အခန်း ၂  အတိုင်းအဆမဲ့ဒိုလော့.... နဂါးနတ်ဘုရား သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် နတ်ဘုရားအာရုံ ဓားသေတ္တာ သိုင်းဝိညာဉ်

[ ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်.... နှစ်ပေါင်း ကိုးသိန်းကိုးသောင်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူပြီးပါပြီ ]

[ ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်.... နှစ်ပေါင်း ကိုးသိန်းကိုးသောင်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူပြီးပါပြီ ]

[ ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်.... နှစ်ပေါင်း ကိုးသိန်းကိုးသောင်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူပြီးပါပြီ ]

[ ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်.... နှစ်ပေါင်း ကိုးသိန်းကိုးသောင်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူပြီးပါပြီ ]

[ ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်.... နှစ်ပေါင်း ကိုးသိန်းကိုးသောင်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူပြီးပါပြီ ]

စနစ်၏ စက်ရုပ်ဆန်သော အသံငါးကြိမ်ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ဖူယဲ့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခုလုံး အားအင်များ ပြည့်လျှံလာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း အတိတ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုတောင့်တင်းခိုင်မာလာသည်ကို ထူးထူးခြားခြား ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ဖူယဲ့သည် သူ၏အချက်အလက်အားလုံးကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ တစ်ချက်တည်းနှင့် တိုးမြှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ဘဝ၏ ခါးသီးလှသော ဒုက္ခများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးသူပီပီ လောကကြီးတွင် အင်အားကြီးမားရန် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိနေ၍ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ရင်ထဲတွင် ယုံကြည်ချက်များ ဒီရေအလား တိုးပွားနေပြီး ဤနတ်ဘုရားအဆင့်စနစ်မှာ တကယ်ကို အံ့မခန်းအစွမ်းထက်လှသည်ဟုသာ တဖွဖွ ရေရွတ်နေမိသည်။

သို့သော်လည်း ဤစနစ်သည် ဇာတ်ကောင်များ၏ သံယောဇဉ်အဆင့်ကို စိတ်ကြိုက်တိုးမြှင့်၍မရဘဲ လက်ရှိအဆင့်တွင် ပုံသေသော့ခတ်ထားရန် သို့မဟုတ် လျှော့ချရန်သာ ပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဖူယဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

အားလုံးထက် ပို၍အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဘီဘီတုန်း၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော သံယောဇဉ်အဆင့်မှာ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူနှင့် ဘီဘီတုန်းသည် အတန်းမတူသည့် စီနီယာနှင့် ဂျူနီယာမျှသာ ဖြစ်ပြီး စာကြည့်တိုက်တွင် ရံဖန်ရံခါ ဆုံတွေ့ဖူးရုံသာ ရှိသည်။

ဖူယဲ့၏ အမှတ်ရမှုများအရ ၎င်းတို့ဆုံတွေ့ချိန်တိုင်းတွင် သိုင်းဝိညာဉ်များအကြောင်းနှင့် တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေး အကြောင်းအရာများကိုသာ အဓိကထား ဆွေးနွေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အတိတ်ဘဝက ကမ္ဘာမြေတွင် နေထိုင်ခဲ့စဉ် သတင်းစာစောင်များနှင့် စာအုပ်စာပေများမှတစ်ဆင့် ခေတ်မီအုပ်ချုပ်ရေးပညာရပ်များကို သူ လေ့လာမှတ်သားခဲ့ဖူးသည်။ သိုင်းဝိညာဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူသည် ဒိုလော့တိုက်ကြီး၏ နောက်ဆုံးပေါ် သတင်းအချက်အလက်များကို ကောင်းကောင်းနှံ့စပ်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆွေးနွေးသမျှ အကြောင်းအရာတိုင်းတွင် ဖူယဲ့သည် ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ပြောကြားလေ့ရှိပြီး ဘီဘီတုန်းကမူ ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နားထောင်ရင်း တစ်ခါတစ်ရံမှသာ သူမ၏ ထင်မြင်ချက်အချို့ကို ဝင်ရောက်ပြောဆိုတတ်သည်။

သူမ၏ရင်ထဲတွင် ဘီဘီတုန်းသည် အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းပြီး ကြေကွဲဖွယ်အတိပြီးသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အလှပဆုံး အရွယ်တွင် ပွင့်လန်းရမည့် ပန်းတစ်ပွင့် ဖြစ်သော်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် သွေးအေးလှသော လူသတ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရရှာသည်။

သူမကို ကူညီရန် ဖူယဲ့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ တွေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုစဉ်က သူ့တွင် အာဏာ.... လုပ်ပိုင်ခွင့်.... ပါရမီနှင့် စွမ်းအားဟူ၍ ဘာတစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဘီဘီတုန်းနှင့် အတူရှိနေချိန်တိုင်းတွင်ပင် မှောင်ရိပ်ခိုကာ စောင့်ကြည့်နေသည့် မျက်လုံးများကို သူ အာရုံရနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဘီဘီတုန်းနှင့် ခပ်ခွာခွာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိမိတတ်နိုင်သည့် ဘောင်အတွင်းမှ ကူညီပေးခြင်းက ပြဿနာမရှိသော်လည်း မိမိအင်အားနှင့် မမျှသောကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ပါမိပါက မိမိကိုယ်တိုင်ပါ ဘေးဒုက္ခတွင်းထဲ သက်ဆင်းရမည်ကို သူ ရိပ်မိနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ဆယ့်တစ်နှစ်တာလုံး ဝိညာဉ်နန်းတော်တွင် သူကျင်လည်ခဲ့စဉ်က ချန်ရွှန်ကျိသည် မူရင်းဝတ္ထုထဲကကဲ့သို့ ရက်စက်ယုတ်မာ အမှောင်ဖုံးနေသူတစ်ဦးအဖြစ် မတွေ့ရချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်မြို့တော်တော်၏ ဗဟိုချက်မဖြစ်သော ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ပုပ်ရဟန်းမင်းနန်းဆောင်အတွင်း ဖြစ်သည်။

အရပ်ရှစ်ပေကျော် မြင့်မားကာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တော်ဝင်အရှိန်အဝါတို့ ပြည့်နှက်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် နန်းဆောင်အောက်တွင် ဒူးထောက်အရိုအသေပေးနေသည့် မိန်းကလေးအား ကြင်နာစိုးရိမ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်။

"တုန်းအာ... သမီး ငါ့ဆီကို ဘာကိစ္စများရှိလို့ ရောက်လာရတာလဲ"

သူ၏ အသံမှာ ပညာရှိဆန်ဆန် သိမ်မွေ့ညင်သာပြီး ဆွဲဆောင်မှုအပြည့် ရှိလှသည်။ နန်းဆောင်အောက်တွင် ဒူးထောက်နေသော မိန်းကလေးသည် သူမ၏ တုနှိုင်းမဲ့လှပသော မျက်နှာလေးကို အသာအယာ မော့လိုက်သည်။

"ဆရာ... သမီး သိချင်လို့ပါ။ သမီးရဲ့ ဂျူနီယာလေး ဖူယဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လလုံးလုံး ဘယ်နေရာကို ပျောက်ခြင်းမလှ ပျောက်ဆုံးနေရတာလဲဟင်"

သူမ၏ အသံသည် ကြည်လင်ပြတ်သားနေသော်လည်း ထိုအသံထဲတွင် ခေါင်းမာမှုနှင့်အတူ တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုတို့ ယှက်သန်းနေသည်။

"ဖူယဲ့ ဟုတ်လား။ အဲဒီကိစ္စက ခြောက်လကျော်တောင် ရှိသွားပြီပဲ။ သမီးက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၆ ပဲရှိတဲ့ အဲဒီကောင်လေးကို တကယ်ပဲ စိတ်ကူးယဉ် အချစ်စိတ်တွေ ဝင်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ထိုအမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်မရှိဘဲ နှမြောတသမှု အနည်းငယ်သာ အရိပ်ထင်သွားသည်။

"ဆရာ... သမီးက..."

မိန်းကလေးသည် တစ်ခုခုကို ဆက်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း စကားလုံးများက လည်ချောင်းဝတွင် တစ်ဆို့သွားကာ အသံတစ်ချက်မျှ ထွက်မလာတော့ချေ။

ထိုအမျိုးသားသည် ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှ ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်ငြိမ် ထရပ်လိုက်သည်။

"တောက်... တောက်... တောက်..."

လေးလံသော ခြေသံများသည် အနားသို့ တရွေ့ရွေ့ နီးကပ်လာသည်။

"ဖူယဲ့က တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းရော စရိုက်လက္ခဏာကိုပါ ငါ တကယ် သဘောကျမိတာ"

သူ၏အသံတွင် နှမြောတသမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီးနောက် မိန်းကလေး၏ ပုခုံးကို သာသာလေး ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက... သူဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ မိနစ်ခန့်ကပဲ အသက်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ"

ထိုစကားလုံးများသည် မိန်းကလေး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သော သွေးအေးလှသည့် ဓားမြှောင်တစ်စင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပေသည်။

သူ သေပြီ။ ဂျူနီယာလေး ဖူယဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

"မဖြစ်နိုင်တာ။ ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက ဘာလို့ သေရမှာလဲ။ ဆရာ သမီးကို လိမ်နေတာ မဟုတ်လား"

သူမ လုံးဝ လက်မခံနိုင်သော သတင်းစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မိန်းကလေးသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

"ဟုတ်တယ်... သူ သေသွားပြီ။ သူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေ အကုန်ဖျက်ဆီးခံရပြီး အလောင်းတောင် အဖတ်မတင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတာ"

ထိုအလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသား၏ စကားလုံးများသည် အေးစက်တည်ငြိမ်လွန်းလှသော်လည်း ထိုထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

ဂျူနီယာလေး ဖူယဲ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေ ဖျက်ဆီးခံရပြီး အလောင်းတောင် မကျန်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်...

သူမသည် ထိုစကားလုံးများကို စိတ်လွင့်နေသလို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။

"ဘုန်း..."

သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့သွားပြီး ထိုအမျိုးသား၏ ခြေရင်းနားသို့ ပုံရက်သား လဲပြိုကျသွားတော့သည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ သံသယနှင့် ဒေါသမီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်။ သူမသည် အမှန်တရားကို မေးမြန်းရန် ရုန်းထရပ်လိုက်သော်လည်း ထိုအမျိုးသားက သူမ ဘာမေးချင်သည်ကို ကြိုတင်ရိပ်မိနေပုံရသည်။

"ဖူယဲ့ သေဆုံးရတာ ငါ့ကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ အခြားတစ်ယောက်က သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ခြေရင်းတွင် ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြစ်နေသော မိန်းကလေးကို ငုံ့ကြည့်ကာ အသာအယာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝမ်းနည်းလွန်းသဖြင့် ဖြူလျော်သွားသော မိန်းကလေး၏ ပါးပြင်ကို သူ၏ နွေးထွေးသော လက်ဖဝါးဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ဖူယဲ့ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေရတုန်းက ငါ မကူညီပေးနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး။ သူက တကယ့်ကို အလားအလာရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သမီးတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာက မတူညီတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ရှိနေကြတယ်။ သမီးရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ငါဟာ ဘာမှမမြင်ခဲ့သလိုပဲ နေခဲ့ရတယ်။ ငါ့ရဲ့ အတ္တဆန်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ထိုအမျိုးသားသည် ထရပ်လိုက်ကာ သူ၏ ဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို နောက်သို့ ခါထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ကြင်နာသနားတတ်သည့် ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ပြတ်သားထက်မြက်သည့် ဘုရင်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"တုန်းအာ... ဖူယဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ကိစ္စမှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ အတွင်းရေးကိစ္စအချို့ ပတ်သက်နေတယ်။ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ သန့်ရှင်းသော မိန်းမပျိုတစ်ဦးအနေနဲ့ သမီးရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို လေ့ကျင့်တဲ့အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို သမီးလက်ထဲ လုံးဝလွှဲအပ်လိုက်မယ်။ သတင်းအချက်အလက် အသေးစိတ်ကို လူလွှတ်ပြီး မကြာခင် ပို့ပေးလိုက်မယ်"

ထိုအမျိုးသား၏ အသံ တဖြည်းဖြည်း တိုးတိတ်သွားသည်နှင့်အတူ သူ၏ ပုံရိပ်သည်လည်း နန်းဆောင်အတွင်းမှ တရွေ့ရွေ့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ နန်းဆောင်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်မူ နာကျည်းမှုနှင့် အထီးကျန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ရှာသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် သွေးကြောမျှင်များ ယှက်သန်းကာ နီမြန်းလာသည်။ သူမ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ "စီနီယာ စီနီယာ" ဟု အမြဲတစေ တဖွဖွခေါ်ကာ လိုက်ပါတတ်သော ဖူယဲ့တစ်ယောက် ဤမျှ ဆန်းကြယ်စွာ သေဆုံးသွားရသည်ကို သူမ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ချေ။

အတိတ်ဟောင်းများကို ပြန်လည်တွေးတောမိတိုင်း သူမ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ဓားဖြင့် အပိုင်းပိုင်း မွှန်းခံနေရသကဲ့သို့ နာကျင်လှပေသည်။

"စီနီယာ... ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံမှသာ ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ပြောင်းလဲနိုင်မှာ ခင်ဗျ"

"စီနီယာ... ပြုံးလိုက်ရင် တကယ့်ကို လှတာပဲ"

"စီနီယာ... ဒီတစ်ခေါက် ထမင်းဖိုးကို ကျွန်တော် ရှင်းပါရစေ"

"စီနီယာ... အမြဲတမ်း မျက်နှာကြီး ဆူပုတ်မထားပါနဲ့။ စိတ်ချမ်းသာတာက အသက်ရှည်ဖို့ အကောင်းဆုံး ဆေးစွမ်းတစ်ခွက်ပဲ"

သူမနှင့် ဖူယဲ့သည် သာမန်အတန်းဖော် သူငယ်ချင်းမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက သူမ၏ ကမ္ဘာကြီးထဲမှ သူ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်ကျမှသာ သူ မရှိလျှင် မိမိဘဝကြီး မည်မျှ ဟာသလာဖြစ်နေသည်ကို သူမ နောက်ကျမှ သိမြင်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအတောအတွင်း သူမသည် ဖူယဲ့၏ "သူငယ်ချင်း" ဆိုသူများထံ သွားရောက်မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးက ဖူယဲ့သည် ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဟုသာ တညီတညွတ်တည်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူမ ဤသတင်းကို လုံးဝမယုံကြည်ခဲ့ဘဲ မည်သည့်နေရာမှ စတင်စုံစမ်းရမည်ကိုသာ ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို တွေးမိသည်နှင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် စိမ့်အေးလှသော ရေခဲပြင်အလား ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဖူယဲ့... အမှန်တရားကို သိရက်နဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့သူတွေရော နင့်ကို နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေ အားလုံးကိုပါ ငရဲပြည်အထိ လိုက်ပို့ပြီး နင့်အနားမှာ အဖော်ပြုခိုင်းစေရမယ်"

မိန်းကလေး၏ အသံသည် တိုးညင်းလှသော်လည်း ထိုအသံထဲတွင် ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ၏ ကျောပြင်နောက်ဘက်တွင် ဝါးနှစ်ကွင်း.... ခရမ်းနှစ်ကွင်းနှင့် အနက်နှစ်ကွင်း ဟူသော ဝိညာဉ်ကွင်း ခြောက်ကွင်းလုံးသည် တုန်ခါလျက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူမ၏ ပုံရိပ်သည် နန်းဆောင်အတွင်းမှ လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အတန်ကြာမှသာ နန်းဆောင်၏ မှောင်မိုက်သော ထောင့်တစ်နေရာမှ သက်ပြင်းချသံ တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာလို့လဲ..."

ခုနတင်က ထွက်ခွာသွားသော အမျိုးသားသည် ရွှေရောင်ကျောက်တိုင်ကြီး၏ နောက်ကွယ်မှ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နှမြောစိတ်မချမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"တုန်းအာ... သမီးက ငါ ချန်ရွှန်ကျိရဲ့ တပည့်ဖြစ်သလို ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ အမည်ခံလည်း ဖြစ်တယ်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းရဲ့ ရာထူးဆိုတာ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို လူအများရှေ့မှာ ထင်ဟပ်စေတဲ့ နေရာပဲ။ သမီးအပေါ်ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ စေတနာအမှန်ကို သမီး နားလည်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"

မှန်ပေသည် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ချန်ရွှန်ကျိနှင့် ဘီဘီတုန်း ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤဘဝတွင် ဖူယဲ့၏ ကြားဝင်မှုကြောင့် ဘီဘီတုန်းသည် မူရင်းအတိုင်း အသုံးမကျလှသော ယွီရှောက်ကန်းအပေါ် မည်သည့်စိတ်ကူးစိတ်သန်းမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

ချန်ရွှန်ကျိသည် ဘီဘီတုန်းက ဖူယဲ့ကို သဘောကျနေမှန်း သိသော်လည်း ဖူယဲ့သည် ဘီဘီတုန်းအပေါ် သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကဲ့သို့သာ ဆက်ဆံပြီး အမြဲတမ်း စည်းဘောင်အတွင်းမှသာ နေထိုင်တတ်ကြောင်း သတိပြုမိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ချန်ရွှန်ကျိသည် ဖူယဲ့အပေါ် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ အရေးယူရန် မကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖူယဲ့ မပျောက်ဆုံးသွားခင်ကပင် ချန်ရွှန်ကျိသည် သူ့ကို ကောင်းကင်အင်ပါယာသို့ မန်နေဂျာအဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် သူ၏ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာပါက ခေါင်းဆောင်အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ ဖူယဲ့ ထွက်ခွာသွားမှသာ ဘီဘီတုန်းအနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မြှင့်တင်မှုအပေါ် စိတ်လွှတ်ကိုယ်လွှတ် အာရုံစိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားသည်မှာ အပြာရောင်လျှပ်စီး မိုးကြိုးနဂါးမျိုးနွယ်စုမှ အသုံးမကျသော ယွီရှောက်ကန်းက ရှေ့ကနေ ဦးအောင် လက်ဦးမှုယူသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ ချန်ရွှန်ကျိသည် ဤကိစ္စကို ကနဦးကတည်းက သိရှိခဲ့သော်လည်း ဘီဘီတုန်း အနာဂတ်တွင် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ တိုးတက်မှုအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်နိုင်စေရန်အတွက် စိတ္တဇနာနာ ခက်ခက်ခဲခဲ နှလုံးသွင်းကာ ဖူယဲ့၏ ကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ဘဲ နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖူယဲ့ မည်မျှပင် ပါရမီထူးချွန်သည်ဖြစ်စေ သူ၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်၏ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဖြစ်လာမည့် ဘီဘီတုန်းနှင့် မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိနေသည်။

မကြာမီ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အသုံးမကျသော ယွီရှောက်ကန်းသည် သူတို့ ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ သီအိုရီ အချက်အလက်များကို ခိုးယူကာ ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိရှိထားသည်။

ထို့အပြင် ထိုအသုံးမကျသော ယွီရှောက်ကန်းသည် သူကိုယ်တိုင် သေလူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သော တပည့်ဖြစ်သူ ဘီဘီတုန်းကိုပါ ပြစ်မှားစော်ကားရန် ကြံရွယ်ဝံ့သေးသည်။

သို့သော်လည်း အပြာရောင်လျှပ်စီး မိုးကြိုးနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ မျက်နှာကြောင့် သူကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် အရေးယူရန် အဆင်မပြေချေ။ ယခု ဤကိစ္စဖြစ်ပွားပြီးနောက် ဘီဘီတုန်း သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိသွားသည်နှင့် ယွီရှောက်ကန်းသည် သူမ၏ ပထမဆုံးသော အမဲလိုက်ပစ်မှတ် ဖြစ်လာတော့မည်။

ထိုအချိန်ကျမှ သက်သေအထောက်အထား ခိုင်ခိုင်လုံလုံဖြင့် တုန်းအာက လူအများရှေ့တွင် ထိုသူကို သတ်ပစ်လျှင်ပင် မျိုးနွယ်စုမှ အဖိုးကြီး ယွီယွမ်ကျန့်ပင် ဘာမှ ပြောရဲတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ချန်ရွှန်ကျိသည် ကျေနပ်အားရသော အပြုံးတစ်ခုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ချေ။ ဖူယဲ့ သေဆုံးသွားရခြင်းမှာ နှမြောစရာကောင်းသော်လည်း ဤအရာက အဖျက်သမား ယွီရှောက်ကန်းကို ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ပြီး တပည့်ဖြစ်သူ ဘီဘီတုန်း၏ သံယောဇဉ်အနှောင်အဖွဲ့ကိုပါ ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဖူယဲ့၏ သေဆုံးမှုမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးလုံး မသိရှာသည်မှာမူ ဖူယဲ့သည် သေဆုံးသွားခြင်း မရှိရုံမက တိုက်ကြီး၏ အနောက်တောင်ဘက်ရှိ ငွေပြာသစ်တောကြီးအတွင်း ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ထိုင်ရင်း သူ၏ မစ်ရှင်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ကာ တစ်ယောက်တည်း ပြုံးပျော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် စနစ်

  ပိုင်ရှင် - ဖူယဲ့

  အသက် - ဆယ်ခုနှစ်နှစ်

  ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - အဆင့် ၉၉ ( နတ်ဘုရားတုပအဆင့် ) .... ( ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သော့ခတ်ထားသည် )

  ရုပ်ရည် - နတ်သားတစ်မျှ လှပဆန်းကြယ်သူ ( အမြင့်ဆုံးအဆင့်.... သော့ခတ်ထားသည် )

  ပထမသိုင်းဝိညာဉ် - နတ်ဘုရားအာရုံ ဓားသေတ္တာ ( အမြင့်ဆုံးသော ဒြပ်စင်ကိုးပါး၏ အစွမ်းများ ပါဝင်သည့် ဓားကိုးစင်း ကိန်းအောင်းနေသည် ) .... ( အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ )

  ဒုတိယသိုင်းဝိညာဉ် - နဂါးနတ်ဘုရား ( ဝိညာဉ်သားရဲအားလုံး၏ ကမ္ဘာဦးအစဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ဖန်တီးခြင်းစွမ်းအား.... ဒြပ်စင်ခြောက်ပါးစွမ်းအားနှင့် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအား.... ဖန်တီးခြင်းကမ္ဘာဦးမှ ကမ္ဘာဦးစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် ) .... ( အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ.... အနီ )

  စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား - ၉၉၉၉၉ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ် ( အဆင့် သော့ခတ်ထားသည် )

  ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု - ၁၀၀ ( အမြင့်ဆုံး အဆင့် ၁၀၀ ) .... ( အဆင့် သော့ခတ်ထားသည် )

  နတ်မိမယ် သံယောဇဉ်စာရင်း - ဘီဘီတုန်း ( ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ကနဦးအချစ် ) .... ( သံယောဇဉ်အဆင့်ကို ပုံသေထားရန်နှင့် မကျဆင်းစေရန် သော့ခတ်ရန် နှိပ်ပါ )

  စနစ်ဆိုင်ဆိုင်ရာ ဂိုဒေါင် - ( ဒိုလော့ကမ္ဘာအတွင်း တည်ရှိခဲ့ဖူးသမျှ မည်သည့်ပစ္စည်းကိုမဆို အမည်ရိုက်ထည့်၍ ထုတ်ယူနိုင်သည် )

  စနစ်၏ လျှို့ဝှက်ချက် - ဝိညာဉ်သားရဲများကို အနိုင်ယူပါက ဝိညာဉ်အရိုး ရရှိရန် ရာခိုင်နှုန်း ၁၀၀ သေချာသည်။

  ကိုယ်ပိုင် ကံတရားညွှန်းကိန်း - ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း

  မိသားစုဝင်များ သားသမီးမထွန်းကားစေရန် သော့ခတ်ထားမှု အခြေအနေ - စတင်ထားပြီး

ခြုံငုံသုံးသပ်ချက် - စနစ်ကို သုံးသပ်နေစရာ ဘာလိုမလဲ။ စိတ်ကြိုက်သာ ပျော်ပါးလိုက်စမ်းပါ။

{ကြိုတင်ပြောထားရလျှင် ဒိုလော့တိုက်ကြီး အတွဲ ၂ နှင့် အတွဲ ၃ တွင်မှသာ ပါဝင်လာမည့် ကူယွဲ့နာနှင့် မဟာမိစ္ဆာသားရဲကြီးဆယ်ကောင်တို့သည် ဤစာအုပ်၏ ပထမပိုင်းကာလတွင် ပါဝင်လာဦးမည် မဟုတ်ချေ။

အကြောင်းမှာ ဇာတ်လမ်းနောက်ပိုင်းတွင် ဒိုလော့တိုက်ကြီး၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုစကြဝဠာများဆီသို့ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် ဤသို့ရေးသားခြင်းက ဇာတ်ကွက်ကို ပိုမိုရိုးရှင်းစေပြီး ရှုပ်ထွေးမှု မရှိစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။}