"ဟမ်... မင်းက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နိုးထစေချင်တာလား" ချီလင်း၏ တောင်းဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီရှောင်ကန်း တစ်ယောက် အံ့ဩသွားရသည်။
"ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းထန်မှုတွေ ရှိနေတာတောင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က အခုထိ မနိုးထသေးဘူးလား"
ယွီရှောင်ကန်း၏ ကိုယ်ပိုင် 'မွေးရာပါ ဝိညာဉ်' မှာ ချို့ယွင်းချက်ရှိနေပြီး တစ်သက်လုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၃၀ ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ အသိပညာ ဗဟုသုတမှာမူ မည်သူထက်မဆို သာလွန်လှပေသည်။
ထို့ကြောင့် ချီလင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တဟုန်းဟုန်း တိုးဝှေ့နေသည်ကို သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်သည်။ ဤစွမ်းအားမှာ ဝိညာဉ်ကွင်း ရရှိပြီးသား ဝိညာဉ်သခင် အများစုထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းနေသေးသည်။
ဒါဟာ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ 'မွေးရာပါ အမြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား' ရဲ့ လက္ခဏာပဲ။ ဝိညာဉ်တောင် မနိုးထရသေးဘဲ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတာ ချီလင်းရဲ့ ထူးကဲလွန်းတဲ့ ပါရမီကို သက်သေပြနေတာပဲ။
ယွီရှောင်ကန်းသည် သူဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုးကို ကောက်ရလာခဲ့တာလဲဟုပင် တွေးတောမိသွားသည်။
ချီလင်းတွင်လည်း ပိုကောင်းသော ရှင်းပြချက် မရှိပေ။ သူ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စနစ်က ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟုလည်း အမှန်အတိုင်း ပြော၍မရသောကြောင့် ဝေဝေဝါးဝါး ဆင်ခြေတစ်ခုသာ ပေးလိုက်ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ယွီရှောင်ကန်းသည် အရာရာကို လိုက်လံစပ်စုတတ်သည့် လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။
"ငါနားလည်ပြီ။ ဒါဆိုရင် မင်း နော့ဒင်းမြို့ထဲက ဝိညာဉ်နန်းတော် ကို သွားပြီး ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း အခမ်းအနားကို လုပ်နိုင်တယ်"
ယွီရှောင်ကန်းက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ခါးချိတ်တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါကို ယူသွားလိုက်။ သူတို့ မင်းကို စမ်းသပ်ခွင့် ပေးပါလိမ့်မယ်"
ယွီရှောင်ကန်း၏ စကားမှာ တကယ်ပင် ပိုပြောခြင်း မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ချီလင်းသည် ထိုတံဆိပ်ပြားကို ယူဆောင်ပြီး နော့ဒင်းမြို့ရှိ ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ ရောက်သွားသောအခါ အထူးတလည် အရေးပေး ဆက်ဆံခံရသည်။
တံဆိပ်ပြားကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တံခါးစောင့်များသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အထဲသို့ ပြေးဝင်သတင်းပို့ကြရာ လမ်းတွင် ခလုတ်တိုက်မတတ်ပင် ဖြစ်သွားကြသည်။
မကြာမီမှာပင် အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အဖိုးအိုတစ်ဦးနှင့်အတူ လူငယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ ထွက်လာကြိုဆိုကြသည်။
အနီရောင်ဝတ် အဖိုးအိုသည် ချီလင်း၏လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားကို ယူကြည့်ပြီး အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။ စစ်ဆေးပြီးသည်နှင့် ချီလင်းကို နွေးထွေးပျူငှာသော အမူအရာဖြင့် ချက်ချင်း ဆက်ဆံတော့သည်။
"ဆရာကြီး ညွှန်းဆိုပေးလိုက်တဲ့သူ ဆိုတော့ မင်းရဲ့ ပါရမီက အံ့မခန်း ဖြစ်ရမယ်။ စီစီ... သူ့ကို ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း အခမ်းအနား လုပ်ပေးဖို့ ခေါ်သွားလိုက်ပါ" ဟု အဖိုးအိုက ဆိုသည်။
ထို့နောက် စီစီဟု အမည်ရသော အမျိုးသမီးက ချီလင်းကို အခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
အခန်းအလယ်တွင် စားပွဲတစ်ခုရှိပြီး အနက်ရောင် အောက်ခံပေါ်တွင် အလွန်တန်ဖိုးကြီးပုံရသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခု ရှိနေသည်။
ဒါကတော့ ဝိညာဉ်နန်းတော်က ဝိညာဉ်နိုးထစေဖို့အတွက် အထူးအသုံးပြုတဲ့ အဖိုးတန် ကျောက်မျက်ရတနာပဲ။ ဒီကျောက်မျက်ပေါ်ကို လက်တင်လိုက်ပြီး တာဝန်ခံ ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရင် ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း အခမ်းအနားက အောင်အောင်မြင်မြင် ပြီးဆုံးမှာ ဖြစ်သည်။
"မောင်လေး... မကြောက်နဲ့နော်။ လာ... ဒီ 'နိုးထခြင်းကျောက်တုံး' ပေါ်ကို လက်တင်လိုက်။ အစ်မက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်နိုးထဖို့အတွက် လမ်းညွှန်ပေးမယ်"
စီစီသည် ချီလင်းကို ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ အလွန်တရာ ရုပ်ဖြောင့်လွန်းသော ဤကောင်လေးကို သူမ မြင်မြင်ချင်း သဘောကျမိသွားသည်။
သို့သော် ကံမကောင်းစွာပင် ချီလင်းသည် ရှက်တတ်သော ကောင်လေးမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူငယ်ချင်း မရှိသလောက် ရှားပါးလှသည့် 'လူအေးကြီး' တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။
စီစီ၏ တတွတ်တွတ် ပြောနေပုံကို ကြည့်ပြီး သူက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "အန်တီ... မြန်မြန်လုပ်ပေးလို့ ရမလား။ ကျွန်တော် လောနေလို့"
"အန်... အန်တီ!?" စီစီ သူမ နားကြားမှားသလားဟုပင် သံသယဝင်သွားသည်။ သူမလို အလှလေးကို 'အန်တီ' လို့ ခေါ်လိုက်တာလား။
"မောင်လေး... အစ်မက အန်တီ မဟုတ်ပါဘူး၊ အစ်မက..."
စီစီ ထပ်မံရှင်းပြရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချီလင်းကမူ သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နိုးထခြင်းကျောက်တုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။
'တောက်... ဒီကလေးကတော့ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတာပဲ' စီစီ စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံး၍ ချီလင်း၏ ဝိညာဉ်ကို စတင် နိုးထစေလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ ဆရာက ဘေးနားကနေ စောင့်ကြည့်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဘယ်လောက်ပဲ မကျေမနပ်ဖြစ်နေပါစေ အလုပ်ကိုတော့ ဆက်လုပ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် စီစီ၏ မကျေနပ်မှုလေးများသည် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများက အစားထိုးဝင်ရောက်လာတော့သည်။
ကြည်လင်တောက်ပနေသော နိုးထခြင်းကျောက်တုံးမှ ရုတ်တရက် အလွန်တရာ တောက်ပလွန်းသည့် သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်မျက်တစ်ခုလုံးမှာ ရေထဲသို့ မင်ရည်များ လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကြက်သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ယုတ်မာညစ်ထေးသော 'အရှိန်အဝါ' တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။ လေထုထဲတွင်လည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်း၏ အရုပ်ဆိုးလှသော ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ထူထဲသည့် ဦးချိုကြီး နှစ်စုံ ပေါက်နေသည်။ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ နက်မှောင်သော လင်းနို့တောင်ပံကြီး နှစ်စုံမှာ ငရဲပြည်မှ 'နတ်ဆိုးဘုရင်' ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဖြန့်ကားနေသည်။
၎င်းသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကြောင့် အခန်းထဲရှိ လူသုံးယောက်စလုံးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ခဲသွားသကဲ့သို့ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။
အနီရောင်ဝတ် အဖိုးအိုသည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "နတ်ဘုရား... နတ်ဘုရားအရှင်... ဒါ ဘယ်လိုအရာကြီးလဲ..."
ထိုနေရာတွင် သတိကောင်းကောင်း ရှိနေသူမှာ ချီလင်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပုံရသည်။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အဖိုးအိုကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "ဟေ့... ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဒီလို နိုးထခြင်းကျောက်တုံးတွေ ကျန်သေးလား"
"အာ... ရှိ... ရှိပါသေးတယ်" အဖိုးအိုက သတိလက်လွတ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျန်သေးရင် နောက်ထပ် တစ်ခုလောက် ပေးစမ်းပါ။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ကျန်နေသေးသလို ခံစားရလို့" ချီလင်းက ဆိုသည်။
အဖိုးအို ဆွံ့အသွားရသည်။ ချီလင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ကျန်နေသေးသည်ဟု ဆိုရာတွင်... သူ့မှာ နောက်ထပ် 'ဝိညာဉ်' တစ်ခု ရှိနေသေးတာလား။ အဲဒါကကော အခုနကလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးကြီးပဲ ဖြစ်နေမလား။
အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ အဖိုးအိုက လူငယ်လေးကို အမြန်ခိုင်းလိုက်သည်။ "စူးယန်ထောင်း... မြန်မြန်! အပိုရှိတဲ့ နိုးထခြင်းကျောက်တုံးကို ယူခဲ့စမ်း!"
စူးယန်ထောင်းသည် ထိတ်လန့်နေရာမှ သတိဝင်လာပြီး နောက်ထပ် နိုးထခြင်းကျောက်တုံးကို ချီလင်းထံသို့ အပြေးအလွှား ယူဆောင်လာပေးသည်။
ချီလင်းသည် သူ့၏ အခြားတစ်ဖက်သော လက်ကို ထိုကျောက်တုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြန်သည်။
ခဏချင်းမှာပင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး တန်ခိုးအာဏာကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု နိုးထခြင်းကျောက်တုံးမှ ဖြာထွက်လာတော့သည်။ ကျောက်တုံးတစ်ခုလုံးမှာ စူးရှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လူတိုင်းကို ဒူးထောက် အရှေ့အသွားပြုချင်စိတ် ပေါက်လာစေသည်။
ထိုနိုးထခြင်းကျောက်တုံး၏ အထက်တွင်မူ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသော နတ်ဘုရားနဂါးကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ရှည်လျားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထုထဲတွင် ရစ်ခွေနေပြီး အဆုံးအစကိုပင် မသိနိုင်တော့ပေ။ ထိုနဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းထံမှ လုံးဝ ငြင်းဆန်၍မရသော အမြင့်မြတ်ဆုံး တန်ခိုးအာဏာကိုသာ ခံစားနေရသည်။
နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား နှင့် နတ်ဘုရားနဂါးတို့သည် တစ်ခန်းလုံးကို ရွှေရောင်တစ်ဝက်၊ အနီရောင်တစ်ဝက် ကမ္ဘာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အားပြိုင်နေကြသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
အခန်းထဲရှိ လူများမှာမူ အချိန်မရွေး အစိစိအညက်ညက် ကြိတ်ခြေခံရနိုင်သည့် အားကောင်းသော ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ထိုခံစားချက်မှာ ချီလင်းက သူ၏လက်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးနှင့် နဂါးပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ရှိနေခဲ့သည်။
အနီရောင်ဝတ် အဖိုးအိုမှာ အသက်ကို လုရှူနေရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ရေထဲက ဆယ်ယူထားသကဲ့သို့ ချွေးများဖြင့် ရွဲစိုနေသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ အသက်ရှူရပ်သွားမလားဟုပင် ထင်မှတ်ရသည်။
ချီလင်းက သူတို့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်သခင် လက်မှတ် ထုတ်ပေးဖို့ရာ သူတို့မှာ အားအင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို နိုးထအောင် ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တခြားကိစ္စတွေအတွက်တော့ နောက်နေ့မှပဲ ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်" ချီလင်းက အနည်းငယ် အားနာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ချီလင်း ထွက်သွားပြီးပြီးချင်းမှာပင် ထိုနိုးထခြင်းကျောက်တုံး နှစ်ခုစလုံးမှာ ရုတ်တရက် အမှုန့်အဖြစ်သို့ ကြေမွပျက်စီးသွားတော့သည်။
ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ လူအနည်းငယ်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြောင်ကြည့်နေမိကြသည်။ နိုးထခြင်းကျောက်တုံးတွေတောင် မခံနိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးဆိုတာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့တဲ့ အရာပဲ။
"မြန်မြန်... ဒီကလေးရဲ့ အခြေအနေကို ဝိညာဉ်နန်းတော် ဌာနချုပ်ဆီကို ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်တော့! ဒီကလေးဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်ရင်ဖြစ်၊ မဟုတ်ရင် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ မိစ္ဆာကြီးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!" အဖိုးအိုက ကြောက်စိတ်မပြေသေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။
"တစ်ကမ္ဘာလုံးဟာ သူ့ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားတော့မှာ အသေအချာပဲ!"