အခန်း (၁၆) - ရေခဲအတောင်ပံများ

နှင်းငန်းအုပ်သည် ချဉ်းကပ်လာနေသော အန္တရာယ်ကို ရိပ်မိသွားကြသည့်အလား အတောင်ပံများကို ခတ်ခတ်၍ အမြင့်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး လျှပ်စီးအပြာတန်းများသဖွယ် အရပ်ရပ်သို့ ကွဲလွင့်ထွက်ပြေးကြလေသည်။ လင်းဇိရော့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ အထင်အရှား ရှိနေ၏။ သူမသည် နှင်းငန်းတစ်ကောင်ကို ပစ်မှတ်ထား၍ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။ အလျင်နှုန်း တိုက်ခိုက်ရေးစနစ်တွင် အားသာချက်ရှိသော နှင်းငန်းကဲ့သို့ ဝိညာဉ်သားရဲမျိုးသည် ရှောင်ဟန်အတွက် အလျင်နှုန်း တိုးမြင့်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ရှောင်ဟန်၏ နောင်လာမည့် တိုးတက်မှုအတွက် အလွန်ပင် အရေးပါလှသည်ကို သူမ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းဇိရော့၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသက်တမ်း သုံးထောင်ရှိသော ထိုနှင်းငန်းကို မှီသွားပြီး မိမိ၏ အေးခဲခြင်းစွမ်းရည်ဖြင့် ချုပ်နှောင်လိုက်လေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သတိမထားမိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အခြားနှင်းငန်းတစ်ကောင်သည် ၎င်း၏ အံ့မခန်း အလျင်နှုန်းနှင့် ဖျတ်လတ်မှုကို အသုံးချကာ ရှောင်ဟန်၏ ဘေးဘက်မှ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ထက်မြက်လှသော နှုတ်သီးမှာ အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေပြီး လူငယ်ဝိညာဉ်သခင်လေးကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ဤသို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ရှောင်ဟန်သည် တုန်လှုပ်ခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့ပါ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် သောင်းကျန်းနေသော မြစ်ရေပြင်ကဲ့သို့ လှိုင်းထန်ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ထဲတွင် 'စစ်မှန်သော ရေခဲလေးနှင့်မြှား' သိုင်းဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ရုပ်လုံးပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်လာရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုပင်လျှင် အေးခဲမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

ရှောင်ဟန်သည် ကိုယ်ကိုဆန့်ကာ မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ လက်ထဲရှိ 'စစ်မှန်သော ရေခဲလေးနှင့်မြှား' သည် လေထုထဲတွင် ပြီးပြည့်စုံသော အကွေးအဆန့်ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖန်တီးလျက် ထိုးစစ်ဆင်လာသော နှင်းငန်းထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော 'မြှားပေါင်းထောင်သောင်း' ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လေးကြိုးမှ ရေခဲအပြာရောင် မြှားပေါင်းများစွာသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ပြင်လုံးကို သိပ်သည်းလှသော မြှားမိုးများအသွင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။ ထိုရေခဲမြှားများသည် စစ်မှန်သော ရေခဲများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ကာ လေထုထဲတွင် သေမင်းတမန် ကွန်ရက်တစ်ခုသဖွယ် ယှက်နွယ်နေ၏။ မြှားတစ်စင်းချင်းစီတွင် သံမဏိကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်လောက်သော ထက်မြက်မှုနှင့် အအေးဓာတ်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ဤသို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော မြှားမိုးများကြောင့် နှင်းငန်း၏ မြင်ကွင်းမှာ ပိတ်ဆို့သွားရသည်။ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သဖြင့် ၎င်းသည် အခြားအရပ်သို့ အလျင်အမြန် ရှောင်ကွင်းပျံသန်းသွားရာ ရှောင်ဟန်၏ မျက်စိရှေ့မှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"မြန်လိုက်တာ..." ရှောင်ဟန်သည် စိတ်ထဲမှ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။

အန္တရာယ်ကင်းစင်သွားသည်ကို မြင်မှသာ လင်းဇိရော့သည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ ရှောင်ဟန်၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် သတ္တိမှာ သူမ တွေးထင်ထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းဇိရော့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရှောင်ဟန်၏ တိုးတက်မှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် နှစ်ခုအပြင် ရှောင်ဟန်သည် မြင့်မားလှသော တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများကိုလည်း တတ်မြောက်ထားသေး၏။ သူသည် 'စစ်မှန်သော ရေခဲလေးနှင့်မြှား' ကို စိတ်ကြိုက် အသုံးချနိုင်ပြီး လေးကို ခံစစ်အတွက်၊ မြှားကို တိုက်စစ်အတွက် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။ အားနည်းချက်တစ်ခုတည်းရှိသည်မှာ သူသည် ငယ်ရွယ်လွန်းသေးသဖြင့် အင်အားကြီးမားသော ပြိုင်ဘက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ လူငယ်ဝိညာဉ်သခင်တိုင်း ဖြတ်သန်းရမည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ရွယ်တူချင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ရှောင်ဟန်သည် လုံလောက်စွာ ထူးချွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသက်တမ်း သုံးထောင်ရှိသော ထိုနှင်းငန်းမှာမူ လင်းဇိရော့၏ ရေခဲစွမ်းရည်အောက်တွင် လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး နှင်းတောပေါ်တွင် ငြိမ်ဝပ်နေရရှာသည်။

"ရှောင်ဟန်... လာပြီး နောက်ဆုံးထိုးနှက်ချက်ကို ပေးလိုက်တော့"

"ကောင်းပါပြီ"

ရှောင်ဟန်သည် 'စစ်မှန်သော ရေခဲမြှား' ကို လက်တွင်ကိုင်စွဲကာ ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်ပြီး နှင်းငန်း၏ ဦးခေါင်းထံသို့ မြှားဦးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ နှင်းငန်းသည် ခဏမျှ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ရှောင်ဟန်သည် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် မိမိ၏ အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိန်းညှိရန် ချက်ချင်း ထိုင်လိုက်၏။ မကြာမီမှာပင် နှင်းငန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခရမ်းရောင် မြှူခိုးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ထောင်စုနှစ် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုအသွင်သို့ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းသွားလေသည်။

လင်းဇိရော့၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှောင်ဟန်သည် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ကြိမ်ကကဲ့သို့ပင် ရှောင်ဟန်သည် ဝိညာဉ်ကွင်းစွမ်းအင်၏ ရိုက်ခတ်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံကာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝဥဿုံ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

သူ မျက်လုံးများကို ပြန်လည်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရှေ့မျက်နှာစာတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အမြင်အာရုံမှာလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာပုံရသည်။ ရှောင်ဟန်ကို ပိုမိုအံ့အားသင့်စေသည်မှာ သူအသစ်ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က သူ့ကို ထူးခြားသော စွမ်းရည်တစ်ခု ပေးစွမ်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟန် နိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းဇိရော့က မဆိုင်းမတွဘဲ လောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ရှောင်ဟန်... ဘယ်လိုနေလဲ"

"အမေ... သားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက နှစ်ဆင့် တက်သွားပါတယ်။ ဒါက တိုးမြင့်ပေးတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မျိုး ဖြစ်တဲ့အပြင် သားကို ပျံသန်းနိုင်စွမ်းလည်း ပေးတယ်ဗျ"

"တကယ်လား... ဘယ်လိုပုံစံမျိုးမို့လို့လဲ"

"ကြည့်ကြည့်ပါ"

ရှောင်ဟန်သည် ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် မိမိ၏ သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ကွင်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းသည် ရုတ်ချည်း တောက်ပသွားသည်နှင့်အတူ ရှောင်ဟန်၏ ကျောပြင်တွင် ရေခဲအပြာရောင် အတောင်ပံတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအတောင်ပံများသည် နှင်းငန်း၏ အတောင်ပံပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ထပ်တူဖြစ်ပြီး ရေခဲများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ကာ ဖြန့်လိုက်သောအခါ အတောင်ပံတစ်ခုစီ၌ နှစ်မီတာခန့် ရှည်လျားလေသည်။

"အမေ... သား စမ်းကြည့်ဦးမယ်"

ရှောင်ဟန်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လေထုထဲတွင် အတောင်ပံကို အကြိမ်နည်းငယ် ခတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုအတောင်ပံတစ်စုံကို မကြာမီပင် ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သွား၏။

"ဒါက လွတ်လပ်မှုရဲ့ အရသာပဲ... တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှပါတယ်"

ထိုအတောင်ပံတစ်စုံသည် ရှောင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည့်အလား ခံစားရစေပြီး ရှောင်ဟန်အား တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ လွန်ခဲ့သောအချိန်များက လင်းဇိရော့သည် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ပျံသန်းဖူးသော်လည်း ကိုယ်တိုင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိပြီး မိမိသွားလိုရာ လမ်းကြောင်းကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာမူ လုံးဝ ခြားနားသော ခံစားချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနေသော ရှောင်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း လင်းဇိရော့လည်း စိတ်ချမ်းမြေ့မှုကို ခံစားရသည်။ နှင်းငန်းသည် ရှောင်ဟန်၏ အလျင်နှုန်းကို တိုးမြင့်ပေးနိုင်မည်ကို သူမ သိရှိသော်လည်း ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို တိုက်ရိုက် ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟုမူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။ လူငယ်ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦးအတွက် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။ မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မဆို တိုက်ခိုက်မှု အတိုင်းအတာ အကွာအဝေး ရှိစမြဲ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ပစ်မှတ်ကို မထိမှန်နိုင်ပါက မည်မျှပင် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်ပါစေ အလဟဿသာ ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။ ပြိုင်ဘက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိသော ဝိညာဉ်သခင်သည် အားသာချက် ပိုမိုရှိပြီး မိမိ၏ ပျံသန်းမှုစွမ်းရည်ကို အသုံးချကာ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးမှ ရှောင်တိမ်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ မိမိထက် အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်နှင့် တွေ့ကြုံရပါကလည်း ပျံသန်းမှုစွမ်းရည်ကို အားကိုး၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ပေသည်။

ရှောင်ဟန်သည် လင်းဇိရော့၏ ဘေးနားသို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ "အမေ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပျံသန်းရတာ တကယ့်ကို မိုက်တယ်ဗျာ"

"ဒါပေါ့... ဂုဏ်ယူပါတယ် သားလေး၊ အခုဆို သားမှာ လွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိသွားပြီပဲ"

"အမေကလည်း... သားက ဒါကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် သုံးမှာပါ"

လင်းဇိရော့သည် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ "အမေက နောက်တာပါ။ ဒါနဲ့... ဒီဝိညာဉ်စွမ်းရည်က သားအတွက် ဘယ်လို တိုးမြင့်မှုတွေ ပေးစွမ်းနိုင်လဲ"

"သား ဒီဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို သုံးတဲ့အခါ သားရဲ့ အလျင်နှုန်း၊ တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ ခံစစ် အားလုံးကို တရာရာခိုင်နှုန်း တိုးမြင့်ပေးနိုင်ပါတယ်ဗျ။ ပြီးတော့ သားရဲ့ ပထမဆုံး စွမ်းရည်နှစ်ခုနဲ့လည်း ချိတ်ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်နိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ချိတ်ဆက်စွမ်းရည်ကို သုံးရင်တော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှုက အတော်လေး များလိမ့်မယ်။ ပျံသန်းဖို့ သက်သက်ပဲ သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ ကုန်ဆုံးမှုက အတော်လေး နည်းပါတယ်ဗျ"

"ကောင်းလှချည်ရဲ့... ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုပဲ။ ကောင်းကောင်း အသုံးချရမယ်နော်။ နောင် အခြေအနေတွေမှာ သားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ဒါက ပိုပြီး အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်လာလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့... သား နားလည်ပါပြီ"

လင်းဇိရော့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ "မှောင်မသွားခင် ငါတို့ ဒီကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားကြရအောင်"

"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆို ပျံပြီး ထွက်ကြတာပေါ့"

"အင်း"

ထို့နောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ခတ်လျက် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြပြီး မကြာမီမှာပင် နှင်းခဲတောအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

"ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိတာကတော့ ကွာခြားတာပေါ့... အချိန်တွေ အများကြီး သက်သာသွားတယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်... အမေ၊ သားနဲ့အတူ ထျန်းတောက် မြို့တော်ကို လိုက်ခဲ့ပေးနိုင်မလားဟင်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းဇိရော့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ "ထျန်းတောက် မြို့တော်ကို ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ... သား နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်ကို ထပ်သွားချင်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"မဟုတ်ပါဘူး အမေ... ထျန်းတောက် မြို့တော်ကိုပဲ သွားမှာပါ။ သား မင်းသား ရွှီချင်းဟယ်ဆီကနေ ပစ္စည်းတစ်ခုခု သွားငှားချင်လို့ပါ"

လင်းဇိရော့သည် ပိုမို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရပြီး ရှောင်ဟန်၏ အကြံအစည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးကျောက် နှစ်ဦးစလုံးသည် ရွှီချင်းဟယ်နှင့် တွေ့ဆုံဖူးကြသော်လည်း အချင်းချင်း လုံးဝ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိကြပေ။ အကယ်၍ ကျောင်းအုပ်ကြီးကျောက် ကိုယ်တိုင် ရွှီချင်းဟယ်နှင့် တွေ့ဆုံပြီး အကူအညီ တောင်းခံမည်ဆိုပါက ရွှီချင်းဟယ်အနေဖြင့် မျက်နှာသာ အနည်းငယ် ပေးကောင်းပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရွှီချင်းဟယ်က အသက် ၁၁ နှစ် အရွယ်သာရှိသေးသည့် ကလေးငယ် ရှောင်ဟန်ကို တွေ့ဆုံပါ့မလား။

"ရှောင်ဟန်... သားက မင်းသားဆီကနေ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ငှားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို တွေ့ဖို့တောင် ရလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလို့ အမေ စိုးရိမ်မိတယ်"

"မစမ်းသပ်ကြည့်ဘဲ ဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲ အမေရဲ့"

"ဒါဆို အမေ့ကို အရင်ပြောပြဦး... သားက ဘာကို ငှားချင်လို့လဲ"

"သား ငှားချင်တဲ့ ပစ္စည်းကို ရအောင် ကူညီပေးနိုင်တာ သူတစ်ယောက်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်ဗျ... အဲဒါကတော့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ 'မသေမျိုးဆေးပင် သရုပ်ဖော်လမ်းညွှန်စာအုပ်' ပါပဲ"