သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ် နှင့် နတ်ဘုရားနဂါးဧကရာဇ်တို့သည် ထိပ်တန်းအဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသလို အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဝိညာဉ်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။
အကယ်၍ နတ်ဘုရားနဂါးဧကရာဇ် တစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့လျှင် လက်ခံသူသည် လောကီရေးရာ ခံစားချက်များအပေါ် တစ်စစ စိမ်းကားလာပြီး မာနတရားက အရာရာကို လွှမ်းမိုးကာ နောက်ဆုံးတွင် နှလုံးသားမဲ့သော စက်ရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ် တစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့လျှင်မူ လက်ခံသူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်လာကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ သိသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရူးသွပ်ခြင်းသို့ ဆိုက်ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။
ချီလင်းသည် မိမိ၏ ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်ခဲ့သည်ကို အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ မဟုတ်လျှင် တစ်ဖက်ကသာ လွှမ်းမိုးသွားပါက သူသည် ပြန်လမ်းမရှိသော ပျက်သုဉ်းခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားမည်မှာ သေချာသည်။
သို့သော် ဤမျှကြီးမားသော စွန့်စားမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ရသော်လည်း ချီလင်း ရရှိလိုက်သော ဆုလာဘ်မှာမူ ထိုက်တန်လှပေသည်!
သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ ခရမ်းရောင်တောက်နေသော ဝိညာဉ်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ချီလင်းမှာ “ဘယ်သူလာဦးမလဲဟေ့!” ဟုပင် အော်ဟစ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။
ဤနှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်း ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိပြီးနောက် ချီလင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်မှာ တိုးမလာသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏမှာမူ အတော်ပင် သိသိသာသာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း ချီလင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရည်အသွေး မှာ အဆမတန် မြင့်မားသွားခြင်းဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်တူသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားအရည်အသွေးမှာ အခြားသူများထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆခန့် ပိုများသည်။ ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်တင် သူသည် လုရွှမ်ကို အနိုင်ယူရန် အခြေခံအရင်းအနှီး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ကွင်း တစ်ကွင်းစီသာရှိသော လူနှစ်ယောက်တွင် တစ်ယောက်က ဆယ်နှစ်သက်တမ်းကွင်း၊ တစ်ယောက်က နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းကွင်း ဖြစ်နေသလိုမျိုးပင်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်တူနေစေကာမူ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်း ဝိညာဉ်ကွင်းက ဆယ်နှစ်သက်တမ်းကွင်းကို အလွယ်တကူ ခြေမှုန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် ချီလင်း ရရှိထားသော ပထမမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် နှစ်ခုလုံးမှာလည်း နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည်များဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။
စွမ်းရည်များ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သူမြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် ဂိမ်းထဲတွင် ကုဒ်ခိုးသုံးနေသူလားဟုပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယဝင်မိသည်။ လုရွှမ်အနေဖြင့် သူ့ကို ဘယ်လိုများ ပြန်တိုက်နိုင်ပါ့မလဲ။ သူ၏ စွမ်းရည်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုတည်းနှင့်တင် တစ်ဖက်လူကို ခြေမှုန်းရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“ဟင်း... တရားမျှတမှု ရှိအောင်လို့ ငါ သိုင်းဝိညာဉ် တစ်ခုပဲ သုံးတော့မယ်” ချီလင်းက မတတ်သာသလို ခေါင်းခါရင်း ဆိုသည်။ “မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊ ငါက အရမ်းကို ထူးချွန်နေတာကိုး!”
နောက်ဆုံးတွင် ဒုတိယနေ့၌ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ အချိန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျောင်းရှိ ကျောင်းသားများနှင့် ဆရာများမှာ ကွင်းပြင်တွင် စုရုံးနေကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးအတွက် သီးသန့် ကွင်းပြင်တစ်ခု ချန်ထားပေးကြသည်။
“ဆရာ... ချီလင်း နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့ ထင်လား” ထန်ဆန်းက ဘေးရှိ ယွီရှောင်ကန်းကို မေးလိုက်သည်။
ယွီရှောင်ကန်းက တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် “တခြား မထင်မှတ်ထားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ချီလင်းက လုရွှမ်ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘူး! သူ့မှာ အမြွှာဝိညာဉ် ရှိနေရင်တောင် ဝိညာဉ်ကွင်း တစ်ကွင်းတည်းနဲ့ ဒီလို ဟိုးအဝေးကြီး ကွာခြားနေတဲ့ အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး!”
“ဒါပေမဲ့...” ယွီရှောင်ကန်းက ဆက်ပြောသည် — “သူ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကွင်း တစ်ခုသာ ထပ်ရထားမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့!”
လုရွှမ်သည် ကွင်းပြင်ထဲတွင် အနိုင်ရတော့မည့် ကြက်ဖတစ်ကောင်လို စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူ၏ နည်းလမ်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာ သိပ်မရှိသော်လည်း သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကိုတော့ အသေအချာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်လား!
ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ကွင်းရှိသော ဝိညာဉ်မဟာဆရာသခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝိညာဉ်ကွင်း တစ်ကွင်းသာရှိသော ကျောင်းသားတစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်ရမည် ဖြစ်ရာ ဤပွဲသာ မနိုင်လျှင် သူ အသက်ရှင်မနေသင့်တော့ချေ။
ထိုကျောင်းသားမှာ ဘယ်လောက်ပင် ပါရမီရှင်ဖြစ်ပါစေ၊ ကျောင်းသားတွေရဲ့ ဆရာပဲ ဖြစ်နေပါစေ၊ ကျောင်းသားသည် ကျောင်းသားသာ ဖြစ်သည်။ ဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော သူ့ကို ဘယ်လိုနည်းနှင့်မှ အနိုင်ယူနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိ။
အခု သူစိုးရိမ်နေသည်မှာ ချီလင်းတစ်ယောက် ထွက်မလာဘဲ ရှောင်နေမှာကိုသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဖြစ်ခဲ့လျှင် ဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ ဘာမှ ပြောနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် လက်ကို ဘောင်းဘီအိတ်ထဲထည့်ကာ အေးအေးလူလူ လျှောက်လာနေသော ချီလင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လုရွှမ်၏ ရင်ထဲမှ အပူလုံးကြီး ကျသွားတော့သည်။ “နောက်ဆုံးတော့ မင်း ရောက်လာပြီပဲ ကျောင်းသား ချီလင်း။ ငါကတော့ မင်း ကြောက်ပြီး မလာတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ!”
“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဆရာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဘိဓာန်မှာ 'ထွက်ပြေးတယ်' ဆိုတဲ့ စကားလုံး မရှိပါဘူး” ချီလင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။
လုရွှမ်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ — “ဟင်း! ကျောင်းသား ချီလင်း... မင်း အခု ငါ့ကို တောင်းပန်ပြီး လူပုံအလယ်မှာ တောင်းပန်စာ ရေးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါက...”
“မလိုပါဘူး ဆရာ၊ အခုပဲ စလိုက်ကြရအောင်” ချီလင်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က စကားအပိုတွေ ပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းရတာကို အရမ်းမုန်းတဲ့ လူမျိုးမို့လို့ပါ!”
“တောက်... ဒီရိုင်းစိုင်းတဲ့ ကျောင်းသား! မင်းကတော့ သေတွင်းထဲ မရောက်မချင်း နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်!” လုရွှမ် ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။ သူက စေတနာနှင့် လမ်းဖွင့်ပေးသော်လည်း ထိုကောင်လေးက အသိအမှတ်မပြုသည်ကို သူ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်သွားခြင်းပင်။
“ဒါဆိုရင်လည်း နောင်တရဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့! သိုင်းဝိညာဉ် — အရိပ်ဝံပုလွေ... ပေါင်းစပ်ခြင်း!”
လုရွှမ် ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သိုင်းဝိညာဉ်တံဆိပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ဘေးပတ်လည်တွင် အဖြူရောင် ဝိညာဉ်ကွင်း တစ်ကွင်းနှင့် အဝါရောင် ဝိညာဉ်ကွင်း တစ်ကွင်းတို့က ဝန်းရံနေကြရာ ဝိညာဉ်မဟာဆရာသခင် အဆင့် ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
အရိပ်ဝံပုလွေသည် အလွန်အတွေ့ရများသော သိုင်းဝိညာဉ် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းမွန်လှသော လျှင်မြန်တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစားဝိညာဉ် ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားလည်း အတန်အသင့် ရှိသည်။
သိုင်းဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နုညံ့သော အမွှေးအမျှင်များ ပေါက်လာသယောင် ရှိလာပြီး ဆံပင်များမှာ မီးခိုးရောင်သန်းသွားကာ မျက်လုံးများမှာလည်း သားရဲတစ်ကောင်၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ ခြေလက်များနှင့် လက်သည်းများမှာ ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် ပိုမို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး ထိရောက်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
“ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် — အလွန်အမင်း မြန်နှုန်း!” လုရွှမ်က ဆိုလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဖြူရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းမှာ လင်းထိန်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်ကာ စွမ်းရည် စတင်အသက်ဝင်သွားသည်။
“ငါ့ရဲ့ ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ငါ့ရဲ့ အရှိန်ကို ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်!” လုရွှမ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖျတ်လတ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ “ဘယ်လိုလဲ... အခုဆိုရင် မင်း ငါ့ရဲ့ အရိပ်ကိုတောင် လိုက်မမီတော့ဘူး မဟုတ်လား”
“ဒီလောက်ပဲလား?” ချီလင်းက လုရွှမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
“ဘာ?” လုရွှမ် ကြောင်သွားကာ ပြန်မေးသည်။
“ကျွန်တော် ပြောတာက... ဆရာ့မှာရှိတဲ့ အစွမ်းက ဒီလောက်ပဲလားလို့” ချီလင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင်လည်း ဆရာ့မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွေ အကုန်လုံးကို အမြန်သုံးလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် နောက်ဆို ဆရာ သုံးဖို့ အခွင့်အရေး ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
“မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်! မောက်မာတဲ့ ကလေးစုတ်... သေပေတော့!” ဒေါသကြောင့် လုရွှမ်သည် ချီလင်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကာ သူ၏ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများဖြင့် လှမ်းတိုက်လိုက်သည်။
ကြည့်နေသူ အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည် — ချီလင်းသည် သိုင်းဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်ခြင်းကိုပင် မပြုလုပ်ရသေးချေ! သူသည် ဤမျှ လျင်မြန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ခုခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ!
သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် အံ့သြစရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည် — လုရွှမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချီလင်းက အတည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ဖမ်းဆီးလိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်! သူ၏ လက်ရုံးကို ချီလင်းက ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ သူ့မှာ ဘာဒဏ်ရာမှ မရရှိခဲ့ချေ။
“အမ်?” ဘေးမှ ကြည့်နေသော ထန်ဆန်းမှာ ရုတ်တရက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကာ — “အစ်ကိုချီရဲ့ ခုနက လှုပ်ရှားမှုက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတယ်!”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ ရှောင်ဆန်း။ မင်း တစ်ခုခု ထူးဆန်းတာ သတိထားမိလို့လား” ယွီရှောင်ကန်းက မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး ဆရာ၊ အစ်ကိုချီရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကလေ...” ထန်ဆန်းက စကားလုံးကို သေသေချာချာ ရွေးချယ်ကာ ဆက်ပြောသည် —
“ဆရာလုလှုပ်ရှားမှု မစခင်ကတည်းက သူက အရင် လှုပ်ရှားနေသလိုပဲ! ဒါကြောင့် သူက နောက်မှ လှုပ်ရှားပေမဲ့ အရင်ရောက်သွားပြီး ဆရာလုရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်တာ!”
ထိုအချိန်မှာပင် ကြည့်နေသူများမှာ ချီလင်း၏ မျက်လုံးအရောင် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။ သူ၏ မူလက အနက်ရောင် မျက်သူငယ်အိမ်မှာ ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် သူ၏ ပုံစံမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားနေသည်။
ဤသည်မှာ လုရွှမ်အတွက် ချီလင်း ပြင်ဆင်ထားသည့် ဒုတိယမြောက် ဖဲချပ်ပင် ဖြစ်သည်။ မနေ့က ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူသည် စနစ်မှ ပေးအပ်ထားသော ဆုလာဘ်ဖြစ်သည့် — နတ်ဘုရားအဆင့် မျက်လုံးအတတ်: အမှန်တရားမျက်လုံးကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားအဆင့် မျက်လုံးအတတ် တစ်ခုအနေဖြင့် ဤမျက်လုံးတွင် အဆင့်သုံးဆင့် ရှိသည်။ ချီလင်းမှာ လက်ရှိတွင် ပထမအဆင့်၌သာ ရှိသေးသည်။
အမှန်တရားမျက်လုံး၏ ပထမအဆင့်သည် သူ၏ အမြင်အာရုံကို သဘာဝအတိုင်း မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက ပို၍ အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းရည်တစ်ခု ပါဝင်နေသည် — ၎င်းမှာ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှု အသေးစိတ်ကို အခြေခံ၍ ချီလင်းသည် ထိုသူ၏ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မည့် လမ်းကြောင်းနှင့် နည်းလမ်းကို ကြိုတင်သိရှိနိုင်ပြီး အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်မှုကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရွေးချယ်နိုင်သည်။
ဤအစွမ်းထက်လှသော ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်းကြောင့်ပင် ချီလင်းသည် သိုင်းဝိညာဉ်ကို အသုံးမပြုဘဲနှင့် လုရွှမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့နိုင်ခြင်း ဖြစ်လေတော့သည်။