အခန်း (၃၅) - အေးခဲမီးလျှံ

ထျန်းရွှေ မြို့တော်သို့ ပြန်လာရာလမ်းတွင် လင်းဇိရော့သည် ကိုးပါးအဆင့် ခရမ်းရောင်လင်ဇီးမှို ၏ ဆေးဖက်ဝင်အာနိသင်များကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထျန်းရွှေ မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် ရှောင်ဟန်သည် အကယ်ဒမီသို့ အလောတကြီး မပြန်သေးဘဲ လင်းဇိရော့နှင့်အတူ အိမ်သို့ အရင်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ရှောင်ဟန်သည် ရေခဲငန်းမြီးမြက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အမေ... အခု အိမ်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်နေတာပဲ၊ အမေ ဒီမသေမျိုးဆေးပင်ကို အခုပဲ စားသုံးလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော် ဘေးကနေ စောင့်ရှောက်ပေးမယ်"

"သားက ဘင်းအာတို့ဆီ အရင်သွားမရှာတော့ဘူးလား"

"အမေ မသေမျိုးဆေးပင်ကို စုပ်ယူပြီးသွားမှပဲ ကျွန်တော် ဘင်းအာတို့ကို ဒီကို ခေါ်လိုက်ပါ့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ"

လင်းဇိရော့သည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအဖြစ်အပျက် ပြီးနောက်တွင် ရှောင်ဟန်မှာ များစွာ ပိုမိုရင့်ကျက်လာသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် ရှောင်ဟန်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်၌ လင်းဇိရော့သည် ထိုမသေမျိုးဆေးပင်၏ အာနိသင်ကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

"အမေ... ဘယ်လို ခံစားရလဲ"

လင်းဇိရော့သည် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည့် အမူအရာဖြင့် ရှောင်ဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ကိုးပါးအဆင့် ခရမ်းရောင်လင်ဇီးမှိုကို စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် လင်းဇိရော့သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့် (၇၉) ၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခု ရေခဲငန်းမြီးမြက်ကို ထပ်မံစုပ်ယူပြီးနောက်တွင်မူ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အဆင့် (၈၀) သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ဟန်... ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ၊ အမေ တကယ်ပဲ အဆင့် (၈၀) ကို ရောက်သွားပြီ"

ရှောင်ဟန်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အမေ့ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ် အမေ... မကြာခင်မှာ အမေက ကွန်ထရာ အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာပဲ၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော်လည်း ဂုဏ်ပြုရမယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံက ပိုပြီးတော့တောင် သန်မာလာပြီပဲ၊ ဟားဟား"

လင်းဇိရော့သည်လည်း လိုက်လံ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ "အမေ အဆင့် (၇၀) ကို ရောက်ပြီးကတည်းက အဆင့်တစ်ဆင့် တက်ဖို့က ပိုပြီးတော့ ခက်ခဲလာခဲ့တာ၊ အသက်ငါးဆယ်မပြည့်ခင်မှာ ကွန်ထရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး၊ ရှောင်ဟန်... အမေ သားကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ"

"အမေ... ကျွန်တော်လည်း မသေမျိုးဆေးပင် စုပ်ယူချင်တယ်"

"ကောင်းပြီလေ... သား စုပ်ယူပါ၊ အမေ ဘေးကနေ စောင့်ရှောက်ပေးမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ရှောင်ဟန် ပြောပြီးသည်နှင့် မသေမျိုးဆေးပင်တစ်ပင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ပင်လုံး မြစိမ်းရောင် သန်းနေပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် နှင်းဖြူရောင် သစ်ရွက်သုံးရွက် ရှိနေသည်။ သစ်ရွက်များ၏ အလယ်တွင်မူ နံနက်ခင်း ဆီးနှင်းပွင့်ပုံသဏ္ဌာန် ရေစက်အချို့ တည်ရှိနေသည်။

ဤအပင်ကား 'ဝမ်ချွမ်းထိုးထွင်းမြင်မျက်ဝန်းနတ်ဆေးပင်' ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ချွမ်းထိုးထွင်းမြင်မျက်ဝန်းနတ်ဆေးပင်သည် အရန်မသေမျိုးဆေးပင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တိုးမြင့်စေနိုင်ပြီး မျက်စိအမြင်အာရုံကို ကောင်းမွန်စေသဖြင့် ရှောင်ဟန်ကဲ့သို့သော မြှားပစ်ခတ်သူများအတွက် အလွန် သင့်လျော်လှသည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ ဆေးအာနိသင်မှာ နူးညံ့ပြီး မည်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျှ မရှိသဖြင့် စားသုံးပြီးနောက်တွင်လည်း အခြားသော မသေမျိုးဆေးပင်များကို ဆက်လက် စုပ်ယူနိုင်သေးသည်။

ရှောင်ဟန်သည် ထိုဆီးနှင်းရည်စက်များကို ခံတွင်းထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံတော့သည်။ လင်းဇိရော့ကမူ ဘေးမှနေ၍ စောင့်ကြပ်ပေးနေခဲ့သည်။

အချိန်များသည် တစ်မိနစ်ချင်းစီ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မှောင်ကျလာခဲ့သည်။ နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ရှောင်ဟန် မျက်လုံးများကို ပြန်လည် ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ပြင်ပ၌ မှောင်မိုက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ဟန်အား အံ့အားသင့်စေသည်မှာ သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နေရခြင်းပင်။ သိသာထင်ရှားစွာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် အမြင်အာရုံမှာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းဇိရော့က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟန်... သားက မသေမျိုးဆေးပင် သုံးပင်တောင် စုပ်ယူပြီးပြီဆိုတော့၊ သားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကလည်း အများကြီး တက်လာရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရှောင်ဟန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး အမေ... ကြယ်ရှစ်ပွင့် ရေခဲမြက်နဲ့ မီးလျှံမက်မွန်ပင်က အစွန်းရောက် အအေးဓာတ်နဲ့ အစွန်းရောက် အပူဓာတ်တွေကို အသီးသီး ကိုယ်စားပြုနေတာ၊ ထိုစွမ်းအင်နှစ်ခုက ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တိကျပြတ်သားတဲ့ စမ်းရေတွင်းလိုမျိုးပဲ အချင်းချင်း ထိန်းညှိပေးထားပြီး အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ မျှခြေတစ်ခုကို ရရှိစေတာ၊ အဲဒါတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တိုးတက်အောင် မကူညီပေးပေမယ့် ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီးသန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ ရရှိစေပြီး မီးနဲ့ အဆိပ်မှန်သမျှကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေတယ်၊ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ပိုပြီးတော့ အေးစက်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်လာသလို၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကတစ်ဆင့် မီးလျှံတွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး 'အေးခဲမီးလျှံ' ကိုလည်း ဖြစ်တည်စေနိုင်တယ်"

ရှောင်ဟန် ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လက်ဖဝါးပေါ်သို့ စုစည်းလိုက်သည်။ မူလက ဗလာဖြစ်နေသော လေထုထဲတွင် ထူးခြားသော လှိုင်းထန်မှုတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ နက်ပြာရောင် အလင်းလုံးတစ်ခု စုစည်းပေါ်ထွက်လာပြီး ကခုန်နေသော မီးလျှံတစ်ခုနှင့် ဆင်တူလှသော်လည်း ၎င်းသည် မီးလျှံကဲ့သို့ နီရဲမနေဘဲ ရေခဲပြာရောင် သန်းနေသည်။

ထိုအေးခဲမီးလျှံသည် ရှောင်ဟန်၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် သာသာယာယာ ကခုန်နေပြီး အလွန်အမင်း ပူပြင်းပုံရသော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စိမ့်အေးလှသော အအေးဓာတ်ကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ တောက်လောင်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း ဤစွမ်းအားကြောင့် သက်ရောက်မှုရှိကာ သာသာယာယာ လိမ်တွန့်လျက် သေးငယ်သော လှိုင်းတွန့်ကလေးများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ဒါက... အေးခဲမီးလျှံ လား"

လင်းဇိရော့မှာ ဘေးမှနေ၍ မယုံနိုင်စရာ မျက်ဝန်းများဖြင့် အော်ဟစ် ဥဒါန်းကျူးမိသွားသည်။ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော စွမ်းအားနှစ်ခုမှာ တကယ်ပဲ အတူတကွ ပေါင်းစပ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ရှောင်ဟန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ညာလက်ကို သာသာယာယာ ဝှေ့ယမ်းကာ အေးခဲမီးလျှံကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ "အမေ... ဒီအေးခဲမီးလျှံက ကျွန်တော့်ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကလာတာ မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို 'စစ်မှန်သော ရေခဲလေးနှင့်မြှား' ထဲကို ထည့်သွင်းလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ၎င်းအပေါ်မှာလည်း သက်ရောက်မှု ရှိလာမှာပါ"

"အလွန်ကောင်းတာပဲ၊ ဒီစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သားက အလားတူ စွမ်းအင်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်သခင်တွေကို ထိန်းချုပ် ဟန့်တားနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

လင်းဇိရော့က ဆက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဒါဆို သားအခုတင် စားသုံးလိုက်တဲ့ မသေမျိုးဆေးပင်ကရော၊ သားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တိုးတက်အောင် မကူညီပေးဘူးလား"

"ဟုတ်တယ် အမေ... ၎င်းက နူးညံ့တဲ့ အရန်မသေမျိုးဆေးမြက်တစ်မျိုးပဲ ဖြစ်ပါတယ်၊ ၎င်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ အမြင်အာရုံကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး အခြားသော မသေမျိုးဆေးပင်တွေရဲ့ အာနိသင်ကို ပိုပြီး ကောင်းမွန်စွာ စုပ်ယူနိုင်အောင် ကူညီပေးတယ်၊ ကျွန်တော် မနက်ဖြန်ကျရင် နောက်ထပ် မသေမျိုးဆေးပင်တစ်ပင်ကို စားသုံးဦးမယ်၊ အဲဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်"

လင်းဇိရော့မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သွားရသည်။ "ရှောင်ဟန်... သားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ မသေမျိုးဆေးပင်တွေ အများကြီး စားသုံးတာကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား"

"အမေ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဝေလငါးကော်ကို စားသုံးထားခဲ့လို့ ကျွန်တော့်မှာ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေတာပါ၊ ကျွန်တော် ဆက်ပြီး စားသုံးမယ့် မသေမျိုးဆေးပင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုပြီးတော့တောင် သန်မာလာစေမှာဖြစ်ပြီး စိန်ကျောက်ကဲ့သို့ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ အဆင့်အထိတောင် ရောက်ရှိစေနိုင်တယ်၊ ဒါတင်မကသေးဘူး... ၎င်းက ကျွန်တော် အရင်စားသုံးထားတဲ့ မသေမျိုးဆေးပင် သုံးပင်နဲ့လည်း တစ်စုံတစ်ရာ ပဋိပက္ခ မဖြစ်ပါဘူး"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ အမေလည်း ဒီအကြောင်းတွေကို အများကြီး နားမလည်ဘူးဆိုတော့ သားပဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီး လုပ်ပါ၊ မှတ်ထားပါ... သားရဲ့ စွမ်းအားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှင့်တင်လို့ ရပေမယ့် ဘေးကင်းလုံခြုံဖို့ကသာ အဓိက အကျဆုံးပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် သိပါတယ်"

"ကောင်းပါပြီ... မိုးလည်း ချုပ်နေပြီဆိုတော့ သားလည်း စောစောအိပ်တော့လေ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရှောင်ဟန် နောက်ထပ် စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်နေသည့်အပင်မှာ 'ထူးခြားဆန်းပြား ကောင်းကင်ယံ ဂန္ဓမာ' ဖြစ်ပေသည်။ ထူးခြားဆန်းပြား ကောင်းကင်ယံ ဂန္ဓမာသည် ကြားနေ မသေမျိုးဆေးပင်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို စားသုံးပါက သွေးလေကို ကိုယ်လက်အင်္ဂါများဆီသို့ လည်ပတ်စေကာ သွေးကြောမကြီး ရှစ်သွယ်ကို ပွင့်လန်းစေပြီး မပျက်စီးနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ဆောက်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်သည်။

ရှောင်ဟန်သည် ဝေလငါးကော်ကို စားသုံးထားခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် ရေခဲနှင့် မီးလျှံတို့ကိုလည်း လေ့ကျင့်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုထူးခြားသော ဆေးပင်၏ အာနိသင်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက မပျက်စီးနိုင်သောဝရဇိန်နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။

.. ရှောင်ဟန်အနေဖြင့် ဤမသေမျိုးဆေးပင်ကို စားသုံးရန် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော ယွဲ့ကွမ်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ 'ထူးခြားဆန်းပြား ကောင်းကင်ယံ ဂန္ဓမာ' ဖြစ်ပေသည်။ ယွဲ့ကွမ်း၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော ပန်းများနှင့် အပင်များအပေါ် ထားရှိသည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှာ စွဲလန်းရူးသွပ်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူသည် မိမိအနေဖြင့် ထူးခြားဆန်းပြား ကောင်းကင်ယံ ဂန္ဓမာ မသေမျိုးဆေးပင်ကို စားသုံးထားကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ပါက သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန်ပင် လိုလားလာနိုင်ပေသည်။ မိမိအနေဖြင့် ယွဲ့ကွမ်းနှင့် ဆရာတပည့် မဖြစ်လာခဲ့လျှင်ပင် မိတ်ဆွေများ ပိုမိုများပြားလာခြင်းက ကောင်းမွန်သောအချက် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ မိမိအနေဖြင့် ယွဲ့ကွမ်းကို အသုံးပြုကာ ဒုကူးဘိုကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဒုကူးဘို သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်မူ နဂါးရာဇာအရိုးကို ရယူရန် ရေခဲနှင့် မီးလျှံ ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းသို့ သွားရောက်ရသည်မှာ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ရှောင်ဟန်သည် အကယ်ဒမီသို့ သွားရောက်ကာ ရွှယ်ဘင်းအာနှင့် အခြားသူများကို သူ၏ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး လင်း... ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ မကြာခင်မှာ အမေက ဝိညာဉ်ဒိုလော အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာပဲ"

မိန်းကလေးများမှာ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် လင်းဇိရော့ကို ချက်ချင်း ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြသည်။ ဒီကိုလာရာလမ်းတွင် လင်းဇိရော့ အဆင့် (၈၀) သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ရှောင်ဟန်ထံမှ သူတို့ သိရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကလေးတို့... အမေကလည်း သမီးတို့ကို ဂုဏ်ပြုချင်ပါတယ်၊ သမီးတို့လည်း မကြာခင်မှာ ဖောက်ထွက်နိုင်တော့မှာပါ၊ ရှောင်ဟန်က သမီးတို့အတွက် အံ့ဩစရာလက်ဆောင်တစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်"

"ဘာအံ့ဩစရာ လက်ဆောင်လဲ"

မိန်းကလေးများအားလုံးက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရှောင်ဟန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်ဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော စီနီယာအစ်မတို့... ကျွန်တော် အစ်မတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို မသေမျိုးဆေးပင်တစ်ပင်စီ ပေးပါ့မယ်၊ အဲဒါက အစ်မတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံတင်မက ကျင့်ကြံခြင်းအလျင်နှုန်းကိုလည်း တိုးမြင့်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

မိန်းကလေးများမှာ ၎င်းသည် မသေမျိုးဆေးပင် ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာသွားကြတော့သည်။

ရွှယ်ဘင်းအာက မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟန်... ဒါက သားဖတ်တဲ့ စာအုပ်ထဲက မသေမျိုးဆေးပင်လား၊ သား နောက်ဆုံးတော့ အဲဒါကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲပေါ့"

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော် ရှာတွေ့ခဲ့ပါပြီ"