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ အဝတ်အစား လဲစရာနဲ့ ဝိညာဉ်ကိရိယာလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ" သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ဒွိဒွိလေးက ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး စခရင်ပေါ်တွင် "သခင်၏ ပုံစံ - အနည်းဆုံးသာ ယူသွားခြင်း မလိုအပ်သော ဝန်ပိမှုများကို မယူပါနှင့်" ဟူသော စာတန်းလေး ပေါ်လာပြီးနောက် သူ ခလုတ်နှိပ်လိုက်ရာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူတိုင်း ပစ္စည်းသိမ်းဆည်းခြင်း ပြီးဆုံးလုနီးပါးတွင် ရှောင်ဝူက ရုတ်တရက် အိမ်ဝင်းနံရံဘက်သို့ ညွှန်ပြကာ "ကြည့်စမ်း အဲဒီလူ သံသယဖြစ်စရာပဲ လူဆိုးများ ဖြစ်နေမလား" ဟု အော်လိုက်သည်။

အားလုံးသည် သူမ ညွှန်ပြသည့် နေရာသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အကယ်ဒမီ တံခါးဝရှိ ပိတောက်ပင်ဟောင်း အောက်တွင် ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ တံဆိပ်ပါသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူသည် ခြေဖျားထောက်ကာ ဝင်းထဲသို့ ခိုးကြည့်နေပြီး လက်ထဲတွင် စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ကာ "ရှီလိုင်ခဲအကယ်ဒမီ... ဒီလောက် စုတ်ပြတ်နေတဲ့ အကယ်ဒမီက ဆိုတိုမြို့ ဝိညာဉ်ရုံမှာ တကယ်ပဲ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ ဆယ်ခုမှာ ကိုးခုလောက်ကတော့ သွားပြီး အရှက်ကွဲဖို့ပဲ ဖြစ်မှာပါ..." ဟု ရေရွတ်နေသည်။

"ဝိညာဉ်ခန်းမက လူတွေလား" တိုက်မုပိုင်၏ အကြည့်များ ချက်ချင်း အေးစက်သွားပြီး သူ၏ နောက်တွင်ရှိသော "အဖြူရောင် ကျား" ဝိညာဉ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ "သူတို့က ဒီကို လာပြီး သူလျှိုလုပ်ရဲတယ်ပေါ့။ သေချင်နေကြတာလား" သူသည် လက်စွပ်များကို ခေါက်တင်ကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် လင်းဖန်းက သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် အလျင်စလို ဖြစ်နေတာလဲ" လင်းဖန်းက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်တတ်တဲ့ သူမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ဆို လက်ချောင်းလေး တစ်ချောင်းတောင် လှုပ်စရာ မလိုဘူး။ စကားလေး နည်းနည်း ပြောလိုက်ရုံနဲ့ သူ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်" သူသည် ကော်လာကို ပြင်ဝတ်လိုက်ပြီး တံခါးပေါက်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ဒွိဒွိလေးက ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး ချတ်ဝင်းဒိုးတွင် ထိုသူလျှိုကို မှတ်သားလိုက်သည် - 【ပစ်မှတ် - ဝိညာဉ်ခန်းမမှ သူလျှို အဆင့် ၂၅ ရှိ ဝိညာဉ်အကြီးစား ကျွမ်းကျင်သူ ဝိညာဉ် - အစွယ်ပါ ကြွက် ဒေါသ ထွက်လွယ်သည် လက်ရှိ ဒေါသအမှတ် - ၅၅/၁၀၀】

ထိုသူလျှိုက လင်းဖန်း ရောက်လာသည်ကို လုံးဝ မရိပ်မိဘဲ တစ်ခုခုကို ရေရွတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ခြေထောက်က သူ့အရိပ်ကို နင်းမိလိုက်မှ သူ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လူငယ်လေး လင်းဖန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ သတိထားမှုမှာ ချက်ချင်းပင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာသို့ ပြောင်းသွားပြီး "ကောင်လေး ဒါ မင်းကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း" ဟု အော်သည်။

"ဒီကနေ ထွက်သွားရမှာလား" လင်းဖန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် ခြေလှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ အရိပ်က ထိုသူလျှိုကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ "ဝိညာဉ်ခန်းမက လူတွေက ဒီလောက်ပဲလား။ သစ်ပင်နောက်မှာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့။ ကြည့်ချင်ရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လာခဲ့လေ။ ကျွန်တော်တို့က မင်းကို စားမှာ ကြောက်နေတာလား"

သူလျှို၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားသည်။ ကလေးတစ်ယောက်က သူ့ကို ဤသို့ ပြောရဲလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် မှတ်စုစာအုပ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်တွင် ကြွက်ဝိညာဉ်၏ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရှေ့သွားကြီးနှစ်ချောင်းက အေးစက်စွာ တောက်ပနေသည်။ "မင်းလို ကောင်စုတ်က ဝိညာဉ်ခန်းမကို မလေးစားရဲဘူးလား ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"မင်း ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး" လင်းဖန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ဒွိဒွိလေးထံမှ စာတိုများ တရစပ် ပေါ်လာပြီး ထိုသူလျှို၏ ဝိညာဉ်လက်စွပ်ကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ 【ပစ်မှတ် - ဝိညာဉ်လက်စွပ် - နှစ်ခု အဝါရောင် အသက်တစ်ရာ မပြည့်သေးသော လက်စွပ်များ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မတည်ငြိမ်ခြင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ရာထူးတက်ဖို့ ကြိုးစားနေပုံရသည်】 "ဝိညာဉ်ခန်းမ ဝတ်စုံလေး ဝတ်ထားရုံနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပြီထင်နေတာလား။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက လေပြည့်ထားတဲ့ မုန့်လုံးလေးလိုပဲ။ မင်းရဲ့ ကြွက်ဝိညာဉ်က အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ် ဝိညာဉ်တိရစ္ဆာန်ကိုတောင် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒါကိုမှ တစ်ခြားသူတွေကို သူလျှိုလုပ်ရဲသေးတယ်"

ဤစကားများသည် သူလျှို၏ နှလုံးသားကို အပ်နှင့် ထိုးသကဲ့သို့ စူးဝင်သွားသည်။ သူသည် အဆက်အသွယ်ကောင်းမှုကြောင့် ဝိညာဉ်ခန်းမထဲ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်နည်းသည်။ ဝိညာဉ်ခန်းမအတွင်း သူ အမြဲလိုလို အလှောင်ခံရလေ့ရှိပြီး ယခုကဲ့သို့ လူသိရှင်ကြား အပြောခံလိုက်ရသောအခါ သူ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

ဒင် ပစ်မှတ်ကို တွေ့ရှိပြီ - ဒေါသနှင့် ရှက်ရွံ့မှု ဝိညာဉ်ခန်းမ သူလျှို၏ ဒေါသအမှတ် +၃၀ လက်ရှိအမှတ် - ၈၅/၁၀၀

စပီကာငယ်လေးက ပီပီသသ မြည်နေပြီး လင်းဖန်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်နေသည်။ စခရင်ပေါ်ရှိ တိုးတက်မှု အတိုင်းအတာမှာ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဖျော့တော့သော အပြာရောင် အလင်းတန်းများမှာ စခရင်ထဲမှ ထွက်နေသကဲ့သို့ပင်။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ" သူလျှိုက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ကြွက်ဝိညာဉ်မှ ပေါက်လာသော အစွယ်များမှာ အေးစက်စွာ တောက်ပနေပြီး လင်းဖန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သူသည် ရှီလိုင်ခဲအကယ်ဒမီမှ ဆရာများကို မနိုင်မှန်း သိသော်လည်း သာမန် ဆယ်ကျော်သက်တစ်ယောက်ကို မနိုင်ရိုးမရှိဟု ယုံကြည်နေသည်။

"ရပ်လိုက်"

တိုက်မုပိုင်က ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟိန်းလိုက်သည်။ သူသည် လင်းဖန်း၏ နောက်တွင် တစ်ချိန်လုံး ရှိနေခဲ့သည်။ သူလျှို၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ "အဖြူရောင် ကျား" ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဖျော့တော့သော ရွှေရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူသည် လင်းဖန်းကို နောက်သို့ ဆွဲယူလိုက်ပြီး အဖြူရောင် ကျားလက်သည်းများက လေကို ထက်မြက်စွာ ဖြတ်သန်းကာ သူလျှို၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပစ်သွင်းလိုက်ပြီး "ငါ့လူတွေကို ထိရဲတယ်ပေါ့ မင်း မသေချင်တော့ဘူးလား" ဟု အော်လိုက်သည်။

တိုက်မုပိုင်၏ ဝိညာဉ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူလျှို၏ မျက်နှာမှာ သေလုမျောပါး ဖြူဖျော့သွားသည်။ ရှီလိုင်ခဲအကယ်ဒမီတွင် အဆင့် (၃၇) ရှိသော အဖြူရောင် ကျားဝိညာဉ် ကျွမ်းကျင်သူ ရှိသည်ကို ကြားဖူးသော်လည်း ယခု အပြင်မှာ မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောက်လန့်သွားသည်။ သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ နှစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး လှည့်ပြေးတော့သည်။ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော စာအုပ်ကိုပင် ကောက်ယူရန် မေ့လျော့သွားသည်။

"ဘာလို့ ပြေးတာလဲ" လင်းဖန်းက တိုက်မုပိုင်၏ နောက်မှ ခေါင်းကို ထုတ်ကာ လှောင်ပြောင်သံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်း ခုနကတော့ အတော်လေး မာန်တင်းနေတာ မဟုတ်လား။ သတ္တိရှိရင် ဒီမှာပဲ ရပ်ပြီး ငါနဲ့ တိုက်ပါလား။ မင်းကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်စေပြီး ရှီလိုင်ခဲအကယ်ဒမီက ဆိုတိုမြို့ ဝိညာဉ်ရုံအတွက် သင့်တော်ရဲ့လားဆိုတာ ငါ သက်သေပြပေးမယ်"

သူလျှိုက နောက်ကိုပင် မလှည့်ကြည့်ရဲတော့ဘဲ ပို၍ မြန်မြန် ပြေးသည်။ သူ၏ အနက်ရောင် အရိပ်မှာ လမ်းဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များသာ ကျန်ရစ်သည်။ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာရာ သူ မြေပြင်ပေါ်၌ ချန်ထားခဲ့သော စာအုပ်၏ စာမျက်နှာများမှာ လွင့်ပျံသွားသည်။ စာအုပ်ထဲတွင် ရှီလိုင်ခဲအကယ်ဒမီ ကျောင်းသားများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အချက်အလက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး စာရေးထားပုံမှာ လွန်စွာမှ မသပ်ရပ်ပေ။

ဒင် ပစ်မှတ်ကို တွေ့ရှိပြီ - ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှု ဝိညာဉ်ခန်းမမှ သူလျှို၏ ဒေါသအမှတ် +၁၅ လက်ရှိအမှတ် - ၁၀၀/၁၀၀

လက်ရှိအဆင့် (၂၂) ရှိ ဝိညာဉ်အကြီးစား ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာရန် လိုအပ်သော ဒေါသအမှတ်များ ပြည့်မီသွားပြီ

နွေးထွေးသော စွမ်းအားတစ်ခုက လင်းဖန်း၏ ဒန်ထျန်းမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့် (၂၁) မှနေ၍ မီးလောင်နေသော ထင်းခြောက်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဆင့် (၂၂) ဝိညာဉ်အကြီးစား ကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် တည်ငြိမ်သွားသည်။ အချက်အလက် စစ်ထုတ်သည့် စခရင်၏ နယ်ပယ်မှာ မသိမသာ ချဲ့ထွင်သွားပြီး မီတာ (၄၀) မှ (၅၀) အထိ တိုးလာသည်။ စခရင်ပေါ်တွင် ပြသနေသော အမှားအယွင်း အမှတ်အသားများမှာ ပိုမို တိကျလာပြီး မာဟုန်းကျွင်း တစ်ယောက် အဝေးတစ်နေရာတွင် မုန့်ကို ခိုးစားနေသည်အထိ အသေးစိတ် ဖော်ပြနေသည်။

သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ အရုပ်က တီတီမြည်နေပြီး သူ၏ ကြည်လင်သော ခန္ဓာကိုယ်ငယ်လေးမှာ တင်းလာလိုက် လျော့လာလိုက် ဖြစ်နေသည်။ စခရင်မှာ လင်းလက်သော အပြာရောင်ဖြင့် တောက်ပလာပြီး "အဆင့်တိုးမြှင့်ခြင်း အဆင့် (၂၂) ဝိညာဉ်အကြီးစား ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာသည် အချက်အလက် စစ်ထုတ်သည့် စခရင်၏ အကွာအဝေး (၁၀) မီတာ တိုးလာပြီး အားနည်းချက် မှတ်သားမှု တိကျမှု (၂၀) ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာသည်" ဟု အော်ဟစ်နေသည်။

"မင်း တကယ်ပဲ အောင်မြင်သွားတာပဲ" ရှောင်ဝူက လင်းဖန်း၏ လက်ကို ပုတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြေးလာသည်။ "ဝိညာဉ်ခန်းမက လူတွေကို စကားနဲ့ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်တာနဲ့ ဒေါသအမှတ်တွေ တက်လာတာ ငါ သိခဲ့တယ်"

လင်းဖန်းသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားရင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် "ဒီသူလျှိုက အရင်ကလူတွေထက် ပိုလွယ်တယ်။ စကားနှစ်ခွန်းလောက်နဲ့ပဲ ဒေါသထွက်သွားတာ" ဟု မှတ်ချက်ပြုကာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အောက်သို့ ကိုင်းညွတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ စာအုပ်ငယ်ကို ကောက်ယူပြီး စာမျက်နှာအချို့ကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ "ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ ဉာဏ်ရည်က ဒီလောက်တောင် နိမ့်ကျတာလား။ မာဟုန်းကျွင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုတောင် မှားပြီး မှတ်ထားသေးတယ်။ သူတို့က ဘာလို့ အချက်အလက်တွေ စုနေတာလဲ" ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"လင်းဖန်း"

ပိုက်တံကို ကိုင်ထားသော ဖလန်ဒါက ရုတ်တရက် အသံထွက်လာပြီး လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လာရောက်ကာ လင်းဖန်းကို ဝင်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ သူက "ဝိညာဉ်ခန်းမက လူတွေကို မစိန်ခေါ်နဲ့။ သူတို့က သန်မာတယ် အခုတော့ သူတို့နဲ့ မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဆိုတိုမြို့မှာ ဘေးကင်းအောင် နေပြီးမှ အင်အားကြီးလာရင် နောက်ထပ် စဉ်းစားကြတာပေါ့" ဟု တင်းမာစွာ ပြောသည်။ ထိုသူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ရှိနေသည်။ သူက ဝိညာဉ်ခန်းမကို ကြောက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ လင်းဖန်း၏ စကားလုံးများကြောင့် အန္တရာယ် ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က ဝိညာဉ်ခန်းမကို တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိပါက ရှီလိုင်ခဲအကယ်ဒမီအတွက် ပြဿနာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

လင်းဖန်းက သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားရင်း "ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ။ ခုနကမှ သူလျှိုကို အော်ပြီး မောင်းထုတ်လိုက်တာ မဟုတ်လား။ တကယ်လို့ ဆိုတိုမြို့ ဝိညာဉ်ရုံမှာ သူတို့နဲ့ တကယ်တွေ့ရင်လည်း သူတို့ကို ငိုအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီကျရင် ဒေါသအမှတ်တွေက ပိုမြန်မြန် စုမိပြီး တစ်ခါတည်း အဆင့် (၂၃) အထိ ရောက်သွားနိုင်တယ်" ဟု ရေရွတ်နေသည်။

ဒွိဒွိလေးက သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်နေပြီး "သခင်သည် စစ်တိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဝိညာဉ်ရုံရှိ ဒေါသအမှတ်များကို ကြိုတင် စာရင်းသွင်းထားသည်" ဟူသော စာတိုမှာ သူသည်လည်း လင်းဖန်းကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်း ပြသနေသည်။

ဖလန်ဒါက သူ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ဒေါသထွက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူက "ကောင်းပါပြီ မင်း စကားပြော တတ်မှန်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ရုံကို ရောက်ရင် အဖွဲ့အကြောင်းပဲ အရင် စဉ်းစားပါ။ ဒေါသအမှတ် စုဖို့ပဲ အာရုံမစိုက်နဲ့။ ပွဲရှုံးရင် ကျွန်တော်တို့ ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးတွေ ဆုံးရှုံးလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

"သိပါတယ်" ဟု လင်းဖန်းက ပြန်ပြောလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ "ဝိညာဉ်ရုံကို ရောက်တာနဲ့ ဝိညာဉ်ခန်းမ အသင်းကို တွေ့ပြီး မာနကြီးတဲ့ စကားတွေ ပြောလိုက်ရင် သူတို့ သေချာပေါက် ဒေါသထွက်မှာပဲ။ အဲဒီအခါ ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးတွေလည်း ရမယ် အဆင့်တက်ဖို့ ဒေါသအမှတ်တွေလည်း ရမယ် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတာပေါ့" ဟု တွေးနေသည်။

ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် အားလုံးသည် ဖလန်ဒါကို နောက်မှလိုက်ကာ ဆိုတိုမြို့ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ရှောင်ဝူနှင့် နင်ရုန်ရုန်က ရှေ့ဆုံးမှ သွားကာ ဝိညာဉ်ရုံ၏ အသွင်အပြင်ကို ပြောဆိုနေကြသည်။ ထန်ဆန်းနှင့် တိုက်မုပိုင်က အလယ်မှ သွားကာ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်နည်းများကို လဲလှယ်နေကြသည်။ အော်စကာနှင့် မာဟုန်းကျွင်းက နောက်ဆုံးမှ လိုက်သွားကာ တစ်ယောက်က ဝက်အူချောင်း ရေတွက်နေပြီး ကျန်တစ်ယောက်က ခိုးစားဖို့ အခွင့်အရေး ရှာနေသည်။ လင်းဖန်းကမူ နောက်ဆုံးမှ လျှောက်သွားကာ ရှေ့မှ အဖွဲ့ကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် စာတိုများ တရစပ် ပေါ်လာနေသည် - 【ပစ်မှတ် - ဆိုတိုမြို့ ဝိညာဉ်အကြီးစား ရုံ】

သုံးနာရီအတွင်း ရောက်ရှိမည်။

ဒေါသအမှတ် ရရှိနိုင်ခြေ - မြင့်မားသည်။

နေရောင်ခြည်က လမ်းတစ်လျှောက် ဖြာကျနေပြီး သူတို့၏ အရိပ်များမှာ ရှည်လျားနေသည်။ လင်းဖန်းက ဝိညာဉ်ရုပ်ကလေး၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ "ဆိုတိုမြို့ ဝိညာဉ်ရုံရေ... ငါ လာနေပြီ ဝိညာဉ်ခန်းမက ကျွမ်းကျင်သူတို့ မင်းတို့ရဲ့ ဒေါသအမှတ်တွေကို ပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီလား" ဟု စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။