အခန်း (၂၈) - ချောမောလှပသော လူငယ်လေးတစ်စု

ရှောင်ဟန်သည် ဆိုတို ဝိညာဉ်ကွင်းကြီး၏ ဝိညာဉ်စီးချင်းထိုးခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားသူ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ယနေ့ညတွင် ကျင်းပမည့် အဖွဲ့လိုက်တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲရန်အတွက် အဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရှေ့တန်းကောင်တာသို့ သွားရောက်၍ စာရင်းပေးသွင်း မှတ်ပုံတင်လိုက်၏။ အဖွဲ့လိုက်တိုက်ပွဲများ၏ စည်းမျဉ်းအရ ပြိုင်ပွဲအဆင့်အတန်းကို အဖွဲ့အတွင်းရှိ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ပေါ် မူတည်၍ သတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ ပြိုင်ဘက်များသည်လည်း အလားတူအဆင့်ရှိသော စစ်ဝိညာဉ်သခင် များသာ ဖြစ်ကြပါလိမ့်မည်။

ဆိုတို ဝိညာဉ်ကွင်းကြီးတွင် ဗဟိုတိုက်ပွဲကွင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိသော်လည်း ပရိသတ်ပေါင်း ခြောက်သောင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆံ့ဝင်နိုင်သော ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းခွဲ  ပေါင်း ၂၄ ခု ရှိပေသည်။ ယနေ့ညသည် ထျန်းပင်းအဖွဲ့အနေဖြင့် ဤနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း ဖြစ်ရုံမျှမက ယခင်မှတ်တမ်း ရမှတ်များလည်း လုံလောက်စွာ မရှိသေးသဖြင့် ဝိညာဉ်ကွင်းခွဲ၌သာ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့၏။ ပင်မဝိညာဉ်ကွင်းကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝိညာဉ်ကွင်းခွဲမှ ပြိုင်ဘက်များသည် ထိုမျှလောက် အစွမ်းမထက်လှသလို လူကြိုက်များမှုလည်း နည်းပါးပေသည်။ သို့သော် လောင်းကြေးထပ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ငွေရှာနိုင်သရွေ့မူ ထိုအချက်က ရှောင်ဟန်အတွက် ဘာမှအရေးမကြီးလှပါ။

ထျန်းပင်းအဖွဲ့သည် အမှတ် (၁၂) ဝိညာဉ်ကွင်းတွင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် သတ်မှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။ ပြိုင်ပွဲကျင်းပမည့် အချိန်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ရွှီဝူသည် ဆရာနှစ်ဦးနှင့်အတူ အမှတ် (၁၂) ဝိညာဉ်ကွင်း၏ ပရိသတ်ကြည့်စင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပါသည်။ ရှောင်ဟန်နှင့် အဖွဲ့ဝင် ခုနစ်ဦးတို့မူ ဝိညာဉ်သခင်များ နားနေဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။ ဤနားနေဆောင်မှာ တော်တော်လေး ကျယ်ဝန်းလှပြီး ဝိညာဉ်စီးချင်းထိုးပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ဝိညာဉ်သခင် အများအပြားလည်း ရောက်ရှိ ထိုင်နေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။ အချို့မှာ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံနေကြပြီး၊ အချို့က မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူနေကြကာ၊ အချို့မှာမူ အခြားသော ဝိညာဉ်သခင်များကို အကဲခတ် စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ မိန်းကလေးများ အားလုံးသည် အမျိုးသားဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြသဖြင့် ရှောင်ဟန်တို့အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာခြင်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ထူးထူးခြားခြား မခံခဲ့ရပေ။ အတွေ့အကြုံရင့် ဝိညာဉ်သခင်ကြီးများ၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် လောကအကြောင်း သိပ်မသိသေးသော လူငယ်လေးတစ်စုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နားနေဆောင်တွင် ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်အထိ မြင့်မားသော မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီး တစ်ခု ရှိရာ ထိုမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ကွင်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ကောင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ဝိညာဉ်ကွင်းကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ကြီးမားလှသော သပိတ်သဏ္ဌာန် ရှိပြီး တိုက်ပွဲကွင်းပြင်မှာ အောက်ခြေ၌ တည်ရှိကာ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပရိသတ်ကြည့်စင်များ ဝန်းရံလျက် ရှိ၏။ ယနေ့ည၏ ပွဲစဉ်များ စတင်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ဟန်သည် အခြားသူများ၏ ပြိုင်ပွဲများကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိလှပါ။ သူသည် မိမိ၏အဖွဲ့နှင့်အတူ ပထမဆုံးပွဲစဉ်တွင် အနိုင်ရလဒ်ကို ဆွတ်ခူးလိုပြီး ငွေကြေးလည်း ရှာဖွေလိုရုံမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော အသင်းသစ်ဖြစ်ပြီး ယခင်က မည်သည့်ပြိုင်ပွဲမှတ်တမ်းမျှ မရှိခဲ့သဖြင့် သမိုင်းအချက်အလက် လုံးဝဗလာ ဖြစ်နေ၏။ ဝိညာဉ်ကွင်းများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အသင်းသစ်များအတွက် လောင်းကြေးအဆမတန် မြင့်မားစွာ ပေးလေ့ရှိကြပေသည်။

ရှောင်ဟန်သည် အဖွဲ့ဝင်များကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် 

ရှောင်ဟန်က ပြုံးလိုက်ရင်း "အားလုံးက ယုံကြည်ချက်တွေ ဒီလောက်တောင် ရှိနေကြတာဆိုတော့ ကျတော်တို့ လောင်းကြေးအချို့ သွားထပ်ကြရင် မကောင်းဘူးလား" ဟု ဆို၏။

ရှန်လျို့ယွီက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် "ရှောင်ဟန်... မင်းပြောတဲ့ လောင်းကြေးဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်ပါသည်။

မိန်းကလေးများသည် ရှောင်ဟန် ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့ကြပေသည်။ ထျန်းရွှေအကယ်ဒမီသည် ကျောင်းသူများအတွက် အစားအသောက်နှင့် တည်းခိုနေထိုင်မှုကို အခမဲ့ စီစဉ်ပေးထားသဖြင့် ၎င်းတို့အပြင်ထွက်သည့် အခါမှသာ ပိုက်ဆံသုံးရန် လိုအပ်သောကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ငွေ အမြောက်အမြား ယူဆောင်လာလေ့ မရှိကြပေ။

မိန်းကလေးများ အားလုံးသည် ရှောင်ဟန်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ငွေကြေးများကို အပ်နှံခဲ့ကြရာ စုစုပေါင်း ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး နှစ်ထောင်ရှစ်ရာ တိတိ ရရှိခဲ့ပေသည်။

"နှစ်ထောင်ရှစ်ရာ... ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ နိမိတ်လက္ခဏာပဲဗျာ" ရှောင်ဟန်က ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း "မမတို့က ကျတော့်ကို ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်ပေးကြတာဆိုတော့ ကျတော် ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးစေရပါဘူး... ဒီမှာပဲ ခဏစောင့်နေကြပါ၊ ကျတော် လောင်းကြေးသွားထပ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်" ဟု ဆိုကာ ကောင်တာသို့ ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့၏။

ပြိုင်ပွဲမစတင်မီ မည်သူက မည်သည့်အဖွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မည်သူမျှ ကြိုတင်မသိနိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကောင်တာ၏ အထက်ရှိ မျက်နှာပြင်ကြီးပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ကွင်းမှ သတ်မှတ်ထားသော အသင်းတစ်ခုချင်းစီ၏ လောင်းကြေးနှုန်းထားများကိုသာ ပြသထားပေသည်။ အသင်းတစ်ခု၏ အနိုင်ရရှိမှု ရာခိုင်နှုန်း မြင့်မားလေလေ လောင်းကြေးပြန်အမ်းနှုန်း နည်းပါးလေလေဖြစ်ပြီး၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အနိုင်ရရန် ရာခိုင်နှုန်း နည်းပါးပါက လောင်းကြေးနှုန်း ပိုမိုမြင့်မားမည် ဖြစ်၏။

ထိုစဉ် ကောင်တာ၌ လူအချို့ လောင်းကြေးထပ်နေကြသည်ကို တွေ့ရပေသည်။

၎င်းတို့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် ရှောင်ဟန်က ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး နှစ်ထောင်ရှစ်ရာလုံးကို ကောင်တာပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီးနောက် 

ဝန်ထမ်းဖြစ်သူသည် ရှောင်ဟန်ကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်မိပါသည်။ သူသည် ဤလူငယ်ကို ရင်းနှီးသလို ခံစားရသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင် မြင်ဖူးသည်ကိုမူ အမှတ်မရနိုင်ဘဲ ရှိနေ၏။

ရှောင်ဟန်သည် ဖြတ်ပိုင်းကို သိမ်းဆည်းကာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအချို့၏ အံ့သြမှင်တက်နေသော အကြည့်များကြားမှ ကောင်တာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပေသည်။

ဝန်ထမ်းဖြစ်သူက ခေါင်းကို ရမ်းလိုက်ရင်း "ထျန်းပင်းအဖွဲ့က အသစ်စက်စက်အသင်းဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ထဲမှာ အဆင့် ၃၅ အထက် ဝိညာဉ်သခင် တစ်ဦးမျှ မပါဝင်သလို အဆင့် ၃၀ အောက်က ဝိညာဉ်သခင် လေးဦးတောင် ပါဝင်နေတာ... ဒါကြောင့်မို့လို့ လောင်းကြေး ဒီလောက်အဆမတန် မြင့်မားနေတာပေါ့၊ ခုနက ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး နှစ်ထောင်ရှစ်ရာကတော့ အလဟဿ ရေထဲမျောသွားရော့မယ် ထင်ပါရဲ့... ဒါနဲ့ နေပါဦး၊ အဲဒီလူငယ်ရဲ့ ရုပ်ရည်က ရင်းနှီးလှချည်လား၊ သူက ထျန်းပင်းအဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးများ ဖြစ်နေမလားပဲ" ဟု စိတ်တွင်းမှ ရေရွတ်နေမိပါတော့သည်။

ရှောင်ဟန်သည် ဝိညာဉ်သခင်များ နားနေဆောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ရွှယ်ယွဲ့အာက နှုတ်ခမ်းကို ဆူလိုက်ရင်း "ဟွန့်... လောင်းကြေးအမြင့်ဆုံး ဟုတ်လား၊ သူတို့က ငါတို့ကို ဘယ်လိုအဆင့်အဖြစ် အောက်ခြေအဆင့် သတ်မှတ်ထားကြတာလဲ" ဟု ဒေါသအနည်းငယ် ထွက်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်ပေသည်။

ရှောင်ဟန်က ပြုံးလျက် "အကယ်၍ ကျတော်တို့ ဒီညပွဲကို နိုင်ခဲ့ရင် ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ရှစ်ထောင်လေးရာ ရရှိမှာဖြစ်ပြီး အသားတင်အမြတ်က ငါးထောင်ခြောက်ရာတောင် ကျန်မှာပါ... ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ရှင်းပြလိုက်၏။

၎င်းတို့အဖွဲ့သည် နန်းတွင်းဆောင်အတွင်း၌ အလှည့်ကျ ပွဲထွက်ရမည့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြပေသည်။ တစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်ပြီးနောက် အသံချဲ့စက်မှတစ်ဆင့် ပွဲကြေညာသူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ရှောင်ဟန်နှင့် မိန်းကလေးများသည် အချင်းချင်း ကြည့်ရှုကာ ပြုံးလိုက်ကြပေသည်။

ရှောင်ဟန်နှင့် သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များသည် ဝိညာဉ်သခင်များ ဖြတ်သန်းရာ လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပရိသတ်များ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ကွင်းအတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပေသည်။ ထို့အတူ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်အဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကွင်းအတွင်းသို့ တက်ရောက်လာကာ ၎င်းတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်မျက်နှာစာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

ထိုအဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင် ခုနစ်ဦးစလုံးမှာ အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ်ရှိ အမျိုးသားများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသား သုံးဦး၊ ပိန်ပိန်ရှည်ရှည် အမျိုးသား သုံးဦးနှင့် အရပ် ၁.၆ မီတာပင် မပြည့်သော အရပ်ပုပု အမျိုးသားတစ်ဦး ပါဝင်နေ၏။ ထိုထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားများအနက် တစ်ဦးက အရပ်ပုသူအား လှည့်၍ ပြောဆိုလိုက်ပေသည် 

ထိုအရပ်ပုသူ ခေါင်းဆောင်သည် အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသော ရွှယ်ဘင်းအာနှင့် ရှောင်ဟန်တို့ကို ကြည့်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာဖြင့် ဖြဲရွှဲကာ ရယ်မောလိုက်ရင်း 

ရှောင်ဟန်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင် သရော်လိုက်ရင်း "အရပ်ပုလေး... မင်းကိုယ်တိုင်သာ အရှုံးပေးလိုက်တာက ပိုပြီးတော့ သင့်တော်ပါလိမ့်မယ်" ဟု ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပေသည်။

ထိုအရပ်ပုသူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရပေသည်။ "မင်းက အသက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ တော်တော်လေးကို မောက်မာလှချည်လား ကောင်လေး... မင်းကို ငါ ဘယ်လို ပညာပေးမလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်စမ်းပါ"

စီးချင်းထိုးပွဲ မစတင်ရသေးမီမှာပင် ကွင်းအတွင်း၌ ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ် ပြင်းထန်မှု အငွေ့အသက်များက ထူထပ်လျက် ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ပွဲကြေညာသူက အလျင်အမြန်ပင် တားဆီးလိုက်သည်။