အခန်း ၈၃ — အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော အောင်ပွဲ

ကျောက်လဲ့ ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ ကျူးကျူးချင်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်နေသည်မှာ ငြင်းမရသော အမှန်တရားတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ကျောက်လဲ့ အလွန်ဂုဏ်ယူနေသော "သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" သည် အသုံးချစရာ နေရာမရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကျူးကျူးချင်း၏ အင်္ကျီစွန်းကိုပင် ဖမ်းမိနိုင်တော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"တောက်... ငါ မယုံဘူး။ သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" ကျောက်လဲ့သည် ကျူးကျူးချင်းထံသို့ သူ၏ သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်ကို အားမလိုအားမရဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူမက လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။

ကျောက်လဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ကျူးကျူးချင်းသည် သူမ၏ လက်သည်းဖြင့်  ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ကျောက်လဲ့၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

ကျောက်လဲ့သည် ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဒဏ်ရာမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကျူးကျူးချင်းနှင့် တိုက်ပွဲတွင် သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဒဏ်ရာရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ကျစ်... " နာကျင်မှုကြောင့် ဒေါသထွက်ကာ ရက်စက်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ကျောက်လဲ့သည် ကျူးကျူးချင်းကို ယခင်ကထက် ပိုမို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျူးကျူးချင်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မရှောင်တိမ်းတော့ဘဲ သူမ၏ လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုလက်ဝါးပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ခပ်ရေးရေး စုစည်းနေပြီး စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကျူးကျူးချင်းသည် သူမ၏ အမြန်နှုန်း အားသာချက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ သူ့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်လဲ့သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားသည်။

သူမကို မထိမှန်နိုင်သဖြင့် သူ အသာစီးမရဖြစ်နေခဲ့ရာ ယခု သူမက သူ့ထံသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ဆက်သနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူမကို သင်ခန်းစာပေးရန် ဤအခွင့်အရေးကို သူ သေချာပေါက် ဆုပ်ကိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအချိန်အထိ ချီလင်းမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ သူ၏ "သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" ကို အထိခံပြီးနောက် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ကျူးကျူးချင်းသည်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ပင် သူ၏ လက်ဝါးစွမ်းအားကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားမည်မှာ သေချာပြီး သူ့ကို အောင်ပွဲခံခွင့် ပေးရပေလိမ့်မည်။

ကျောက်လဲ့၏ တွေးလုံးများက သာယာနေသော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် အရာရာက သူ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

သူ၏ လက်ဝါးနှင့် ကျူးကျူးချင်း၏ လက်ဝါးတို့ ထိတွေ့သွားသည့် ခဏမှာပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကျောက်လဲ့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် အလွန်တရာ အာဏာစက်ပြင်းလှသော အအေးဓာတ်တစ်ခု လည်ပတ်နေပြီး ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒဏ်ရာရရှိစေသည်။

ဤထူးဆန်းသော အအေးဓာတ်မှာ သဘာဝကျကျပင် ကျူးကျူးချင်း ကျွမ်းကျင်ထားသော "နက်နဲသော ငရဲဘုံ နတ်ဘုရားလက်ဝါး " ၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အေးစက်ရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်ပြီး အအေးဓာတ်ကို ခံစားရစေကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကိုပါ ဖြစ်စေသည်။

ကျောက်လဲ့၏ "သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" သည် အထိခံရသူများကို မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသော်လည်း လက်ဝါးတံဆိပ်ကိုယ်တိုင်မှာ မည်သည့် အပူချိန်မှ မရှိသကဲ့သို့ပင်။

ကျူးကျူးချင်း၏ "နက်နဲသော ငရဲဘုံ နတ်ဘုရားလက်ဝါး " သည်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုယ်တိုင်က အပူချိန် တစ်ဒီဂရီမျှပင် လျော့ကျသွားစေခြင်း မရှိပေ။

သူတို့၏ လက်ဝါးများ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိခိုက်မိချိန်တွင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပျက်ပြယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို ကျောက်လဲ့ အံ့ဩစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ဖက်လူကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ဘဲ သူ၏ "သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" မှာ နောက်တစ်ကြိမ် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပြန်လေပြီ။

နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျူးကျူးချင်းသည် သူမ၏ လက်ဝါးကို ကြည့်ကာ နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေမိသည်။

ကျောက်လဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သူမက ပျက်ပြယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက "နက်နဲသော ငရဲဘုံ နတ်ဘုရားလက်ဝါး " မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးကဲသော စွမ်းအားရှိကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူမသည် တစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နှစ်ဆင့်ခန့်သာ ကျွမ်းကျင်သေးသော်လည်း ကျောက်လဲ့၏ "သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" နှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်လဲ့အတွက်မူ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ကျူးကျူးချင်း၏ အမြန်နှုန်းက သူ့ကို မှီသွားခြင်းမှာ မတော်တဆမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင်တောင် သူမက သူ၏ "သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" ၏ စွမ်းအားကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိနေခြင်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ချက်ကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းက ငါ့ရဲ့ သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ကာကွယ်နိုင်ရတာလဲ" ကျောက်လဲ့က "မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟူသော စကားကို ပြောခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့ပေ။ ကျူးကျူးချင်းနှင့် တိုက်ပွဲစတင်ကတည်းက သူ အလုပ်ရဆုံးအရာမှာ အဆက်မပြတ် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေရခြင်းပင် ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ကျူးကျူးချင်းကမူ ကျောက်လဲ့နှင့် စကားများများ မပြောချင်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ဤလူသည် တစ်ချိန်က သူမ၏ အသက်ကို နုတ်ယူလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဤသုံးလတာကာလအတွင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံခဲ့ရခြင်း၏ ကြီးမားသော တွန်းအားမှာ သူ့ကို အနိုင်ယူရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဟွန့်... ဒီလောက်လေးနဲ့ မင်းကို ငါ ကြောက်သွားမယ် မထင်နဲ့။ မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိရင် လာခဲ့စမ်း။ ဘယ်သူ့စွမ်းရည်က ပိုသန်မာလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" ကျောက်လဲ့က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏ သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်ကို ကျူးကျူးချင်းဆီသို့ တည့်တည့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျူးကျူးချင်းသည် သူမ၏ လျင်မြန်သော ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ကျောက်လဲ့ဆီသို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ပြန်လည် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ယခင်ကကဲ့သို့ သူမက သူနှင့် လက်ဝါးစွမ်းအားချင်း ထပ်မံ ယှဉ်ပြိုင်မည်ဟု ကျောက်လဲ့ ထင်မှတ်လိုက်ချိန်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း ရွေ့လျားသွားကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။

ထိုချက်ချင်းမှာပင် ကျူးကျူးချင်း၏ လက်ဝါးသည် ကျောက်လဲ့၏ နံရိုးအောက်ကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှာ အစောပိုင်းက သူ သူမကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နေရာပင် ဖြစ်သည်။

"အု..." ကျောက်လဲ့သည် နံရိုးကို ဖိကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျူးကျူးချင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ အေးခဲသွားတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုပါက သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သူ့ထက် တစ်ဆင့် နိမ့်နေသေးသဖြင့် သူနှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကျူးကျူးချင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

အကယ်၍ သူမကသာ သူ့ကို ထိပ်တိုက် ဆက်တိုက်နေပါက ကျောက်လဲ့၏ အကြံအစည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားမည်မှာ သေချာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားမည့်သူမှာ သူမသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျူးကျူးချင်းသည် သူမ၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ဖြစ်သော အမြန်နှုန်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် "နက်နဲသော ငရဲဘုံ နတ်ဘုရားလက်ဝါး " ၏ စွမ်းအားကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူမသည် တိုက်ပွဲ၏ ဦးတည်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်နေပြီ။ ၎င်းမှာ ကျောက်လဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းပြီး သူ့ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖော်ဆောင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာက ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့လာသည်ကို ခံစားရပြီးနောက် ကျောက်လဲ့သည် အရှုံးမပေးချင်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်း လဲကျသွားရတော့သည်။

"ပြိုင်ပွဲဝင် ကျောက်လဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါဘူး" ဒိုင်လူကြီးက ထိုအချိန်တွင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီပွဲမှာ ပြိုင်ပွဲဝင် ကျူးကျူးချင်း အနိုင်ရရှိပါတယ်"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော ပရိသတ်များမှာ ကျူးကျူးချင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ချီးကျူးကာ သောင်းသောင်းဖျဖျ အော်ဟစ်အားပေးကြတော့သည်။

ထိုအထဲတွင် အမျိုးသား ပရိသတ်များစွာက ကျူးကျူးချင်းအပေါ် သူတို့၏ ချစ်ခင်နှစ်သက်မှုများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖော်ပြလာကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤမျှ လှပပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော အလှမယ်လေးကို မည်သူက မချစ်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ကျူးကျူးချင်းကမူ ဤအရာအတွက် မည်သည့် ဝမ်းသာကြည်နူးမှုမျှ မပြသခဲ့ပေ။ သူမသည် စင်ပေါ်မှ တည့်တည့်ဆင်းလာပြီး ချီလင်းအနားသို့ သွားကာ "ချီလင်း... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျူးကျူးချင်း မည်သို့ ဆိုလိုကြောင်းကို ချီလင်း အသေအချာ သိရှိထားသည်။ ကျူးကျူးချင်းသည် ဤအောင်ပွဲအတွက် သုံးလတိုင်တိုင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ချီလင်းသာ မရှိခဲ့ပါက ကျောက်လဲ့ကို သူမ အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

ထို့ကြောင့် ချီလင်းက ကျူးကျူးချင်း၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံလိုက်ပြီး "ပါးစပ်နဲ့ ပြောရုံလေးပဲလား။ တကယ်ကို အားမရစရာပဲ" ဟု နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေတတ်သော ကျူးကျူးချင်း၏ မျက်နှာလေးမှာ ရှားရှားပါးပါး နီရဲသွားသည်။ သူမသည် ခြေဖျားထောက်ကာ ချီလင်း၏ ပါးကို အမှန်တကယ်ပင် နမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို မျက်နှာကို အမြန်လွှဲသွားတော့သည်။

သို့သော် ပရိသတ်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ပရိသတ်များအတွက်မူ ဤအရာကို ဘာမှမမြင်ခဲ့သလို သဘောထား၍ မရနိုင်ပေ။ ချက်ချင်းပင် အချို့သော ပရိသတ်များက ချီလင်းကို သင်ခန်းစာပေးချင်သကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

ချီလင်းက အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူသာ ကြောက်ရွံ့ နောက်တွန့်သွားပါက ယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရရန်ပင် မထိုက်တန်တော့ပေ။

သူ ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် "မြင့်မြတ်သော နဂါးဧကရာဇ်" က ချက်ချင်း ပူးကပ်သွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရှိန်အဝါသည် တိမ်တိုက်များဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးဖောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်သတ်ကွင်း တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဆူညံနေသော အသံများအားလုံးမှာ ချီလင်း၏ ဤအာဏာစက်ပြင်းလှသော ဟိန်းဟောက်သံအောက်တွင် အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ လူအများမှာ ခြင်္သေ့ကို မြင်လိုက်ရသော သိုးများကဲ့သို့ ရင်ထဲမှနေ၍ တုန်ရီနေကြပြီး သူ့ကို မျက်လုံးချင်းပင် မဆုံဝံ့ကြတော့ပေ။

ချီလင်းသည် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် "ဘယ်သူကများ မကျေနပ်တာ ရှိသေးလဲ။ ငါ အချိန်မရွေး စောင့်နေပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မည်သူကမျှ မတ်တတ်ရပ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းပင် မဟဝံ့ကြတော့ပေ။ ပရိသတ်များမှာ အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ အများနဲ့ရောယောင်ပြီး အော်ဟစ်လှောင်ပြောင်တာက အဆင်ပြေပေမဲ့ တကယ်တမ်း ပထမဆုံး ရှေ့ထွက်ရမယ်ဆိုရင်တော့... သူတို့က အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေလို့လား။

ဒါ့အပြင် ဒီချီလင်းဆိုတဲ့သူက ရန်စလို့ရမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး။ သူက စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာသခင် တစ်ယောက် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေနိုင်တယ်။ သူတို့က ဘေးက ကြည့်နေတဲ့သူတွေပဲလေ၊ သူတို့ ဝင်ပါစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ။

ပြီးတော့ ဒီလိုကြည့်ရတာ သူနဲ့ ကျူးကျူးချင်းက တကယ်ကို နတ်ဖက်တဲ့စုံတွဲလေးပါပဲ။ အင်း... သူရဲကောင်းတွေက လူငယ်တွေထဲက ထွက်ပေါ်လာတာပဲ။ အရည်အချင်းရှိတဲ့ အမျိုးသားနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတို့က တကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ စုံတွဲလေးပါပဲလား။