အခန်း (၂၇) - ထျန်းပင်းအဖွဲ့

လူတိုင်းသည် လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခန်းဆင်းရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကွင်းသို့ သွားရတော့မည်ဖြစ်သဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွလျက် ရှိကြပေသည်. ရှောင်ဟန်သည် မြေပုံကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် လက်ရှိတွင် စတားဒို တောအုပ်ကြီး၏ နောက်ဘက်အရပ်၌ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိရ၏။ အကယ်၍ နောက်ဘက်မှတစ်ဆင့် အာဏာရှင်ပြည်နယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားမည်ဆိုပါက ဘာရက်ဘုရင့်နိုင်ငံ သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်ပေသည်။ ကျော်ကြားလှသော ဆိုတို ဝိညာဉ်ကွင်းကြီး သည် ထိုဘာရက်ဘုရင့်နိုင်ငံအတွင်း၌ တည်ရှိခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဘာရက်ဘုရင့်နိုင်ငံ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင်မူ ဆီလ်ဗက်စ်ပြည်နယ် တည်ရှိပြီး ၎င်းသည် ထျန်းရွှေမြို့တော်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လှပေသည်။ ထိုပြည်နယ်၏ အဓိကမြို့ပြဧရိယာတွင်လည်း ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု ရှိပေရာ ယခင်က ထျန်းရွှေအကယ်ဒမီ အသင်းများသည် ဆီလ်ဗက်စ်ဝိညာဉ်ကွင်း၌သာ လက်တွေ့တိုက်ပွဲလေ့ကျင့်မှုများကို ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် ရှောင်ဟန်သည် ဆိုတိုမြို့သို့သာ သွားရောက်လိုပေသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာသည် ပိုမိုစည်ကားချမ်းသာပြီး အတွေ့အကြုံများ ရရှိနိုင်မည့်အပြင် ငွေအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းကောင်းများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ရှောင်ဟန်သည် လင်းဇိရော့၏အနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီးနောက် တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပါသည်။

လင်းဇိရော့က ရှောင်ဟန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း "မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေပြန်ပြီလဲ" ဟု ဆိုပါသည်။

လင်းဇိရော့က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်ပါသည်။

ရှောင်ဟန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ကာ "ဆရာရယ်... ဒါတွေအကုန်လုံးကို ကျတော် သိပြီးသားပါ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာ့ကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောဆိုလိုက်၏။

ရှောင်ဟန်သည် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ စည်းမျဉ်းများကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။ ပွဲစဉ်တစ်ခုတွင် အနိုင်ရရုံမျှဖြင့် ငွေအနည်းငယ်သာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုများပြားသော ငွေကြေးကို ရရှိလိုပါက လောင်းကြေးထပ်ရမည် ဖြစ်၏။ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်သခင်ဖြစ်ပါစေ၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်စွမ်းရည် မရှိပါက ဝိညာဉ်စွမ်းရည် သုံးခုသာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဟန်၏ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းမှာ နှစ်ထောင်ချီအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းသည် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ရုံမျှမက ပထမနှင့် ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များကိုပါ ပိုမိုအစွမ်းထက်အောင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိထက် အဆင့်မြင့်သော စစ်ဝိညာဉ်သခင်နှင့် တွေ့ဆုံရပါစေဦးတော့ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဆယ်ရက်ခန့် ကုန်လွန်ပြီးနောက် အဖွဲ့သားများသည် ဆိုတိုမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေသည်။ လီမာလွင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မြှုပ်နှံထားသော တောက်ပသည့် ပုလဲတစ်ပွင့်အလား ရှိသည့် ဆိုတိုမြို့တော်သည် ဤမြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလာကြသော ခရီးသွားများအားလုံးကို ၎င်း၏ ထူးခြားသော စည်ကားမှု၊ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ကြိုဆိုလျက် ရှိနေ၏။ လမ်းမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဆိုင်ခန်းများ စီတန်းလျက်ရှိပြီး ရောင်စုံဆိုင်းဘုတ်မျိုးစုံသည်လည်း မြို့တော်၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် စုံလင်လှပမှုတို့ကို အပြိုင်အဆိုင် ဖော်ညွှန်းနေကြပေသည်။

ထိုအထဲတွင် အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးအရာမှာ မြင့်မားစွာ ထည်ဝါနေသော ဆိုတို ဝိညာဉ်ကွင်းကြီးပင် ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် မြို့၏ ဗဟိုချက်မတွင် ကြီးမားလှသော ငွေရောင်ရုံးတော်ကြီးအလား မတ်တတ်ရပ် တည်ရှိနေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပေသည်။

ရွှယ်ယွဲ့အာက "ဆိုတိုမြို့တော်က ငါတို့ ထျန်းရွှေမြို့တော်ထက် အများကြီး ပိုပြီး စည်ကားတာပဲနော်" ဟု ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်၏။

ရှောင်ဟန်က စကားပြောနေရင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို သတိပြုမိသွားခဲ့ရပေသည်။ အလွန်တရာ အဆင်းလှသော အမျိုးသမီးကြီး နှစ်ဦးသည် ချောမောလှပသော မိန်းကလေး ခုနစ်ဦး၊ လူငယ်တစ်ဦးတို့နှင့်အတူ လမ်းမထက်တွင် လျှောက်လှမ်းနေကြရာ လျှောက်သွားသမျှ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်၏။

လျူယန်က ပြုံးလျက် "ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်း... ရှောင်ဟန်ရဲ့ အကြံပြုချက်က မဆိုးဘူးလို့ ကျမ ထင်ပါတယ်" ဟု ဆို၏။

ရွှယ်ဘင်းအာကလည်း "ဟုတ်ပါတယ်... ကျမလည်း ကောင်းတယ်လို့ ထင်ပါတယ်" ဟု ထောက်ခံခဲ့ပါသည်။

အခြားသော မိန်းကလေးများကလည်း ရှောင်ဟန်၏ အကြံဉာဏ်ကို သဘောတူညီခဲ့ကြပေသည်။

လင်းဇိရော့က ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော ရှောင်ဟန်ကို ကြည့်ကာ လှည့်ပတ်သော အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်ပါသည်။

လင်းဇိရော့သည် ရှောင်ဟန်၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ပြောင်စင်သွားအောင် ပြုလုပ်လိုပြီး ဝိညာဉ်ကွင်း၌ လောင်းကြေးထပ်ခြင်း မပြုစေလိုသောကြောင့် ဤသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှယ်ဘင်းအာက "ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်း... အဝတ်အစားဖိုးကို ကျမတို့ဘာသာပဲ ပေးပါရစေ" ဟု ဆို၏။

ရှောင်ဟန်က ခေါင်းခါပြကာ "မလိုပါဘူး... ဒါကို စီနီယာ မမတွေအတွက် ကျတော် ဝယ်ပေးတဲ့ လက်ဆောင်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ၊ ယောက်ျားလေးဆိုတာ သဘောထားကြီးရတာပေါ့... အဝတ်အစား ဝယ်တဲ့ငွေကို ဝိညာဉ်ကွင်းထဲကနေ ပြန်ရှာလို့ ရပါတယ်ဗျာ" ဟု ဆိုပါသည်။

၎င်းတို့အဖွဲ့သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောဆိုရင်း တည်းခိုရန် ဟိုတယ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြပေသည်။ အရာအားလုံးကို အခြေချပြီးနောက် လင်းဇိရော့သည် ရှောင်ဟန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အမျိုးသား အဝတ်အစား အစုံတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို သွားရောက်ဝယ်ယူခဲ့၏။ ၎င်းတို့သည် ယနေ့ညတွင်ပင် ဝိညာဉ်ကွင်းသို့ သွားရောက်ရန် စီစဉ်ထားကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ညစာ စားသောက်ပြီးနောက် ရွှယ်ဘင်းအာနှင့် အခြားသူများသည် အသစ်ဝယ်ယူထားသော အမျိုးသား အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ကြပေသည်။ ရှောင်ဟန်သည် မိန်းကလေးများ အမျိုးသားဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ စနောက်လိုက်၏။

လင်းဇိရော့သည် အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါသည်။ "အင်း... ဒါက မဆိုးပါဘူး၊ တကယ်ကို လူသိနည်းပြီး အေးဆေးတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားတာပေါ့... ကျတော့်တို့ အခုပဲ ဝိညာဉ်ကွင်းကို သွားကြမယ်၊ အကယ်၍ သင့်တော်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိမယ်ဆိုရင် ဒီညမှာတင် အဖွဲ့လိုက်တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဆင်နွှဲကြမယ်... ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း အဆင်သင့် ပြင်ထားကြပါ"

လူတိုင်းသည် မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ဝိညာဉ်ကွင်း ပြိုင်ပွဲကြီးအတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်နေကြပေသည်။

ထို့နောက်တွင် အဖွဲ့သားများသည် ဟိုတယ်မှ ထွက်ခွာကာ ဝိညာဉ်ကွင်းဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြပါသည်။ ညမှောင်ရီ ပျိုးစပြုလာသောအခါ ဆိုတိုမြို့သည် အခြားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်နေ၏။ မီးရောင်စုံများ တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် တစ်မြို့လုံးသည် နေ့ခင်းဘက်အလား လင်းထိန်လျက် ရှိပေသည်။ လမ်းခရီးတွင် လင်းဇိရော့သည် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ စည်းမျဉ်းများကို လူတိုင်းအား အကျဉ်းချုပ် ရှင်းလင်းပြောပြခဲ့၏။

မကြာမီတွင် အဖွဲ့သားများသည် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေသည်။ ပြိုင်ပွဲမစတင်မီကပင် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ ဘေးပတ်လည်တွင် လူအများအပြား စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး စည်ကားလှသော ပရိသတ်များနှင့် ဝိညာဉ်သခင်များသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လျက် ရှိနေကြပြီ ဖြစ်၏။

ရှောင်ဟန်က "ကျတော်တို့ ဝိညာဉ်ကွင်းထဲကို ဝင်တော့မှာဆိုတော့ အဖွဲ့အတွက် အမည်တစ်ခု ပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်" ဟု သတိပေးလိုက်ပါသည်။

လူနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရွှယ်ဘင်းအာက "ကျမတို့အားလုံးက ထျန်းရွှေအကယ်ဒမီက လာကြတာဆိုပေမဲ့ အကယ်ဒမီရဲ့ နာမည်ကို တိုက်ရိုက်အသုံးချဖို့ကတော့ သိပ်ပြီး မသင့်တော်လှဘူး ထင်တယ်... 'ထျန်းပင်းအဖွဲ့' (Sky Ice Team / Tianbing Team) လို့ ခေါ်ရင် ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

လူတိုင်းက သဘောတူညီခဲ့ကြပေသည်။

ထို့နောက်တွင် ရှောင်ဟန်နှင့် အဖွဲ့သားများသည် ဝိညာဉ်ကွင်းကြီးအတွင်းသို့ အတူတကွ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားကြပါတော့သည်။