အခန်း (၂၂) ရှောင်ဝူ စိတ်ကောက်ခြင်းနှင့် လင်းဖန်း တောသီးသွားခူးပေးခြင်း

အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်၏ မြေထည်ရွှံ့နံရံအိမ်လေးအတွင်းတွင် ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံများနှင့် ကတ်ကတ်သတ်သတ် ပြောဆိုသံများ ဆူညံနေတော့သည်။ သစ်သားထုတ်တန်းများမှ တွဲလောင်းကျနေသော ပင့်ကူအိမ်များပင် လေထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။ ရှောင်ဝူက ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လင်းဖန်းနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ဖမ်းနေပြီး သူမ၏ ပန်းရောင်ကျစ်ဆံမြီးရှည်ကြီးက လေထဲတွင် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်အကြွင်းအကျန်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်ထိပ်ကလေးများက လင်းဖန်း၏ အဝတ်အစားအနားစကို ထိလုနီးနီး ဖြစ်နေသော်လည်း လင်းဖန်းက ထန်ဆန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကာအကွယ်ယူကာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနေသည်။ ရှောင်ဝူက ဒေါသတကြီး ခြေဆောင့်လိုက်ပြီး "လင်းဖန်း... ပုန်းမနေနဲ့ သတ္တိရှိရင် ထွက်ခဲ့စမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အပြေးအလွှား လုပ်ထားရသဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်တွင် နီမြန်းသော အရောင်လေးများ သန်းနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်မတ်နေသော မြေခွေးပေါက်စလေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေတော့သည်။

"မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေရတာလဲ။ နို့မပြတ်သေးတဲ့ ကလေးလေးကျနေတာပဲ။ မင်း ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ ဒီလိုမျိုး ကလေးကလား လိုက်လုပ်နေတာ အပြင်လူတွေ သိသွားရင် မရှက်ဘူးလား။" လင်းဖန်းက ထန်ဆန်း၏ ပုခုံးကို ဆွဲကိုင်ကာ ကိုယ်ကို ကိုင်းပြီး ရှောင်ဝူကို မျက်နှာပြောင်ပြလိုက်သည်။ သူ့ပုခုံးပေါ်က ဒွိဒွိလေး ဝိညာဉ်လေးကလည်း အတူတူ လိုက်လံခုန်ပေါက်နေပြီး ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာသည်။

 [ပစ်မှတ် - ရှောင်ဝူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းထန်မှုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပါ သတိပြုရန် ပမာဏ မြင့်တက်နေပါသည်]

အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်က ကျောင်းသားများမှာမူ အလွန်အမင်း ရယ်မောနေကြသဖြင့် မတ်တတ်ပင် ကောင်းကောင်းမရပ်နိုင်ကြတော့ချေ။ ယခင်က ဝမ်ရှန်၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး ကောင်လေးက ခုတင်ဘေးတွင် လှဲလျော်ရင်း ခုတင်ကို လက်ဖြင့်ပုတ်ကာ အော်ပြောသည်။ "မမရှောင်ဝူ... သူ့နောက်ကို လိုက်မဖမ်းနဲ့တော့ လင်းဖန်းကို မင်း ဘယ်လိုမှ ပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဝမ်ရှန်ကမူ ထောင့်စွန်းတွင် ထိုင်ပြီး နာကျင်နေဆဲဖြစ်သော ခါးကို ပွတ်သပ်ရင်း နှုတ်ခမ်းများ တုန်ခါနေသည်။ ဤကောင်လေး၏ စကားလုံးများက သူ၏ လက်သီးများထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထပ်မံ ရန်ဖြစ်ပါက ဤကောင်လေး၏ စကားလုံးများကြောင့် စကားပင် ပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

"မရယ်ကြနဲ့" ရှောင်ဝူက ခါးကို လက်ထောက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်က လူများကို ဒေါသတကြီး စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်မံ လိုက်ဖမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထန်ဆန်းက နောက်ဆုံးတွင် ဘေးသို့ လက်မဝက်ခန့် တိုးလာပြီး သူမ၏ လက်မောင်းကို အသာအယာ ဖိကာ ပြောလိုက်သည်။ "တော်ကြပါတော့။ မနက်ဖြန် မနက်အစောကြီး အစည်းအဝေး သွားရမှာ။ အဆောင်က တခြားကျောင်းသားတွေကို နှောင့်ယှက်မိရင် မကောင်းဘူး။" သူ၏ လေသံက တည်ငြိမ်သော်လည်း ငြင်းပယ်၍မရသော သည်းခံမှုမျိုး ပါဝင်နေသည်။ သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲက ငွေပြာမြက်ကလည်း တိတ်တဆိတ် လှုပ်ခါနေပြီး ရန်ပွဲကို ကူညီဖြေရှင်းပေးနေသည့်အလား ရှိနေသည်။

ရှောင်ဝူက အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်က ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ လင်းဖန်းက အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ထပ်လောင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကြားတယ်မလား။ ထန်ဆန်းတောင် မင်းရဲ့ အမူအရာတွေကို စိတ်ပျက်နေပြီ။ မင်းလို အနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်က ကလေးတစ်ယောက်လို ဂျီကျနေတာ ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ သိက္ခာကို မငဲ့ဘူးလား။"

"အနှစ်တစ်သိန်း... ဝိညာဉ်သားရဲ ဟုတ်လား။"

ထိုစကားလုံးများက ရှောင်ဝူ၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်က ဒေါသရိပ်များမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားပြီး သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းဝက်ခန့် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်လိုက်မိပြီး လင်းဖန်းကို သတိကြီးစွာဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကလည်း မသိစိတ်ကြောင့် စုစည်းမိသွားသည်။ သူမသည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သေသေချာချာ ထိန်းသိမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ထန်ဆန်းကိုပင် မပြောပြခဲ့ချေ။ သို့ဆိုလျှင် လင်းဖန်းက ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေရသနည်း။

အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်အတွင်းရှိ ရယ်မောသံများမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ ကျောင်းသားများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရှုနေကြပြီး မည်သူမျှ "အနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲ" ဆိုသည့် စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြချေ။ ရှောင်ဝူ၏ တုံ့ပြန်မှုက ထူးဆန်းနေသည်ဟုသာ သူတို့ ထင်မှတ်မိကြသည်။ ဝမ်ရှန်လည်း ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝံပုလွေမျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယရိပ်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ လူသားအသွင် ပြောင်းလဲထားသော ဝိညာဉ်သားရဲ ဟုတ်လား။ ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ပါလား။

လင်းဖန်းက စိတ်ထဲကနေ ခိုးပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ သတင်းအချက်အလက် စစ်ထုတ်ဒိုင်းကာက သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းထန်မှုသည် သာမန်ဝိညာဉ်ဆရာများထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်ကြောင်း ထောက်လှမ်းမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပြီးခဲ့သော ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း သူ ချက်ချင်းပင် ခန့်မှန်းမိသွားတော့သည်။

သို့သော် သူက ဂရုမစိုက်ဟန် ဆောင်ကာ ပုခုံးတွန့်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ခန့်မှန်းကြည့်တာလေ။ မဟုတ်ရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။"

သူက စကားကို တမင်တကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က တင်းမာနေသော ရှောင်ဝူ၏ မျက်နှာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ "သာမန်ဝိညာဉ်ဆရာတွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုက စမ်းချောင်းငယ်လေးတွေလိုပဲ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကျတော့ အောက်ခြေမမြင်ရတဲ့ ရေကန်ကြီးတစ်ခုလိုပဲ။ အနှစ်တစ်သိန်းလောက် ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်း သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကလွဲရင် ဘယ်သူက ဒီလိုမျိုး နက်ရှိုင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ။"

ရှောင်ဝူ၏ နှုတ်ခမ်းများက တစ်ခုခုကို မေးမြန်းချင်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း မမေးရဲချေ။ သူမ၏ သတိကြီးစွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်ယုတ်သွားသည်။ အကယ်၍ လင်းဖန်းက သူမကို အန္တရာယ်ပြုချင်ပါက ဤနေရာတွင် တိုက်ရိုက် ပြောဆိုနေစရာ မလိုဘဲ ဝိညာဉ်နန်းတော်ဆီသို့သာ သတင်းပို့လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပြီးမြောက်နိုင်ပေသည်။ သူမက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လင်းဖန်းကို ဒေါသတကြီး စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ရှက်ရွှံ့မှုနှင့် စိတ်တိုမှုများ ရောပြန်းလျက် ပြောလိုက်သည်။ "လျှောက်ပြီး မပြောနဲ့ ငါက အဲဒီလို အဘွားကြီး မဟုတ်ဘူး။"

"မဟုတ်ရင်လည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး ငြင်းနေရတာလဲ။" လင်းဖန်းက ရယ်မောရင်း ထန်ဆန်း၏ အနောက်ကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းထန်မှုက ပုံမှန်မဟုတ်တာတော့ အမှန်ပဲ။ နောက်ဆိုရင် ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရရင် ငါ့ကို လာပြီး အကူအညီမတောင်းနဲ့တော့။"

"ဘယ်သူက မင်းရဲ့ အကူအညီကို လိုချင်လို့လဲ။" ရှောင်ဝူက လှည့်ကာ ခုတင်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ လိုက်လံဆော့ကစားခြင်း မပြုတော့ချေ။ သို့သော် သူမက လင်းဖန်းကို မကြာခဏဆိုသလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လှမ်းကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်အတွင်းရှိ လေထုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် လျော့ကျသွားပြီး ကျောင်းသားများကလည်း မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မည်သို့ လေ့ကျင့်ရမည်ကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးရင်း ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ဝမ်ရှန်က ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိ၏ ဝံပုလွေလက်သည်း ဝိညာဉ်ကို သေသေချာချာ သုတ်သင်နေသည်။ မည်သူမျှ "အနှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲ" ဆိုသည့် စကားလုံးကို ထပ်မံ၍ မပြောဆိုကြတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစကားလုံး၏ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပာယ်ကို မည်သူမျှ သေသေချာချာ နားမလည်ကြသောကြောင့်ပင်။

ဝင်လုဆဲဆဲ နေရောင်ခြည်က ပြတင်းပေါက် အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာပြီး မြေထည်ရွှံ့အိမ်လေးအပေါ်သို့ နွေးထွေးသော ဝါကျင်ကျင်အလင်းရောင်များ ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ ထန်ဆန်းက ယခုမှ ရရှိထားသော ကျောင်းဝတ်စုံကို အာရုံစိုက်ကာ သိမ်းဆည်းနေပြီး လင်းဖန်းကမူ တံခါးဘောင်ကို မှီရင်း နေပူဆာလှုံနေသည်။ သူ့ပုခုံးပေါ်က ဒွိဒွိလေးကလည်း မျက်လုံးမှိတ်ကာ အိပ်ပျော်နေတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းနေသည်။ ညမှောင်ရီ ပျိုးစပြုလာသောအခါ အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်အတွင်း ဆီမီးခွက်များကို ထွန်းညှိလိုက်ကြသဖြင့် ဝါကျင်ကျင်မီးရောင် မှိန်မှိန်လေးများက အသာအယာ လင်းလက်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ဝူက ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့် ဗိုက်ကို ဖိကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညည်းညူလိုက်သည်။ "ဗိုက်ဆာလိုက်တာ။ နေ့လယ်ကတည်းက အလုပ်ရှုပ်နေတာနဲ့ ညစာကို ဘာမှ ကောင်းကောင်းမစားရသေးဘူး။"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ယခုမှ ရရှိထားသော "ဝိညာဉ်ဝါဒ အခြေခံသီအိုရီ" စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုနေသည့် လင်းဖန်းက မျက်လုံးပင် မော့မကြည့်ဘဲ ပြန်လည် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မင်းက တကယ်ကို အစားကြီးတာပဲ။ စောစောက ဝမ်ရှန်နဲ့ ထမင်းစားပြိုင်တုန်းကကျတော့ သူ့ကို မနိုင်ဘဲနဲ့ အခုကျမှ ဗိုက်ဆာတယ်ဆိုပြီး လာပြောနေသေးတယ်။"

ရှောင်ဝူက ချက်ချင်းပင် စိတ်တိုသွားပြီး ပြောသည်။ "ဘယ်သူက သူ့ကို ရှုံးလို့လဲ။ သူက ထမင်းကို အလောတကြီး စားလို့ပဲဥစ္စာ" သို့သော် သူမ၏ ဗိုက်ထဲမှ ဂူးဂူးဂါးဂါး အသံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားရတော့သည်။ သူမက အလျینအမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ဆံပင်ကို သုတ်သင်နေဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

ထန်ဆန်းက မိမိတွင် ကျန်ရှိနေသော ရိက္ခာခြောက်များ ရှိကြောင်း ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လင်းဖန်းက စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ တံခါးဝဆီသို့ လျှောက်လှမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်ကို အလုပ်ရှုပ်တာပဲ။" ရှောင်ဝူက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်ရာ သူမ၏ လေသံထဲတွင် မသိမသာ မျှော်လင့်ချက်ရိပ်များ ပါဝင်နေသည်။

"မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။" လင်းဖန်းက တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်ရာ ညလေညင်းက သူ၏ ဟောင်းနွမ်းသောအင်္ကျီကို တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ "ဗိုက်ဆာလို့ သေမသွားစေနဲ့ဦး မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန်ကျရင် ငါနဲ့ စကားပြိုင်ပြောမယ့်လူ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျွတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ တံခါး ပိတ်သွားသဖြင့် အခန်းတွင်း ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရှောင်ဝူက ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် မသိစိတ်ကြောင့် အပြုံးနုနုလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူမက ဂရုမစိုက်ဟန် ဆောင်ကာ ထန်ဆန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "သူကတော့ လျှောက်သွားနေတာပဲ။ ငါလည်း ဂရုမစိုက်ပါဘူး။"

ထန်ဆန်းက ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောချေ။ သို့သော် လင်းဖန်းသည် ရှောင်ဝူအတွက် အစားအစာ သွားရောက်ရှာဖွေပေးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ စိတ်ထဲကနေ သဘောပေါက်ထားသည်။

ကျောင်းပြင်ပ၏ ညလေထုက အနည်းငယ် အေးစက်လှသည်။ လမင်း၏ အလင်းရောင်က သစ်ပင်အုပ်များမှတစ်ဆင့် ဖြာကျနေသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှပသော ပုံရိပ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ လင်းဖန်းက ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ သူ၏ ခြေလှမ်းများက ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်ခြောက်များကို နင်းခြေမိသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ခြေရင်းက မြက်ရိုင်းပင်များကြားတွင် ပိုးကောင်မွှားကောင်များ၏ မြည်သံများ ဆူညံနေသည်။ သူ့ပုခုံးပေါ်က ဒွိဒွိလေးက နိုးထလာပြီး အသိပေးချက်တစ်ခု ပြသလာသည်။

 [ဘေးကင်းသော နယ်မြေကို ထောက်လှမ်းမိပါသည် အရှေ့ဘက် မီတာ ငါးဆယ်အကွာတွင် တောသီးအုပ် ရှိနေပါသည်]

လင်းဖန်းက "အသုံးတည့်သားပဲ" ဟု တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကို မြှင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ချုံပုတ်နိမ့်နိမ့်များပေါ်တွင် ရဲရဲနီနေသော တောသီးများက မီးအိမ်ငယ်လေးများ ဆွဲထားသည့်အလား တွဲလောင်းကျနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက လက်တစ်ဆုပ်စာ ခူးဆွတ်လိုက်ရာ ဆီးနှင်းများကြောင့် အေးစက်နေသော တောသီးများမှာ ချိုချဉ်းချဉ်း အရသာ ရှိလှသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်က ဝိညာဉ်သူတော်စင်ရွာတွင် နေထိုင်စဉ်ကလည်း အနောက်ဘက် တောင်ကုန်းဆီသို့ သွားရောက်ကာ ဤကဲ့သို့သော တောသီးများကို ခူးဆွတ်စားသောက်လေ့ ရှိသဖြင့် လမ်းကြောင်းကို သေသေချာချာ ကျွမ်းကျင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်းက အိတ်ကြီးတစ်အိတ်ကို ယူဆောင်ကာ ပြန်လည် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လေ့ကျင့်နေကြသော ကျောင်းသားအချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ညမှောင်မှောင်တွင် လင်းလက်နေသော အပြာရောင်အလင်းဖျော့ဖျော့က အထင်အရှား ရှိနေသည်။ သူက အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့သည်။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အခန်းတွင်း ဆီမီးခွက် လင်းနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ရှောင်ဝူက ခုတင်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ စိတ်လွင့်နေပြီး ထန်ဆန်းကမူ သူမ၏ ဘေးတွင် စာအုပ်ကို တိတ်တဆိတ် ဖတ်ရှုနေသည်။ ဝမ်ရှန်ကတော့ အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ရော့... ဒီမှာ။" လင်းဖန်းက ရှောင်ဝူဆီသို့ တောသီးတစ်လုံး လှမ်းပစ်ပေးလိုက်ရာ တောသီးက သူမ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး သင်းပျံ့သော သစ်သီးရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ဝူက ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျینအမြန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ထဲက ရဲရဲနီနေသော တောသီးများနှင့် လင်းဖန်း၏ မြက်ပင်များ ငြိတွယ်နေသော အင်္ကျီလက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေး ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားတော့သည်။ သူမက တောသီးကို ယူကာ အသာအယာ သုတ်သင်ပြီး တစ်ကိုက် ညင်သာစွာ ကိုက်စားလိုက်သည်။ ချိုချဉ်းချဉ်း သစ်သီးရည်များက လျှာပေါ်တွင် ပြန့်နှံ့သွားပြီး နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေသည်။ "ကျေးဇူးပဲ" ဟု သူမက ခြင်ကောင်မြည်သံလောက်သာ ရှိသော အလွန်တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူမက အလျینအမြန် ခေါင်းပြန်ငုံ့လိုက်ပြီး တောသီးစားခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

လင်းဖန်းက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အထင်မလွဲနဲ့ဦး မင်း ဗိုက်ဆာလို့ သေသွားမှာ စိုးရိမ်လို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန်ကျရင် ငါနဲ့ စကားပြိုင်ပြောမယ့်လူ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။" သူက ပြောပြီးနောက် မိမိ၏ ခုတင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ကျန်ရှိနေသော တောသီးများကို ခုတင်ဘေးက စားပွဲပေါ်သို့ အေးအေးလူလူ တင်ထားလိုက်သည်။ သူက စိတ်ထဲကနေ တွေးတောလိုက်မိသည်။ 'သူမက တယ်ဆိုပေမဲ့ စိတ်သဘောထားတော့ ကောင်းပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ရှောင်ဝူက ငါ့ကို အရှက်ခွဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ရင် ဒီတောသီးအိတ်ကတော့ အလဟဿ ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ။'

သူက ပြတင်းပေါက်ကို မှီရင်း အပြင်ဘက်က လမင်း၏ အလင်းရောင်ကို ငေးမောကြည့်ရှုကာ လက်ထဲက တောသီးတစ်လုံးကို လှည့်ပတ်ဆော့ကစားနေသည်။ ဒွိဒွိလေး ဝိညာဉ်လေးက သူ့ပုခုံးပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

 [အရှင်သခင်၏ မာန်မာနနှင့် စိတ်ကောင်းရှိမှု ပမာဏ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပါသည် ဤအခြေအနေကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းပါက အသင်းဖော်များနှင့် ရင်းနှီးမှုကို မြှင့်တင်နိုင်ပါလိမ့်မည်]

လင်းဖန်းက လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တွေးလိုက်သည်။ 'မင်းအလုပ် မင်းသွားလုပ်စမ်းပါ။'

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်ကနေ တိုးညှင်းသော ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ကျောက်ခဲလမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းလာသော ခြေသံများက အလွန်အမင်း ထင်ရှားလှသည်။ ခြေလှမ်းများက နှေးကွေးသော်လည်း အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လှသည်။ ၎င်းတို့က တစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် တံခါးဝ၌ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ လင်းဖန်းက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်မိသည်။ ဤမျှလောက် နောက်ကျမှ မည်သူ ရောက်ရှိလာသနည်း။

ရှောင်ဝူနှင့် ထန်ဆန်းတို့လည်း ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ရှောင်ဝူက တောသီးစားခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထန်ဆန်းကမူ စာအုပ်ကို ဘေးသို့ချကာ တံခါးဝဆီသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဆီမီးခွက်၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် တံခါးက ကျွတ်ခနဲ ပွင့်ဟသွားပြီး ရိုးရှင်းသော မီးခိုးရောင် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဆံပင်များက အနည်းငယ် ဖြူစပြုနေပြီး နဖူးတွင် အရေးအကြောင်း အနည်းငယ် ရှိနေသည်။ သူကတော့ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ထဲတွင် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ယွီရှောက်ကန်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဟောင်းနွမ်းသော အဝတ်အိတ်တစ်အိတ်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ အခန်းတွင်းရှိ လူများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ငါ မင်းတို့ရဲ့ အနားယူမှုကို နှောင့်ယှက်မိသွားသလား။"

လင်းဖန်းက ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။ ယွီရှောက်ကန်းက ဘာဖြစ်လို့ အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်ကို ရောက်လာရသနည်း။ သူကလည်း နော့တင်းကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်ခဲ့တာလား။ သူ့ပုခုံးပေါ်က ဝိညာဉ်လေးက ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလာပြီး ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် အချက်အလက်များ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

 [ပစ်မှတ် - ယွီရှောက်ကန်း ဝိညာဉ်ဝါဒ ပညာရှင် အဆင့် ၂၉ ဝိညာဉ်ဆရာကြီး မကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒ မရှိပါ]

ရှောင်ဝူနှင့် ထန်ဆန်းတို့ကလည်း သူ့ကို မှတ်မိကြသည်။ ထန်ဆန်းက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ဆရာကြီးယွီ... ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ ခင်ဗျာ။"

ယွီရှောက်ကန်းက အခန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ အဝတ်အိတ်ကို ချထားလိုက်ကာ လင်းဖန်းကို မေးခွန်းထုတ်လိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါက နော့တင်းကျောင်းတော်ကို ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရောက်လာတာပါ။ မင်းကို အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်ဆီ တာဝန်ချထားတယ်လို့ ကြားတာနဲ့ လာပြီး ကြည့်ရှုတာပါ။" သူက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး လင်းဖန်း၏ ပုခုံးပေါ်က ဒွိဒွိလေး ဝိညာဉ်လေးကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းတွင် နက်နဲသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ "မင်းကို ဒီမှာ ထပ်ပြီး တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီပဲ။"

လင်းဖန်း၏ နှလုံးသားက ထိတ်ခန့်သွားရသည်။ ယွီရှောက်ကန်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူ ဘာကို သဘောပေါက်သွားတာလဲ။ ဒွိဒွိလေးပေါ်က စကားပြောခန်းတွင် ချက်ချင်းပင် အနီရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာသည်။

 [ပစ်မှတ်ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားသော ခံစားချက်များကို ထောက်လှမ်းမိပါသည် ဝိညာဉ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် သက်ဆိုင်နေပါသည်]

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ ဆီမီးခွက်၏ အားနည်းသော အလင်းရောင်က ယвီရှောက်ကန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ အရိပ်ဖျော့ဖျော့တစ်ခု ကျရောက်စေသဖြင့် အဆောင်နံပါတ်ခုနစ်အတွင်းရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ လင်းဖန်းက လက်ထဲက တောသီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း စိတ်ထဲကနေ တွေးတောလိုက်မိသည်။ ဤဝါဒပညာရှင် ဆရာကြီးက သူ့ကို ဝိညာဉ်နှင့် သက်ဆိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များအကြောင်း ဆွေးနွေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းလား။