အခန်း ၉၅ — ရူးသွပ်နေသော သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့

ထန်ဆန်း၏ နည်းဗျူဟာများအောက်တွင် ရှရက်ခ် မိစ္ဆာခုနစ်ပါး သည် အသာစီး ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကွာဟချက် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ထိုအသာစီးရမှုကို ဆက်လက်တိုးချဲ့နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ရှရက်ခ် မိစ္ဆာခုနစ်ပါး အဖွဲ့တွင် ကျူးကျူးချင်း မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အထက်မြက်ဆုံး ဓားတစ်လက် ဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့်တူပြီး ပြိုင်ဘက်များကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်မည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုး မပြုလုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထန်ဆန်း၏ ထန်ဂိုဏ်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များ သည် ဤအချိန်တွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထိရောက်မှုရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။ သူတစ်ဦးတည်း ပြိုင်ဘက်သုံးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုဖိအားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်များ၏ အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်ဆရာသခင် ကို တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်ထားနိုင်ရန် ငွေပြာမြက် ကို အသုံးပြု၍ ရှောင်ဝူအား ရန်သူ၏ နောက်တန်းဆီသို့ အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

"ဟီးဟီး... ဦးလေး၊ ဆောရီးပဲ။ အခု အောက်ဆင်းသွားလို့ရပြီ။" ဟု ပြောရင်း ရှောင်ဝူက အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်ဆရာသခင် ကို စင်ပေါ်မှ ပစ်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ထို ဝိညာဉ်ဆရာသခင် မှာ သူ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ကြောင်း သိသဖြင့် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရူယီချပ်ပြားမှ ငွေရောင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

ဤသည်မှာ ဤ အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်ဆရာသခင် ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းရည်ဖြစ်သော — 'ရူးသွပ်ခြင်း' ဖြစ်သည်။ အသုံးပြုပြီးနောက် လူတိုင်းသည် သုံးမိနစ်ကြာအောင် ရူးသွပ်သောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ နာကျင်မှု ခံစားရခြင်းများ ပျောက်ဆုံးကာ ရူးသွပ်မှု အခြေအနေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ရူးသွပ်သွားသော သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး ရှရက်အဖွဲ့ကို လွှမ်းမိုးမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ပြိုင်ဘက်များ၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ၊ ဤအခြေအနေသည် ကြာရှည်မခံနိုင်ကြောင်း ထန်ဆန်း ချက်ချင်း တွက်ဆလိုက်မိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အားလုံးကို အော်စကာ၏ ပျံသန်းရေးမှိုများ ကျွေးကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားစေပြီး၊ သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့၏ ရူးသွပ်သောအခြေအနေ ပြီးဆုံးသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ နောက်ထပ်အစီအစဉ်များ ချမှတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ရှရက်ခ်အဖွဲ့အနေဖြင့် သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ ၏ စွမ်းအားများ ကုန်ခန်းသွားစေရန် ပျံသန်းရေးစွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍၊ နောက်ဆုံးတွင် ထန်ဆန်းက ရှင်းလင်းရေးလုပ်ရန် စီစဉ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခြေအနေက မတူညီတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အားလုံး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုင်နေသော ချီလင်းသည် အခြားသူများအားလုံး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက်တွင် သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့က ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်ရင်း ချီလင်းကို ဝိုင်းရံလာကြသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ၊ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော မာဟုန်ကျွင်းက "သူတို့ ငါတို့ကို မနိုင်တာနဲ့ ခေါင်းဆောင်ချီ ဆီ သွားပြီး ပြဿနာရှာလောက်တဲ့အထိ အရူးလုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်လိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်လား" ဟု ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ထန်ဆန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ဖြစ်နိုင်ခြေများတာက အခု သူတို့က အလွန်အမင်း တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်တွေ ပြင်းပြနေပြီး အသိဉာဏ် လုံးဝမရှိတော့တာ ဖြစ်မယ်။ သူတို့ရှေ့မှာ ဘယ်သူရှိနေလဲဆိုတာကို သူတို့ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ သူတို့ကို အတူတူ လှောင်ပိတ်ထားရင်တောင် အချင်းချင်း ပြန်တိုက်ခိုက်ကြမှာကိုတောင် ငါ စိုးရိမ်မိတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်... တကယ်လား။ ဒါဆို ငါတို့က လက်ဖျားလေးတောင် မလှုပ်ရဘဲ နိုင်သွားပြီပေါ့။" မာဟုန်ကျွင်းက အံ့ဩတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ယုတ္တိအရတော့ အဲဒီလိုပေါ့။" ထန်ဆန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

သူတို့အနေဖြင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက်၊ ချီလင်းအတွက် စိုးရိမ်မနေဘဲ သဘာဝကျကျပင် အောင်ပွဲက လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေပြီဟု အားလုံးက ခံစားလိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ အခြားမည်သူမျှ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အရာဖြစ်ပြီး၊ ချီလင်း တစ်ဦးတည်းသာ ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရခြင်းမျိုး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။

"အိုးဟိုး... ရှောင်မယ့်အစား ငါ့ဆီ လျှောက်လာနေတာလား" ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော ချီလင်းက သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့သူ့ကို တဖြည်းဖြည်း ဝိုင်းရံလာသည်ကို ကြည့်ရင်း "ဒါဆိုလည်း ပိုနီးနီးလေး လာကြတာပေါ့" ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မြင့်မြတ်သော နဂါးဧကရာဇ် — ပေါင်းစပ်ခြင်း!"

ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါဖြင့် မြင့်မြတ်သော နဂါးဧကရာဇ် တစ်ဖန် ပြန်လည်သက်ဆင်းလာသည်။ ချီလင်း၏ သိုင်းဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင်၊ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့နေပြီဖြစ်သော သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ပင်လျှင် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကာ စိုးရိမ်တကြီး ရပ်နေကြတော့သည်။

ရူးသွပ်သောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသော သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ သည် ပြိုင်ဘက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်သွားခြင်းမှာ ယခင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးသောအရာ ဖြစ်သည်။ ဒိုင်လူကြီးမှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပရိသတ်ခုံတန်းမှ ပရိသတ်အများအပြားမှာ သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်သည်ကို ကြည့်ရန် အထူးလာရောက်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ရာ၊ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်ရခြင်းက သူတို့၏ ဒေါသကို ပိုမိုဆွပေးသလို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့။ မင်းတို့က ပွဲကို ရောင်းစားနေတာလား။ တစ်ယောက်တည်းကို တိုက်ရမှာကိုတောင် မသွားရဲလောက်အောင် ကြောက်နေကြတယ်။ မင်းတို့က သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်တွေပဲ။"

"မင်းတို့ ရှုံးဖို့အတွက် အလောင်းအစား လုပ်ထားတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။ အကယ်၍ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် မင်းတို့ ပြန်ဆပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာတွေ စောင့်နေကြတာလဲ။ ငါတို့က ဘာကြည့်ဖို့ လက်မှတ်ဝယ်လာတယ် ထင်နေလဲ။"

"တကယ်ပြောတာနော်၊ မင်းတို့ အခု မတိုက်ဘူးဆိုရင် အရှုံးပေးလိုက်တော့။ ဘာ သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့လဲ... လိပ်အဖွဲ့လို့ ခေါ်တာက ပိုမှန်မယ်။ ပိုက်ဆံပြန်ပေး။ အခုချက်ချင်း ပိုက်ဆံပြန်ပေးစမ်း။"

အောက်ဘက်မှ ပရိသတ်များက သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ အား လှောင်ပြောင်အော်ဟစ်နေကြသည်ကို ကြားသောအခါ၊ မာဟုန်ကျွင်းက မနေနိုင်ဘဲ "ဒီလူတွေက သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ ကို သေတွင်းထဲ အတင်းတွန်းပို့နေတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပရိသတ်များ၏ အားပေးလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ မှာ ပိုမိုလှုပ်ရှားလာကြသည်။ သူတို့က မတိုက်ခိုက်ချင်၍ မဟုတ်ဘဲ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က လွှမ်းမိုးလာချိန်တွင် သူတို့၏ ရန်သူမှာ မည်မျှ ပြိုင်ဘက်ကင်းကြောင်းကို ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရူးသွပ်သောအခြေအနေ ပြီးဆုံးသွားသည်အထိ အခြေအနေများ ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေမည်ဆိုပါက သူတို့ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည်ကို သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ သိထားကြသည်။ အခုချိန်မှာ စွန့်စားပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တာက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတော့ ရှိနေနိုင်သေးသည်။

အရူးကြံ့က ချီလင်းကို ပထမဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ၊ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် ချီလင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။ တိုက်မိသည့်အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ ချီလင်းကို ကွင်းအပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားစေရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

ချီလင်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်လေးမျှပင် မရွှေ့ဘဲ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အရူးကြံ့၏ လျင်မြန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။ နှစ်ဦးကြားရှိ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစား ကွာခြားမှုက အမြင်အာရုံဆိုင်ရာ ခြားနားချက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"အရူးကြံ့... ဒီလောက် တိုက်ခိုက်မှုအဆင့်လေးနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း ကြံ့လို့ သတ်မှတ်လို့ရပြီ ထင်နေတာလား။" ချီလင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်သီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်း က လက်သီးထိပ်တွင် ပတ်ရစ်သွားပြီး "ဒါဆိုရင် နဂါးကြံ့ဆိုတာ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ မင်းကို ပြရသေးတာပေါ့"

ချီလင်း၏ ဒုတိယ ဝိညာဉ်ကွင်း မှာ ဦးချိုတစ်ချောင်းပါသော နဂါးကြံ့ဖြစ်ပြီး၊ သဘာဝကျကျပင် အရူးကြံ့၏ သာမန်ကြံ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားပေသည်။

"ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် — ရက်စက်သော နဂါးလက်သီး။"

အစွမ်းထက်သော လက်သီးတစ်ချက်သည် အရူးကြံ့၏ ဦးခေါင်းခွံရှိ အမာကျောဆုံးနှင့် အသန်မာဆုံးနေရာသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာမှာ အရူးကြံ့က သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ် ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် နေရာပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင်၊ အရူးကြံ့သည် ချီလင်း၏ ရက်စက်သော နဂါးလက်သီး ဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရချိန်တွင် လွင့်စင်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားရုံသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ခေါင်းကို အုပ်ကာ နှစ်ချက်ခန့်ပင် အော်ဟစ်နိုင်သေးသည်။ အကယ်၍ အခြားသူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် သူတို့၏ ခေါင်းမှာ ကွဲကြေသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အရူးကြံ့မှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသော်လည်း၊ ထိုအရာက သောင်းကျန်းသောတိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့၏ ကျန်ရှိနေသော အဖွဲ့ဝင်များကို တွန့်ဆုတ်သွားစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခု ရူးသွပ်သောအခြေအနေတွင် ရှိနေသော သူတို့အတွက် တစ်ကြိမ် စတင်တိုက်ခိုက်ပြီးသည်နှင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ဘဲ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရသာ သတ်ဖြတ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိန်းချုပ်ရေး အမျိုးအစား ဝိညာဉ်ဆရာသခင် အနေဖြင့် ညှို့အားပြင်းသော မိန်းမပျို သည် သဘာဝကျကျပင် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ကို အသုံးပြုကာ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ပင့်ကူမျှင်များကို ပစ်လွှတ်ပြီး ချီလင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ချီလင်းက သိသာထင်ရှားစွာ ထူးဆန်းနေသော ပင့်ကူမျှင်များကို ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြုဘဲ ပိုးအိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်စေရန် အလိုက်တသိ ငြိမ်နေပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော သိုး ဝိညာဉ်ဆရာသခင် က မြေကြီးကို ခြေထောက်ဖြင့် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်သော မြေကြီးတုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ချီလင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲသို့ လွင့်တက်သွားသည်။ မျောက် ဝိညာဉ်ဆရာသခင် နှစ်ဦးက ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ တိုက်ခိုက်မှု စတင်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများက ချီလင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တုံးတိတိ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ မံမီတစ်ကောင်လို ရစ်ပတ်ခံထားရသော ချီလင်းသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကျလာပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေတော့သည်။

"အလုပ်... အလုပ်ဖြစ်သွားပြီလား။" ချီလင်းထံမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ညှို့အားပြင်းသော မိန်းမပျို က မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်။ ချီလင်းမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း တစ်ခဏတာ ပေါ့ဆသွားပါက သူ့ကို အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သောအရာတော့ မဟုတ်ပေ။

ချီလင်း မြေကြီးပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုသည် အဖြူရောင် ပိုးအိမ်ကဲ့သို့သော ပုံရိပ်လေးဆီသို့ ရောက်သွားပြီး ရှရက်ခ်အဖွဲ့ပင်လျှင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ညှို့အားပြင်းသော မိန်းမပျို ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ချီလင်း၏ အသံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် — "မင်း ဘယ်ကို ကြည့်နေတာလဲ ပင့်ကူမလေး"