အခန်း ၈၂ — ကျူးကျူးချင်းနှင့် ကျောက်လဲ့တို့၏ တတိယအကြိမ် တိုက်ပွဲ

အနားယူခွင့် ရရှိသွားကြသဖြင့် လူတိုင်းသည် ကိုယ်စီ ကိစ္စများဖြင့် အလုပ်များနေကြသည်။ မာဟုန်ကျွင်းက ကချေသည်ရပ်ကွက်သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့ပြီး ရှောင်ဝူနှင့် နင်ရုံရုံတို့က မြို့ထဲသို့ ဈေးဝယ်ထွက်ကြသည်။ အော်စကာနှင့် တိုင်မုပိုင်တို့ကလည်း ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ မြို့ထဲသို့ ဝင်သွားကြပြီး ထန်ဆန်းကမူ သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်များတွင် နစ်မျောနေကာ သူ၏ သိုလှောင်ရုံထဲတွင် လက်နက်များ တပ်ဆင်ရင်း တဂျောက်ဂျောက် အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကျူးကျူးချင်းသည် ချီလင်းအရှေ့သို့ ရောက်လာရာ ချီလင်းက ပြုံးလျက် "အသင့်ဖြစ်ပြီလား။ ဒီနေ့က မင်း လက်စားချေဖို့အတွက် နေ့ကောင်းရက်မြတ်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျူးကျူးချင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်ဝနေပုံရသည်။ ယနေ့သည် ကျောက်လဲ့နှင့် သူမ ချိန်းဆိုထားသော တိုက်ပွဲနေ့ဖြစ်ပြီး ဤသုံးလတာအတွင်း သူမ အမှန်တကယ် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို သူမ မြင်တွေ့ချင်နေသည်။

ဤသုံးလတာအတွင်း ကျူးကျူးချင်းသည် အခြားသူများထက် အပင်ပန်းအဆင်းရဲဆုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ တိုးတက်မှုမှာလည်း အလွန်အမင်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်ကတော့ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတိုးတက်မှုများကို လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် မစမ်းသပ်နိုင်ပါက နောက်ဆုံးတွင် စကားလုံးသက်သက်မျှသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ချီလင်းသည် ကျူးကျူးချင်းကို စော့တိုမြို့ရှိ ဝိညာဉ်သတ်ကွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ တိုက်ပွဲအတွက် စာရင်းသွင်းပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ငွေရောင်အဆင့် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးသမား ကျောက်လဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

ချီလင်း ပြန်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်လဲ့မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားသည်။ သူက မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ ချီလင်းကို "ခေါင်းဆောင်... ဒီပွဲအပြီးကျရင် ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးနိုင်မလား။ နောက်ဆို ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူးလို့ ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ... ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။ မင်းသာ ဒီပွဲကို အလေးအနက်ထားပြီး ယှဉ်ပြိုင်မယ်ဆိုရင် နိုင်သည်ဖြစ်စေ ရှုံးသည်ဖြစ်စေ မင်းနဲ့ ထပ်ပြီး ပတ်သက်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး" ဟု ချီလင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင်... မင်းသာ ကျူးကျူးချင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီကာလအတွင်း မင်းရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် နစ်နာကြေးအနေနဲ့ ဝိညာဉ်အဆင့်တက်ဆေး တစ်လုံးနဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုကို ထပ်ဆောင်းပေးဦးမယ်။ ဒါဆို ကျေနပ်ပြီလား"

ထိုပစ္စည်းနှစ်ခုမှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ကျောက်လဲ့က အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ခေါင်းတဆတ်ဆတ် ညိတ်ကာ "ကျေနပ်ပါတယ်... ကျေနပ်ပါတယ်။ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ရက်ရောတဲ့ လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟူး... မင်းက ကျူးကျူးချင်းနဲ့ မတိုက်ရသေးဘဲ နိုင်မယ်လို့ အဲဒီလောက်တောင် ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာလား" ဟု ချီလင်းက ပြောလိုက်သည်။ "ကျူးကျူးချင်းက ဒီသုံးလအတွင်းမှာ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အခုတစ်ကြိမ် သူမက သူမရဲ့ လက်စားချေမှုအတွက် သီးသန့် လာခဲ့တာပဲ"

ကျောက်လဲ့က အထင်သေးဟန်ဖြင့် "သုံးလပဲ ရှိသေးတာ၊ ဘယ်လောက်တောင် သန်မာလာနိုင်မှာမို့လို့လဲ။ ကျွန်တော့်ကို နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာကတော့ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျူးကျူးချင်း... သူက အဲဒီလိုပြောနေတယ်၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု ချီလင်းက ဘေးရှိ ကျူးကျူးချင်းကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

ကျူးကျူးချင်းက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ပြင်ဆင်ရေးဧရိယာဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားသည်။ ဤတိတ်ဆိတ်သော လုပ်ရပ်မှာ သူမ၏ အကောင်းဆုံးသော သဘောထားကို ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

ကျောက်လဲ့ကလည်း ပြင်ဆင်ရေးဧရိယာဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ချီလင်းကို "ခေါင်းဆောင်ချီ... စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် သူမအပေါ် အရမ်းကြီး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း မလုပ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကိုယ်မင်းသာ ဂရုစိုက်စမ်းပါ" ချီလင်းက ဂရုမစိုက်သဖွယ် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကို သတိပေးလိုက်မယ်... ကျူးကျူးချင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလကနဲ့ လုံးဝကို မတူတော့တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ မင်း ဒီလောက်တောင် ပေါ့ဆနေရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

ကျောက်လဲ့သည် ချီလင်း၏ သတိပေးချက်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း အလေးမထားဟန် ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သုံးလအတွင်း သူမက သူ့ကို ကျော်တက်သွားနိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

"မင်း ငါ့ကို မယုံဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း တစ်ချက်တော့ သိထားသင့်တယ်" ဟု ချီလင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီကာလအတွင်း သူမက အကယ်ဒမီမှာ သင်ယူတဲ့အပြင် အဓိကက ငါ့ဆီကနေပဲ သင်ယူခဲ့တာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လဲ့၏ မျက်လုံးများ လေးနက်သွားသည်။ ချီလင်း မည်မျှ စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို သူ အတိအကျ သိသည်။ သူ ဤမျှ ယုံကြည်မှုရှိနေသည်ဆိုလျှင် ဤကျူးကျူးချင်းက အမှန်တကယ်ပင် ကွဲပြားသွားပြီလား။

မကြာမီမှာပင် သူတို့၏ ပွဲစဉ်ကို ကြေညာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်သွားပြီးနောက် ဒိုင်လူကြီးက ပွဲစတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့နှစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်ရေးဟန်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ကျောက်လဲ့ ကျွမ်းကျင်သော တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံမှာ အလွန် ရိုးရှင်းသော်လည်း ထိရောက်လှသည်။ သူ၏ ရွေ့လျားမှုနည်းစနစ်နှင့် အမြန်နှုန်းကို အားကိုးကာ ပြိုင်ဘက်၏ အနီးသို့ ကပ်သွားပြီးနောက် သူ၏ "သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" ကို အသုံးပြုကာ အဆုံးအဖြတ်ပေးသော တိုက်ကွက်ကို ဖော်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် တိုက်ပွဲများကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတွင် ကြီးမားသော အားနည်းချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်က သူ၏ "သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" ကို ချိုးဖျက်နိုင်ပါက ကျောက်လဲ့အနေဖြင့် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး လုံးဝရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"သွေးလက်ဝါးတံဆိပ်" ကို ချိုးဖျက်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်။ ချီလင်း လုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူလိုက်ခြင်းက အလွန် ကြမ်းတမ်းလွန်းသော်လည်း လူတိုင်း၌ သူ၏ အကျိုးအကြောင်းမသင့်သော သိုင်းဝိညာဉ်မျိုး မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့် ကျူးကျူးချင်းအတွက် မေးခွန်းမှာ ကျောက်လဲ့ကို မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ရင်ဆိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ပင်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အဖြေမှာ—အမြန်နှုန်း!

ကျူးကျူးချင်း၏ ငရဲကြောင်မည်း သိုင်းဝိညာဉ်သည် မွေးရာပါ ထိပ်တန်း အမြန်နှုန်းအမျိုးအစား သိုင်းဝိညာဉ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အမြန်နှုန်းပိုင်းတွင် ကျောက်လဲ့ကို ရှုံးနိမ့်စရာ အကြောင်း လုံးဝမရှိပေ။

ဤကာလအတွင်း သူမ ကျင့်ကြံခဲ့သော "ကိုးထပ်ငရဲနှလုံးကျင့်စဉ်" နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွင် အားသာချက် မရှိလျှင်ပင် ကျောက်လဲ့ကို အဝေးကြီးနောက်ချန်ထားရစ်ခဲ့နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"အသင့်ဖြစ်ပြီလား... ကြောင်ပေါက်လေး" ကျောက်လဲ့က ကျူးကျူးချင်းကို ကြည့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြောဆန့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါ စတော့မယ်နော်..."

"အဟမ်း!" ချီလင်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ငါ အဲဒီနာမည်ပြောင်ကို မကြိုက်ဘူး။ ငါ့အတွက် ပြောင်းလိုက်စမ်း"

ကျောက်လဲ့: "...ပြဿနာမရှိပါဘူး ခေါင်းဆောင်ချီ... ခေါင်းဆောင် သဘောပါ"

ကျောက်လဲ့: "အသင့်ဖြစ်ပြီလား ခေါင်းဆောင်ချီရဲ့ ကြောင်ပေါက်လေး။ အသင့်ဖြစ်ရင်တော့ ငါ စပြီနော်"

ကျူးကျူးချင်းသည် သူမရှေ့ရှိ ကျောက်လဲ့ကို ကြည့်ကာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ "စပါ" ဟုသာ ပြောလိုက်တော့သည်။

"ဟဲဟဲ... အားနာပေမဲ့ ဒီတိုက်ပွဲကို ငါ ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ပစ်တော့မယ်" ဟု ကျောက်လဲ့ ပြောလိုက်ရင်း သူ၏ ပုံရိပ်သည် ချက်ချင်း ရွေ့လျားသွားကာ ကျူးကျူးချင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဤသုံးလအတွင်း ကျောက်လဲ့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ လုံးဝ တိုးတက်မှု မရှိခဲ့သော်လည်း ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပိုမို ပွတ်သပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပိုမို တည်ငြိမ်နေပြီး အမြန်နှုန်းမှာလည်း ပို၍ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ဤသုံးလအတွင်း သူ တိုးတက်လာခဲ့သဖြင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ့ထက် အားနည်းသော ကျူးကျူးချင်းကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူမည်ဟု ကျောက်လဲ့ အစပိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ပြီးဆုံးသွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ သူ ကျူးကျူးချင်း၏ အရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားချိန်တွင် သူမ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

"ဘာ... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ကျောက်လဲ့မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘယ်ညာသို့ အလျင်အမြန် လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကျူးကျူးချင်းကများ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပညာကို သင်ယူထားတာများလား။

"ဘယ်ကို ကြည့်နေတာလဲ" ကျောက်လဲ့၏ နောက်ကျောဘက်မှ ကျူးကျူးချင်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် သူ မသိလိုက်သည့် အချိန်မှာပင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘာ... ဘာလဲ" ကျောက်လဲ့မှာ အလန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး ကျူးကျူးချင်းဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်သည်။ "မင်း ငါ့အနောက်ကို ဘယ်လိုရောက်သွားတာလဲ။ မင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပညာကို တတ်တာလား"

"မင်းအနောက်ကို ဘယ်လိုရောက်သွားတာလဲ ဟုတ်လား" ကျူးကျူးချင်းမှာ သူ၏ မေးခွန်းကို နားမလည်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ "ဒီအတိုင်း လမ်းလျှောက်လာတာပဲလေ"

သူမ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျူးကျူးချင်း၏ ပုံရိပ်သည် ထပ်မံ ရွေ့လျားသွားပြန်ရာ ကျောက်လဲ့အနေဖြင့် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ သူမက နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပညာကို တတ်မြောက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူမ၏ အမြန်နှုန်းက မြန်လွန်းနေသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများက လိုက်မမီနိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်နေသည်။

သုံးလတည်းသော အချိန်အတွင်း ကျူးကျူးချင်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ သူ လိုက်မမီနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သွားခဲ့ပြီ။ ဤသည်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုးတက်မှုမျိုးနည်း။ သူမသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် မွေးဖွားလာသည်ဟု ပြောလျှင်ပင် ပိုမည်မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ကျူးကျူးချင်း၏ ရင်ထဲတွင်လည်း လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေသည်။ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ပိုမိုသန်မာလာခဲ့ကြောင်းကို ကျောက်လဲ့အပေါ်တွင် နောက်ဆုံးတော့ သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နည်းနည်းလေးမျှ သန်မာလာခြင်း မဟုတ်ဘဲ လုံးဝကို အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ဤသုံးလတာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ခဲ့ရမှုများမှာ အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ လက်ရှိ အမြန်နှုန်းမှာ အဆင့်တူ ဝိညာဉ်ဆရာသခင်များထဲတွင် ရှားရှားပါးပါး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ မရှိလောက်အောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အကြီးအကဲ အဆင့်တွင်ပင် သူမကို လိုက်မီနိုင်သူမှာ ခပ်ရှားရှားသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ကျူးကျူးချင်း၏ အကြည့်များသည် စင်အောက်ရှိ ချီလင်းဆီသို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမကို ကြည့်နေသော သူ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည့် မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤသုံးလတာ ကျင့်ကြံမှုများတွင် ယွီရှောင်ကန်းသည်လည်း ဂုဏ်ပြုထိုက်သူဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲကို အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ ချီလင်း ပေးခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုများကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ကျူးကျူးချင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သူသည် သူမကို ပိုမိုသန်မာလာစေမည်ဆိုသည့် သူ၏ ကတိကို အမှန်တကယ်ပင် တည်ခဲ့လေပြီ။

"တောက်... ငါ မယုံဘူး။ သုံးလပဲ ရှိသေးတာ မင်းက ဒီလောက်အထိ သန်မာလာဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ကျောက်လဲ့က မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ဤကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းမျိုး ရရှိရန်အတွက် သူသည် ဆယ့်သုံးနှစ်တိုင်တိုင် နေ့ရောညပါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။ ယခုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သုံးလအတွင်း သူ့ကို ကျော်တက်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ ဘယ်လိုလုပ် မယူကျုံးမရ ဖြစ်မနေဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။