အခန်း ၃၇ — အလွန်တရာ လွယ်ကူသော အောင်ပွဲ

ဒိုင်လူကြီးက ပွဲစတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်နှင့် ကျန်းလေ့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်ကာ သိုင်းဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

နီရဲသော အလင်းတန်းတစ်ခုအတွင်း ကျန်းလေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်ကာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလာပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ရူးသွပ်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ယုတ်မာညစ်ထေးပြီး အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟဲဟဲ... ဒါကတော့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ် 'သွေးမိစ္ဆာ' ပဲ။ ဒါက တခြားဘယ်နေရာမှာမှ မမြင်နိုင်တဲ့ အလွန်ရှားပါးပြီး ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်မျိုးပဲကွ!" ကျန်းလေ့က အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်လို ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ... ကြောက်သွားပြီလား။ ဟဲဟဲ... မင်း အခုပဲ အရှုံးပေးမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို အသက်ချမ်းသာခွင့် ပေးချင်ပေးဦးမှာပါ!"

ကျန်းလေ့၏ 'သွေးမိစ္ဆာ' ဝိညာဉ်တွင် အလွန်ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ပြိုင်ဘက်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တိုက်စားပစ်နိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားစေခြင်းပင်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့်သာ ကျန်းလေ့သည် 'သွေးလက်ဝါးရာ' ကဲ့သို့သော ယုတ်မာလှသည့် နည်းပညာကို ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုလက်ဝါးချက် ထိမှန်သူများသည် အသက်ဆုံးရှုံးသည်အထိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ အဆက်မပြတ် ဆုံးရှုံးနေရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချီလင်းနှင့် လာတိုးနေခြင်းပင်။ ယုတ်မာမှုအကြောင်း ပြောကြမည်ဆိုလျှင် မိစ္ဆာတို့၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်သော 'သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်' ထက် ပို၍ ယုတ်မာသောအရာ ရှိနိုင်ပါဦးမည်လော။

ချီလင်းက မတတ်သာသလို ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်း ကျူးကျူးချင်းကို ဒီလိုနည်းနဲ့ အနိုင်ယူခဲ့တာလား။ မင်းမှာ ရှိတာ ဒါအကုန်ပဲဆိုရင်တော့ ငါ တကယ်ကို စိတ်ပျက်မိတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်... သိုင်းဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်း!"

ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းကြီးအတွင်းမှ သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် ကမ္ဘာလောကသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်းသက်လာပြန်သည်။ ချီလင်းသည် မြင့်မြတ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အရှိန်အဝါကို ပြန်လည်ရရှိသွားကာ သူ့ရှေ့မှ ကျန်းလေ့ကို အပြစ်အနာအဆာပါသော ပစ္စည်းတစ်ခုအား ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။

ကျန်းလေ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အားပေးနေကြသော ပရိသတ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ လူအူကြောင်ကြောင်တစ်ယောက်ပင်လျှင် ချီလင်း၏ ဝိညာဉ်မှာ ကျန်းလေ့ထက် အဆင့်အတန်းများစွာ မြင့်မားကြောင်း မြင်နိုင်ပေသည်။

၎င်းမှာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ အရှိန်အဝါကြောင့်သာမက အဓိကအချက်မှာ ချီလင်း သိုင်းဝိညာဉ်ပူးကပ်ပြီးကတည်းက ကျန်းလေ့သည် သူ၏ သဘာဝရန်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခြေထောက်များ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေပြီး နဖူးမှ ပဲကြီးစေ့ခန့် ချွေးစက်များ တလိမ့်လိမ့် ကျလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းလေ့မှာ ထိုသို့မဖြစ်လိုသော်လည်း ဤသည်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်း၌ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်နေသော ကြောက်ရွံ့မှု၊ ဗီဇအရ ထိတ်လန့်မှုပင် ဖြစ်သည်။ အောက်တန်းစား မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ပိုမိုမြင့်မြတ်သော တည်ရှိမှုအပေါ် သဘာဝအလျောက် အညံ့ခံမိခြင်းပင်။

"မင်း... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ဘာမျိုးလဲ။ ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ရတာလဲ" ကျန်းလေ့က အခက်အခဲများစွာဖြင့် ပြောလိုက်ရသည်။

"ပိုးစုန်းကြူးလေးက နေနဲ့ လရဲ့ အလင်းရောင်ကို ပြိုင်ချင်နေတာပဲ! ကျန်းလေ့... မင်းရဲ့ 'သွေးလက်ဝါးရာ' ကို ငါ့ကို ပြချင်တယ်ဆို။ အခုပဲ သုံးပြလိုက်လေ" ချီလင်းက ရင်ဘတ်ပေါ် လက်ပိုက်လျက် ကျန်းလေ့ကို နိမ့်ကျသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ချီလင်းကို ရင်ဆိုင်နေရသော ကျန်းလေ့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။ အချိန်ဆွဲလေလေ သူ၏ အခွင့်အရေးမှာ ပိုနည်းလေလေ ဖြစ်မည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ချီလင်းရှေ့တွင် ရပ်နေရရုံမျှဖြင့် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုများ သဘာဝအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူ့ရှေ့မှ လူသားမှာ သူ ဘယ်တော့မှ အနိုင်မတိုက်နိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုဟု ခံစားနေရသည်။ တိုက်ပွဲမစတင်မီကပင် သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ကြေမွသွားခဲ့ပြီ။

"မဖြစ်နိုင်တာ! ငါ့ရဲ့ 'သွေးလက်ဝါးရာ' က လောကမှာ အနှိုင်းမဲ့ပဲ၊ ဘယ်သူမှ မတားနိုင်ဘူး! မင်းကို ငါ ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ!"

ကျန်းလေ့က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လည်ပတ်စေလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အဝါရောင် နှစ်တစ်ရာ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု လင်းလက်လာသည်။

"ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြှင့်တင်ခြင်း!"

ကျန်းလေ့၏ ပထမဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော 'ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြှင့်တင်ခြင်း' သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး 'သွေးလက်ဝါးရာ' ကို အသုံးပြုနိုင်ရန် လိုအပ်ချက်ကို ပြည့်မီစေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြှင့်တင်ပြီးနောက် ကျန်းလေ့၏ ညာဘက်လက်မှာ တဖြည်းဖြည်း နီရဲလာပြီး သွေးရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - သွေးမိစ္ဆာ လျှပ်စီးခြေလှမ်း!"

ကျန်းလေ့၏ ဒုတိယဝိညာဉ်စွမ်းရည်မှာ သူ၏ လျင်မြန်မှုကို အချိန်တိုအတွင်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ထိမှန်အောင် တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် နှစ်ခုစလုံးမှာ သူ၏ ယုတ်မာသော နည်းပညာဖြစ်သည့် 'သွေးလက်ဝါးရာ' အတွက် အထောက်အပံ့ပေးရန်သာ ဖြစ်ပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပွဲကို အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ကျန်းလေ့၏ ဤကွက်မှာ အလွန်စွမ်းထက်လှသည်။ ယခင်က ပြိုင်ဘက်တိုင်းမှာ ဤလက်ဝါးချက် ထိမှန်သည်နှင့် အရှုံးပေးရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းလေ့အနေဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ ဝိညာဉ်မှာ ပို၍ အဆင့်မြင့်နေပါစေဦးတော့၊ သူ၏ 'သွေးလက်ဝါးရာ' သာ ထိမှန်သွားပါက အရင်လူများကဲ့သို့ပင် ချက်ချင်း အရှုံးပေးသွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

"ဒါကို ခံစားလိုက်စမ်း... သွေးလက်ဝါးရာ!" ကျန်းလေ့သည် ချီလင်း၏ ကျောဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပတ်သွားပြီး ကျောပြင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူ၏ အစွမ်းကုန် အင်အားကို ထည့်သုံးလိုက်ရသဖြင့် ဤတိုက်ကွက်မှာ အလွန်ပင် ခရီးရောက်သည်ဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ကျန်းလေ့က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး ချီလင်း နာကျင်မှုကြောင့် အသနားခံလာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသော်လည်း ချီလင်းမှာမူ ဒဏ်ရာတစ်စက်မျှ မရရှိသည့်အပြင် မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးပင် ပျက်မသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆက်လုပ်လေ ကျန်းလေ့... ဘာလို့ နောက်ဆုတ်သွားတာလဲ" ချီလင်းက ရယ်မောလျက် "မင်းရဲ့ 'သွေးလက်ဝါးရာ' က ဘယ်လောက်စွမ်းလဲဆိုတာ သိချင်လို့ ငါ တမင်ကို မကာကွယ်ဘဲ နေပေးတာ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ခပ်ဖွဖွလေး ပုတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားရတာလဲ"

"အာ... ခုနက မင်း သုံးလိုက်တာက မင်းရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ကွက်ကြီးလား။ ဟင်? မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဟုတ်လား"

ချီလင်း၏ ရန်စသော မျက်နှာပေးနှင့် အရေးမစိုက်သော လေသံကို ကြားလိုက်လျှင် သေပြီးသားလူပင် ဒေါသထွက်ကာ ပြန်ရှင်လာနိုင်ပေသည်။

ကျန်းလေ့သည် သူ သေချာပေါက် ရိုက်လိုက်ပါလျက် ဘာကြောင့် 'သွေးလက်ဝါးရာ' က အာနိသင်မပြသနည်းဟု နားမလည်နိုင်ဘဲ ချီလင်းကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

"သွေးလက်ဝါးရာ!"

ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း အခြေအနေမှာ ထပ်တူပင်ဖြစ်ရာ ချီလင်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် "ဆက်လုပ်ဦးလေ၊ လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်ဖို့တောင် အားမရှိဘဲနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူမိုက်လို့ ပြောနေတာလား"

"တောက်! ငါ မယုံဘူး။ ငါ့ရဲ့ 'သွေးလက်ဝါးရာ' က အစွမ်းမပြဘဲ မနေရဘူး!" ကျန်းလေ့က ပြောပြီး ချီလင်းကို လက်ဝါးသုံးချက် ဆက်တိုက် ရိုက်လိုက်ပြန်သည်။

"သွေးလက်ဝါးရာ! သွေးလက်ဝါးရာ! သွေးလက်ဝါးရာ!" သုံးချက်ဆက်တိုက် ရိုက်ပြီးနောက် ကျန်းလေ့မှာ မောဟိုက်သွားသည်။ 'သွေးလက်ဝါးရာ' သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား သုံးစွဲရသဖြင့် ဤသည်မှာ သူ၏ အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားစေသည်မှာ ချီလင်းမှာ ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ရှိနေခြင်းပင်။ သူ ခုနက ရိုက်လိုက်သည်မှာ ချီလင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ကျန်းလေ့မှာ သူ၏ 'သွေးလက်ဝါးရာ' က အတုများလားဟုပင် သံသယဝင်လာမိသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းလေ့၏ 'သွေးလက်ဝါးရာ' မှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ချီလင်းမှာလည်း တုံ့ပြန်မှု ရှိပါသည်။ သို့သော် ဒဏ်ရာရခြင်း မဟုတ်ဘဲ အားအင်များ ပိုမိုပြည့်ဝလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ 'သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်' သိုင်းဝိညာဉ်အတွက် ကျန်းလေ့၏ 'သွေးလက်ဝါးရာ' မှာ အားဆေးတစ်ခွက်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ထိမှန်သည်နှင့် ချက်ချင်း စုပ်ယူခြင်းခံရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူ့ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ကျန်းလေ့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားသက်ရောက်မှုသာ ဖြစ်သော်လည်း 'ကိုးကြိမ်မြောက် နဂါးစစ်ကျင့်စဉ်' ကို ကျင့်ကြံထားသူတစ်ဦးအတွက်မူ ယားရုံမျှသာ ရှိပေသည်။

"ပြီးပြီလား။ တကယ်ကို အပင်ပန်းခံလိုက်ရတာပဲ။ 'သွေးလက်ဝါးရာ' ဆိုတာ တကယ်ပဲ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် စွမ်းတာပဲ၊ တော်တော်လေး အားရှိသား!" ချီလင်းက သူ့ရှေ့မှ ကျန်းလေ့ကို ကြည့်ကာ ဒေါသထွက်စရာ စကားများကို ဆက်ပြောနေသည်။

"အင်း... ရေချိုးခန်းက အဖိုးကြီးထက်တောင် အားပိုပါသေးတယ်။ ဂျေးတွန်းဖို့အတွက်တော့ အကွက်ပဲ! ငါ့အမြင်တော့ နင့်လက်ဝါးကို 'ဂျေးတွန်းလက်ဝါး' လို့ နာမည်ပြောင်းလိုက်ရင် ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်!"

ကျန်းလေ့မှာ သွေးအန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားသည်။ ဤမျှ ပါးစပ်သရမ်းသောသူမျိုးကို သူ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေ။ သူ ဘာမှမလုပ်ရသေးခင်မှာပင် ထိုစကားများကြောင့် ရင်ကျပ်လာရသည်။

"မင်း... မင်း ဘာကျင့်စဉ်ကို သုံးထားတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ 'သွေးလက်ဝါးရာ' က မင်းအပေါ်မှာ ဘာလို့ အာနိသင်မရှိတာလဲ" ကျန်းလေ့က မကျေမနပ် မေးလိုက်သည်။

"ရိုးရိုးလေးပါပဲ။ ငါ ဘာမှမလုပ်ပါဘူး၊ နင့်ရဲ့ 'သွေးလက်ဝါးရာ' က အဆင့်အတန်း အရမ်းနိမ့်လွန်းနေလို့ပါ!" ချီလင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအား အထုတ်ခံရတာ ဘယ်လိုအရသာလဲဆိုတာ ငါ နင့်ကို ပြပေးမယ်! ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - သွေးမိစ္ဆာ ရာကျော်ခြစ်ရာများ !"

ကျန်းလေ့၏ ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လက်သည်းအရိပ်များက ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် သူ ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ထိုလက်သည်းအရိပ်များ သူ့ကိုယ်ပေါ် ကျရောက်လာချိန်တွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ မရရှိသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ကျန်းလေ့ သက်ပြင်းချချိန်မရသေးမီမှာပင် သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အကြောင်းမှာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီ တိုင်းတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်စစီ အထုတ်ခံနေရသည်ကို သတိထားမိလိုက်သောကြောင့်ပင်။

တစ်ကြိမ်ချင်းစီ အထုတ်ခံရသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ မများသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်ဝူကျီတောင်မှ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို များများစားစား မခံနိုင်လျှင် ကျန်းလေ့ဆိုသည်မှာ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ထို့အပြင် သူသည် 'သွေးလက်ဝါးရာ' ကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲထားသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက သူ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လက်သည်းချက် အကြိမ်တစ်ရာ မပြည့်ခင်မှာပင် ကျန်းလေ့မှာ မျက်ဖြူလန်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ သူ၏ ပါးချိုင့်များမှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး အားအင်အားလုံး အစုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျန်းလေ့ ပြောချင်သည့် တစ်ခုတည်းသော စကားမှာ - ငါ့မှာ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး၊ တစ်စက်ကလေးတောင် မကျန်တော့ဘူး! ဟူ၍သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။