လင်းဇိရော့သည် ရှောင်ဟန် ပြောသည်များကို တဝက်ယုံ တဝက်မယုံ ဖြစ်နေခဲ့၏။ ရှောင်ဟန်တစ်ယောက် နောက်တစ်ကြိမ် ပြဿနာရှာရန် ကြံစည်နေပြန်ပြီဟု သူမ ခန့်မှန်းမိသည်။
ရှောင်ဟန်က တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့်
"မေမေ... သား မင်းသားနဲ့ တွေ့ဖို့ တကယ် ချိန်းထားတာပါဗျာ။ ပြီးတော့ ထျန်းရွှေအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် အရာတစ်ခုကို သား လုပ်တော့မှာပါ။ သား ထျန်းရွှေ အကယ်ဒမီကို ဝိညာဉ်သခင် ပြိုင်ပွဲကြီးမှာ အနိုင်ရအောင် ကူညီပေးချင်ပါတယ်"
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရှောင်ဟန်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားရန် မရည်ရွယ်တော့ဘဲ လင်းဇိရော့အား အမှန်အတိုင်း ပြောပြရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသို့ ပြောပြမှသာ လင်းဇိရော့သည် သူနှင့်အတူ ရေခဲနှင့် မီးလျှံ ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း သို့ လိုက်ပါရန် သဘောတူပေလိမ့်မည်။
ရှောင်ဟန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းဇိရော့မှာ အလွန် တုန်လှုပ်သွားရ၏။ ထျန်းရွှေ အကယ်ဒမီ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ မိမိတို့အပေါ် အမြဲတစေ ဖိအားပေးနေသည့် မိုးကြိုး အကယ်ဒမီနှင့် ကမ္ဘာဦးလေပြေ အကယ်ဒမီ ဟူသော အကယ်ဒမီနှစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ အင်အားကြီးမားလှသည့် ဝိညာဉ်နန်းတော် အကယ်ဒမီ ရှိနေသရွေ့ ဝိညာဉ်သခင် ပြိုင်ပွဲကြီးတွင် ဗိုလ်စွဲရန်ဟူသည်မှာ သူတို့အတွက် လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အရာတစ်ခုပင်။
သို့သော် ရှောင်ဟန်၏ ရည်မှန်းချက်မှာမူ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ ချန်ပီယံဆုကို သိမ်းပိုက်ရန် ဖြစ်နေ၏။ ဤကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော လေလုံးထွားမှုကြောင့် လင်းဇိရော့မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လျက် ကြည့်နေမိပြီး
"ရှောင်ဟန်... သား ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
"မေမေ... ဒီကိစ္စကို မေမေ သေချာပေါက် ကန့်ကွက်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သား သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း သား ဒါကို လုပ်ချင်သေးတာပဲ။ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ မိဘတွေအတွက် သား ကလဲ့စားချေချင်တယ်၊ ပြီးတော့ အကယ်ဒမီကိုလည်း ဝိညာဉ်သခင် ပြိုင်ပွဲကြီးမှာ အနိုင်ရအောင် ဦးဆောင်ပေးချင်ပါတယ်။ သားမှာ မွေးရာပါ အရည်အချင်း ကောင်းကောင်း ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ ဒါက လုံးဝ မလုံလောက်သေးပါဘူး။ သား ဒီထက်မက ပိုပြီး အားကောင်းလာရမယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းက မေမေရယ်၊ ဘင်းအာရယ်နဲ့အတူ ဆေးပင်တွေ သွားရှာဖို့ နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ် ကို သွားခဲ့တုန်းက ဒုကူးဘိုရဲ့ အဆိပ်ဗျူဟာထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မသေမျိုးဆေးပင်ရဲ့ အနံ့ကို သား ရခဲ့ပါတယ်"
လင်းဇိရော့သည် ရှောင်ဟန်၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားရ၏။
"မင်း စုတ်ချက်လေး... နှစ်တွေ ဒီလောက်တောင် ကြာသွားတာတောင် အဲဒီနေရာက ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဆေးပင်တွေကို မျက်စိကျနေတုန်းပဲလား။ ဒုကူးဘိုရဲ့ အင်အားကိုလည်း မင်း မြင်ဖူးတာပဲ၊ သူက ငါတို့ သွားရှုပ်လို့ရတဲ့ လူစားမျိုးမို့လို့လား"
"မေမေ စိတ်မဆိုးပါနဲ့ဦး... သား ပြောတာကို အဆုံးထိ နားထောင်ပေးပါဦးနော်"
လင်းဇိရော့ စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဟန်က ဆက်၍
"တကယ်တော့ သား ဒါကို စီစဉ်နေခဲ့တာ နှစ်အနည်းငယ် တောင် ရှိပါပြီ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က မင်းသား ရွှီချင်းဟယ်နဲ့ သွားတွေ့တုန်းက သား 'မသေမျိုးဆေးပင်များ သရုပ်ပြလမ်းညွှန်' စာအုပ်ကို ရခဲ့ရုံတင်မကဘဲ အလွန် အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကိုလည်း ရခဲ့ပါတယ်ဗျာ"
"ဘာသတင်းလဲ"
"မင်းသား ရွှီစင်း ဟာ နှစ်စဉ် အောက်တိုဘာ ၆ ရက်နေ့ ရောက်တိုင်း မွေးနေ့ ထမင်းသောက်ပွဲ ကျင်းပလေ့ ရှိပါတယ်။ ဒုကူးဘိုဟာ မင်းသား ရွှီစင်းနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတာကြောင့် အဲဒီနေ့မှာ သေချာပေါက် တက်ရောက်မှာ ဖြစ်ပြီး နန်းတော်ထဲမှာ တစ်နေ့ကုန် ရှိနေမှာပါ"
"ဒါဆို... မင်းက အောက်တိုဘာ ၆ ရက်နေ့ကျရင် နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်ကို သွားပြီး ဒုကူးဘိုရဲ့ အဆိပ်ဗျူဟာထဲကို ဝင်ဖို့ ကြံစည်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား"
ရှောင်ဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး
"နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်က ထျန်းဒို မြို့တော်နဲ့ မိုင်တစ်ရာကျော် (၂၀၀ လီ) ပဲ ဝေးတာမို့ တစ်ရက်အပြည့်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အတွက် လုံလောက်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သားက စိမ်းပြာရောင် အကြေးခွံမြွေရဲ့ အဆိပ်ကို ခုခံနိုင်မယ့် အဆိပ်ဖြေဆေးကိုလည်း ဖော်စပ်ထားပြီးသားပါ"
လင်းဇိရော့ အတန်ကြာ စဉ်းစားမိသွား၏။ ရှောင်ဟန်သည် တစ်ခုခုကို လုပ်ရန် သန္နိဋ္ဌာန် ချထားပြီးပါက သူမကိုယ်တိုင်ပင် တားဆီး၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သူမ သိထားသည်။ သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ် ကြီးမားလှပေ၏။ အကယ်၍ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ပါက သူမရော ရှောင်ဟန်ပါ နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်အတွင်း အသက်ပျောက်ကြရပေလိမ့်မည်။
"ရှောင်ဟန်... မင်းပြောပုံအရဆိုရင် မင်းသား က မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို သိပြီးသားပေါ့ ဟုတ်လား"
"မှန်ပါတယ်... မင်းသားက မင်းသား ရွှီစင်း၊ ဒုကူးဘိုတို့နဲ့ တစ်ဖက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က ဆန့်ကျင်ဘက် အုပ်စုတွေတောင် ဖြစ်နေတာပါ။ အဲဒါကြောင့်မို့လည်း သူက သားကို ကူညီခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ သား ထျန်းဒို မြို့တော်ကို သွားရှာတာကလည်း ဒုကူးဘို အဲဒီနေ့မှာ ရွှီစင်းရဲ့ နန်းတော်ထဲမှာ တကယ် ရှိနေမှာ ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုချင်လို့ပါဗျာ"
လင်းဇိရော့ နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်၏။ အတော်ကြာမှသာ သူမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး -
"ရှောင်ဟန်... မင်း ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့ အရာကို သေချာပေါက် လုပ်မှာပဲဆိုတာ မေမေ သိပါတယ်။ မင်း အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်မှာကို မေမေ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်တာမို့ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မေမေ... မေမေက သားအပေါ် အကောင်းဆုံးပဲဗျာ"
"တော်စမ်းပါ... မင်း ဒီလောက်အထိ ခေါင်းမာနေဦးမှာကို မေမေ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်ကြည့်နေရဦးမလဲ မသိတော့ဘူး"
လင်းဇိရော့သည် အလွန် စိတ်ဆိုးနေခဲ့သော်လည်း ရှောင်ဟန်အတွက် စိုးရိမ်မိသဖြင့် နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်သို့ အတူ လိုက်ပါရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသတည်း။
ဆယ်ရက် ကြာပြီးနောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦး ထျန်းဒို မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ ယနေ့သည် အောက်တိုဘာ ၅ ရက်နေ့ ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဟန်သည် ရွှီချင်းဟယ်အား ရှာဖွေရန် နန်းတော်သို့ တစ်ဦးတည်း လာခဲ့၏။
ရွှီချင်းဟယ်သည် နီးပါးမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ရှောင်ဟန်နှင့် တစ်ကျော့ပြန် ဆုံတွေ့ရသဖြင့် အလွန် ဝမ်းမြောက်နေခဲ့သည်။ ယခုနှစ်တွင် ရှောင်ဟန်သည် အရပ်အမောင်း ပိုမို ထွားကျိုင်းလာခဲ့ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ကလေးဆန်သည့် အသွင်အပြင်မျိုး မရှိတော့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ပိုမို တည်ကြည် ရဲရင့်သော အသွင် ဆောင်နေကာ လေပြေကို လိုက်လံ ဖမ်းဆွဲနေသည့် ချောမောသော လူငယ်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
"ရှောင်ဟန်... နောက်ဆုံးတော့ မင်း ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ"
"ဘာလို့လဲခင်ဗျာ... မင်းသားက ကျွန်တော့်ကို မလာစေချင်လို့လား"
ရွှီချင်းဟယ်က ပြုံးလျက် -
"ငါက မင်းကို အန္တရာယ် မပြုစေချင်တာ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကို လုပ်မှာပဲလို့ ငါ ထင်သားပဲ"
"သေချာပေါက်ပေါ့ဗျာ... ကျွန်တော် 'မသေမျိုးဆေးပင်များ သရုပ်ပြလမ်းညွှန်' စာအုပ်ကို သေချာ လေ့လာထားပြီးပြီမို့ နောက်ဆုံးတော့ လက်တွေ့ သုံးရတော့မှာပါ"
"မင်းက ငါ့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ တကယ် ထိုက်တန်တဲ့သူပဲ။ မင်းရဲ့ သတ္တိကို ငါ ချီးကျူးပါတယ်။ မင်းအတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခု ပြောပြရရင်... ဒုကူးဘို ဖိတ်ကြားခံထားရပြီး မနက်ဖြန် နန်းတော်ကို ရောက်လာမှာ သေချာသွားပြီ"
"အဲဒါ အကောင်းဆုံးပဲဗျာ... ကျွန်တော် ဒီနေ့ကို မျှော်လင့်နေခဲ့တာ နှစ်တွေတောင် ကြာပါပြီ"
ရှောင်ဟန်၏ နှလုံးသားမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ရွှီချင်းဟယ်က ဆက်၍
"ငါက မင်းကို ကူညီပြီးသားပဲမို့ အစကနေ အဆုံးထိ ကောင်းအောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မနက်ဖြန်မှာ ဒုကူးဘို တစ်ယောက် နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်ကို ပေါ်မလာစေရဘူးလို့ ငါ အာမခံပါတယ်။ တစ်ရက်ဆိုရင် မင်းအတွက် လုံလောက်တယ် မဟုတ်လား"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းသား... တစ်ရက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်ဗျာ"
ရွှီချင်းဟယ်၏ စကားကြောင့် ရှောင်ဟန်မှာ ပိုမို စိတ်အေးသွားရ၏။ ချန်ရန့်ရွှယ် ၏ အနီးအနားတွင် သူမအား လျှို့ဝှက် စောင့်ရှောက်ပေးနေသည့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အများအပြား ရှိနေကြောင်း သူ သိထားပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ရှေးဟောင်းမြွေလှံနှင့် ဆူးပြာလင်းပိုင်ကဲ့သို့သော ဒိုလော်ဘွဲ့ခံ မာစတာကြီးများပင် ပါဝင်သည်။ အကယ်၍ ဒုကူးဘိုသည် ပွဲအလယ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လျှင်ပင် ချန်ရန့်ရွှယ်သည် သူ နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်သို့ မသွားနိုင်ရန် တစ်ဦးဦးကို စေလွှတ်၍ တားဆီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ရွှီချင်းဟယ်သည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ အမွှေးနံ့သာအိတ်လေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ရှောင်ဟန်အား ကမ်းပေးလိုက်၏။
"ဒါကို မင်းအတွက် ပေးတာပါ"
ရှောင်ဟန်က ရှက်ပြုံး ပြုံးလျက်
"မင်းသားကလည်း... ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ကျွန်တော် သာမန်ပဲ ပြောလိုက်တာကို တကယ် စိတ်ထဲ ထားနေတာပဲကိုး"
"သေချာပေါက်ပေါ့... ငါ မင်းကို တစ်လုံး ပေးမယ်လို့ ပြောပြီးသားပဲဟာ၊ ပြောတဲ့အတိုင်းလည်း လုပ်ရမှာပေါ့"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းသား... မင်းသားက တကယ် တွေးခေါ် မြော်မြင်တတ်တာပဲ"
ရှောင်ဟန်က ၎င်းကို အမြန် လှမ်းယူလိုက်၏။ ရွှီချင်းဟယ်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက်
"မင်း ဒီည ထျန်းဒို မြို့တော်မှာပဲ တည်းခိုလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန် မနက်အစောကြီးကျရင် ငါ မင်းသားရဲ့ စံအိမ်ကို သွားမယ်။ ငါ ဒုကူးဘိုကို မြင်တာနဲ့ မင်းကို အချက်ပြဖို့အတွက် ကောင်းကင်ယံမြှားကို လွှတ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ အဲဒီအခါကျမှ မင်း နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်ကို သွားလို့ရပြီ"
"ကောင်းပါပြီဗျာ... မင်းသားက တကယ်ကို အစစအရာရာ စေ့စပ်တာပဲ"
"မင်း အလိုရှိတဲ့ ဆေးပင်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ဆေးပင်မြတ်ကိုတောင် ခူးဆွတ်နိုင်ပါစေလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"
ထို့နောက်တွင် ရှောင်ဟန်သည် ရွှီချင်းဟယ်အား နှုတ်ဆက်ကာ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့၏။ လင်းဇိရော့နှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ပြီးနောက် ရှောင်ဟန်က သူမအား ရွှီချင်းဟယ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို ပြောပြလိုက်သည်။ ლင်းဇိရော့မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး
"ရှောင်ဟန်... မင်းသားက မင်းကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကူညီပေးရတာလဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက် သိတာလည်း မကြာသေးဘူး၊ ဒါက သုံးကြိမ်မြောက် ဆုံတာပဲ ရှိသေးတာကို"
"မေမေ... ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သိခဲ့ကြသလို ခံစားချက်မျိုး ရှိနေတာပါ။ သားနဲ့သူမကြားမှာ သံယောဇဉ် အချိတ်အဆက် တစ်ခု ရှိနေပြီး စကားပြောရင်လည်း အပေးအယူ တည့်တာကြောင့် သူမက သားကို ကူညီချင်တာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"
"သူက မင်းရဲ့ အလားအလာကို မြင်လို့ နေမှာပါ။ ထားပါတော့... ဒီအကြောင်းတွေကို ခဏရပ်ထားပြီး တည်းခိုမယ့်နေရာ ရှာပြီး သူ့ဆီက သတင်းကို စောင့်ကြရအောင်"
"ဟုတ်ကဲ့ မေမေ"
ထို့နောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့လယ်ရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် ဝင်ရောက် တည်းခိုခဲ့ကြ၏။
နောက်တစ်နေ့ မနက်အစောပိုင်းတွင် ကောင်းကင်ယံမှ မြှားမြည်သံကို အမှန်ပင် ကြားလိုက်ရလေသည်။
"မေမေ... အဲဒါ မင်းသား ပေးတဲ့ အချက်ပြသံပဲ။ ဒုကူးဘို နန်းတော်ထဲကို ရောက်နေပြီမို့ ငါတို့ ချက်ချင်းပဲ နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်ကို ထွက်ခွာကြရအောင်"
"ကောင်းပြီ... သွားကြစို့"
သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်သို့ ပျံသန်းခဲ့ကြရာ တစ်နာရီမပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြ၏။
"ရှောင်ဟန်... ဒီလောက် မြန်မြန် ပျံသန်းလာရတာ ပင်ပန်းသွားပြီလား"
"မပင်ပန်းပါဘူး မေမေ... ဒီအဆိပ်ဖြေဆေးကို သောက်လိုက်ပါဦး၊ ပြီးရင် အဆိပ်ဗျူဟာထဲကို အမြန် ဝင်ကြရအောင်"
"အင်း... မမှောင်ခင်မှာ ဒီနေရာကနေ ပြန်ထွက်နိုင်အောင် လုပ်ရမယ်နော်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ မေမေ"
အဆိပ်ဖြေဆေးကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒုကူးဘို ချမှတ်ထားသည့် စိမ်းပြာရောင် အကြေးခွံမြွေ အဆိပ်ဗျူဟာအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်း ဝင်ရောက်ခဲ့ကြ၏။ ရှောင်ဟန်သည် ရေခဲနှင့် မီးလျှံ ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် မခဲယဉ်းကြောင်း သိထားသည်။ ၎င်းမှာ နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုနေရာတွင် ပြောင်းပြန် ကတော့ပုံသဏ္ဌာန် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုနေရာမှ ထူထပ်လှသော ရေနွေးငွေ့များနှင့်အတူ ကန့်အနံ့အနည်းငယ် လွင့်ပျံနေခဲ့သည်။
"ရှောင်ဟန်... မင်း ဘာကို ရှာနေတာလဲ။ မင်းအလိုရှိတဲ့ ဆေးပင်တွေက ဒီအဆိပ်ဗျူဟာထဲမှာ ရှိတယ်ဆို... ဒီမှာ ဘာမှ ရှိပုံမရဘူးနော်"
"မေမေ... သား ရှာတွေ့ပြီဗျ။ ဟိုးမှာကြည့်လိုက်... ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာပဲ"
ရှောင်ဟန်သည် အများကြီး ရှင်းမပြတော့ဘဲ ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့ပါသတည်း။ သူသည် ရေခဲနှင့် မီးလျှံ ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း မှာ ထိုချိုင့်ဝှမ်း၏ အောက်ခြေတွင် ရှိနေကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေ၏။