အခန်း ၉၂ — ကတိတည်တဲ့သူ

သိုင်းကွင်းပေါ်မှ ဆင်းလာပြီးနောက်၊ ချီလင်းသည် သဘာဝကျကျပင် လူတိုင်း၏ နွေးထွေးသော ကြိုဆိုမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ အစက အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြသော လူအုပ်ကြီးမှာ ချီလင်း၏ ပွဲစဉ်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွလာကြပြီး နောက်ထပ်ယှဉ်ပြိုင်ရမည့်သူမှာ မိမိတို့ဖြစ်ချင်နေကြတော့သည်။

"အစ်ကိုချီ၊ အစ်ကို အရမ်းမိုက်တာပဲ။" ရှောင်ဝူက ချီလင်းကို ဖက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟို မိုးကြိုးကျားက အဲဒီလောက် ကြမ်းနေတာကို အစ်ကိုက သူ့ကို အလွယ်လေး ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့တယ်။ အစ်ကိုက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ"

မာဟုန်ကျွင်းက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ရင်း "ဟားဟား၊ ဒီ ရွှေရောင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ရှင် က သိပ်ပြီးလည်း အထင်ကြီးစရာ မကောင်းပါဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ အရမ်းတွေ အစွမ်းထက်နေမယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့လိုပဲ ခေါင်းဆောင်ချီ ရဲ့ အရိုက်ခံသွားရတာပဲလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဝက်လိုဉာဏ်နဲ့ ငတုံးငအကောင်၊ မင်းက အရိုက်ခံထားရတာကိုတောင် ညည်းညူဖို့ သတ္တိရှိသေးတယ်ပေါ့။" နင်ရုံရုံက မာဟုန်ကျွင်းကို မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ရှက်ရမှာလဲ။ ကျွန်တော်က ခေါင်းဆောင်ချီ ရဲ့ အရိုက်ကို ခံခဲ့ရတာ၊ ရွှေရောင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ရှင် ကလည်း ခေါင်းဆောင်ချီ ရဲ့ အရိုက်ကို ခံခဲ့ရတာပဲလေ။ ဒါကြောင့် အကြမ်းဖျင်း တွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်က ရွှေရောင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ရှင် နဲ့ အဆင့်အတူတူလောက် ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့" မာဟုန်ကျွင်းက အရှက်မရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

မာဟုန်ကျွင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ဆင်ခြေများကြောင့် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ တိုင်မုပိုင်က "မင်းသာ ဝိညာဉ်မဟာဧကရာဇ် တစ်ယောက်နဲ့အတူ အရိုက်ခံရမယ်ဆိုရင်ရော၊ မင်းကိုယ်မင်း ဝိညာဉ်မဟာဧကရာဇ် လို့ ပြောရဲသေးလား" ဟု ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

"အင်း၊ ဒါကတော့ အလှမ်းဝေးသေးတာပေါ့။" မာဟုန်ကျွင်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း ထိုမျှကြီးမားသော ကြွားလုံးကိုတော့ မထုတ်ရဲတော့ပေ။

"ကဲပါ... နောက်မနေကြနဲ့တော့။" ဆရာကြီး ယွီရှောင်ကန်းက လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်။ "ချီလင်းက မင်းတို့အတွက် စံပြကောင်းတစ်ခု ဖြစ်အောင် ပြသသွားခဲ့ပြီ။ မင်းတို့ သိထားဖို့လိုတာက မင်းတို့မှာ ဒီဝါရင့်သမားတွေလို လက်တွေ့အတွေ့အကြုံမျိုး မရှိကောင်းမရှိနိုင်ပေမဲ့၊ ပါရမီအရဆိုရင်တော့ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက သူတို့ထက် ပိုသာတယ်ဆိုတာပဲ"

"အခု သွားပြီး ကိုယ့်အဖွဲ့တွေ ဖွဲ့ကြ၊ ပြီးရင် ဝိညာဉ်သတ်ကွင်းမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ကြ။ ဒီနေ့ အဖွဲ့လိုက်ပြိုင်ပွဲ မစခင်မှာ လူတိုင်းရဲ့ ပွဲစဉ်တွေကို အပြီးသတ်နိုင်အောင် ကြိုးစားကြ"

ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့သည် ယခင်ကတည်းက "ဆန်းဝူ" တွဲဖက်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီးဖြစ်ကာ၊ ချီလင်းနှင့် နင်ရုံရုံတို့ကလည်း ပြိုင်ပွဲဝင်ရန် အချိန်မရွေး အသင့်ဖြစ်နေသည့် "ချီလဲ့ရုံရုံ" အဖွဲ့အဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသောသူများထဲတွင်တော့ မာဟုန်ကျွင်းနှင့် တိုင်မုပိုင်တို့သည် ကချေသည်ရပ်ကွက်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက မိတ်ဆွေများဖြစ်ခဲ့ကြသောကြောင့် စိတ်သဘောထားချင်း တိုက်ဆိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ဦးပေါင်းကာ "မြင်းဖြူ" တွဲဖက်ဟူ၍ အဖွဲ့ဖွဲ့လိုက်ကြသည်။

အော်စကာမှာ သူနှင့် ကျူးကျူးချင်းသာ ကျန်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သဖြင့်၊ သူ၏ မာနကို မြိုသိပ်ကာ ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး "ကျူးချင်း၊ ငါတို့အခြေအနေကို ကြည့်ရအောင်..." ဟု ပြောလိုက်ရသည်။

"ကောင်းပြီလေ။" ကျူးကျူးချင်းက အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤသည်မှာ သူမအတွက် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ်လား။ အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ငါတို့အဖွဲ့နာမည်ကို ဘယ်လိုပေးကြမလဲ။ စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်... ကျူးကျူးချင်း နဲ့ အော်စကာ ဆိုတော့၊ ငါတို့ကို..." အော်စကာမှာ သူတို့အဖွဲ့အတွက် နာမည်တစ်ခုပေးရန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြိုးစားနေသည်။

"ငါက ဒီကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ နင်ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ။" ကျူးကျူးချင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အော်စကာမှာ စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျူးကျူးချင်း၏ စရိုက်ကို သူတို့အားလုံး သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

စာရင်းပေးသွင်းပြီးနောက် မကြာမီတွင် ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့သည် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များကို ရင်ဆိုင်ရတော့သည်။ ထိုပြိုင်ဘက်များမှာ ပွဲပေါင်းများစွာ အနိုင်ရရှိထားပြီး ကျွမ်းကျင်မှုအတော်အတန်ရှိသော "ကြောင်နဲ့ကြွက်" ဟု လူသိများသည့် ဝိညာဉ်အကြီးအကဲ အဆင့်ရှိ တွဲဖက်နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့အတွက် အားပေးရန် မူလက စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ နောက်ဆက်တွဲ ထွက်ပေါ်လာသော ပွဲစဉ်အချက်အလက်များတွင် ရှရက်ခ်အဖွဲ့မှ လူများပါဝင်နေပြီး၊ နှစ်ဖွဲ့တောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဆယ့်သုံးခုမြောက် ကွင်းပြင်မှာ၊ ဒုတိယအဖွဲ့တွေရဲ့ တတိယမြောက် ပွဲစဉ်အဖြစ် မြင်းဖြူအဖွဲ့ နဲ့ ချီလဲ့ရုံရုံအဖွဲ့ တို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြပါမယ်။ နှစ်ဖွဲ့စလုံး ပြင်ဆင်ရေးဧရိယာကို သွားပြီး ပြင်ဆင်ထားကြပါ"

ဤပွဲစဉ်အချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့အချင်းချင်း ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရနိုင်ခြေရှိကြောင်း ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအချိန်က ဤမျှမြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

"အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ!!!" မာဟုန်ကျွင်းက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရေ... ဘာလို့ ကျွန်တော့်အပေါ် ဒီလောက်တောင် မတရားရတာလဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံးတိုက်ပွဲမှာတင် ရှုံးရမှာလဲ"

တိုင်မုပိုင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "အဆီတုံး၊ အဲဒီလောက် အော်မနေစမ်းပါနဲ့။ ပွဲထဲမှာ ကိုယ့်အစွမ်းအစ အကုန်သာ ထုတ်သုံးလိုက်စမ်းပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်တိုင်၊ ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရင်ရော၊ ခေါင်းဆောင်ချီ ကို နိုင်နိုင်ပါ့မလား" မာဟုန်ကျွင်းက သနားစဖွယ် မေးလိုက်သည်။

"မနိုင်ဘူး။" တိုင်မုပိုင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိတော့ ရှုံးလို့ရတာပေါ့"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤသည်မှာ ရှရက်ခ်အဖွဲ့အတွက် ပထမဆုံးသော အတွင်းရေးတိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး မာဟုန်ကျွင်းအနေဖြင့် မည်မျှပင် ဆန္ဒမရှိစေကာမူ ဝိညာဉ်သတ်ကွင်း ၏ စီစဉ်မှုများကို လက်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်ဆင်ရေးဧရိယာဆီသို့ ဦးတည်သွားနေစဉ်၊ ချီလင်းက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး နင်ရုံရုံအား "ရုံရုံ၊ အခုတော့ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ပြီ။ ငါတို့ တိုင်မုပိုင် ကို တရားဝင် ရိုက်နှက်လို့ရပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နင်ရုံရုံမှာ မှင်သက်သွားသည်။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှသာ၊ သူမသည် ချီလင်းအား တိုင်မုပိုင်ကို မှတ်လောက်သားလောက်အောင် ပညာပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ဖူးပြီး မည်သည့်တန်ကြေးကိုမဆို ပေးပါမည်ဟု သဘောတူခဲ့ဖူးကြောင်း သတိရသွားသည်။

ထိုအချိန်က ချီလင်းက နင်ရုံရုံအား ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုဖြင့် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ရာ ရှာဖွေနိုင်ရမည်ဟူသော အခြေအနေတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်၊ နင်ရုံရုံသည် ယခင်က မကျေနပ်ချက်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကာ တိုင်မုပိုင်အပေါ် ယခင်ကလောက် မုန်းတီးမှု မရှိတော့ပေ။ ထိုစဉ်က သူမ၏ လုပ်ရပ်များမှာ မည်မျှ ယုတ်မာရာကျကြောင်း သူမ ယခု သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ချီလင်းရယ်။ ကျွန်မ တိုင်မုပိုင်ကို မုန်းတာတွေ ရပ်တန့်သွားတာ ကြာလှပါပြီ။" နင်ရုံရုံက ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ မှားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကိစ္စတွေကို ကျွန်မ ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။"

"အဲဒီလို ဘယ်ရမလဲ။ ငါက အမြဲတမ်း ကတိတည်တဲ့သူပါ။ ပြောပြီးသားစကားကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မရုပ်သိမ်းတတ်ဘူး။" ချီလင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ပြိုင်ပွဲဝင်ရတော့မှာလေ။ ငါတို့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို မပြဘူးဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် လေးစားရာ ကျတော့မလဲ"

နင်ရုံရုံက မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ရင်း "ရှင်က အမြဲတမ်း အကြံဆိုးတွေချည်း တွေးနေတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ဦး စင်ပေါ်သို့ တက်လာချိန်တွင်၊ မာဟုန်ကျွင်းသည် ချီလင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါဖြင့် မြင့်မြတ်သော နဂါးဧကရာဇ် ကို အစွမ်းကုန် ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ နင်ရုံရုံက သူ့ကို စွမ်းအားများ ထပ်မံဖြည့်တင်းပေးလိုက်ရာ မာဟုန်ကျွင်းမှာ ဒူးထောက်ကျမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

"ခေါင်းဆောင်ချီ... ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။ လူသေနိုင်တယ်ဗျ" မာဟုန်ကျွင်းက ငိုမတတ် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ အဆီတုံးရယ်။ မင်းနဲ့ မုပိုင်တို့က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တွဲဖက်တွေလေ။ တစ်ယောက်က အနီးကပ်၊ တစ်ယောက်က အဝေးပစ်၊ တစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်၊ တစ်ယောက်က ကာကွယ်။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် ငါ့အစွမ်းအစ အကုန်မထုတ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ" ချီလင်းက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချီလင်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ မာဟုန်ကျွင်းမှာ ပို၍ပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလူက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ကို ခုနစ်ယောက်ပေါင်းပြီး တိုက်တုန်းကတောင် အစွမ်းကုန် မသုံးခဲ့ဘဲနဲ့၊ အခုမှ ဘာလို့ ချီလင်းက သူ့အစွမ်းအစ အကုန်ထုတ်ရမှာလဲဟု သူ တွေးနေမိသည်။

ထို့ကြောင့် ဤပွဲစဉ်၏ ရလဒ်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး နားလည်ရလွယ်ကူပေသည်။ မာဟုန်ကျွင်းနှင့် တိုင်မုပိုင်တို့မှာ သူတို့၏ အထူးလေ့ကျင့်ရေး ကာလသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူတို့ တွေးခဲ့သမျှမှာ ချီလင်း၏ လက်အောက်တွင် မည်သို့အသက်ရှင်ရမည်နည်း ဟူသည်သာ ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ချီလင်းသည် အမှန်တကယ် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးမည်တော့ မဟုတ်ပေ။ နင်ရုံရုံကို ပျော်ရွှင်စေရန်အတွက် ထိုနှစ်ဦးကို အနည်းငယ်မျှ ဒုက္ခပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤနေ့တွင် သူတို့ အဖွဲ့လိုက်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ချီလင်းအနေဖြင့် အဖွဲ့၏ အဓိကအင်အားစုကို အထိနာအောင် လုပ်၍မဖြစ်ပေ။

"ဆယ့်သုံးခုမြောက် ကွင်းပြင်မှာ၊ ဒုတိယအဖွဲ့တွေရဲ့ တတိယမြောက် ပွဲစဉ်ဖြစ်တဲ့ မြင်းဖြူအဖွဲ့ နဲ့ ချီလဲ့ရုံရုံအဖွဲ့ တို့ ယှဉ်ပြိုင်ရာမှာ ချီလဲ့ရုံရုံအဖွဲ့ က အနိုင်ရရှိသွားပါတယ်"

ပွဲစီစဉ်သူက ပြိုင်ပွဲရလဒ်များကို ကြေညာပြီးနောက်၊ မာဟုန်ကျွင်းနှင့် တိုင်မုပိုင်တို့သည် နောင်တရခြင်းမရှိဘဲ သက်သာရာရသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့သည် ချီလင်း၏ လက်ချောင်းများကြားမှ လွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရှောင်ဝူနှင့် ထန်ဆန်းတို့၏ ပွဲစဉ်မှာလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် ကြောင်နဲ့ကြွက် အဖွဲ့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ရရှိခဲ့ကြပြီး ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သော အစပျိုးမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း အောင်ပွဲခံနေကြစဉ်မှာပင် မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားလာခဲ့သည်။ ယခင်က ပြိုင်ပွဲဝင်ခဲ့သော ကျူးကျူးချင်းနှင့် အော်စကာတို့သည် အကြိတ်အနယ် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။