အခန်း (၈၂) ချန်လန် ပြေး... မင်းအကြောင်းပေါ်သွားပြီ
ကောင်းကင်ယံထက်တွင်။
တူကူပိုသည် လုချန်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး တူကူရန်ကို အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းနေခဲ့သည်။
တူကူပို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသေးပြီး အံ့သြတကြီးဖြင့် လျှာသပ်ကာ ပြောလိုက်၏။
“လန်ချန်... သက်တမ်း တစ်သိန်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းဆိုတာ ဝိညာဉ်သခင်လောကမှာ လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ ရတနာဆိုတာကိုပဲ ငါ သိခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သက်တမ်း တစ်သိန်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး”
“ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို အတွေ့အကြုံ အသစ်တစ်ခု ရလိုက်တာပဲ။ မင်းရဲ့ သက်တမ်း တစ်သိန်းရှိတဲ့ အဋ္ဌမ ဝိညာဉ်ကွင်းက နတ်ဘုရား စွမ်းရည်လို့ ပြောလို့ရတဲ့ စွမ်းရည် နှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်”
“ကျွတ် ကျွတ်... အစားထိုး ငွေပြာအင်ပါယာက သေစေနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ပြီး ဝင်စားခြင်း ငွေပြာအင်ပါယာက သေလွန်သူတွေကိုတောင် ပြန်လည် ရှင်သန်စေနိုင်တယ်”
“မင်းသာ ဒီစွမ်းရည်နှစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်မယ်ဆိုရင် တိုက်ကြီးပေါ်က ဝိညာဉ်သခင်တိုင်း ရူးသွပ်သွားကြလိမ့်မယ်။ မင်းသာ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းကို ဆန့်ကျင်မယ်ဆိုရင် မရေတွက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်သခင် တွေက မင်းနောက်ကို အသက်စွန့်ပြီး လိုက်ကြမယ်လို့ ငါထင်တယ်”
အစားထိုး ငွေပြာအင်ပါယာ။
ဝင်စားခြင်း ငွေပြာအင်ပါယာ။
ဤ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်နှစ်ခုသည် တကယ်ပင် အလွန် ကောင်းမွန်လှသော်လည်း လုချန်သည် အနည်းငယ် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေသေးလေသည်။
သူ လောဘကြီးတာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ လိုချင်သော ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်းစွမ်းရည်မှာ သူ့ကို ခွန်အား အပြည့်အဝ ပြန်လည် ရရှိစေနိုင်မည့် စွမ်းရည်မျိုးပင်။
လုချန်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။
“အခုလောလောဆယ် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး။ အဲဒီ နှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ ကိုးဆင့် ဂျင်ဆင်းဘုရင်က ငါ့အတွက် စတေးပေးခဲ့လို့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား က အဆင့် ၈၀ ကနေ အဆင့် ၈၄ ကို တက်သွားပြီ”
“ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၉၀ ရှိတဲ့ ဘွဲ့ခံတိုလော ဖြစ်လာဖို့ အဆင့် ခြောက်ဆင့်ပဲ လိုတော့တယ်။ အခုတော့ အချိန်ကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၉၀ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် ကျင့်ကြံရမှာပေါ့”
“ငါ ဘွဲ့ခံတိုလော ဖြစ်လာတဲ့အခါ ကျမှ အကြွေးဟောင်း တချို့ကို ရှင်းရမယ်”
လုချန်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော တူကူရန်သည် လုချန်က နောက်တစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံလိုကြောင်း ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူမ၏ မြစိမ်းရောင် မျက်လုံးများက ထူးခြားသော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး လုချန်ကို ကြည့်ကာ ချွဲနွဲ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“နောက်ထပ် ကျင့်ကြံဦးမလို့လား။ ငါတို့ တစ်နှစ်နီးပါး ကြာတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အစီအစဉ်ကို အခုလေးတင် ပြီးထားတာလေ... ငါတို့ အနားယူပြီး အသက်ရှူဖို့ အချိန်လေးတော့ လိုသေးတယ်”
“မင်း သက်တမ်း တစ်သိန်းရှိတဲ့ အဋ္ဌမ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရခဲ့ပြီလေ။ ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်ကို ပြန်ပြီး အောင်ပွဲခံကြရအောင်။ ငါနဲ့အတူ စျေးဝယ်ထွက်၊ အဝတ်အစားတွေ၊ လက်ဝတ်ရတနာတွေ သွားဝယ်ဖို့ လိုက်ခဲ့ပေးမလား”
တူကူရန်၏ ချွဲနွဲ့မှုများရှေ့တွင် လုချန်က မငြင်းရက်တော့ပေ။ ထို့အပြင် ရက်အနည်းငယ်ထက် ပိုကြာမည် မဟုတ်သဖြင့် သူက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ဒါဆို အရင်ဆုံး ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်ကို ပြန်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီမျက်နှာနဲ့တော့ ပြန်သွားလို့ မရဘူး။ အပြင်လူတွေရှေ့မှာ အသွင်ဖျောက်ထားဖို့ လိုသေးတယ်”
စကားပြောပြီးသည်နှင့် လုချန်က သူ၏ ဘယ်ဘက် ခြေထောက်အရိုး၏ အသွင်ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။ ငွေပြာနယ်ပယ်၏ အသွင်ဖျောက်နိုင်စွမ်း နှင့် မတူဘဲ သူ အသွင်ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာရှိ အရေပြား၊ အသားများနှင့် အရိုးများက သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုများကို စတင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး မကြာမီတွင် လုံးဝ မရင်းနှီးသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ မျက်နှာ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အသွင်ဖျောက်နိုင်စွမ်းက မျက်နှာဖုံး တပ်ထားခြင်းနှင့် တူသော်လည်း အသွင်ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ကတော့ အစစ်အမှန် ဇာတ်ကောင် ဖန်တီးမှုပင်။
ယခုအခါ မည်သူပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားက လုချန်ထက် ဆယ်ဆ ပိုများနေလျှင်တောင် အနည်းငယ်မျှသော ချို့ယွင်းချက်ကိုပင် ထောက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
တူကူရန်က လုချန်၏ သာမန် လူလတ်ပိုင်း မျက်နှာကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။
သူမ မူလက လုချန်နှင့် ဒိတ်လုပ်လိုခဲ့သော်လည်း လုချန်၏ အသွင်ဖျောက်ထားသော မျက်နှာကို မြင်ပြီးနောက် ထိုဒိတ်အတွက် မည်သည့် စိတ်အားထက်သန်မှုကိုမျှ မခံစားရတော့ပေ။
တူကူရန်က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
‘လန်ချန်က အရမ်း သတိထားလွန်းနေတယ်။ သူ ဘွဲ့ခံတိုလော မဖြစ်ခင်အထိ ငါနဲ့ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် မျက်နှာနဲ့ ဒိတ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်...’
လုချန်နှင့် တူကူရန်တို့သည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်သို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။ တူကူပိုက သေချာပေါက် မကန့်ကွက်သဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
သုံးရက်ကြာ ခရီးသွားပြီးနောက် သူတို့သည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်လာကြလေသည်။
မြို့တံခါးဝ နေရာ။
တူကူပို၊ လုချန်နှင့် တူကူရန်တို့သည် စည်ကားနေသော လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောကာ မြို့တံခါးဆီသို့ အတူတကွ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။
အပြစ်အနာအဆာ လုံးဝမရှိသော အရပ်ရှည်ရှည် မြင်းဖြူ တစ်ကောင်ကို စီးလာသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု မြို့တံခါးမှ အလျင်စလို ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေခဲ့သည်။
မြို့ပြင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် မြင်းဖြူပေါ်ရှိ ပုံရိပ်က အော်ပြောလိုက်လေသည်။
“လန်ချန်... ထွက်ပြေးတော့... မင်းရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်တုံးသွားပြီ... ဝိညာဉ်နန်းတော်က မင်းကို ဖမ်းဖို့ သရဲတိုလောကို စေလွှတ်လိုက်ပြီ...”
စကားပြောသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား ရွှယ်ချင်းဟယ်ပင်။
သူသည် မြို့တံခါးကို ကြိုတင် ပိတ်ဆို့ရန် လူများကို စေလွှတ်ထားခဲ့သည်။ သူတို့က တူကူပို၊ တူကူရန်နှင့် လုချန်တို့ကို တွေ့သည်နှင့် သူ့ထံ ချက်ချင်း သတင်းပို့ရန်နှင့် ထို့နောက် သူက လုချန်ကို သတိပေးရန် အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယင်းကို ကြားသောအခါ လုချန်၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။
‘ဟမ်...’
‘ငါ ပေါ်သွားပြီလား...’
‘ငါ ပေါ်သွားပြီဆိုရင် ဘာလို့ ငါ့ကို လန်ချန်လို့ ခေါ်နေသေးတာလဲ’
‘ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နည်းနည်း ပိုမြန်တယ်ဆိုရင်တောင် ဝိညာဉ်နန်းတော်က ငါ့ကို နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖမ်းဖို့ ဂန္ဓမာ သရဲတိုလောတို့ကို စေလွှတ်လောက်တဲ့အထိ လုပ်စရာ မလိုဘူး မဟုတ်လား’
နောက်တစ်ခဏတွင် မြို့တံခါးအတွင်းမှ အနက်ရောင် တစ်ဦး၊ အဖြူရောင်တစ်ဦး ပုံရိပ်နှစ်ခု ပျံသန်းထွက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို လဲကျသွားစေခဲ့လေသည်။
ဘွဲ့ခံတိုလော။
ဘွဲ့ခံတိုလော နှစ်ယောက်တောင်။
အနက်ရောင် ပုံရိပ်မှာ အနက်ရောင် မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာကို မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
အဖြူရောင် ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ် မိန်းမဆန်သော မျက်နှာ ရှိပြီး ရှည်လျားကာ လွင့်မျောနေသော ဆံပင်များကို နောက်ဘက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချထားခဲ့သည်။
သူသည် ဂန္ဓမာပန်း ပုံစံများ ထိုးချယ်ထားသော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လည်စွန်း ပါရှိသဖြင့် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူ၏ ဟန်ဆောင်ထားသော အမူအကျင့်များကြောင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးနှင့် ကွာခြားမှု မရှိပေ။
ရွှယ်ချင်းဟယ် ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သည့် စကားများအရ ဤလူနှစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ လက်ပါးစေ နှစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
ဂန္ဓမာတိုလော... ယွဲ့ကွမ်း။
သရဲတိုလော... ကွေ့မေ။
မိန်းမဆန်သော ဂန္ဓမာတိုလော ယွဲ့ကွမ်းက အေးစက်ပြီး စူးရှသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ဝိညာဉ်နန်းတော်က တရားဝင် ကိစ္စ ဆောင်ရွက်နေတာပါ။ ခွင့်ပြုချက် မရှိတဲ့သူတွေ အားလုံး ဖယ်ပေးကြ”
ယင်းကို ကြားသောအခါ မြို့တံခါးဝတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသော လမ်းသွားလမ်းလာများဟာ ချက်ချင်းပင် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ လူစုခွဲကာ အလုအယက် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။
ဤ လမ်းသွားလမ်းလာများထဲတွင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသော မှူးမတ်များနှင့် အတော်လေး အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်သခင်များပင် ပါဝင်လေသည်။
သို့သော် ဂန္ဓမာတိုလော နှင့် သရဲတိုလောဟူသော ဘွဲ့ခံတိုလော နှစ်ဦးရှေ့တွင် မည်သူကမျှ ဆန့်ကျင်သည့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲကြပေ။
ဘွဲ့ခံတိုလောများရှေ့တွင် သူတို့၏ မှူးမတ် အဆင့်အတန်းနှင့် ဝိညာဉ်သခင်အဆင့်အတန်းမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။
မကြာမီ မြို့တံခါးဝတွင် လက်တစ်ဆုပ်စာခန့် လူများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဂန္ဓမာတိုလော ယွဲ့ကွမ်း၊ သရဲတိုလော ကွေ့မေ၊ ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား ရွှယ်ချင်းဟယ်။
ထို့အပြင် လုချန်၊ တူကူပို၊ တူကူရန်နှင့် အခြား အနည်းငယ်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။
အခြား လမ်းသွားလမ်းလာများမှာမူ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် တူကူပို၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဂန္ဓမာတိုလော ယွဲ့ကွမ်းကို စိုက်ကြည့်ကာ အော်လိုက်၏။
“ဂန္ဓမာကွမ်း... ငါနဲ့ မင်းမှာ ရန်ငြိုး နည်းနည်း ရှိပေမဲ့ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။ ကောင်းကင်အင်ပါယာမြို့တော်မှာ ငါတို့ကို ဗြောင်ကျကျ လာပိတ်ဆို့နေတာ... မင်းက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းနေတာပဲ။ အခု ငါ မင်းကို မကြောက်တော့ဘူးနော်”
ဂန္ဓမာကွမ်းဟူသော နာမည်ကို ကြားသောအခါ ယွဲ့ကွမ်း၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင် တစ်ချက် တောက်ပသွားသော်လည်း တာဝန်ကို သတိရကာ ၎င်းကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး တူကူပိုကို အေးစက်စွာ ကြည့်လျက် ပြောလိုက်၏။
“အဆိပ်အဘိုးကြီး... ဒါ မင်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။ ငါတို့ ရှာနေတဲ့သူက လန်ချန်ပဲ။ သူ့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်သွားပြီ။ သူ့ကို ဝိညာဉ်နန်းတော် ဆီ ပြန်ခေါ်သွားမလို့ပဲ”
ထွက်မသွားသေးသော ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား ရွှယ်ချင်းဟယ်သည် အရပ်ရှည်ရှည် မြင်းဖြူ တစ်ကောင်ပေါ်တွင် စီးနင်းကာ အသံကျယ်ကျယ်နှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းခုန်လိုက်သည်။
“ဂန္ဓမာတိုလော၊ သရဲတိုလော... ဒါက အသရေဖျက်တာပဲ... ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက အဆိပ်တိုလော၊ ဓားတိုလော နဲ့ အရိုးတိုလော ဘယ်သူကမှ လန်ချန်ဆီမှာ လူအသွင်ပြောင်း ဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ သဲလွန်စကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ ခင်ဗျားတို့က သူ့ကို မြင်တောင် မမြင်ဖူးဘဲနဲ့ သူ့ကို လူအသွင်ပြောင်း ဝိညာဉ်သားရဲ ကျွမ်းကျင်သူလို့ ဘာလို့ စွပ်စွဲနေရတာလဲ..”
ဤ ဂန္ဓမာတိုလော နှင့် သရဲတိုလောတို့ကို ပီပီတုန်က စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရွှယ်ချင်းဟယ်က ဆင့်ခေါ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ရွှယ်ချင်းဟယ်က လုချန်ကို မျက်နှာသာပေးလိုလျှင်တောင် သူက ပီပီတုန်ကို သတင်းအချက်အလက်များ ပြောပြမည် မဟုတ်ပေ။
ဤသည်မှာ ပီပီတုန်၏ ကိုယ်ပိုင် ကောက်ချက်ချမှုပင်။
ရွှယ်ချင်းဟယ်သည် မြွေလှံတိုလောကို သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များ မဖြန့်ဝေရန် အမိန့်ပေးထားသော်လည်း။
မြွေလှံတိုလောသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ ပြန်သွားပြီး သတင်းအချက်အလက်များကို ပြန်လည် စစ်ဆေးသောအခါ ပီပီတုန်၏ စောင့်ကြည့်မှုမှ လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
ပီပီတုန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၉၈ ရှိသော စူပါ တိုလောတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရာက္ခသ နတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်ကြောင့် သူမ၏ ခွန်အား အပြည့်အဝကို မထုတ်လွှတ်နိုင်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားမှာ မြွေလှံတိုလော၏ လှုပ်ရှားမှု အားလုံးကို အလွယ်တကူ ထောက်လှမ်းနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်လေသည်။
မြွေလှံတိုလော တိုင်ပင်ခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များအရ ပီပီတုန်သည် ခန့်မှန်းချက်များမှတစ်ဆင့် မြွေလှံတိုလော နှင့် တူညီသော ကောက်ချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။
လုချန်သည် ငွေပြာအင်ပါယာဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ၏ အတိတ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သဖြင့် သူသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က အားယင်းကဲ့သို့ပင် လူအသွင်ပြောင်း ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်ရပေမည်။
ယင်းက ဒုတိယ ဝိညာဉ်အတွက် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ရန် ရုန်းကန်နေရသော ပီပီတုန်ကို အလွန် ဝမ်းသာသွားစေခဲ့သည်။ ယခုအခါ နှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ အသွင်ပြောင်း ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင် ပေါ်လာပြီဖြစ်သဖြင့် သူမက လန်ချန်ကို ဖမ်းဆီးပြီး ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာရန် ဂန္ဓမာတိုလော နှင့် သရဲတိုလောတို့ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။
သူတို့သည် လန်ချန်ကိုလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပြီး လန်ချန်၏ ငွေပြာအင်ပါယာ ဝိညာဉ်သည် တောထဲရှိ များပြားလှသော ငွေပြာမြက်ပင်များ၏ စွမ်းအားကို ဆွဲယူနိုင်သဖြင့် တောထဲတွင် ဖမ်းဆီး၍ မရနိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့ကြ၏။
အကယ်၍ ဖမ်းဆီးမှုကို ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်အတွင်းတွင် ပြုလုပ်ပါက ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်သည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစု၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုက ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် စစ်တပ်များကို စေလွှတ်နိုင်သဖြင့် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်သည့် ရန်စမှု တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့သည် မြို့တံခါးဝတွင် ဖမ်းဆီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြခေသည်။
အခုလိုမျိုးပေါ့။
ဂန္ဓမာတိုလော နှင့် သရဲတိုလောတို့သည် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် သူတို့ရှေ့ရှိ ရွှယ်ချင်းဟယ်၏ အစစ်အမှန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားကြသဖြင့် အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ပြုမူခဲ့ကြသည်။
ဂန္ဓမာတိုလော က ဦးဆောင်ကာ ရှင်းပြလိုက်၏။
“လန်ချန်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ် ဖြစ်တဲ့ ငွေပြာအင်ပါယာဝိညာဉ်ပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က အားယင်းတစ်ယောက်တည်း အဲဒါကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာ။ အားယင်းက နှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိပြီး အသွင်ပြောင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်လေ”
“အားယင်းအပြင် ဘယ်သူမှ ငွေပြာအင်ပါယာ ဝိညာဉ်ကို မပိုင်ဆိုင်ဘူး။ အခု လန်ချန်က ငွေပြာအင်ပါယာ ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... အဲဒါက သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်ပဲ”
“သူက သူ့ရဲ့ အသွင်အပြင်... နောက်ခံနဲ့ အရင်းအမြစ် တွေကို အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တယ်။ ဒါက လန်ချန် အကြောင်း လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သေချာပေါက် ပြသနေတာပဲ”
“လျှို့ဝှက်ချက်ကတော့ သူက လူသားမဟုတ်ဘဲ လူအသွင်ပြောင်း ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာပဲ။ သူက အဆိပ်တိုလော၊ ဓားတိုလော နဲ့ အရိုးတိုလောကိုပါ လှည့်စားထားတာဆိုတော့ မင်းတို့ မသိတာလည်း ပုံမှန်ပါပဲ”
“လန်ချန်... မင်းက တကယ့် လူသား စစ်စစ်ဆိုရင် ငါတို့နဲ့အတူ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ခံယူလိုက်။ အကယ်လို့ မင်းက တကယ်ပဲ အပြစ်ကင်းတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ငါတို့ သေချာပေါက် ပေးမှာပါ။ အကယ်လို့ မင်းက လူအသွင်ပြောင်း ဝိညာဉ်သားရဲဆိုရင်တော့ လူသားတွေနဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး”