အခန်း ၁၃ အားလုံး ယွီရှောင်ကန်းကြောင့် ဖြစ်ရတာ

နောက်ဆုံးတော့ ဖူယဲ့တစ်ယောက် ထန်ယွဲ့ဟွာရဲ့ နားရွက်ကိုဆွဲပြီး လမင်းမျှော်စင်အပြင်ဘက်သို့ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဒီမြင်ကွင်းကို အတန်းတက်ဖို့ ရောက်လာကြတဲ့ ကျောင်းသားတွေ အကုန် မြင်သွားကြတာပေါ့။

"ဝိုး... ဖူယဲ့နဲ့ ဆရာမ ယွဲ့ဟွာတို့ ဆက်ဆံရေးက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ"

"ဆရာမ ယွဲ့ဟွာရဲ့ မျက်နှာလေး ရဲနေတာပဲ။ ဆရာမက ဖူယဲ့အစ်ကိုအပေါ် စိတ်ယိုင်သွားတာများလား"

"အစ်ကိုကြီးကတော့ တကယ့်လူပဲ။ ဆရာမ ယွဲ့ဟွာကိုတောင် လိုက်ရဲတယ်"

"ငါ့အဖေက ငယ်ငယ်ကတည်းက ဆုံးသွားတာ။ ဖူယဲ့အစ်ကိုကြီးသာ စိတ်မရှိရင် ငါက... ဝါးးး"

"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ငါတို့အဖေက ဒီနှစ်မှ အသက် ၃၀ ရှိသေးတာလေ"

တံခါးအပြင်ဘက်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့ ဖူယဲ့က ထန်ယွဲ့ဟွာရဲ့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ပြီး တကယ့်ကို ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ တွေးမိလိုက်သည်။

ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့လည်း အခုလောလောဆယ်တော့ ဘာမှလုပ်လို့ မရသေးဘူး။ စိတ်တွေလည်း နိုးကြွနေပြီဆိုတော့ ဒီည ပြန်ရောက်ရင် အာယင်ဆိုတဲ့ အူကြောင်ကြောင် ကောင်မလေးနဲ့ပဲ အပီအပြင် စကားပြောရတော့မည်။

လမင်းမျှော်စင်ကို ဘယ်အချိန် ပြန်လာရမလဲဆိုတာကိုတော့ သူက ထန်ယွဲ့ဟွာကို မွန်းလွဲပိုင်းမှ လာခဲ့မယ်လို့ ပြောထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဒီကျောင်းသားတွေ သင်ယူရမယ့်အရာတွေက အများကြီး ရှိသေးတာကိုး။ အရှိန်အဝါနဲ့ အမူအရာပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုကိုတော့ ထန်ယွဲ့ဟွာ ကိုယ်တိုင်ပဲ သင်ပြရလိမ့်မည်။ သူကတော့ စောင်းတီးတာ သင်တဲ့အခါကျမှ သူမရဲ့ အလုပ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပေါ့သွားအောင် ကူညီပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် လမင်းမျှော်စင်ရဲ့ လစာက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှသည်။ သူက နောက်လိုက်လေးအဖြစ် အလုပ်လုပ်ရုံတင်ကို ထန်ယွဲ့ဟွာက တစ်လ ရွှေဒင်္ဂါး ၁,၅၀၀ ပေးသည်။

ဒါက သာမန်လူတွေအတွက် နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းကြီး ဖြစ်ပေမဲ့ အကန့်အသတ်မရှိ ပိုက်ဆံတွေ ရှိနေတဲ့ ဖူယဲ့အတွက်တော့ ပိုက်ဆံထက် ထန်ယွဲ့ဟွာနဲ့ အချိန်ပိုပေးပြီး ဆက်ဆံရေး တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့က ပိုအရေးကြီးသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထန်ဟောက်ဆိုတဲ့ ကောင်က ဒီကို လာမှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်ကျရင် ထန်ယွဲ့ဟွာကို ခေါ်ပြီး ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းကို သွားကာ ဟိုအဘိုးကြီးတွေကို နှုတ်ဆက်ရင်း ထန်ဟောက်ကိုပါ အပီအပြင် ပညာပေးရမည်။

ထန်ဆန်းရဲ့ အမေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ဖူယဲ့က သင့်တော်မယ့်သူကို ရှာဖွေပေးဖို့ စဉ်းစားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ စနစ်ကုန်တိုက်ထဲမှာ တရားဝင်ပစ္စည်းရော တရားမဝင်ပစ္စည်းရော အကုန်လုံးနီးပါး ရောင်းချပေးနေတာပဲဥစ္စာ။

အသေးအဖွဲ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေမဲ့ သမိုင်းကြောင်း အလှည့်အပြောင်းကြီးကိုတော့ ပြောင်းလဲလို့မရဘူး။ ထန်ဟောက် အသက်ရှင်နေသရွေ့ ထန်ဆန်းက သူ့သား ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး သင့်တော်တဲ့အချိန်မှာ ဇနီးတစ်ယောက် ရှာတွေ့ကာ ထန်ဆန်းကို မွေးဖွားလာစေရမည်။

ဖူယဲ့က အစက ကွေ့မေနဲ့ ထန်ဟောက်တို့ကို တွဲပေးမလို့ စဉ်းစားမိသေးပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှ ဒါက စိတ္တဇဆန်လွန်းတယ်လို့ ခံစားရတာကြောင့် ဒီအစီအစဉ်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်မြင့်တဲ့ ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုကနေ ထန်ဆန်းသာ ထွက်လာရင် ဘယ်လောက်တောင် ရူးသွပ်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။

ပန်းတွေကြွေလွင့်၊ ဒဏ်ရာတွေ ပြည့်နှက်ကာ နှလုံးသားတွေ ကြေကွဲရတဲ့ ကွက်ကတ်ကွင်းကွင်း မြင်ကွင်းကြီးက အလိုလို ခေါင်းထဲ ပေါ်လာတော့သည်။

ကျူရှန့်ဂေ အပန်းဖြေရိပ်သာကို ပြန်ရောက်တော့ အာယင်က နိုးနေပြီဖြစ်ကာ ဝရန်တာက ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး နေရောင်ခြည်ကနေ စွမ်းအင်တွေ စုပ်ယူနေသည်။ အာယင်အတွက်တော့ နေပူဆာလှုံခြင်းက စိတ်အပန်းပြေစေတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပင်။

ည ၉ နာရီအချိန်တွင် ဖူယဲ့က အာယင်ကို ပွေ့ဖက်ကာ အပြင်ဘက် ဆိုဖာပေါ်မှာ လှဲလျောင်းရင်း လမင်းကို ငေးမောကြည့်ရှုနေသည်။ ဒီနေ့ညက လပြည့်နေ့ မဟုတ်ပေမဲ့ လမင်းက အထူးတလည် ဝိုင်းစက်နေခဲ့သည်။

ထိုစဉ် ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဖူယဲ့ရဲ့ ဘေးနားမှာ ပေါ်လာပြီး သူ့ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီလေး"

"အကိုကြီး... အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ နောက်ပိုင်း ကျူရှန့်ဂေမှာ ခဏခဏ ရှိဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီနေရာကို ကူညီပြီး စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး"

ဖူယဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ရောက်လာတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ နှစ်ရက်တိတိ တရားထိုင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းကာ နိုးထလာခဲ့တဲ့ ချန်ရှင်း ဖြစ်သည်။

"စိတ်ချပါ ညီလေး။ ကျူရှန့်ဂေသာ အခက်အခဲ ကြုံရရင် ငါ ချန်ရှင်းက ပထမဆုံး ကူညီပေးမယ့်သူ ဖြစ်စေရမယ်"

"အင်း... ကျေးဇူးပဲ"

ချန်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဒါကို မြင်တော့ ဖူယဲ့က အာယင်ကို ချက်ချင်း ပွေ့ချီလိုက်သည်။ သူမရဲ့ ဝေဝါးနေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေကို ကြည့်ရင်း ဖူယဲ့က ပြုံးကာ သူမရဲ့ နားနားတွင် ကပ်ပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းမလေး..."

"အင်းဟင်း..."

နဂါးတွေက ပင်ကိုယ်ကတည်းက ရာဂစိတ် ပြင်းထန်တတ်ကြသည်။ ဖူယဲ့က နဂါးနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်နဲ့ သန့်စင်တဲ့ နဂါးနတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မဟုတ်ပါလား။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားက စပ်မျိုးနဂါးလို့ ပြောနိုင်ပေမဲ့ ဒီနေရာမှာတော့ သူက ဝိညာဉ်သားရဲအားလုံးရဲ့ ဘိုးဘေး၊ အားအကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူနဲ့မှ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။

အခြားတစ်ဖက်ရှိ စစ်ဆေးမေးမြန်းရေး အခန်းထဲတွင် ယနေ့ လူလေးဦး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ နှစ်ဦးမှာ လူသစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အရင်လူနှစ်ယောက်ကတော့ မခံနိုင်တော့ဘဲ အရုဏ်မတက်ခင် ဆားရည်စိမ်ဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘီဘီတုန်းရဲ့ မျက်ဝန်းတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကထက် ပိုမို အေးစက်နေခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်က အသစ်ရောက်လာတဲ့ မန်နေဂျာနှစ်ဦးရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပေမဲ့ ဘီဘီတုန်းကတော့ သူတို့ရဲ့ ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးတွေကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူတို့က ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ ကျွေးမွေးမှုကို ခံယူထားပြီးတော့ သစ္စာဖောက်ကာ မိမိလူတွေကို ပြန်ပြီး ဒုက္ခပေးခဲ့ကြသည်။

ဒီလူတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ဘီဘီတုန်းက သူတို့ကို သေဒဏ် စီရင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို ဖွင့်ပြောရင် သက်သက်သာသာ သေရမှာဖြစ်ပြီး အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားရင်တော့ သံကြိုးတွေနဲ့ ရိုက်နှက်ခံရကာ အသားတွေ ပုပ်ပွသွားတဲ့အထိ ဆားရည်နဲ့ အက်ဆစ်ရည်တွေထဲမှာ စိမ်ပစ်မည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

မခံနိုင်ဘဲ သေသွားတဲ့သူတွေက ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမှာဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကတော့ နောက်ရက်မှာ သတ်ဖြတ်ခံရရုံတင်မကဘဲ သူတို့မျက်စိရှေ့မှာတင် အသားတွေကို ဓားနဲ့လှီးပြီး ခွေးစာကျွေးခြင်း ခံရသည်။ ဒီလူတွေ ဘယ်လောက်အထိ အာခေါင်မာနိုင်မလဲဆိုတာကို သူမ ကြည့်ချင်နေခဲ့သည်။

"ရွှတ်..."

"ဖြန်း..."

ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝဖြိုးနေတဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ မန်နေဂျာငယ်တစ်ဦးရဲ့ အသားတွေ စုတ်ပြတ်သွားပြီး သွေးသံရဲရဲ ဒဏ်ရာကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အားးးးးး"

ပြင်းထန်လှတဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် ထိုလူဝကြီးရဲ့ နဖူးမှာ ချွေးစေးတွေ ပြန်လာခဲ့သည်။

"ရွှတ်..."

"ခွပ်..."

ဒီတစ်ကြိမ် ကြာပွတ်ရိုက်ချက်က ထိုလူရဲ့ ဒူးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားပြီး ဒူးခေါင်းတစ်ခုလုံး ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။ ဒါကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဘီဘီတုန်းရဲ့ ခွန်အားက ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းထန်သလဲဆိုတာ သိသာလှသည်။

"အားးး ငါ ပြောပါ့မယ်။ ငါ ပြောပါ့မယ်။ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေး... ငါ အကုန်ပြောပါ့မယ်"

ဒီလူက တကယ့်ကို အပျော့ဆွဲ ဖြစ်တာကြောင့် ဘီဘီတုန်းက နှစ်ချက်ပဲ ရိုက်ရသေးတယ် အကုန် ဝန်ခံတော့သည်။

ထိုသူရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ဘီဘီတုန်းက ဘာမှမမေးဘဲ ခေါင်းပဲ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သံကြာပွတ်ကို ကိုင်ကာ အခြားတစ်ယောက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဘာစကားမှမပြောဘဲ ပုခုံးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။

"ရွှတ်..."

"ဂျွတ်..."

"အားးး ငါ ပြောပြီးပြီလေ။ ငါ..."

သို့သော် ဘီဘီတုန်းကတော့ လက်မနှေးဘဲ ထိုသူရဲ့ ခါးကို နောက်ထပ် တစ်ချက် ထပ်ရိုက်လိုက်သည်။

"ရွှတ်..."

"ဖြန်း..."

ရိုက်ချက်တစ်ချက်က အရေပြားကို စုတ်ပြတ်သွားစေပြီး လူဝကြီးရဲ့ ဘေးနားသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ လူဝကြီးက ကြောက်လွန်းလို့ သေးပါချေးပါ ထွက်မတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဘီဘီတုန်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ်သာ ကြုတ်လိုက်ပြီး ကျန်တဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ ညာဘက်ပုခုံးကို ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

"ဂျွတ်..."

"အားးး သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေး... အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ အားလုံး ယွီရှောင်ကန်းကြောင့် ဖြစ်ရတာ။ အားလုံး ယွီရှောင်ကန်းကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ ငါ အပြစ်ရှိပါတယ်။ ငါ လာဘ်စားခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ သေဒဏ်ပေးလောက်တဲ့အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေးရယ်..."

နောက်ဆုံးတော့ ဘီဘီတုန်းတစ်ယောက် သူမ ကြားချင်တဲ့ အဖြေကို ကြားလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမက အခြားတစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ဘာစကားမှမပြောဘဲ ဆက်လက် ရိုက်နှက်နေခဲ့သည်။

"ရွှတ်..."

"သန့်ရှင်းသော မိန်းကလေး... ငါ... အားးးးးးး"

"ယွီရှောင်ကန်းကြောင့်ပါ။ ယွီရှောင်ကန်းကြောင့်ပါ။ သူက ငါ့ကို ပိုက်ဆံနဲ့ လာဘ်ထိုးပြီး ဒီအကြောင်းကို တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြောရင် အသက်မရှင်စေရဘူးလို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာ။ သူပဲ... သူပဲ လုပ်တာပါ"

သူမရဲ့ ရှေ့မှာ ခြေလက်အင်္ဂါတွေ ပျက်စီးနေတဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ဘီဘီတုန်းက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ဝိညာဉ်ခွေးငါးကောင်၊ ခြောက်ကောင်လောက်ကို ထိန်းကျောင်းထားတဲ့ နောက်ကွယ်က အစောင့်တွေနဲ့ ကုသမှုပေးနေတဲ့ ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"မနေ့ညက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဒီသစ္စာဖောက် နှစ်ယောက်က အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ မိနစ် ၁၅ မိနစ်တိုင်း သူတို့ရဲ့ ခြေလက်တွေကို တစ်ဖက်စီ ဖြတ်ပြီး ခွေးစာကျွေးလိုက်။ နောက်မှ ရောက်လာမယ့်သူနှစ်ယောက်ကို ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို သစ္စာဖောက်ရင် ဘယ်လိုအကျိုးဆက်မျိုး ကြုံရမလဲဆိုတာ ပြပေးဖို့ပဲ"

ဘီဘီတုန်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်က တောက်ပတဲ့ အပြုံးကို မြင်တော့ အခန်းထဲမှာ ရှိနေသူအားလုံး ကျောချမ်းသွားကြသည်။ ယွီရှောင်ကန်းတော့ သွားပြီဆိုတာ သူတို့ ကောင်းကောင်းသိလိုက်ကြပြီ။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တော့ အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျတဲ့ လူရိပ်နှစ်ခု ဆီးကြိုနေခဲ့သည်။

"ဦးလေးကွေ့... ဟို အသုံးမကျတဲ့ ယွီရှောင်ကန်းကို ဒီကို ဖိတ်ခေါ်ပေးပါ။ ငါ သူ့ကို ပြောစရာ စကားအချို့ ရှိလို့"