အခန်း (၃၉) - စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်
ထိုရေခဲကျောက်စိမ်း ကင်းမြီးကောက်သည် ရေခဲစွမ်းအင်ကိုသာ အဓိကထား ကျင့်ကြံပြီး အဆိပ်အတတ်ကို စွန့်လွှတ်ထားသည်ဆိုသော်လည်း ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ရှောင်ဟန်သည် မွှေးပျံ့လှသော မသေမျိုးဆေးပင် (သွေးနီနှလုံးကွဲဆေးပင်) ကို ထုတ်ယူ၍ ရွှယ်ဘင်းအာထံသို့ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်ပါ၏။ "ဘင်းအာ... ရွှယ်ဝုနဲ့ ယွဲ့အာကို စောင့်ရှောက်ထားလိုက်ဦး... ဒီဆေးပင်က အဆိပ်မှန်သမျှရဲ့ အဆိုးဆုံး ရန်သူပဲ... ဒါရှိနေရင် ကင်းမြီးကောက်အဆိပ်က နင်တို့ကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မွှေးရနံ့ကြောင့် တခြားဝိညာဉ်သားရဲတွေ ဆွဲဆောင်ခံရပြီး ရောက်လာနိုင်လို့ သတိတော့ထားဦးနော်"
"အင်း... နင်လည်း သတိထားဦး"
"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ့မှာ မပြိုကွဲနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိတယ်၊ အဆိပ်မှန်သမျှလည်း မတိုးဘူး... သူ ငါ့ကို ဘာမှလုပ်လို့မရပါဘူး"
ရေခဲကျောက်စိမ်း ကင်းမြီးကောက်သည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်လှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှောင်ဟန်၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောင်ဟန်ကား ပျာယာခတ်မသွားဘဲ လေးကြိုးကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲလိုက်ရာ မြှားဖျားပေါ်တွင် အေးစက်သော မီးလျှံများ တောက်လောင်သွားခဲ့၏။ ထိုမြှားသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံနှင့် အေးစိမ့်သော လေထုတို့ အပြန်အလှန် ရောယှက်နေသည့် ဆန်းပြားသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လျက် ရေခဲကျောက်စိမ်း ကင်းမြီးကောက်၏ ဦးခေါင်းထံသို့ တိကျစွာ ပစ်ခတ်သွားခဲ့သည်။
ရေခဲကျောက်စိမ်း ကင်းမြီးကောက်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးသို့ အသာစောင်းကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ပါ၏။ သို့သော် ရှောင်ဟန်၏ မြှားချက်များသည် တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ဆက်တိုက် တိုးဝင်လာခဲ့ရာ ၎င်း၏ မာကျောလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခြစ်ရာအနည်းငယ် ထင်ကျန်သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အမြီးဖျားရှိ အဆိပ်ဆူးကို အလျင်အမြန်ပင် မြှောက်ကာ ရှောင်ဟန်ထံသို့ ဦးတည်၍ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းဇိရော့က ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားလှသော ရေခဲဓားချက်တစ်ခုသည် ရေခဲကျောက်စိမ်း ကင်းမြီးကောက်၏ အမြီးဖျားအဆိပ်ဆူးကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်ပါ၏။
ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသော ရှောင်ဟန်သည် အခွင့်အရေးကို ချက်ချင်း အရယူကာ လေးကြိုးကို ထပ်မံဆွဲ၍ ကင်းမြီးကောက်၏ ဦးခေါင်းကို အမိအရ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ အေးစက်သော မီးလျှံများသည် မြှားပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်သွားပြီး ရေခဲကျောက်စိမ်း ကင်းမြီးကောက်၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ အတိအကျ ထိမှန်သွားခဲ့၏။ စူးရှလှသော "ဂျွတ်" ဟူသည့် ကွဲအက်သံနှင့်အတူ ရေခဲကျောက်စိမ်း ကင်းမြီးကောက်၏ ဦးခေါင်းမှာ အချင်းချင်း ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ရပေသည်။ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။
ရှောင်ဟန်သည် မွှေးရနံ့ကြောင့် အခြားဝိညာဉ်သားရဲများ ရောက်ရှိမလာစေရန် မသေမျိုးဆေးပင်ကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပါသည်။
ရေခဲကျောက်စိမ်း ကင်းမြီးကောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နက်မှောင်သော မြူခိုးများ တရွေ့ရွေ့ လွင့်ပျံလာခဲ့ပြီးနောက် မှေးမှိန်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် သက်တမ်း တစ်သောင်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစည်းသွားခဲ့လေသည်။ ထိုသက်တမ်း တစ်သောင်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရွှယ်ဘင်းအာ၊ ရွှယ်ဝုနှင့် ရွှယ်ယွဲ့အာတို့ အားလုံးမှာ အနည်းငယ် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြရ၏။ သက်တမ်း တစ်သောင်းရှိသော ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု ပေါင်းစည်းဖြစ်တည်လာပုံကို သူတို့ အနီးကပ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းမှာ ယခုက ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပါတကား။
ရှောင်ဟန်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိနေသော်လည်း လင်းဇိရော့မှာမူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် - "ရှောင်ဟန်... နင် တကယ်ပဲ ဒီသက်တမ်း တစ်သောင်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူပြီး နင့်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ် အသုံးချချင်တာ သေချာလို့လား"
"သေချာတာပေါ့ မေမေ... စိတ်မပူပါနဲ့ဗျ"
ရွှယ်ဘင်းအာကလည်း ကြားဖူးသည်များကို ပြန်ပြောရင်း - "ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်း... တို့တွေ ရှောင်ဟန်ရဲ့ ဒုတိယ ဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ် သက်တမ်း တစ်ထောင်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူခဲ့တာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရတာပဲလေ... ဒီတစ်ခေါက်လည်း သူက သူ့ရဲ့ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဒီသက်တမ်း တစ်သောင်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို အောင်အောင်မြင်မြင် စုပ်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်"
လင်းဇိရော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ - "ရှောင်ဟန်... ဒီဝိညာဉ်ကွင်းကို မစုပ်ယူခင်မှာ နင့်ရဲ့ အခြေအနေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ဦး"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ရှောင်ဟန်သည် နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေ အကောင်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါမှသာ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စတင်စုပ်ယူလေတော့သည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါများသည် သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
သက်တမ်း တစ်သောင်းရှိသော ဝိညာဉ်ကွင်းသည် ပြင်းထန်ပြီး အာဏာစက်ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ့ကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြီးသည် ရှောင်ဟန်၏ ပုခုံးပေါ်သို့ လေးလံသော ထုပ်ပိုးကြီးတစ်ခု တင်လိုက်သကဲ့သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ကွင်းအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော သက်တမ်း တစ်သောင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်လာပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေရပါ၏။
သို့သော် ရှောင်ဟန်တွင် နောက်ဆုတ်မည့် စိတ်ကူး လုံးဝမရှိချေ။ ဤဝေဒနာကို အောင့်အီးသည်းခံနိုင်မှသာ သက်တမ်း တစ်သောင်းရှိ ရေခဲကျောက်စိမ်း ကင်းမြီးကောက်၏ စွမ်းအားကို မိမိကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ ရှောင်ဟန်၏ အသက်ရှူသံသည် ပိုမိုတည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ မူလက သောင်းကျန်းနေသော စွမ်းအင်များသည် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအောက်တွင် အညံ့ခံကာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါ၏။
နေ့ရက်မှသည် ညဉ့်ဦးယံသို့၊ ထို့နောက် နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်အထိ တိုင်ခဲ့လေပြီ။ ရှောင်ဟန်သည် ဤဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူရန်အတွက် အချိန်ပေးခဲ့ရမှုမှာ အရင်သုံးကြိမ်စလုံး ပေါင်းထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုကြာမြင့်ခဲ့ပါသည်။ လူစု၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၌ သူသည် ထိုသက်တမ်း တစ်သောင်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းကို နောက်ဆုံးတွင် အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မျက်လုံးများကို ပြန်လည် ဖွင့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တိုးပွားလာသော အားကောင်းလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ခံစားမိလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ဟန်မှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားခဲ့ရသည်။ "ဒါက သက်တမ်း တစ်သောင်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ စွမ်းအားပေါ့လေ"
လင်းဇိရော့၊ ရွှယ်ဘင်းအာနှင့် အခြားသူများသည် သူ့ထံသို့ အပြေးအလွှား ဝိုင်းလာကြကာ - "ရှောင်ဟန်... နင် နောက်ဆုံးတော့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီပဲ"
"ရှောင်ဟန်... ဂုဏ်ယူပါတယ်... နင်က ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ပဲ ပထမဆုံး သက်တမ်း တစ်သောင်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပြီပေါ့"
"မောင်လေးငယ်... နင်က တကယ်ကို လေးစားဖို့ကောင်းတာပဲ"
လင်းဇိရော့ကမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြရှာသည်။
ရွှယ်ဘင်းအာက - "ရှောင်ဟန်... အခု နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလဲ"
"အဆင့် ၄၃ ပဲ... ငါ အရင်ကတည်းက ပြောသားပဲ၊ နင်က ငါ့ကို ကျော်သွားပြီလို့... ဒါပေမဲ့ ငါ မကြာခင် နင့်ကို မှီအောင် လိုက်မှာပါ"
ရွှယ်ယွဲ့အာက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မောင်လေးငယ်က အသက် ၁၃ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာကို အဆင့် ၄၃ စစ်ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်နေပြီ... ဒါ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှတယ်"
လင်းဇိရော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟန်... နင့်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က ဘာလဲ"
ရှောင်ဟန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ဖြာထွက်သွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပါ၏။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ စတုတ္ထ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ရေခဲမြှားပေါက်ကွဲမှု လို့ ခေါ်ပါတယ်... သူက တိုက်ခိုက်မှုရော၊ အေးခဲစေတဲ့ အာနိသင်ရော နှစ်မျိုးစလုံး ရှိတယ်... ဒီရေခဲမြှားကို ပစ်ခတ်လိုက်တဲ့အခါ တိုက်ပွဲရဲ့ လိုအပ်ချက်အရ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်အာရုံနဲ့ အချိန်မရွေး ဖောက်ခွဲပစ်လို့ ရတယ်... တစ်ဦးတည်းကို တိုက်ခိုက်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အုပ်စုလိုက်ကို တိုက်ခိုက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် သုံးလို့ရပါတယ်... မြှားက ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားတာနဲ့ ဒါမှမဟုတ် ပေါက်ကွဲသွားတာနဲ့ ရေခဲတွေက လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ရန်သူကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပျက်စီးမှုတွေ ဖြစ်စေမှာပါ"
ရှောင်ဟန်သည် ပြောပြီးသည်နှင့် အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် လက်တွေ့ပြသရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူသည် လေးကိုဆွဲကာ မြှားတစ်စင်း ပစ်ခတ်လိုက်၏။ နှင်းပြာရောင် မြှားတစ်စင်းသည် ဝေဟင်ထက်တွင် လှပသော အကွေးပုံသဏ္ဌာန် ရေးဆွဲသွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုထံသို့ တိကျစွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
"ဒိုင်း..."
နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော ကျောက်ဆောင်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး မြောက်မြားစွာသော ကျောက်ခဲငယ်များအဖြစ် ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။ ဤမြင်ကွင်းက ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးကို အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပါ၏။
ရွှယ်ဘင်းအာက မအောင့်နိုင်ဘဲ ဥဒါန်းကျူးမိသည်။ "သက်တမ်း တစ်သောင်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်လို့ ခေါ်တာ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်... ဒီစွမ်းရည်က အလွန်ကို အားကောင်းလွန်းတယ်... အဝေးကနေ ချောင်းမြောင်းပစ်ခတ်ဖို့ ဖြစ်ဖြစ်၊ ရန်သူ့နယ်ပယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး အားနည်းသွားအောင် လုပ်ဖို့ဖြစ်ဖြစ် သုံးလို့ရတာပဲ"
ရွှယ်ဝုသည်လည်း အားကျစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ခေါင်းကို အထပ်ထပ် ညိတ်ပြရင်း - "ဟုတ်ပါတယ်... မောင်လေးငယ်ရဲ့ စတုတ္ထ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က တကယ့်ကို သေစေနိုင်တဲ့ အကွက်ဆန်းပဲ"
ရွှယ်ယွဲ့အာက ပြုံးလျက် - "မောင်လေးငယ်... နင်က ပိုပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်လာတာပဲ... ငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့ဩအောင် လုပ်လိုက်ပြန်ပြီ"
လင်းဇိရော့က ရှောင်ဟန်ကို ကြည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟန်... နင့်ရဲ့ တိုးတက်မှုအရှိန်က ငါ ခန့်မှန်းထားတာထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေပြီ... မှတ်ထားပါ... ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိလာတာနဲ့အမျှ တာဝန်ယူရမှုကလည်း ပိုပြီး ကြီးမားလာလိမ့်မယ်... မိမိကိုယ်ကိုယ်နဲ့ နင့်ဘေးနားက လူတွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဒီစွမ်းအားကို မှန်မှန်ကန်ကန် ဘယ်လို သုံးရမလဲဆိုတာကို နင် သင်ယူရမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ မေမေ... သား နားလည်ပါတယ်"
လင်းဇိရော့သည် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရွှယ်ဝုထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ကာ - "ရွှယ်ဝု... တို့တွေမှာ အချိန်နည်းနည်း ကျန်သေးတယ်... နင်လည်း အဆင့် ၄၀ အတားအဆီးကို အမြန်ဆုံး ကျော်ဖြတ်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါဦး... အဲဒါမှ နင့်အတွက် သင့်တော်မယ့် ဝိညာဉ်သားရဲကို ရှာပြီး စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရအောင် ကူညီပေးနိုင်မှာ"
"ကောင်းပါပြီ... သမီး ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံပါ့မယ်"
ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် လင်းဇိရော့အတွက် ဝိညာဉ်သားရဲကို ဆက်လက် ရှာဖွေခဲ့ကြပြန်သည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေပြီးနောက်တွင် ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်း ခြောက်သောင်းရှိသော (ရေခဲရိပ် နှင်းသိန်းငှက်) တစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် (ရေခဲအရိပ်ကိုယ်ပွား) စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့လေသည်။ လင်းဇိရော့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည်လည်း တစ်ဆင့် တိုးတက်သွားခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ဒိုလော (Soul Douluo) တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါ၏။
ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ရွှယ်ဝုသည်လည်း အဆင့် ၄၀ ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ရှောင်ဟန်နှင့် ရွှယ်ဘင်းအာတို့က ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်း ငါးထောင်ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်ပေးခဲ့ကြပြီး သူမအတွက် စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိအောင် ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူပြီးနောက် ရွှယ်ဝု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် တစ်ဆင့် တိုးတက်သွားခဲ့ပြီး စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သည့် (ရေခဲလေဆင်နှာမောင်း) ကို ရရှိခဲ့လေသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ - လျူယန့်နှင့် အခြားမိန်းကလေး လေးယောက်တို့သည်လည်း စတားဒို တောအုပ်ကြီးအတွင်း၌ အောင်မြင်မှုအချို့ ရရှိခဲ့ကြပေသည်။ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိပြီးနောက် ကုချင်းပေါ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အဆင့် ၃၅ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ရှန်လျို့ယွီနှင့် ချိုးရုန့်ရွှေတို့သည်လည်း အဆင့် ၃၄ သို့ အသီးသီး ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ပါသတည်း။