အခန်း (၁၀) - ရှုံးနိမ့်သွားသော ထန်ဆန်း

မိမိစိတ်ကြိုက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် နယ်ပယ်ကို အားကိုးလျက်၊ ယဲ့လန် သည် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်နေသော ထန်ဆန်း အနားသို့ နှစ်ကွက်တည်းဖြင့် ကပ်သွားခဲ့သည်။

သူက ထန်ဆန်း၏ မျက်နှာဆီသို့ ညာလက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်သည်။ ထန်ဆန်းမှာ အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်သဖြင့် သူ၏မျက်နှာကို ကာကွယ်ရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ကာကွယ်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဘန်း!

ထန်ဆန်း၏ လက်မောင်းများသည် သူ၏မျက်နှာနှင့် ဆောင့်မိသွားပြီး ထိုအရှိန်ကြောင့် နာကျင်သွားကာ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ ထန်ဆန်းက သူ၏ခြေလှမ်းများကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားစေသောအခါ၊ ရဲ့လန်အပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်စိတ် အလျဉ်းမရှိတော့ပေ။

ထန်ဆန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ လက်များတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ၊ ခြေလှမ်းများကလည်း ထူးဆန်းပြီး ရှုပ်ထွေးသော ခြေလှမ်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤသည်တို့မှာ လက်လေ့ကျင့်ရေးနည်းစနစ် ကျောက်စိမ်းလက်ဝါး၊ မျက်လုံးလေ့ကျင့်ရေးနည်းစနစ် ခရမ်းရောင် မိစ္ဆာမျက်လုံး နှင့် ရွေ့လျားမှုနည်းစနစ် တစ္ဆေအရိပ်ခြေလှမ်း တို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထန်ဆန်းက သူ၏ လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်ကျင့်စဉ် ကို စတင်အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့်၊ ယဲ့လန် သည် သူ၏အနီးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကပ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထန်ဆန်းက စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားလိုက်သည်။

ယခင်အချီများနှင့်မတူဘဲ၊ ယခုသူ့တွင် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထန်ဆန်းက ညာဘက်လက်ချောင်းများကို စုစည်းကာ ယဲ့လန် ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ချိန်ရွယ်ပြီး လက်ဝါးစောင်းဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

လက်ဝါးရိုက်ချက် လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ရဲ့လန်က ညာလက်သီးဖြင့် ဖြောင့်တန်းစွာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူတို့၏ လက်သီးနှင့် လက်ဝါးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားချိန်တွင်၊ ယဲ့လန် ၏ လက်သီးဆစ်များမှတစ်ဆင့် ကျောက်စိမ်းလက်ဝါး သည် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်အလား အလွန်မာကျောနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

---

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ

ထန်ဆန်းသည် သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ် နိုးထခြင်းမတိုင်မီကပင် ပန်းပဲထုခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ လပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူ၏ခွန်အားမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ၊ တူညီသော အဆင့်ရှိ ခွန်အားအသားပေး ဝိညာဉ်သခင် များထက် အနည်းငယ်မျှသာ နိမ့်ကျတော့သည်။ တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း၊ ထန်ဆန်းက ယဲ့လန် ၏ ခွန်အားများသည် အဆုံးအစမရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ကန့်သတ်ချက်ကို မမြင်တွေ့ရပေ။

သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် အိပ်ဆောင် ၇ အတွင်း အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် လက်သီးနှင့် လက်ဝါးများ ရိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဘန်း! ဘန်း! ဘန်း-ဘန်း!

ထန်ဆန်းက သူမည်မျှပင် ခွန်အားထုတ်သုံးစေကာမူ၊ ယဲ့လန် က အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း ယခုအချိန်တွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ထန်ဆန်း၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံမှာ များစွာမသန်မာလှပေ။ သူသည် ဖမ်းချုပ်ရေးနည်းစနစ်ဖြစ်သော ကရိန်းငှက်နှင့် နဂါးဖမ်းချုပ်ကွက် ကိုသာ လုံးဝအားထားနေရသည်။ သူသည် ယဲ့လန် ကို ခွန်အားပိုသုံးလာစေရန် မြှူဆွယ်ပြီး ထိုအရှိန်ကိုအသုံးပြုကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ ယဲ့လန် က မည်သို့ပင် လက်သီးဖြင့်ထိုးစေကာမူ သူ၏ခွန်အား အနည်းငယ်ကို အမြဲတမ်း ချန်လှပ်ထားလေ့ရှိပြီး ထန်ဆန်းအား ထိုအရှိန်ကိုအသုံးပြု၍ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်လေးမျှ မပေးခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး ရှောင်တိမ်းကာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် မြင်ကွင်းမှာ အဆက်မပြတ် ရိုက်ချက်များ ဖလှယ်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ယင်းအခြေအနေ ဆက်လက်ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ အမြန်နှုန်းမှာလည်း ပို၍ပို၍ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ထန်ဆန်းမှာမူ ပို၍ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယဲ့လန် သည် သူ့ထက် အသက်အနည်းငယ် ပိုကြီးသော်လည်း၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သူ့ထက် သုံးအဆင့်နိမ့်နေဆဲဖြစ်သည်။ သို့တိုင်အောင် ထန်ဆန်းက သူ့ကို မအနိုင်ယူနိုင်သေးပေ။ ထန်ဆန်းသည် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်ကျင့်စဉ် ကို စတင်ကျင့်ကြံကတည်းက၊ ဤမျှ ဒုက္ခပေးနိုင်သော ရွယ်တူတစ်ဦးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

---

အဆုံးအဖြတ် တိုက်ခိုက်မှု

ထန်ဆန်းက ယဲ့လန် ၏ ကာကွယ်မှုတွင် အားနည်းချက်ကို မည်သို့ရှာဖွေရမည်ကို တွေးတောနေစဉ်၊ ယဲ့လန် က ထန်ဆန်း၏ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ သုံးသပ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။

ထန်ဆန်းသည် ထန်ဂိုဏ်း ၏ နည်းစနစ်များကို အားထားနေရသည်-

* လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်ကျင့်စဉ် က စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ပေးသည်။

* ခရမ်းရောင် မိစ္ဆာမျက်လုံး က ပြိုင်ဘက်၏ သိုင်းကွက်များကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည်။

* ကျောက်စိမ်းလက်ဝါး က လက်၏ခွန်အားနှင့် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။

* တစ္ဆေအရိပ်ခြေလှမ်း က အဆက်မပြတ် လှည့်စားလှုပ်ရှားနိုင်စေသည်။

* ကရိန်းငှက်နှင့် နဂါးဖမ်းချုပ်ကွက် က အထူးကောင်းမွန်သော တွန်းကန်အားသုံး နည်းစနစ်များကို ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။

ယဲ့လန် မှာ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩချီးကျူးမိသွားသည်။ ထန်ဆန်းသည် သိုင်းဝိညာဉ်နိုးထပြီးချိန်မှာပင် ဤမျှလောက် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် တုံလော် တိုက်ကြီး၏ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ရကျိုး နပ်ပေသည်။ သုံးနှစ်တာ ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားပေါင်းစပ်သည့် နည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်လာမှုနှင့်အတူ၊ ယဲ့လန် ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခုနှင့် ညီမျှနေပေပြီ။

ယဲ့လန် က သူ၏ အစွမ်းကုန်ကို အသုံးမပြုသေးသော်လည်း၊ ထန်ဆန်းက ဤမျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်သေးသည်။ ယဲ့လန် က သူ့ကို စမ်းသပ်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဤစိန်ခေါ်မှုကို အဆုံးသတ်ရန် ခွန်အားအနည်းငယ် ပိုသုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထန်ဆန်းက လက်ရှိအခြေအနေကို ဆက်ထိန်းထားရန် ရည်ရွယ်ကာ ဘေးဘက်သို့ ဆက်လက်ရှောင်တိမ်းနေစဉ်၊ ယဲ့လန် က ထန်ဆန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာကာ မီတာငါးမီတာခန့် အကွာအဝေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထန်ဆန်းကယဲ့လန် ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေပြီး၊ အကွာအဝေးကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူဘာကို ရည်ရွယ်နေမှန်း သေချာမသိပေ။ တစ်ဖက်တွင်တော့ ရဲ့လန်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆယ်ပုံခုနစ်ပုံ သို့မဟုတ် ရှစ်ပုံခန့်ကို သူ၏ခြေထောက်များတွင် ပို့ဆောင်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ခွန်အားထုတ်သုံးကာ ထန်ဆန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ထန်ဆန်းသည် ယဲ့လန် ၏ သိုင်းကွက်များကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ရန် သူ၏ ခရမ်းရောင် မိစ္ဆာမျက်လုံး ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအမြန်နှုန်းက ရဲ့လန်လောက် မမြန်ဆန်သော်လည်း၊ ယဲ့လန် ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို သူ ဖမ်းဆုပ်နိုင်သေးသည်။ သို့သော် သူ၏ တစ္ဆေအရိပ်ခြေလှမ်း က ယဲ့လန် ၏ အမြန်နှုန်းကို အဆက်မပြတ် အနှောင့်အယှက်ပေးနေပြီး အမြန်နှုန်း အားသာချက်ကို အသုံးမချနိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။

ထို့ကြောင့်၊ ယဲ့လန် သည် ထန်ဆန်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို အမြန်နှုန်းနှင့် သာမန်ရိုင်းစိုင်းသော ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ချိုးဖျက်ကာ တန်ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယဲ့လန် သည် သူ၏ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် အရှိန်တင်ပြေးလွှားမှုအတွက် နေရာကျယ်ကျယ်ရစေရန် အကွာအဝေးတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် ပုံရိပ်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး ထန်ဆန်းရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အရှိန်တင်ပြေးလွှားမှုအပေါ် အားထား၍၊ ယဲ့လန် က ထိုအရှိန်ကိုအသုံးပြုကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ပြီး ထန်ဆန်း၏ ပခုံးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထန်ဆန်း၏ ခရမ်းရောင် မိစ္ဆာမျက်လုံး က ယဲ့လန် ၏ သိုင်းကွက်ကို မြင်နိုင်သော်လည်း၊ ယဲ့လန်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ ထန်ဆန်းမှာ တစ္ဆေအရိပ်ခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူသည် ယဲ့လန် အား ကာကွယ်ရန် သူ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ဝါး ကို အသုံးပြုကာ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သို့သော်လည်း၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုခွန်အားသည် ထန်ဆန်း ကာကွယ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းသည် ယဲ့လန် ၏ အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် လက်သီးချက်ဖြစ်သည်။

ဘန်း!

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ၊ ထန်ဆန်းသည် နောက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လွင့်စင်သွားပြီး အနီးရှိ ကုတင်ဘောင်တစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

ယဲ့လန် က ထန်ဆန်း၏ ဒဏ်ရာများအတွက် စိုးရိမ်မနေခဲ့ပေ။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်၊ ယဲ့လန် သည် ထန်ဆန်း၏ ခွန်အားနှင့် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို အလွန်ကောင်းစွာ သိရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ ထိုနောက်ဆုံးလက်သီးချက်ကို ထိုးလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ခွန်အားကို ပြန်လည်ဆွဲယူထားခဲ့သည်။ သူသည် ရှင်းပြ၍မရသော ဒေါသတစ်ခု၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ထန်ဆန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထန်ဆန်းသည် အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး ရဲ့လန်က သေစေလောက်သည့် ခွန်အားကို အသုံးပြုမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်၊ ယဲ့လန် က ထန်ဟောက် ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို မစမ်းသပ်လိုပေ။ ထန်ဟောက်သည် ကလေးတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်မည်လား ဆိုသည်ကို ယဲ့လန် မသိသလို မူရင်းဇာတ်လမ်းတွင်လည်း ဖော်ပြမထားပေ။ သို့သော် ထန်ဟောက်သည် "အငယ်ကိုရိုက်လျှင် အကြီးထွက်လာမည်" ဟူသော စကားရပ်အတွက် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားပြီး သူ၏လူများကို အလွန်အမင်း အကာအကွယ်ပေးတတ်သူဖြစ်သည်။

---

ရလဒ်နှင့် နောက်ဆက်တွဲ

တစ်ဖက်တွင်မူ၊ ကုတင်ဘောင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ထန်ဆန်းသည် ဘဝအကြောင်းကို စတင်တွေးတောနေတော့သည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငွေပြာမြက် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာတောင်၊ ငါက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေရတာလဲ? နေပါဦး၊ ငါ အစွမ်းကုန် မသုံးရသေးပါဘူး! ငါသာ လျှို့ဝှက်လက်နက် တွေကို သုံးလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ သိုင်းကွက်တစ်ကွက်တည်း သုံးရင်တောင် ရလဒ်ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်မှာပဲ။"

ထန်ဆန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်က အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း၊ ထို့နောက် သူ၏စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။ ယဲ့လန် က သူ့ထက် အသက်အနည်းငယ်သာ ကြီးကြောင်း သူတွေးမိလိုက်သည်။ သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက် များကို အသုံးပြုရန် မတန်ပါဘူးလေ။

ထန်ဆန်းက ထရပ်လိုက်ပြီးယဲ့လန်အား မေးလိုက်သည်- "ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငွေပြာမြက် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာတောင်၊ မင်းက ဘာလို့ ငါ့ထက် ဒီလောက်တောင် ပိုသန်မာနေရတာလဲ?"

"ငါက နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ပိုပြီး ကျင့်ကြံထားလို့ပါ။ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ရှာတွေ့သရွေ့၊ ဘယ်သူမဆို တိုက်ခိုက်ရေးအမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်" ဟု ယဲ့လန် က ခေါင်းကုတ်ကာ ထန်ဆန်းကို အရေးမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။

သေချာတာပေါ့၊ ယဲ့လန် က ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သော ဝိညာဉ်ကွင်း ချိတ်ဆက်ခြင်းနည်းစနစ်အကြောင်းကို ထန်ဆန်းအား ပြောပြမည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ သူ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၃ ဖြင့် တုံလော် တိုက်ကြီးတွင် ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ ထန်ဂိုဏ်း ၏ ကျင့်စဉ်များအတွက်မူ၊ ရဲ့လန်က ၎င်းတို့ကို လုံးဝ အထင်အမြင်သေးနေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ယခင်ဘဝက ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် သိုင်းဝတ္ထုများကို ဖတ်ဖူးသူတိုင်းက ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုများအပေါ် အခြေခံထားသည့် နည်းစနစ်များကို သဘောကျမည် မဟုတ်ပါဘူးလေ?

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်! ဆရာကလည်း ပြောခဲ့ဖူးတယ်- အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် ဆိုတာ မရှိဘူး၊ အသုံးမကျတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် တွေပဲ ရှိတာတဲ့။ ငွေပြာမြက် နဲ့တောင်မှ၊ ငါက မင်းလောက် သန်မာလာအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပါတယ်!" ဟု ယွီရှောင်ကန်း အကြောင်း ပြောလိုက်ချိန်တွင် ထန်ဆန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အားကျကြည်ညိုမှုများ အပြည့်အဝဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပြဿနာများ ပိုမိုမကြီးထွားစေရန် ယဲ့လန် က ပြန်လည်မချေပခဲ့ပေ။ သူက စိတ်ထဲတွင်သာ တွေးလိုက်သည်- မင်းရဲ့ အမွှာသိုင်းဝိညာဉ်တွေသာ မရှိဘူးဆိုရင်၊ ယွီရှောင်ကန်း က မင်းကို လှည့်တောင်ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ထို နာမည်ကြီး စကားစုအတွက်မူ၊ ယွီရှောင်ကန်း ကိုယ်တိုင်ကပင် "အသုံးမကျတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်" ဟူသော စကားလုံးများ၏ ပြယုဂ်ပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်း နှင့် အိပ်ဆောင် ၇ မှ အခြားသူများက ဝိုင်းအုံလာကြပြီး ယဲ့လန် အား စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝိုင်းရံထားကြသည်- "ယဲ့လန်! မင်းနဲ့ ထန်ဆန်းက အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်! ထန်ဆန်းက လုံလောက်အောင် သန်မာနေပါပြီ။

သူက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့် ပါတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်လေ! မင်းက အစွမ်းအစအစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပြည့်ပါတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး! တကယ်တော့ မင်းက အိပ်ဆောင် ၇ မှာ အသန်မာဆုံးပဲ။ ငါတို့က မင်းကို အိပ်ဆောင်ထဲမှာ အားအနည်းဆုံးလို့ ထင်နေခဲ့တာ!"

"အခုကစပြီး၊ မင်းက အိပ်ဆောင် ၇ ရဲ့ အကြီးအကဲပဲ!"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်! အခုကစပြီး၊ ငါတို့ အိပ်ဆောင် ၇ က မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ် ယဲ့လန် ။ ငါတို့တွေ အထက်တန်းက ကျောင်းသားကြီးတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ယဲ့လန် က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး အိပ်ဆောင် ၇ မှ လူအုပ်ကြီး၏ မျှော်လင့်ချက်ထားသော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်- "ငါ အကြီးအကဲလုပ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပါဘူး။ ထန်ဆန်းကိုသာ ပေးလိုက်! သူ့ခွန်အားက လုံလောက်ပါတယ်။ အိပ်ဆောင် ၇ က အထက်တန်းတွေဆီက မူးမတ်ကျောင်းသားတွေကို ရင်ဆိုင်ရာမှာ သူကူညီပေးဖို့ ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

အိပ်ဆောင် ၇ မှ လူအုပ်ကြီး စိတ်ပျက်သွားချိန်မှာပင်၊ အပြင်ဘက်မှ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်- "ဒါက အိပ်ဆောင် ၇ လား? ငါက ရှောင်ဝူ ပါ!"

ထန်ဆန်းနှင့် အရွယ်အစား၊ အရပ်အမောင်း ခပ်ဆင်ဆင်ရှိသော လှပချစ်စရာကောင်းသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် အိပ်ဆောင် ၇ ရှိ လူအားလုံး၏ မြင်ကွင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ပန်းနုသွေးရောင် သန်းကာ ဖြူစင်ပြီး၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။ သူမ၏ ကျောဘက်တွင် ကင်းမြီးကောက် ကျစ်ဆံမြီးတစ်ခုရှိပြီး၊ အဝတ်အစားများက သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေသည်။ အရည်လဲ့နေသော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများက သူမကို အလွန်ချစ်စရာကောင်းအောင် ဖန်တီးပေးထားသည်။

ဝမ်ရှန်း နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်စွဲမက်သွားကြသဖြင့် သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တည့်မတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ယဲ့လန်ကတော့ ရှောင်ဝူ ၏ အသွင်အပြင်ကို အံ့ဩခြင်းမရှိသော်လည်း၊ ပြဿနာရှာရန်သာ သိသော ဤယုန်သိုင်းဝိညာဉ်အား မနှောင့်ယှက်လိုပေ။

ယဲ့လန် က ထန်ဆန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤအချိန်တွင် သူသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်နေပုံရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယဲ့လန်က ထန်ဆန်း၏ ပခုံးကိုပုတ်ကာ ရိုးသားသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်- "**ထန်ဆန်း**၊ မင်းက အခု အိပ်ဆောင် ၇ ရဲ့ အကြီးအကဲပဲ။ အိပ်ဆောင် ၇ က မင်းအပိုင်ပဲ။ ငါ ထမင်းသွားစားတော့မယ်။"

ထို့နောက်၊ လူအုပ်ကြီး၏ အံ့ဩမှင်တက်နေသော တုံ့ပြန်မှုများကြားမှ ယဲ့လန် သည် အိပ်ဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ရှောင်ဝူ သည် ယဲ့လန် ၏ ထွက်ခွာသွားမှုအပေါ် အနည်းငယ် စပ်စုချင်စိတ်ဖြစ်သွားပြီး၊ သူမဘာသာ တွေးလိုက်သည်- ဘာလို့ ဒီအပြာရင့်ရောင် ဆံပင်နဲ့ ကောင်လေးက ငါ့လို ချစ်စရာကောင်းတဲ့သူကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုသွားရတာလဲ?

ထို့နောက်တွင်၊ ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူ တို့ စတင်တိုက်ခိုက်ကြပြီး အိပ်ဆောင် ၇ ၏ အကြီးအကဲလုပွဲ အစဉ်အလာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။ မမျှော်လင့်ထားစရာမရှိဘဲ၊ ထန်ဆန်းသည် အားကုန်ထုတ်သုံးရန် စိတ်မပါသဖြင့် ရှောင်ဝူ ကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။