အခန်း (၁၂) ဝိညာဉ်တူညီတုပခြင်း သီအိုရီ

"ယဲ့လန်? သူ့ကို ငါသိတယ်၊ မင်းထက် သုံးတန်းပိုကြီးတယ်။ သူကျောင်းစတက်တုန်းက ငါတွေ့ဖူးတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲမသိဘူး၊ နောက်ပိုင်း ကျောင်းမှာ သူ့ကို သိပ်မတွေ့ရတော့ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆန်းလေး၊ မင်းက ယဲ့လန်အကြောင်း ရုတ်တရက် လာမေးတာ သူ့ရဲ့ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်ကြောင့်လား" ယွီရှောင်ကန်းက ထန်ဆန်းကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထန်ဆန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "ဟုတ်တယ်၊ သူကလည်း ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်က သူ့ထက် ၃ ဆင့်တောင် ပိုမြင့်နေတာကို ဘာလို့ သူ့ကို မနိုင်ရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဆန်းလေး၊ စိတ်မပျက်ပါနဲ့။ ယဲ့လန်က မင်းထက် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ပိုပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ထားရုံပါပဲ။ ယဲ့လန်ရဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၃ လောက်နဲ့ဆိုရင် နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် မင်းရဲ့ အဆင့်က သူ့ထက် ဆယ်ဆင့်ကျော်လောက် သာသွားမှာပါ။ မင်းက သူအဝေးကနေပဲ မော့ကြည့်ရမယ့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့အနာဂတ်က မင်းကို မော့ကြည့်ရုံပဲ ရှိမှာပါ!" ယွီရှောင်ကန်းက ထန်ဆန်းကို နှစ်သိမ့်ရန် ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လား? အခုလို တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဉ်ပညာသင် ကို ကျွန်တော် ပထမဆုံး တွေ့ဖူးတာပဲ" ထန်ဆန်း၏ စိတ်ပျက်နေမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"သေချာတာပေါ့။ ဆန်းလေး၊ မင်းမှာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့် ရှိတယ်။ ပြီးတော့ သိုင်းဝိညာဉ် အမွှာကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်! ဘွဲ့ရတုံလော် ဆိုတာ မင်းအတွက် အနိမ့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်လေးတစ်ခုပဲ၊ ယဲ့လန်ရဲ့ ပါရမီလောက်နဲ့ကတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၃၀ ကို ထိုးဖောက်ကျော်လွန်ပြီး ဝိညာဉ်အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုတာတောင် မသေချာဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မသေးပါနဲ့ ဆန်းလေး၊ မင်းက ဆရာ့ရဲ့ ထာဝရဂုဏ်ယူစရာပဲ!"

"နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာရင်၊ မင်းရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်း ကို ရယူဖို့ ဝိညာဉ်သားရဲဖမ်းဆီးရာသစ်တော ကို ဆရာခေါ်သွားမယ်။ ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အဓိက သီအိုရီဆယ်ခု ထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဆရာ့ရဲ့ ဝိညာဉ်တူညီတုပခြင်း သီအိုရီအရ ဆန်းလေး.. မင်းရဲ့ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်က အပင်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သားရဲ တွေဆီကသာမက တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သားရဲတွေဆီကနေပါ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို စုပ်ယူနိုင်တယ်။ ငွေပြာမြက်က အားနည်းပေမယ့် သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ကတော့ သဟဇာတဖြစ်မှုပဲ။ တိရစ္ဆာန် ဝိညာဉ်သားရဲဆီကနေ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို စုပ်ယူနိုင်တာနဲ့ မင်းရဲ့ ငွေပြာမြက်က တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"ဆရာ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း စုပ်ယူမှု ကန့်သတ်ချက် သီအိုရီအရ၊ မင်းရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းဟာ ၄၂၃ နှစ်သက်တမ်းကို မကျော်လွန်သရွေ့ မင်းရဲ့အသက်အန္တရာယ်အတွက် စိုးရိမ်စရာမရှိဘူး။ အချိန်ကျလာရင် ဆရာက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးနဲ့ အစွန်းရောက်ဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရွေးချယ်ဖို့ ကူညီပေးမယ်!" ယွီရှောင်ကန်းသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မျက်နှာထားဖြင့် ထန်ဆန်း၏ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းအတွက် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ထန်ဆန်းမှာ ယုံကြည်မှုများ ပြည့်ဝသွားသည်။ သူက "ယဲ့လန်၊ မင်းနဲ့ငါ့ကြားက ကွာဟချက်က မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကွာခြားမှုအပြင်၊ ငါ့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ!" ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ယွီရှောင်ကန်း၏ စိတ်ခွန်အားပေးစကားများကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ ထန်ဆန်းသည် သူ့ထံ ကမ်းပေးလာသော ကြက်ပေါင်ကို ယူလိုက်ရင်း ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြက်ပေါင်ကို စားပြီး ယွီရှောင်ကန်းကို နှုတ်ဆက်ကာ ရှောင်ဝူ ကို ရှာရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

ထန်ဆန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ယွီရှောင်ကန်းသည် ယဲ့လန်အကြောင်း တွေးတောနေခဲ့သည်။

ဒီကလေး ယဲ့လန်က အစတုန်းက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၃ နဲ့ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်ပဲ ရှိခဲ့တာ။ အစကတော့ ငါ့မျက်လုံးထဲ မဝင်ခဲ့ပေမယ့် မျှော်လင့်မထားဘဲ ငါ့အတွက် ခက်ခဲတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေတယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်ရှိတဲ့ ဆန်းလေးကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၇ လေးနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်တယ်ဆိုတော့ ယဲ့လန်မှာ မွေးရာပါ ထူးကဲတဲ့ခွန်အားများ ရှိနေတာလား?

ထားလိုက်ပါတော့၊ ဘယ်လို ထူးကဲခွန်အားပဲဖြစ်နေပါစေ။ ဆန်းလေးသာ နှစ် ၄၀၀ သက်တမ်း ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရသွားရင် ယဲ့လန်က ဆန်းလေးအတွက် တက်လမ်းခြေလှမ်းတစ်ခုသက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားမှာပါ။ ဆန်းလေးရဲ့ ပါရမီက အရမ်းကောင်းသလို၊ သူ့ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကလည်း အလွန်ကောင်းမွန်တယ်။ ထန်ဆန်းက ဘွဲ့ရတုံလော် တစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီး တုံလော်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးလာတဲ့အချိန်ကျရင်၊ အဲဒီအချိန်က ငါ ယွီရှောင်ကန်း ဟာ တိုက်ကြီးရဲ့ နံပါတ်တစ် သီအိုရီမဟာသခင်ကြီး အဖြစ် အဆင့်အတန်း ခိုင်မာသွားမယ့် အချိန်ပဲ။

ယွီရှောင်ကန်းသည် သူ နံပါတ်တစ် သီအိုရီမဟာသခင်ကြီး ဖြစ်လာပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်မည့် နေ့ရက်များကို စိတ်ကူးယဉ်နေတော့သည်။

...

လဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက်၊ ယဲ့လန်သည် လာမည့်ရက်များအတွက် အစားအစာများကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီး၍ ကုသပေးနိုင်သူများ ထံမှ အစားအစာများ ဝယ်ယူရန် ဆူးယွင်ထောင်း ထံ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သို့သော် သူသည် ဝိညာဉ်သားရဲဖမ်းဆီးရာသစ်တောမှ ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာသော ထန်ဆန်းနှင့် ဆုံမိသည်။ ထန်ဆန်း၏ အဝတ်အစားများမှာ ယခုအခါ ပိုမိုသပ်ရပ်နေပြီး ခါးတွင် နို့နှစ်ရောင် ကျောက်စိမ်း ၂၄ လုံး မြှုပ်နှံထားသည့် အနက်ရောင်ခါးပတ် (လရောင်တံတား နှစ်ဆယ့်လေးသွယ်) ကို ပတ်ထားသည်။

ထန်ဆန်းသည် ကျောင်းစတက်စဉ်ကကဲ့သို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပုံစံ မဟုတ်တော့ဘဲ ယုံကြည်မှုများ တောက်ပနေသည်။

ထန်ဆန်းသည် ယဲ့လန်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့် ယဲ့လန်ကို စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ "ယဲ့လန်၊ ငါတို့ နောက်တစ်ပွဲလောက် ယှဉ်တိုက်ကြည့်ရအောင်။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ မင်းကို ရှုံးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ငါလုပ်စရာရှိသေးတယ်" ဟု ယဲ့လန်က တုံဆိုင်းမနေဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သို့သော် ထန်ဆန်းက ဇွဲမလျှော့ပေ။ "ဆရာ့အကူအညီနဲ့ ငါ ဘာတွေရလာလဲဆိုတာ မင်း မသိလောက်သေးဘူးမလား။ အခု ငါက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာနေပြီ!" ထန်ဆန်းသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် မေးစေ့ကို မော့ထားလိုက်သည်။

အောင်မြင်မှုများဖြင့် မြောက်ကြွမြောက်ကြွ ဖြစ်နေသော လူငယ်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း၊ ထိုရှင်းပြ၍မရသော အမည်မသိ ဒေါသတစ်ခုသည် ယဲ့လန်၏ ရင်ထဲတွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် ထကြွလာသည်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ၊ ယဲ့လန်သည် သူ၏ရှေ့မှ လူကို ချေမှုန်းပစ်ချင်နေမိသည်။

ယဲ့လန်သည် ရင်ထဲက ဒေါသကို ဖိနှိပ်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကာ ထန်ဆန်း၏ ယခင်ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည့် အချက်ကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဘာတွေများ ရလာလို့လဲ။ မင်းက ဝိညာဉ်ပညာသင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့ထက် ညံ့တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကိုတော့ ဘာမှ ပြောင်းလဲပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထန်ဆန်းသည် သူ့စကားကို လျစ်လျူရှုကာ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ညာလက်ဖဝါးအလယ်တွင် ငွေပြာမြက် တစ်ပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထန်ဆန်း၏ ငွေပြာမြက် ပင်စည်များသည် သာမန် ငွေပြာမြက်ထက် ပို၍ထူထဲပြီး ငါးစင်တီမီတာခန့် ရှိသည်။ အရွက်များမှာလည်း များစွာပို၍ထူပြီး ကြီးမားနေသည်။ ငွေပြာမြက်၏ အပြာရောင်အကြောများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယခုအခါ ငွေပြာမြက်သည် မြွေအကြေးခွံများကဲ့သို့ အကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

"ကြည့်စမ်း! ဒါက ငါ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် အသစ်ပြောင်းလဲမှုပဲ၊ ငွေပြာမြက်က ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးလာတယ်။ မင်းကို ကြိုပြောပြရတာလည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာက သူ့ရဲ့သီအိုရီကို တိုက်ကြီးပေါ်က ဝိညာဉ်သခင်တွေ အားလုံးကို အနှေးနဲ့အမြန် ပြောပြမှာပဲလေ။ ငါ့ရဲ့ ငွေပြာမြက်က တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သားရဲဆီက ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူလိုက်လို့ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးသွားတာ။ မင်း မျှော်လင့်မထားဘူးမလား? ဆရာ့ရဲ့ ဝိညာဉ်တူညီတုပခြင်း သီအိုရီအရ အပင်အမျိုးအစား သိုင်းဝိညာဉ်တွေက တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သားရဲတွေဆီက ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနိုင်တယ်ကွ!" ထန်ဆန်းသည် ယွီရှောင်ကန်းအပေါ် ကိုးကွယ်ယုံကြည်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထန်ဆန်း ဤကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့လန်မှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မအောင့်ထားနိုင်တော့ပေ။ သူက မသိနားမလည်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် "ထန်ဆန်း၊ ငါ မင်းကို တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ၊ ဒီကမ္ဘာမှာ တူ သိုင်းဝိညာဉ် ဒါမှမဟုတ် တုတ် သိုင်းဝိညာဉ် တွေ ရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မရှိဘူးလေ! ဘာဖြစ်လို့လဲ" ထန်ဆန်းက ယဲ့လန်၏ တွေးခေါ်မှုကို နားမလည်ဘဲ ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မရှိဘူးလေ။ ဒါဆို ငါ ဆက်မေးမယ်၊ တုံလော်တိုက်ကြီးပေါ်က တူ၊ တုတ် နဲ့ တံစဉ် သိုင်းဝိညာဉ်တွေကရော ဘာကို စုပ်ယူကြသလဲ" ယဲ့လန်က ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တူ သိုင်းဝိညာဉ် ဒါမှမဟုတ် တုတ် သိုင်းဝိညာဉ်တွေတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့!" ဤကဲ့သို့သော သိုင်းဝိညာဉ်များတွင် မည်သည့် ဝိညာဉ်ကွင်း အမျိုးအစားကို ထည့်သွင်းခြင်းက ပိုကောင်းမည်ကို ထန်ဆန်း မသိပေ။

ဤအချိန်တွင် ယဲ့လန်က သူ၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ "မင်းကို ငါ ပြောပြမယ်၊ တူ သိုင်းဝိညာဉ် ဒါမှမဟုတ် တုတ် သိုင်းဝိညာဉ်ဆိုတာ မရှိတဲ့အတွက်ကြောင့်မို့လို့ လက်နက်သိုင်းဝိညာဉ်သခင် တွေဟာ လက်နက်သိုင်းဝိညာဉ် တွေက တိရစ္ဆာန် ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ ကြာလှပြီ။ လက်နက်သိုင်းဝိညာဉ်တွေက တိရစ္ဆာန် ဝိညာဉ်သားရဲ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုမှတော့ လက်နက်သိုင်းဝိညာဉ် အမျိုးအစားထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ငွေပြာမြက်က တိရစ္ဆာန် ဝိညာဉ်သားရဲ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာ အခြေခံ ဗဟုသုတတစ်ခုလောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါ... ငါ့ဆရာကို မင်း စော်ကားတာကို ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ တိုက်ကြီးပေါ်က အပင်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် အများစုက အပင် ဝိညာဉ်သားရဲတွေကိုပဲ စုပ်ယူကြတာ။ ငါ မန်ဒါရာမြွေ ကို စုပ်ယူပြီးတဲ့နောက် ငါ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က တော်တော်လေး စွမ်းအားကြီးလာတယ်! ဒါကြောင့် ဆရာ့ရဲ့ သီအိုရီက မှန်ကန်တယ်!" ထန်ဆန်းသည် ယဲ့လန်ကို ပြန်လည်ချေပ၍ မရနိုင်ကြောင်း သိနေသည်။ ယဲ့လန် ပြောသွားသည့်စကားများတွင် ဟာကွက်မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ ဟောက်ထျန်းတူ သည် မရှိသော တူ သိုင်းဝိညာဉ် တစ်ခုကို ကမ္ဘာအနှံ့ လိုက်ရှာနေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယဲ့လန်သည် ငွေပြာဧကရာဇ် တည်ရှိမှုအကြောင်းကို ထန်ဆန်းအား ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်မထားပေ။ ငွေပြာဧကရာဇ်မှာ အဆိပ်ဂုဏ်သတ္တိ ထည့်သွင်းမယ်? ဒါက ရယ်စရာကောင်းမနေဘူးလား။ အဆိပ်နဲ့ အသက်ရှင်သန်ခြင်း ဂုဏ်သတ္တိတွေက သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတာပဲ။ နောက်ပိုင်းကာလများတွင် ထန်ဆန်းသည် ငွေပြာဧကရာဇ်ကို နိုးထလာစေခဲ့သော်လည်း ငွေပြာဧကရာဇ်သည် ဝိညာဉ်ကွင်းများ ထည့်သွင်းပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် သူ၏ လက်နက်သိုင်းဝိညာဉ် သက်သက်သာ ဖြစ်လာခဲ့ကာ ဟောက်ထျန်းတူကိုသာ အများဆုံး အသုံးပြုခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာလည်း ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယဲ့လန်သည် ထန်ဆန်းအနားမှ ဖြတ်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထန်ဆန်းသည် ယဲ့လန်၏ ပခုံးကို လှမ်းဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး အသွားမခံပေ။ "မင်း သွားလို့မရဘူး၊ ငါတို့ တစ်ပွဲလောက် ယှဉ်တိုက်ရအောင်။ ဆရာ့ရဲ့ သီအိုရီ မှန်ကန်တယ်ဆိုတာ မင်းကို ငါ သက်သေပြမယ်!"

ယဲ့လန်သည် ထန်ဆန်းကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာပြီး ရင်ထဲမှ အမည်မသိဒေါသများ ထပ်မံထကြွလာပြန်သည်။ သူသည် ထန်ဆန်း၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ခါချလိုက်ပြီး အလေးအနက်ဖြစ်နေသော ထန်ဆန်းကို ကြည့်ကာ "ကောင်းပြီ၊ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ပဲ။ ဒီတစ်ခါ မင်း ရှုံးရင် နောက်ဘယ်တော့မှ ငါ့ကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့တော့"

ထန်ဆန်းသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သဘောတူလိုက်ပြီး သူရှုံးလိမ့်မည်ဟု စိတ်ထဲမှ မယုံကြည်ပေ။ ယဲ့လန်နှင့် ခပ်ခွာခွာနေလိုက်ပြီးနောက်၊

"ထန်ဆန်း၊ သိုင်းဝိညာဉ် ငွေပြာမြက်၊ အဆင့် ၁၁ လက်နက်သိုင်းဝိညာဉ်သခင်!"

"ယဲ့လန်၊ သိုင်းဝိညာဉ် ငွေပြာမြက်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၇။"