ယွီရှောင်ကန်း ထံ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချီလင်းသည် ဝိညာဉ်နိုးထစဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အခြေအနေများကို ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။
ချီလင်းတွင် အလွန်ရှားပါးလှသော 'အမြွှာဝိညာဉ်' (ဝိညာဉ်နှစ်ခုပိုင်ဆိုင်သူ) ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီရှောင်ကန်းမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားတော့သည်။
"အမြွှာဝိညာဉ် ဟုတ်လား။ တကယ်ပဲ ရှားပါးလှတဲ့ အမြွှာဝိညာဉ်လား။ ပြီးတော့ နှစ်ခုစလုံးက အားပြိုင်နိုင်လောက်တဲ့ အစွမ်းထက် ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်နေတာလား။ ဒါက တကယ်ကို ရှားမှရှားပဲ!"
ယွီရှောင်ကန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုရင်း ချီလင်းကို စမ်းသပ်ခန်းထဲက နမူနာပစ္စည်းတစ်ခုလို အငမ်းမရ ကြည့်နေတော့သည်။
"ဟို... သူတို့က ဝိညာဉ်နှစ်ခုဆိုတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု သိပ်တည့်ပုံတော့ မရဘူး" ချီလင်းသည် 'ဆရာကြီး' ၏ ရူးသွပ်လုနီးပါး စိတ်အားထက်သန်မှုကို အတော်လေး အောင့်သက်သက် ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဆရာကြီး... ဒီဝိညာဉ်နှစ်ခုကို ခင်ဗျား သိသလား"
"မင်းရဲ့ 'ဝိညာဉ်တံဆိပ်' ကို ငါ့ကိုပြပါဦး၊ ငါသိနိုင်ကောင်း သိပါလိမ့်မယ်" ဟု ယွီရှောင်ကန်းက ဆိုသည်။
ထို့နောက် ချီလင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်တံဆိပ် နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်ပြလိုက်သည်!
'မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ' များ ဖုံးလွှမ်းနေသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် လောကတစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးနေသော နတ်ဘုရားနဂါးတစ်ကောင်တို့သည် ချီလင်း၏ ဘယ်နှင့်ညာ လက်ဖဝါးများပေါ်တွင် အသီးသီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ အသက်ရှူရကျပ်စေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်မလာတော့ပေ။
ချီလင်း၏ ဝိညာဉ်တံဆိပ်နှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွီရှောင်ကန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အံ့ဩလွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခံထားရသူကဲ့သို့ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေမိသည် - "ဒါ... ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ! ဒါက... ဒါက..."
"ဆရာကြီး? ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေမှာ တစ်ခုခု မှားနေလို့လား" ချီလင်းက မေးလိုက်သည်။
ချီလင်း၏ မေးခွန်းကြောင့် သတိပြန်ဝင်လာဟန်ရှိသော ဆရာကြီးသည် ပျာပျာသလဲဖြင့် စာအုပ်စင်ဆီသို့ ပြေးသွားကာ ဟိုဟိုဒီဒီ ရှာဖွေတော့သည်။ ထို့နောက် ရှေးဟောင်းသားရေစာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ခဏကြာအောင် ရှာဖွေပြီးနောက် ယွီရှောင်ကန်းက အသေအချာ ပြောလိုက်သည် - "ဒါပဲ! လုံးဝ မမှားနိုင်ဘူး။ ချီလင်း... မင်းပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ဒါတွေပဲ!"
ဆရာကြီး ညွှန်ပြသည့်ဘက်သို့ ချီလင်း ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစာမျက်နှာပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ပုံရိပ် ရှစ်ခုစီကို ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီ၌ စီစဉ်ထားပြီး အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်အားပြိုင်နေသည့် အနေအထားမျိုး ရှိနေသည်။
ထိုပုံစံများထဲမှ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်ပုံစံများကို ချီလင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။
"နတ်ဆိုးရှစ်ပါးနဲ့ နတ်ဘုရားရှစ်ပါး။ ဒါတွေဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဝိညာဉ် ၁၆ မျိုးထဲမှာ ပါဝင်ပြီး နတ်ဆိုးဝိညာဉ် ရှစ်မျိုးနဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ရှစ်မျိုးဆိုပြီး ခွဲခြားထားတာပဲ!"
ချီလင်း ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ယွီရှောင်ကန်းက ဆက်လက် ရှင်းပြသည် - "ဒီဝိညာဉ် ရှစ်မျိုးစီရဲ့ အစွမ်းကတော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သူတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုတာ အလွန်ရှားတယ်။"
"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်နှစ်ခုကတော့ နတ်ဆိုးရှစ်ပါးထဲက တစ်ခုနဲ့ နတ်ဘုရားရှစ်ပါးထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ 'သွေးနတ်ဆိုးဧကရာဇ်' နဲ့ 'နတ်ဘုရားနဂါးဧကရာဇ်' ပဲ!"
ဤနေရာအရောက်တွင် ယွီရှောင်ကန်း ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်သည်။ ဤကောက်ချက်ကို ပြောချင်ရုံနှင့်ပင် သူ အတော်လေး အားယူလိုက်ရပုံရသည်။
"နတ်ဆိုးနဲ့ နတ်ဘုရား ဟုတ်လား" ချီလင်း ဆွံ့အသွားသည် - "ဒီအရာနှစ်ခုက နာမည်ကြားရရုံနဲ့တင် ဆန့်ကျင်ဘက် အစွန်းနှစ်ဖက်ပဲ။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ်ပြိုင်တည်း ပေါ်လာရတာလဲ"
"အဲဒါ မှန်တယ်။ သီအိုရီအရဆိုရင် မတူညီတဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့ နတ်ဆိုးနဲ့ နတ်ဘုရားဟာ လူတစ်ယောက်တည်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ်ပြိုင်တည်း ဘယ်တော့မှ ပေါ်မလာနိုင်ဘူး။ နတ်ဆိုးရှစ်ပါးနဲ့ နတ်ဘုရားရှစ်ပါးထဲမှာတောင် သွေးနတ်ဆိုးဧကရာဇ်နဲ့ နတ်ဘုရားနဂါးဧကရာဇ်တို့လို ထူးခြားတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးက ပိုလို့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာတော့ ဒီလို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုး ကမ္ဘာပေါ်မှာ တကယ် ပေါ်ထွက်လာတတ်တယ်! အဲဒီလို ထူးခြားတဲ့သူ ပေါ်လာပြီဆိုရင်တော့ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ မူလလမ်းကြောင်းဟာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လုံးဝခြားနားတဲ့ အနာဂတ်ဆီကို ဦးတည်သွားလိမ့်မယ်!" ယွီရှောင်ကန်းက ချီလင်းကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ချီလင်း... မင်းဟာ ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်မယ့်သူပဲ။"
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ယွီရှောင်ကန်းက ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်သည် - "ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်သလို ငါလို စာအုပ်ကြီးသမားပဲ ဖတ်ဖူးတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတာက အလွန်အားကောင်းတဲ့ သာမန်ဝိညာဉ် နှစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။"
"ဒါနဲ့ ချီလင်း... မင်းရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ။ သွားချင်တဲ့ နေရာရော ရှိလား" ဟု ယွီရှောင်ကန်းက မေးသည်။
ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချီလင်းက ယွီရှောင်ကန်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်တော့်မှာ သွားစရာ နေရာလည်း မရှိဘူး၊ သိတဲ့သူလည်း မရှိဘူး ဆရာကြီး။"
"အဲဒီလိုဆိုရင် မင်း ဒီမှာပဲ အရင် ပညာသင်မလား" ယွီရှောင်ကန်းက ဆိုသည်။
"ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ မင်းသင်ယူရမယ့် အသိပညာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ မင်း နားမလည်တာရှိရင်လည်း ငါ့ဆီ လာမေးလို့ရတယ်။"
【ဒေါင်! လက်ခံသူသည် ယွီရှောင်ကန်း ထံမှ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် နတ်ဘုရားအဆင့် ရွေးချယ်မှု စတင်ပါပြီ! အောက်ပါ ရွေးချယ်မှုများထဲမှ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပေးပါ!】
ရွေးချယ်မှု ၁ - နော့ဒင်း အကယ်ဒမီ တွင် နေထိုင်ပြီး ယွီရှောင်ကန်း ၏ လမ်းညွှန်မှုကို လက်ခံရန်။ ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အဓိက သီအိုရီဆယ်ခု (အပိုင်း ၁)။
ရွေးချယ်မှု ၂ - နော့ဒင်း အကယ်ဒမီ မှ ထွက်ခွာပြီး ကိုယ်တိုင် ပညာသင်ယူရန်။ ဆုလာဘ် - မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု +၁၊ ခရီးစရိတ်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀။
ချီလင်းသည် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ရွေးချယ်မှုတာဝန်တစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ဆုလာဘ်များကလည်း အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်!
ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အဓိက သီအိုရီဆယ်ခု ဆိုသည်မှာ ယွီရှောင်ကန်း၏ တစ်သက်တာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ ဖြစ်ပြီး အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများဟု ပြောလျှင်ပင် မမှားပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ ဝိညာဉ်များက မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ၎င်းတို့ကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို မသိပါက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် အင်ပါယာသည် ဝိညာဉ်သခင်များကို အလွန်အရေးပေးသည်။ အလုပ်သင် ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်နှင့် လောလောဆယ်အတွက် စားဝတ်နေရေး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ရွေးချယ်မှု ၁ ကို မရွေးချယ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
【ဒေါင်! လက်ခံသူသည် ရွေးချယ်မှု ၁ ကို ရွေးချယ်လိုက်ပါပြီ။ ရရှိသည့် ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အဓိက သီအိုရီဆယ်ခု (အပိုင်း ၁)】
ချီလင်း သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီရှောင်ကန်းမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး - "ဒါဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေသွားပြီ၊ မနက်ဖြန်က ကျောင်းဖွင့်ရက်ဆိုတော့ မင်း အရင်ဆုံး ကျောင်းဝင်ခွင့် သွားတင်လိုက်ပါ။ နေဖို့အတွက်ကတော့ အခုလောလောဆယ် အလုပ်သင်ကျောင်းသားတွေနဲ့ပဲ အတူနေပေးပါဦး"
ယွီရှောင်ကန်း၏ ထောက်ခံချက်ဖြင့် ချီလင်းသည် ကျောင်းဝင်ခွင့်ကို အဆင်ပြေပြေ တင်နိုင်ခဲ့ပြီး နော့ဒင်း အကယ်ဒမီ၏ အလုပ်သင်ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နော့ဒင်း အကယ်ဒမီသည် မူလတန်း ဝိညာဉ်သခင် သင်တန်းကျောင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်သခင် ဆိုသည်မှာ တစ်တိုက်ကြီးလုံးတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး အလုပ်အကိုင် ဖြစ်သောကြောင့် အဆောက်အဦးနှင့် အပြင်အဆင်များမှာ အတော်လေး ပြည့်စုံကောင်းမွန်လှသည်။
သို့သော် ဝိညာဉ်သခင် အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးပြီး နော့ဒင်းမြို့မှာလည်း အတော်အတန် ဝေးလံသောကြောင့် နော့ဒင်း မူလတန်းကျောင်းတွင် အိပ်ဆောင် တစ်ဆောင်သာ ရှိသည်။
အတန်းတိုင်းမှ ကျောင်းသားများသည် အိပ်ဆောင်ကြီးတစ်ခုတည်းတွင် စုပေါင်းနေထိုင်ကြပြီး စုစုပေါင်း အခန်း ခုနစ်ခန်း ရှိသည်။
အလုပ်သင်ကျောင်းသားများ နေထိုင်သည့် အိပ်ဆောင်မှာ 'အဆောင် ၇' ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အသက်အရွယ်စုံ ရောနှောနေထိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အိပ်ဆောင်ဖြစ်ပြီး ချီလင်းမှာလည်း ထိုနေရာတွင်သာ နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
ချီလင်းသည် သူ၏ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ရင်း အလုပ်သင်အိပ်ဆောင် တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်ရာ အရပ်ရှည်ရှည်၊ ကိုယ်လုံးတောင့်တောင့်နှင့် 'ဝတုတ်' တစ်ယောက်က ကျောင်းသားသစ်အချို့ကို အနိုင်ကျင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဟေး! နောက်တစ်ယောက် ရောက်လာပြန်ပြီဟ!" ချီလင်းကို မြင်သောအခါ ထိုဝတုတ်မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်ဝါးချင်း ပွတ်ကာ လမ်းလျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည် - "ကလေး! ငါက ဝမ်ရှန့်၊ ငါ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က စစ်ကျား ပဲ၊ အနာဂတ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ဝိညာဉ်သခင် ပေါ့ကွာ။ ပြီးတော့ ဒီနေရာရဲ့ ဆရာကြီး (ဘော့စ်) က ငါပဲ!"
"မင်း ရှေ့လျှောက် အဆင်ပြေပြေ နေချင်ရင် ငါ့စကား နားထောင်ရမယ်၊ ကြားလား"
ချီလင်းသည် ထိုကလေးတစ်သိုက်ကို ကြည့်ပြီး အားမလိုအားမရ ခေါင်းခါလိုက်ကာ - "တကယ်ပဲ... ဘယ်ကမ္ဘာကို ရောက်ရောက် အားနည်းတဲ့သူကို နှိပ်စက်တာကတော့ ရှိနေတာပဲ!"
"နို့နံ့တောင် မစင်သေးတဲ့ မင်းတို့လို ကလေးတွေက ဘယ်ကနေ ဒီလို စောက်ကျင့်မကောင်းတာတွေ သင်လာကြတာလဲ"
ချီလင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှန့်မှာ ကြောင်သွားရသည်။ ကြည့်ရတာ မင်းကိုယ်တိုင်က ဒီထဲမှာ အငယ်ဆုံး ကလေး မဟုတ်ဘူးလား။
၆ နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ဆီကနေ ဒီလို လူကြီးဆန်ဆန် ဆုံးမစကားမျိုး ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ရှန့်မှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်သွားရသည်။
"အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့ ကလေး။ ငါ ခုနက ပြောတာကို မင်း ကြားလား" ဝမ်ရှန့်က ခက်ထန်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်း မနာကျင်ချင်ရင် ငါ့ကို အလိုက်တသိနဲ့ 'ဆရာကြီး' လို့ ခေါ်စမ်း! မဟုတ်ရင်တော့ ကျားတစ်ကောင်ရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာ မင်းကို ငါ သိအောင် လုပ်ပေးရလိမ့်မယ်!"