အခန်း (၄၈) ပုံတူတုပ ကျင့်ကြံခြင်း

ယဲ့လန်သည် တရားမမှတ်မီ အိပ်မက်မက်နေပုံရသော ကျူးကျူးချင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျူးကျူးချင်း၏ မျက်နှာထားသည် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်ကကဲ့သို့ အေးစက်မနေတော့ဘဲ၊ အိပ်ပျော်နေသော ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းကာ အပြစ်ကင်းစင်နေကြောင်း ယဲ့လန် သတိပြုမိသွားသည်။

သူမထံမှ အကြည့်လွှဲဖယ်ရန် ရုန်းကန်နေရသော ယဲ့လန်သည် "မတော်လျော်တာတွေကို မကြည့်ရ" ဟူသော ဂါထာကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေလေသည်။

တုံလော်တိုက်ကြီးတွင် လူသားများသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားကြပြီး အသက်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ်တွင်ပင် လူကြီးနီးပါး ရင့်ကျက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခင်ဘဝက စိတ်နေသဘောထား ရှိနေသေးသော ယဲ့လန်သည် အသက်ဆယ့်နှစ်နှစ် ပြည့်ခါစ ကျူးကျူးချင်းကို မစော်ကားရဲပေ။

ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ယဲ့လန်သည် ထန်ဆန်းကို အနည်းငယ် အထင်သေးမိသည်။ ရှောင်ဝူသည် လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော နှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ ယုန်တစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း၊ အစပိုင်းတွင် ထန်ဆန်းသည် ရှောင်ဝူကို ဝိညာဉ်သားရဲမှန်း မသိခဲ့ပေ။

ထန်ဆန်းသည် အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ် ရှောင်ဝူကို ပထမဆုံး တွေ့ဆုံကတည်းက ခံစားချက်များ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်ယောက်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကုတင်တစ်လုံးတည်း အတူအိပ်ခဲ့ကြသည်။ ထန်ဆန်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအသက်မှာ လူကြီးတစ်ယောက်၏ အသက်အရွယ်ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထန်ဆန်းသာ ယခင်ဘဝက ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့ပါက၊ သူသည် သေချာပေါက် ကလေးသူငယ်ကို စိတ်ဝင်စားသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

အဆောင်ထဲတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြား ချစ်ရေးချစ်ရာ ခံစားချက်များ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်း၊ ထန်ဆန်းက ကလေးသူငယ်ဆိုင်ရာ မတော်မလျော်မှုများ မလုပ်ခဲ့ခြင်းနှင့် ရှောင်ဝူမှာ နှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းတို့ကြောင့်သာ ဤထူးဆန်းသောကိစ္စတွင် ယဲ့လန် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုံးအာနှင့် တာ့ကျွီကို ခေါ်ယူပြီးနောက်၊ ယဲ့လန်သည် သားရဲနှစ်ကောင်အား ငါးအချို့ဖမ်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယဲ့လန်သည် ကျူးကျူးချင်း၏ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တရားမှတ်ကျင့်ကြံလေသည်။ ၎င်းသည် ငွေပြာမြက်မှ ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူပြီးနောက်၊ ယဲ့လန်၏ ပုံတူတုပကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်သည်။

လူသားများ နေထိုင်ရာနေရာများနှင့်မတူဘဲ၊ ရှင်းတိုသစ်တောကြီးတွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်သော သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် ငွေပြာမြက်များ ပေါများစွာရှိသည်။

ယဲ့လန်သည် အသိစိတ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး မကြာမီမှာပင်၊ ရှင်းတိုသစ်တောကြီးအတွင်းရှိ များပြားလှသော ငွေပြာမြက် အသိစိတ်များကို သူ ခံစားသိရှိလိုက်သည်။

ဤငွေပြာမြက် အသိစိတ်များသည် ပိုးစုန်းကြူးများကဲ့သို့ ယဲ့လန်ထံသို့ စုရုံးလာကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဧကရာဇ်တစ်ပါးအား ကိုးကွယ်နေသည့်အလား သူတို့၏ သစ္စာခံမှုကို ပြသနေကြသည်။

လက်ရှိတွင် ယဲ့လန်၏ ငွေပြာမြက်သည် ငွေပြာဧကရာဇ်ထက် အရည်အသွေး ပိုမိုမြင့်မားသော်လည်း၊ မည်မျှအထိ ပိုမိုမြင့်မားကြောင်းကို ယဲ့လန် အတိအကျ မသိပေ။

သို့သော် ငွေပြာမြက်၏ အရည်အသွေးသည် ယခုအခါ နတ်ဘုရားအဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်၊ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ယဲ့လန် သိထားသည်။

များပြားလှသော အပြာရောင် ပိုးစုန်းကြူးလေးများသည် နေမင်းကြီးတစ်ခုဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ၎င်းမှာ အသိစိတ်ကမ္ဘာထဲရှိ ယဲ့လန်၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဌာန်ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအပြာရောင် ပိုးစုန်းကြူးလေးများသည် ယဲ့လန်ထံသို့ အဆက်မပြတ် ချဉ်းကပ်လာပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေသည့်အလား ၎င်းတို့၏ အလင်းရောင်များကို တလက်လက် တောက်ပနေစေသည်။

များပြားလှသော ငွေပြာမြက် အသိစိတ်များ၏ အားပေးထောက်ခံမှုကြောင့် အခြားသော အပင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ယဲ့လန်၏ အသိစိတ်ထဲတွင် မတူညီသော အရောင်အသွေးရှိသည့် ပိုးစုန်းကြူးလေးများ ပိုမို ထွက်ပေါ်လာသည်။

အစိမ်း၊ အဝါ၊ အနီ၊ ခရမ်း စသည်ဖြင့် အရောင်စုံရှိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ဘာတွေမှန်း ယဲ့လန် မသိပေ။

အသိစိတ်ကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ၊ ပန်းအမျိုးမျိုး၊ မြက်ပင်များ၊ နွယ်ပင်များ၊ အရွက်များ၊ အသီးများနှင့် အခြားအပင်များသည် ယဲ့လန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် မရွေ့လျားနိုင်သောကြောင့် ကြီးမားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကြီးတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံရသည့်အလား ဖြစ်နေကြသည်။

ယဲ့လန်၏ အနီးနားရှိ ငွေပြာမြက်နှင့် တောရိုင်းမြက်ပင်များသာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တွယ်ကပ်နေကြပြီး၊ ငွေပြာမြက်များသည် အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက် ဧကရာဇ် နိုးထလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ယဲ့လန် နိုးလာသောအခါ၊ သူ၏ စိတ်သည် ယခင်ကထက် ပိုမို ကြည်လင်နေလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဆန်းစစ်ကြည့်ရာ၊ ပုံတူတုပကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းကို ပိုမို မတိုးတက်စေတော့ကြောင်း ယဲ့လန် တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သည့် 'ငါ ကြီးပြင်းချင်တယ်' သည် ယဲ့လန်၏ ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းကို ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ ၎င်းထက် ပိုမို တိုးတက်လာနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ငွေပြာမြက် ထပ်မံ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှသာ ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်း ထပ်မံ တိုးတက်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်၊ ပုံတူတုပကျင့်ကြံခြင်းတွင် သာယာသော အံ့သြစရာအချို့ ရှိနေကြောင်း ယဲ့လန် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမှာ ပုံတူတုပကျင့်ကြံခြင်းသည် ယခုအခါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး တိုးတက်မှုပမာဏမှာ အတော်လေး အံ့မခန်းဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ် အဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်သွားပါက၊ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားသည် တူညီသော အဆင့်ရှိ အခြားဝိညာဉ်သခင်များထက် မကြာမီ သာလွန်သွားလိမ့်မည်ဟု ယဲ့လန် ယုံကြည်ထားသည်။

ယဲ့လန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မြက်ပင်များက သူ၏ရှေ့တွင် ခေါင်းညိတ်ဦးညွှတ်နေကြပြီး၊ သစ်ပင်များက သူ့ဘက်သို့ ယိမ်းနွဲ့နေကြကာ၊ သစ်သီးများက မြေကြီးပေါ်သို့ ကြွေကျလာပြီး ယဲ့လန်၏ ပတ်လည်တွင် လိမ့်ဆင်းနေကြသည်။

ယဲ့လန်သည် အပင်များကြားတွင် အာရုံစိုက်ခံရမှု ဗဟိုချက် ဖြစ်လာပုံရသည်။ ငွေပြာမြက်ကဲ့သို့သော တောက်ပသည့် သက်ရှိများသည် အဆင့်အတန်း အလွန်မြင့်မားသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဧကရာဇ်ကို ကြိုဆိုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယဲ့လန် သိရှိလိုက်သည်။

ယဲ့လန် ကျင့်ကြံနေချိန်တွင် ဤအပင်များသည် ပုံမှန်ထက် သုံးဆပိုမို မြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာမည်ဖြစ်သည်။

ပုံတူတုပကျင့်ကြံခြင်း၏ ဒုတိယမြောက် အံ့အားသင့်စရာမှာ ဤအပင်များသည် ယဲ့လန်အား ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သဘာဝ အချက်အလက်များကို အသိပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

အသိစိတ်ကမ္ဘာထဲရှိ ၎င်းတို့၏ ကြယ်ပွင့်များကို ဆွဲဆောင်ခြင်းဖြင့် ဤအပင်များ၏ အမည်များနှင့် ဂုဏ်သတ္တိများကို ယဲ့လန် လေ့လာနိုင်သည်။

ဆေးဝါးဖော်စပ်နည်းကို ယဲ့လန် မသိသည်မှာ နှမြောစရာပင်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် သေချာပေါက် ပါရမီရှင် ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ယဲ့လန် နိုးလာသောအခါ၊ အပင်များအားလုံးသည် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အလိုအလျောက် ကြိုးစားနေမှုများကို ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပုံရသော်လည်း၊ သူ စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဤအပင်များသည် တစ်ဖန် တက်ကြွလှုပ်ရှားလာကြမည်ကို ယဲ့လန် သိထားသည်။

၎င်းသည် ယခုလောလောဆယ် ဘာအသုံးဝင်မည်ကို ယဲ့လန် မသိသော်လည်း၊ အနှေးနှင့်အမြန် သူ သိလာပေလိမ့်မည်။

အပင်များ၏ ထူးဆန်းမှုအပေါ် စဉ်းစားခန်းဖွင့်နေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ယဲ့လန်သည် ဟောက်သံတိုးတိုးဖြင့် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသော ရှုံးအာကို ကြည့်လိုက်သည်။ တာ့ကျွီ၏ မျက်လုံးများ မှိတ်နေသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ထောင်မတ်နေသော နားရွက်ဝိုင်းဝိုင်းများနှင့် အဆက်မပြတ် လှုပ်ခါနေသော အမြီးတို့က ၎င်းသည် အပြည့်အဝ နိုးကြားနေကြောင်း ပြသနေသည်။

"ဒီ လူပျင်းလေး!" ယဲ့လန်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

ရှုံးအာ၏ဘေးရှိ အပြာရောင် ငါးကြီးဆယ်ကောင်ကျော်ကို မြင်သောအခါ၊ ရှုံးအာသည် ငါးဖမ်းရာတွင် အတော်လေး အာရုံစိုက်ခဲ့ကြောင်း ယဲ့လန် သိလိုက်သဖြင့်၊ သူ၏ ချိုမြိန်သော အိပ်စက်ခြင်းကို မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။

ယဲ့လန်သည် မြေကြီးပေါ်မှ အပြာရောင် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကီလိုဂရမ် ၂၀ ကျော်လေးပြီး အရှည် တစ်မီတာနီးပါးရှိသည်။

ကျန်ရှိနေသော အလေးချိန် ကီလိုဂရမ် ရာနှင့်ချီရှိသည့် အပြာရောင်ငါးကြီးများကို ရှုံးအာနှင့် တာ့ကျွီတို့ အစိမ်းစားရန် ချန်ထားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်သားရဲများ ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာများကို စားနိုင်၊ မစားနိုင်ကို ယဲ့လန် မသိသလို၊ ၎င်းတို့ကို ကျွေးမွေးပြုစုရန်လည်း သူ ပျင်းရိနေသည်။

ယဲ့လန် ကျင့်ကြံနေစဉ်တွင်၊ သူသည် အသိစိတ်ထဲသို့ အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်မနေဘဲ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံနိုင်ရန် ငွေပြာမြက်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ရှုံးအာနှင့် တာ့ကျွီတို့သည် သူ့အပေါ် မည်သည့် ရန်လိုသည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက်၊ ယဲ့လန်သည် သားရဲနှစ်ကောင်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားသည်။

ကျူးကျူးချင်းကို တာ့ကျွီထံ အပ်နှံထားခဲ့ပြီးနောက်၊ ယဲ့လန်သည် အပြာရောင် ငါးကြီးကို သန့်စင်ရန် အနီးနားရှိ မြစ်တစ်ခုသို့ သယ်သွားခဲ့သည်။

သွေးဖောက်ထုတ်ခြင်း၊ ကလီစာများ ဖယ်ရှားခြင်း၊ အကြေးခွံများ ခြစ်ထုတ်ခြင်းနှင့် အနက်ရောင် အမြှေးပါးများနှင့် ပါးဟက်များကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ ငါးညှီနံ့ကို ကနဦး ဖယ်ရှားခြင်း ပြီးစီးသွားသည်။

ထို့နောက် ယဲ့လန်သည် ငါးညှီနံ့များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သော တောရိုင်း ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များနှင့် အစပ်အရသာရှိသည့် အသီးအနှံများကို ရှာဖွေရာတွင် နစ်မြုပ်သွားလေသည်။

တုံလော်တိုက်ကြီးတွင် ယဲ့လန် မသိသော အပင်များစွာရှိသည်။ ယခု သူသည် အပင်ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ဘယ်တော့မှ ပြတ်လပ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သော ဆားအတွက်မူ၊ ယဲ့လန်၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် တစ်ထုပ် ပါလာသည်။

"အခြား ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ ငါ မယူလာခဲ့ဘူး။ အရာအားလုံးကို သယ်လာရင် ငါ့ကျောပိုးအိတ် ဆံ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျူးကျူးချင်းသည် မှုန်ဝါးနေသော အသိစိတ်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း နိုးလာပြီး၊ ယခင်ကထက် ပိုမို သက်သောင့်သက်သာ ရှိသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက်၊ သူမ အပြည့်အဝ သတိဝင်လာသည်။

"ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ? ဘာလို့ တောထဲမှာ အိပ်နေရတာလဲ?" သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားသည့်အလား၊ ကျူးကျူးချင်းသည် မီးပုံရှေ့တွင် ရင်းနှီးနေသော ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များသည် ကျူးကျူးချင်း၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး၊ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်၏ ကယ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းကို သူမ ပြန်လည်သတိရလာသည်။

ထိုရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်သည် ဘုရင်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို ရှင်းလင်းစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း၊ သူ၏ ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးက လူများကို သူနှင့် ပိုမိုနီးကပ်ချင်လာအောင် ဆွဲဆောင်နေသည်။

ယဲ့လန်၏ ကယ်တင်ခြင်းခံရသည့် မြင်ကွင်းကို ကျူးကျူးချင်း ပြန်တွေးမိပြီး၊ သူမ ဘာတွေးနေမှန်း မသိဘဲ စိတ်များ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

ရုတ်တရက်၊ ကျူးကျူးချင်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ယခင်က မကြုံဖူးသော သက်သောင့်သက်သာဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ခုံးမောက်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အာ!!!!!"

ကျူးကျူးချင်း၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ၊ ယဲ့လန်သည် အကင်စင်ကို ချထားခဲ့ပြီး ကျူးကျူးချင်း၏ အနားသို့ လျင်မြန်စွာ သွားလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ကျူးကျူးချင်း?" ကျူးကျူးချင်း၏ မျက်နှာ နီရဲနေသည်ကို ယဲ့လန် သတိပြုမိသွားသည်။

"ရှင်... ရှင်... ရှင်! ကျွန်မ ဘာပြောနေလဲဆိုတာ ရှင် အသိဆုံးပါ!" ကျူးကျူးချင်းသည် အနည်းငယ် တွေဝေသွားကာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ ရင်ခွင်အကာအကွယ် ပျောက်နေပြီ! သူမရှေ့က လူကများ လုပ်လိုက်တာလား?!

---