အခန်း ၆ — ဆုံတွေခြင်း

ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီးနောက် ချီလင်းသည် နောင်တအရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

သူရရှိရမည့်အရာများကို တစ်ချိန်မဟုတ်တစ်ချိန် သူရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အချို့သောအရာများသည် တစ်ကြိမ်ဆုံးရှုံးသွားပါက မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်မရရှိနိုင်တော့ပေ။ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပြုလုပ်ရာတွင် ဤအချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။

ယွီရှောင်ကန်း၏ အခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချီလင်းသည် အဆောင် ၇ သို့ တိုက်ရိုက်ပြန်လာခဲ့သည်။ အထဲသို့မဝင်ရသေးမီမှာပင် အတွင်းမှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး အတော်လေး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

ယနေ့သည် နော့ဒင်းအကယ်ဒမီ၏ တရားဝင်ကျောင်းဖွင့်ရက်ဖြစ်ရာ အလုပ်သင်ကျောင်းသားသစ်များ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ဆူညံနေခြင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ချီလင်းသည် အထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားရင်း "ဝမ်ရှန့်... မင်း တစ်ယောက်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ပြန်ပြီလား။ ငါမင်းကို ပြောထားတယ် မဟုတ်လား... ဒါက ဘာလဲ"

အဆောင် ၇ အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းမှာ ချီလင်း ထင်မှတ်ထားသည်နှင့် တခြားစီပင်။ ဝမ်ရှန့်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ဖူးယောင်ညိုမည်းနေပြီး အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ထားသည့်ပုံစံဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

အပျော့ပျောင်းဆုံး ကုတင်ကြီးပေါ်တွင်မူ ကင်းမြီးကောက်မြီးပုံစံ ကျစ်ဆံမြီးကျစ်ထားသော ချစ်စရာမိန်းကလေးတစ်ဦးက အဆက်မပြတ် ခုန်ပေါက်နေပြီး၊ သူမဘေးရှိ နုနယ်သောရုပ်ရည်နှင့် ကောင်လေးတစ်ဦးကတော့ အားမလိုအားမရ ခေါင်းခါနေသည်။

"ဟေး! ဒီကုတင်က အရမ်းအိတာပဲ။ အခုကစပြီး ဒါက 'အစ်မတော် ရှောင်ဝူ' ရဲ့ ကုတင်ပဲ၊ အားလုံးကြားလား"

ထိုချစ်စရာမိန်းကလေးမှာ ခုန်ပေါက်ရင်း ပြောနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ ပန်းနုရောင်နုနယ်သော မျက်နှာလေးမှာ ချိုသာသော အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချီလင်း ရောက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဝမ်ရှန့်မှာ နောက်ဆုံးတော့ သူ့အတွက် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးမည့်သူကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ နှာရည်တရွှဲရွှဲ မျက်ရည်တဖြဖြဖြင့် ပြေးလာကာ "ဆရာကြီး... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပဲ! ကျွန်တော့်အတွက် မတရားမှုကို ဖြေရှင်းပေးပါဦး— အား!"

ချီလင်းသည် ဝမ်ရှန့်၏ နှာရည်များ သူ့ကိုယ်ပေါ် မပေကျံစေရန် သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည် - "ဖြည်းဖြည်းပြောစမ်း။ ငါ့ကို ထပ်ပြီး လာအတင်းဖက်ဖို့ ကြိုးစားရင် နောက်တစ်ချက် ထပ်ကန်မိလိမ့်မယ်"

ဝမ်ရှန့်သည် သူ၏မျက်နှာကို ကိုင်ရင်း "ဒါက ဘော့စ်ရဲ့ ကုတင်ပါ။ အဲဒီနှစ်ယောက်က အသစ်တွေ၊ ရောက်လာတာနဲ့ ဘော့စ်ရဲ့ ကုတင်ကို လုချင်နေတာ။ ကျွန်တော်ကတော့ အသေခံပြီး ငြင်းဆန်ခဲ့တာပေါ့! ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဒီလို အပြတ်အသတ် အရိုက်ခံလိုက်ရတာပဲ"

ချီလင်းသည် ဝမ်ရှန့်၏ စကားကို အတည်မယူပေ။ ဤကောင်မှာ လည်လွန်းသဖြင့် သူပြောသည်မှာ အမှန်လား အမှားလား မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

"ဟေ့! ဒီဝတုတ်... အပိုတွေ လျှောက်မပြောနဲ့!" ရှောင်ဝူသည် ဝမ်ရှန့်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီအဆောင်ထဲ ဝင်ချင်ရင် မင်းကို ဆရာကြီးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရမယ်လို့ မင်းက အရင်ပြောတာလေ၊ အဲဒါကြောင့် ငါတို့က ပြန်ချတာ! ပြီးတော့ ဒီကုတင်က ဘော့စ်ပဲ အိပ်ရမယ်လို့လည်း မင်းပြောခဲ့တာပဲ။ ငါ မင်းကို နိုင်သွားပြီဆိုတော့ ငါက အသစ်စက်စက် ဘော့စ်ပေါ့!"

ချီလင်းသည် ဝမ်ရှန့်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှန့်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားကာ "ကျွန်တော် ဆရာကြီးအတွက် ဆိုဒါသွားဝယ်ပေးမယ်! စောင့်နေနော်!" ဟု လှမ်းအော်သွားသည်။

ထို့နောက် ချီလင်းသည် ရှောင်ဝူဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံရသော ကောင်လေးထံသို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။

အစကတည်းက ချီလင်းသည် ဤလူငယ်ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ထံမှ ထူးခြားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို သူ ခံစားမိနေသည်။

"နေကောင်းလား၊ ငါ့နာမည်က ချီလင်း ပါ" ချီလင်းက လက်ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "မင်းနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ချီလင်းက လက်ကမ်းပေးသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုလူငယ်မှာ ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"နေကောင်းပါတယ်၊ ငါ့နာမည်က ထန်ဆန်း ပါ။ မင်းရဲ့နောက်လိုက်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မိတဲ့အတွက် တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အတင်းအကျပ် ခုခံလိုက်ရလို့ပါ"

"ဟားဟားဟား၊ အဲဒီကောင်က ငါ့နောက်လိုက် မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ သူ့ကို တစ်ချက်လောက် ဆုံးမဖို့ လိုနေတာလည်း အမှန်ပဲ" ချီလင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ထန်ဆန်း... ငါတို့တွေ အရမ်းခင်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်!"

ထန်ဆန်းသည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ထက် အသက်သိပ်မကြီးပုံရသော်လည်း ထိုလူငယ်၏ အမူအရာမှာ လောကဓံကို အတော်လေး ကြုံတွေ့ထားရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ထိုသူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်မှာ လူတစ်ယောက်ကို အလိုလိုခင်မင်သွားစေချင်သည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေခြင်းပင်။

"ငါလည်း အဲဒီလို ခံစားရတဲ့အတွက် တကယ်ပဲ ဂုဏ်ယူပါတယ်" ထန်ဆန်းက ရယ်မောရင်း "ရှေ့လျှောက် ငါတို့တွေ အဆင်ပြေပြေ နေသွားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကမ္ဘာခြားမှ ကူးပြောင်းလာကြသည့် ပါရမီရှင် လူငယ်နှစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပြီ။ အနာဂတ်တွင် သူတို့ကို ဘာတွေ စောင့်ကြိုနေမလဲဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသာ သိပေလိမ့်မည်။

"ဟေ့! နင်တို့နှစ်ယောက် ငါ့ကို လျစ်လျူမရှုနဲ့လေ!" ရှောင်ဝူသည် ထိုနှစ်ယောက်၏ ဘေးဖယ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက ထန်ဆန်း နဲ့ ဝမ်ရှန့် တို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ငါ နိုင်ခဲ့တာ။ အဲဒါကြောင့် ငါ အခု နင့်ကိုပါ နိုင်လိုက်ရင် ဒီနေရာရဲ့ ဘော့စ်က ငါ ဖြစ်သွားပြီ မဟုတ်လား!"

ချီလင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "အို... အဲဒီလိုလား။ မင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ဒါဆိုရင် အခုကစပြီး ဒီနေရာရဲ့ ဘော့စ်က မင်းပဲ၊ အဲဒီကုတင်ကလည်း မင်းပိုင်တာပေါ့! ငါကလည်း ဒီလို အိစက်ညက်ညောတဲ့ ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်ရတာ သိပ်ပြီး အသားမကျသေးလို့ပါ"

"မဖြစ်ဘူး! မကြိုးစားဘဲနဲ့ ရတဲ့ ဆုလာဘ်ကို လက်မခံရဘူးလို့ ငါ့အမေက သင်ထားတယ်။ ငါ နင့်ကို အနိုင်တိုက်ရမယ်!" ရှောင်ဝူသည် ကုတင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ စမ်းသပ်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေပြီး "ငါက အရမ်းသန်မာတာနော်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဝူက အလွယ်တကူ လှည့်စား၍မရမှန်း သိလိုက်သောအခါ ချီလင်းမှာ အားမလိုအားမရဖြင့် "တကယ်ကို မတတ်နိုင်ဘူးပဲ။ ကောင်းပြီလေ၊ ငါ မင်းနဲ့ လက်ရည်စမ်းပေးမယ်!"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ချီလင်းသည် ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်သည်။

"ငါ့ခြေထောက်အောက်က ဒီစက်ဝိုင်းကို မြင်လား" ချီလင်းသည် သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ အချင်းဝက် ၂ မီတာခန့်ရှိသော စက်ဝိုင်းကို ညွှန်ပြကာ "မင်း ငါ့ကို ဒီစက်ဝိုင်းအပြင်ဘက် ရောက်အောင် လုပ်နိုင်ရင် မင်းနိုင်ပြီ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ စကားပြန်မရုတ်ရဘူးနော်!" ရှောင်ဝူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ စက်ဝိုင်းကို ကြည့်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို သတိထားတော့။ ရော့... သေစမ်း!"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ရှောင်ဝူသည် သူမ၏ ညာဘက်ဒူးကို ကွေးကာ အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်သွားပြီး ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် ချီလင်းကို ကန်လိုက်သည်။ စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း မပြင်းထန်သော်လည်း အရှိန်မှာမူ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

ရှောင်ဝူ၏ ယုန်ကဲ့သို့ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုကို ကြိုတင်မြင်ဖူးထားသဖြင့် ချီလင်းသည် သူမ၏ ပေါက်ကွဲအားကို ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဝူ၏ ကန်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ကာကွယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နုနယ်သော ခြေထောက်လေးကို သူ၏ လက်မောင်းဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။

ရှောင်ဝူ နောက်ဆုတ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားသော်လည်း၊ ချီလင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ပျောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော ထောင့်ချိုးတစ်ခုအတိုင်း လိမ်ကောက်သွားပြီး ခြေထောက်များဖြင့် ချီလင်း၏ လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ထန်ဆန်းမှာတော့ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမသည် ဤကွက်ဖြင့်ပင် သူ့ကို ခုနက အနိုင်ယူခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။ ယခု ချီလင်းကိုသာ လွှဲပစ်လိုက်နိုင်လျှင် ရလဒ်မှာ အပြီးအပိုင် ဖြစ်သွားတော့မည်။

ရှောင်ဝူသည် သူမ၏ အကွက်အပေါ် အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံရသည်။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်း အလေးချိန်နှင့် ခြေထောက်များကို အသုံးပြုကာ ချီလင်းကို လွှဲပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်!

သို့သော် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ချီလင်းမှာ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်ကို အံ့ဩဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူမ အလွန်ဂုဏ်ယူလှသော လွှဲပစ်နည်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီ!

"အရမ်းကောင်းတဲ့ နည်းစနစ်ပဲ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကတော့ အမြင့်ဆုံးကို ရောက်နေပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်" ချီလင်းသည် ရှောင်ဝူနှင့် အားပြိုင်နေဆဲ အခြေအနေမှာပင် အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက မင်းရဲ့ ခွန်အားက အရမ်းနည်းလွန်းနေတာပဲ!"

ချီလင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန်ကို အနောက်ဘက်သို့ ပို့ထားပြီး အထူး 'သုညဆွဲအား' နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ ရပ်တည်ထားသည်။

ရှောင်ဝူ မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ ချီလင်းကို လွှဲပစ်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ဤနည်းစနစ်မှာ အသုံးမဝင်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ရှောင်ဝူသည် ချက်ချင်းပင် နောက်ပြန်ဂျွမ်းထိုးကာ ချီလင်းနှင့် အလှမ်းကွာဝေးအောင် လုပ်လိုက်ပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်တော့သည်!

ရှောင်ဝူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများတွင် အထူးခြားဆုံးမှာ သူမသည် ကန်ချက်များကို မကြာခဏ ရောနှောအသုံးပြုခြင်းဖြစ်ရာ ခုခံရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ချီလင်းအတွက်မူ မပြောင်းလဲသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ပြောင်းလဲမှုအားလုံးကို ရင်ဆိုင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ စိတ်ဓာတ်တည်ငြိမ်ရန်ဖြစ်ပြီး ရှောင်ဝူ၏ ခံနိုင်ရည်အားအရ သူမ မကြာမီ မောပန်းသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် မကြာမီမှာပင် ရှောင်ဝူမှာ မောပန်းလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာတော့သည်!

ဤကဲ့သို့ ဘက်ပေါင်းစုံမှ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အစွမ်းထက်လှသော်လည်း ခွန်အားစိုက်ထုတ်မှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် သူမအနေဖြင့် တိုက်ပွဲရှည်ကို မဆင်နွှဲနိုင်ပေ။

"တောက်... အစ်မတော် ရှောင်ဝူ ကတော့ အရှုံးမပေးဘူးဟေ့!" ရှောင်ဝူသည် လက်မလျှော့လိုဘဲ လေထဲမှတစ်ဆင့် ချီလင်းကို နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော် ခွန်အား အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းသွားသောကြောင့် ဖြစ်ပုံရသည်၊ ယခုအကြိမ်တွင် သူမ၏ ပစ်မှတ်မှာ မတိကျတော့ဘဲ လေထဲမှနေ၍ နောက်ပြန် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ဟန်ချက်ပျက်သွားသဖြင့် ရှောင်ဝူသည် အချိန်မီ ပြန်လည်မပြင်ဆင်နိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ အနောက်တွင် မာကျောသော ကုတင်ဘောင် ရှိနေသည်၊ အကယ်၍သာ ရိုက်မိသွားပါက ရလဒ်မှာ တွေးဝံ့စရာပင် မရှိတော့ပေ။