အခန်း (၃၇) - မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်း
ရှောင်တျဲ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ယဲ့လန်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့သည်။ "အစ်ကိုကြီး... သတိထားပါနော်"
ယဲ့လန်၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။ "ဒီ အမှိုက်ကောင်တွေကို ရှင်းလင်းဖို့ စက္ကန့်သုံးဆယ်တောင် ကြာမှာ မဟုတ်ဘူး"
ယဲ့လန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် ငွေပြာမြက် ဆယ့်ရှစ်ပင်က သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေသည်။ အဝါရင့်ရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းများသည် သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ယဲ့လန်၊ *သိုင်းဝိညာဉ်* ငွေပြာမြက်၊ အဆင့် ၂၁ အသက်စွမ်းအင်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင်"
အချင်း သုံးဆယ် စင်တီမီတာခန့် တုတ်ခိုင်သော ရွှေရောင် နွယ်ပင် ဆယ်ပင်ကျော်ခန့် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဝမ်ကောင်းနှင့် ကျန်နှစ်ယောက်မှာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"ဒါက ဘယ်လို သိုင်းဝိညာဉ်မျိုးလဲ။ အဆင့်အတန်းချင်း မတူဘူးလို့ ခံစားရတယ်" ဝမ်ကောင်းသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မြိုချလိုက်သည်။
ကျောက်လီက ခေါင်းဆောင် ဝမ်ကောင်းအား ဘာလုပ်ရမည်ကို မေးမြန်းနေစဉ် သူတို့သုံးယောက်သည် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်လေး၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသော အဝါရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့သုံးယောက်စလုံး ချက်ချင်းပင် ချွေးစေးများ ပြန်လာပြီး လက်ဝါးများ ဖြူရော်သွားခဲ့သည်။
"ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းက နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းလား" သူတို့သုံးယောက် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သော အမှန်တရားကို လီကျွမ်က ထစ်အစွာဖြင့် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
သာမန် စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ ခရမ်းရောင် ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း ရှိခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သတိမပြုမိကြပေ။
"ဒီလူငယ်လေး နိုင်ပါ့မလား။ ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ကွင်းတည်း ရှိတဲ့သူက ဝိညာဉ်ကွင်း ခုနစ်ကွင်း ရှိတဲ့သူတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ"
"ပြောရခက်တယ်။ သူ ဆင့်ခေါ်လိုက်တဲ့ နွယ်ပင်တွေက သာမန်မဟုတ်တာ ထင်ရှားနေတယ်လေ။ ဒီလောက် တုတ်ခိုင်တဲ့ နွယ်ပင်တွေနဲ့ အရိုက်ခံရရင် သေချာပေါက် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးခြေဥသွားမှာပဲ"
"ဒါပေမယ့် ဒီလူငယ်လေးက အဆင့် ၂၁ ဝိညာဉ်မဟာသခင်လေးပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ အဆင့် ၃၁ ဝိညာဉ်အကြီးအကဲကိုတော့ သူ သေချာပေါက် မနိုင်လောက်ဘူး"
စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း လူအုပ်ကြီး ကောက်ချက်မချနိုင်မီမှာပင်...
ဝမ်ကောင်း၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး အသိစိတ်လွတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တကယ့် ဟာသပဲ။ ငွေပြာမြက်တဲ့လား။ ဒုတိယ ဝိညာဉ်ကွင်းက နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းတဲ့လား။ မင်းက ရုပ်ဖျက်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် မဟုတ်လား။ မင်းက ဂိုဏ်းတစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် မိသားစုတစ်ခုခုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ မဟုတ်လား"
ယဲ့လန်သည် ဝမ်ကောင်း၏ ဆက်တိုက် မေးခွန်းထုတ်မှုများကို ပြန်လည်ဖြေကြားရန် ပျင်းရိနေပြီး သူတို့သုံးယောက် ပြိုလဲပျက်စီးသွားမည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုခံစားရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီကျွမ်သည် ယဲ့လန်၏ ဝိညာဉ်ကွင်း အစီအစဉ်ကြောင့် လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားပြီး နေရာတွင်ပင် ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။
လူဝကြီး ကျောက်လီ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ကို တင်းမာစေကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ၊ ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ။ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလို့မှ မရတာ။ သူက အဆင့် ၂၁ ဝိညာဉ်မဟာသခင်လေးပဲ ရှိသေးတာ၊ ဆရာက ဝိညာဉ်အကြီးအကဲလေ။ ငါတို့သုံးယောက်က သူ့ကို မနိုင်မှာ ကြောက်နေရမှာလား"
"ဆရာ့ မရီးကို တွေးကြည့်ပါဦး။ ငါတို့က ဒီလူကို စော်ကားမိပြီးသွားပြီ၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို အသေအလဲသာ လုပ်ပစ်လိုက်ရအောင်။ ပြီးရင် ငါတို့ ရှင်းတိုသစ်တောကြီးကို ထွက်ပြေးကြတာပေါ့။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ဝိညာဉ်သခင်တွေလေ။ တခြား ဘယ်နေရာရောက်ရောက် ငါတို့ ဘဝက ဆိုးရွားမနေနိုင်ပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား"
ဝမ်ကောင်းသည် တုန်လှုပ်မှုမှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာပြီး လူဝကြီး၏ စကားများက မှန်ကန်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် အဆုံးထိ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"လူဝကြီး၊ ပိန်ကောင်၊ အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြ။ မင်းတို့ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွေကို ထုတ်သုံးကြ"
ယဲ့လန်က ငွေပြာမြက်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်သခင် သုံးယောက်သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြသည်။
ထိုစက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ယဲ့လန်သည် သူတို့သုံးယောက် ပြိုလဲသွားမည့် အခိုက်အတန့်ကို ခံစားနေသလို၊ သူတို့ အသည်းအသန် လုပ်ရပ်များ မလုပ်နိုင်ရန်လည်း တားဆီးနေခဲ့သည်။
အကယ်၍ ထိုလူသုံးယောက်က လူအုပ်ကြီးကို ရမ်းသမ်းတိုက်ခိုက်ပြီး ၎င်းကိုအသုံးပြု၍ ယဲ့လန်အား ခြိမ်းခြောက်လာပါက ယဲ့လန်အနေဖြင့် အလျင်စလို လုပ်ဆောင်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေရပေလိမ့်မည်။
ဝမ်ကောင်းက ဦးဆောင်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းနှင့် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်သော အဝါရောင် ဝိညာဉ်ကွင်း လင်းလက်လာခဲ့သည်။
ဝမ်ကောင်း၏ အနက်ရောင် မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားပြီး ခေါင်းပေါ်ရှိ နွားချိုတစ်စုံမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ချိုများသည် ထက်မြက်သော အဝိုင်းပုံ ဓားမြှောင်များနှင့် တူညီသွားသည်။
ကြေးဝါနွားသိုးသည် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ချိုများကို ယဲ့လန်ထံ ချိန်ရွယ်ကာ ခွာများဖြင့် မြေကြီးကို ဆက်တိုက် ပေါက်နေခဲ့သည်။
"နွားရိုင်း ဝင်တိုက်ခြင်း"
ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း!
လီကျွမ်က ဝမ်ကောင်းနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ လီကျွမ်၏ အဝါရောင် ဝိညာဉ်ကွင်း လင်းလက်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ သစ်သားတုတ်သည် ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင် သံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အရှည်မှာ ထက်ဝက်ခန့် တိုးလာခဲ့သည်။
"သတ္တုအသွင်ပြောင်းခြင်း"
"ကျားဟိန်းသံ လှိုင်းဂယက်" ကျောက်လီသည် နေရာတွင် ရပ်လျက် သူ၏ အဝါရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကို ဟကာ ယဲ့လန်အား ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အဖြူရောင် လှိုင်းဂယက်များကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
လူသုံးယောက် နောက်ဆုံးတွင် အားလုံး သူကို ပစ်မှတ်ထား၍ လှုပ်ရှားလာသည်ကို ယဲ့လန် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ မည်သို့မျှ ထိန်ချန်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ယဲ့လန်သည် ဤလူသုံးယောက်ထံမှ မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမျှ မခံစားရပေ။
"ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်"
ယဲ့လန်သည် ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ် နှစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်ရန် ငွေပြာမြက် ခြောက်ပင်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသော ငွေပြာမြက်များကို အသုံးပြု၍ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်သော သိပ်သည်းသည့် ပိုက်ကွန်တစ်ခုကို ရက်လုပ်ကာ အဖြူရောင် "ကျားဟိန်းသံ လှိုင်းဂယက်" ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
ယဲ့လန်တွင် ယခုအခါ 'အံ့မခန်း နှလုံးသား အပေါက်ရှစ်ပေါက်' ဟူသော အလိုအလျောက် အသက်ဝင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ငွေပြာမြက်ဖြင့် ဤမျှ တိကျစွာ ယဲ့လန် မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယခင်နှင့်မတူဘဲ သိပ်သည်းသော ပိုက်ကွန်တစ်ခု ရက်လုပ်ခြင်းသည် ယခုအခါ ယဲ့လန်အတွက် အလွန် ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဝမ်ကောင်းနှင့် ကျောက်လီတို့ ပြေးဝင်လာသော ဦးတည်ရာ မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ကောင်းသည် သူ၏ 'နွားရိုင်း ဝင်တိုက်ခြင်း' ကို အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ သူ၏ ရှေ့ရှိ ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဝမ်ကောင်း စီစဉ်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတိတ်က သူသည် တုတ်ခိုင်သော သစ်ပင်ကြီးများစွာကို ရိုက်ချိုးခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ ရှေ့ရှိ မီတာဝက်ပင် မပြည့်သော နွယ်ပင်များတွင် ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လီကျွမ်သည် သူ၏ ရှေ့ရှိ ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ရှောင်ကွင်းသွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ငွေပြာမြက်များ ဝန်းရံမထားသော ယဲ့လန်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျောက်လီ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အဝါရောင် လှိုင်းဂယက် စွမ်းအင်ဘောလုံးသည် ယဲ့လန် ရက်လုပ်ထားသော သိပ်သည်းသည့် ပိုက်ကွန်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သေးငယ်သော ကွက်လပ်လေးများမှတစ်ဆင့် ယဲ့လန်၏ မျက်နှာဆီသို့ အဖြူရောင် စွမ်းအင် အနည်းငယ်သာ စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော အဖြူရောင် 'ကျားဟိန်းသံ လှိုင်းဂယက်' များသည် ယဲ့လန်၏ မျက်နှာကို လေပြေညင်းလေး တစ်ခု ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ယဲ့လန် ရက်လုပ်ထားသော သိပ်သည်းသည့် ငွေပြာ ပိုက်ကွန်ဖြင့် စစ်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် 'ကျားဟိန်းသံ လှိုင်းဂယက်' ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ သေးငယ်သွားသဖြင့် ကျောက်လီ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လှိုင်းဂယက်များက ဘာအတွက် အသုံးဝင်သနည်းဟု ယဲ့လန်ပင် မသိတော့ချေ။
သို့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးပြီးဖြစ်သဖြင့် ယဲ့လန်သည် 'အံ့မခန်း နှလုံးသား အပေါက်ရှစ်ပေါက်' ကို အသုံးပြုကာ သိပ်သည်းသော ပိုက်ကွန်ကို ချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းလိုက်သည်။
ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ငွေပြာမြက် ဆယ်ပင်ကျော်သည် ကျောက်လီထံသို့ ပြေးဝင်သွားရာ ကျောက်လီမှာ မိမိထံ အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးဝင်လာသော နွယ်ပင်များကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ကျောက်လီသည် လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ ခေါင်းဆောင်ကို ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ကျောက်လီသည် ဝမ်ကောင်းကို စွန်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ လှည့်၍ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျောက်လီ၏ နေရာသည် ငွေပြာမြက်၏ ထိန်းချုပ်မှု နယ်ပယ်အတွင်း လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်နေသည်။ ကျောက်လီသည် အလျင်စွမ်းရည်သုံး အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင်လည်း မဟုတ်သလို အရှိန်ကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များလည်း မရှိပေ။
သိပ်မကြာမီမှာပင် ကျောက်လီသည် ငွေပြာမြက် ဆယ်ပင်ကျော်၏ ရစ်ပတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ငွေပြာမြက် မံမီအထုပ်ကြီး တစ်ထုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
အကယ်၍ ယဲ့လန်က ဤမြင်ကွင်းကို သွေးထွက်သံယို သိပ်မများစေချင်သောကြောင့် ငွေပြာမြက်၏ စွမ်းအားကို မထိန်းချုပ်ထားခဲ့ပါက ကျောက်လီသည် ငွေပြာမြက်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် သွေးအိုင်အဖြစ် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။
နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်း ဝိညာဉ်သားရဲ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းသားရဲ တစ်ကောင်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိရာ သာမန် ကျောက်လီဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ရှောင်ကွင်းသွားခဲ့သော လီကျွမ်သည် မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် လုံးဝ မှန်ကန်ကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးကျူးနေပြီး ပို၍ တုတ်ခိုင်သော ရွှေရောင် နွယ်ပင်များမှာ ရွေ့လျားနိုင်ခြင်း မရှိသော ပစ်မှတ်များဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။
လီကျွမ်၏ ညာဘက် ခြေထောက်ကို ကိုင်းညွတ်နေသော ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အဖျားပိုင်းက ရုတ်တရက် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အမြစ်ပိုင်းသည် အတုတ်ခိုင်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အဖျားပိုင်းမှာ အသေးငယ်ဆုံးနှင့် အပျော့ပြောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အမြီးပိုင်းသည် ရေဘဝဲ လက်တံကဲ့သို့ လီကျွမ်၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို တင်းကြပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
လီကျွမ်သည် သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို တစ်စုံတစ်ခုက ရစ်ပတ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ဆွဲငင်အားဗဟိုချက် လုံးဝ ပျက်ယွင်းသွားကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် မြေပြင်က ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ မြင်ကွင်း အမှတ်အသားများအားလုံး ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် လီကျွမ်ကို ရစ်ပတ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လီကျွမ်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လီကျွမ်သည် ခေါင်းစိုက်လျက် ခြေထောက်အပေါ်ရောက်ကာ မြှောက်တင်ခံလိုက်ရသော်လည်း ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ လှုပ်ရှားမှုများက ရပ်တန့်မသွားပေ။ ယင်းအစား ကြောင်ကစားစရာ အရုပ်ပေါ်မှ ခေါင်းလောင်းလေးကို လွှဲနေသကဲ့သို့ လီကျွမ်ကို ဆက်တိုက် လွှဲယမ်းနေတော့သည်။
လီကျွမ်သည် လေထဲတွင် ကောင်းကင်ယံ တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦးအဖြစ် လေ့ကျင့်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော သတ္တုအသွင်ပြောင်း သစ်သားတုတ်ကိုလည်း လွှတ်ချလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ မြင့်မားသော နေရာမှ လျှောဆင်းရသော ကစားစရာမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော လီကျွမ်သည် အကြောက်တရား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရတော့သည်။
မဟုတ်ပေ၊ ယင်းကို ထိုကစားစရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။ ထိုကစားစရာများက ဤမျှလောက် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မကောင်းလှပေ။
ယဲ့လန်သည် အကျင့်ဆိုးနေသော ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ကြည့်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ လီကျွမ်သည် ယဲ့လန်အတွက် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မဖြစ်စေသောကြောင့် ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်က သူ့အား ကစားစရာ တစ်ခုလို သဘောထားနေခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ကိုင်တွယ်ရန် အသုံးပြုသည့် အခြားသော ဝမ်ကောင်းမှာမူ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ ဝမ်ကောင်းသည် နွယ်ပင်များကို ရိုက်ချိုးပြီး နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့လန်အား အသေအလဲ ဒဏ်ရာရစေမည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်ကာ ကြီးမားမြင့်မားလှသော ငွေပြာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
အမှန်တကယ်တော့...