အခန်း (၇၉) စတေးရန် အဆိုပြုချက်
“မင်းမှာ ထိခိုက်မှုတွေကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ အဲဒါတွေကို အကန့်အသတ်မရှိ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မယ်လို့တော့ ငါ မယုံဘူး..”
လုချန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
ထို့နောက် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သုံးမီတာရှည်သော ငွေပြာအရှင်သခင်လှံက နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လှံထိပ်ဖျားမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်မည့် ထက်မြက်မှုများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
လုချန်က သူ၏ ကြွက်သားများ အားလုံးကို တင်းမာစေကာ ရှေ့သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အားအင်အားလုံးကို ထုတ်ယူ၍ ငွေပြာ အရှင်သခင်လှံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရှေ့သို့ တည့်တည့် ထိုးချလိုက်သည်။
ဆုတ်ဖြဲလိုက်စမ်း...
ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်က အသားကို ဖောက်ထွင်းသွားသည့် အသံနှင့်အတူ ငွေပြာ အရှင်သခင်လှံ၏ ထိပ်ဖျားသည် အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြန်သည်။
လုချန်က ငွေပြာ အရှင်သခင်လှံကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး လှည့်လိုက်ရာ အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ထဲရှိ ကလီစာများကို ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ငွေပြာ အရှင်သခင်လှံကို အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးများ အများအပြား ထွက်ကျလာသော်လည်း သူက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်၏။
“ငါ မင်းကို ပြောပြီးပြီလေ... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရပါဘူးလို့”
သေချာသည်မှာ နောက်တစ်ခဏတွင် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ၏ ဟန်ချက် ပြန်လည် ထိန်းနိုင်သောအခါ ရင်ဘတ်ရှိ သွေးထွက်နေသော အပေါက်ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် နှစ်ပိုင်း ပြတ်နေသော ဂျင်ဆင်းမြစ် တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အသံမမြည်ဘဲ ကျသွားခဲ့သည်။
ယင်းကို မြင်သောအခါ လုချန်သည် လုံးဝ စိတ်ပျက်မသွားခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တောက်ပလာခဲ့ရသည်။
ဤ ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းနိုင်သော စွမ်းရည်မှာ အံ့မခန်းပင်။
၎င်းသည် အကောင်းဆုံးသော အထောက်အကူပြု နည်းစနစ်တစ်ခုပင်။
“ငါ အဲဒါကို ရအောင် ယူရမယ်” လုချန်က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်၏။
“ငါ မင်းကို တစ်ကြိမ် သတ်လို့ မရရင် ဆယ်ကြိမ် သတ်မယ်။ ဆယ်ကြိမ် သတ်လို့ မရရင် အကြိမ် တစ်ရာ သတ်မယ်။ မင်းရဲ့ ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်က အဆုံးမရှိဘူးဆိုရင်တော့ မသိဘူး... မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ မင်းကို သတ်ဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်”
စကားပြောပြီးသည်နှင့် လုချန်က သူ၏ လှံကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်ကာ တည့်တည့် ထိုးလိုက်၏။ ငွေပြာ အရှင်သခင်လှံ၏ ထက်မြက်သော ထိပ်ဖျားဖြင့် အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ကို အလွယ်တကူ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြန်သည်။
အဘိုးအိုက သူ ရရှိထားသော ထိခိုက်မှု အားလုံးကို ဂျင်ဆင်းမြစ်လေးများထံသို့ လွှဲပြောင်းရန် သူ၏ ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းနိုင်သော စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားခဲ့ပြန်သည်။
လုချန်က အဘိုးအို၏ ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းနိုင်သော စွမ်းရည်ကို ရရှိရန် ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် သူ၏ ယခင် လုပ်ရပ်များကို ထပ်တလဲလဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့လေသည်။
အဘိုးအိုသည် အစပိုင်းတွင် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ တည်ငြိမ်နေခဲ့သော်လည်း လုချန်၏ မဆုတ်မနစ်သော သဘောထားကို မြင်သောအခါ သူ အမှန်တကယ် စတင် ထိတ်လန့်လာခဲ့ရသည်။
သူ၏ ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းနိုင်သော စွမ်းရည်တွင် အကန့်အသတ်များ ရှိလေသည်။ အကယ်၍ လုချန်ကသာ ဤကဲ့သို့ ဆက်လက် ဒုက္ခပေးနေမည်ဆိုပါက သူ အသတ်ခံရရန်မှာ အချိန်ပိုင်း ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။
အဘိုးအိုက ညှိနှိုင်းရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ သူ၏ အိုမင်းနေသော အသံတွင် ဖျောင်းဖျသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
“လူသား... မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ငါက သေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ငါ့ကို ဆယ်ကြိမ် သတ်သတ်၊ အကြိမ် တစ်ရာ သတ်သတ် ငါ သေမှာ မဟုတ်ဘူး”
“မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရမှတော့ ဘာလို့ အားအင်တွေ ဖြုန်းတီးနေမှာလဲ။ မင်းသာ ငါ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိရင် မင်းကို အသက်ကယ် အမြစ်သုံးခု ပေးနိုင်တယ်”
“မင်းက အသက်ကယ်အမြစ်ကို သယ်သွားပြီး မင်း သေစေနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာ ရခဲ့ရင် အဲဒီ သေစေနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာက အသက်ကယ်အမြစ်ဆီကို လွှဲပြောင်းသွားပြီး မင်းကို ဘေးကင်းလုံခြုံစေမှာပါ”
“ဘယ်လိုလဲ။ အသက်ကယ်အမြစ် သုံးခုဆိုတာ အသက် သုံးချောင်းနဲ့ တူတယ်။ မင်းကို သေစေနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာသုံးခုကနေ ကယ်တင်ဖို့ လုံလောက်တယ်”
လုချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လှံကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်ကာ အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိုးလိုက်ပြန်သည်။ အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ကို ဆုတ်ဖြဲပြီးနောက် သူက ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်၏။
“ငါ မင်းကို သတ်ပြီးရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းနဲ့ ဝိညာဉ်အရိုးကို စုပ်ယူမယ်... မင်းရဲ့ ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်က အခု ငါ့ဟာပဲ”
“အသက်ကယ် အမြစ်သုံးခုက ငါ့အတွက် မလုံလောက်ဘူး။ ငါက မင်းရဲ့ စွမ်းရည် အားလုံးကို လိုချင်တာ”
အဘိုးအို၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏ စကားများတွင် ခြိမ်းခြောက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာခဲ့သည်။
“လူသား... ငါက မင်းကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူးလို့ တကယ် ထင်နေတာလား”
“သက်တမ်း တစ်သိန်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်အနေနဲ့ ငါက အပေါ်ယံ မြင်ရသလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူး။ အဆိုးဆုံးကတော့ မင်းနဲ့အတူ ငါပါ အသေခံလိုက်မယ်”
ယင်းကို ကြားသောအခါ လုချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသည့် အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
“ကောင်းလိုက်တာ... မင်းက သက်တမ်း တစ်သိန်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲပဲ။ မူလက မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် အသွင်အပြင်နဲ့ သက်တမ်းကို မသိလို့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းနဲ့ ဝိညာဉ်အရိုးကို စုပ်ယူသင့်၊ မသင့် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့တာ”
“အခု တုံ့ဆိုင်းနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး... ငါမှာ ရှိတဲ့ နည်းလမ်းမှန်သမျှ သုံးပြီး ချကြတာပေါ့!”
သူတို့ စကားပြောနေစဉ် လုချန်က နောက်ထပ် လှံတစ်ချက်ထိုးလိုက်ရာ အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ကို ဆုတ်ဖြဲသံနှင့်အတူ ဖွင့်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းကလီစာများကို ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။
အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ၏ ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းနိုင်သော စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ သူ့ကိုယ်သူ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြန်သည်။
အလျှော့မပေးသော လုချန်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အဘိုးအိုသည် နောက်ဆုံး၌ သူ့ကို သည်းမခံတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါများက မြင့်မားသော လေပြင်းများကို တိုက်ခတ်စေပြီး ဆူနာမီ လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ လုချန်ဆီသို့ ဝင်တိုက်သွားခဲ့သည်။
လုချန်သည် အရှိန်အဝါ၏ တိုက်ရိုက် ထိမှန်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။ သူက အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းမာကာ ဟန်ချက်ထိန်းလိုက်ပြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် တည်ငြိမ်စွာ ကျဆင်းနိုင်ခဲ့သည်။
သူ၏ ခြေထောက်များ ခိုင်မာသော မြေပြင်နှင့် ထိတွေ့သွားသည်နှင့် လုချန်သည် သူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရှိန်အဝါက အထင်ကြီးလောက်စရာ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို လွင့်စင်သွားစေခြင်းမှလွဲ၍ အစစ်အမှန် စွမ်းအား မရှိပေ။ ယင်းကြောင့် သူ မျက်ခုံးပင့်သွားခဲ့ရသည်။
“ဂွမ်းနဲ့ ရိုက်ခံရသလိုပဲ။ အဘိုးကြီးက တကယ် ကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ အခက်အခဲက တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် လုံးဝ မရှိတာပဲ။ အရှိန်အဝါတောင်မှ ဒီလောက် နူးညံ့ပြီး ပျော့ဖတ်နေတာ”
အခြားတစ်ဖက်တွင် အဘိုးအိုသည် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ လုချန်ကို လွင့်စင်သွားစေပြီးနောက် သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသော ငွေပြာနွယ်ပင်များမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။
တကယ်တမ်းတွင် အဘိုးအိုသည်လည်း ခါးသီးမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရသည်။ သူသည် ထူးခြားသော ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း မည်သည့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မျှ မရှိပေ။
ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် မြေလျှိုးနိုင်စွမ်းရှိပြီး ထိခိုက်မှုများကို လွှဲပြောင်းနိုင်သောကြောင့် သာမန် လူသားများ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သားရဲများက သူ့ကို လုံးဝ ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ကြပေ။
သို့သော် ယခုအခါ အောက်ဘက်ရှိ မြေကြီးတွင် အဆိပ်ခတ်ခံထားရသဖြင့် သူသည် မြေလျှိုးခြင်း ဖြင့် ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ငွေပြာနွယ်ပင်များဖြင့် ဖက်ထုပ် တစ်ခုကဲ့သို့ ချည်နှောင်ခံထားရပြီး ယခုအခါ သူတို့၏ သနားကြင်နာမှုအောက်တွင်သာ ရှိနေရသည်။
ဤအရာ အားလုံးကို တွေ့ရှိပြီးနောက် လုချန်သည် အဘိုးအိုကို သေချာပေါက် ထွက်ပြေးခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက အဘိုးအိုကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ရန် ငွေပြာနွယ်ပင်များကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ငွေပြာ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို အသုံးပြုကာ သက်စောင့်စွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လမ်းညွှန်ပေးပြီး အခြေခံ အရည်အသွေးအားလုံးကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်လိုက်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မြင့်တက်လာသော စွမ်းအားများကို ခံစားရပြီးနောက် လုချန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အဘိုးအို၏ အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲမှုကို ဆန့်ကျင်ကာ ငွေပြာ အရှင်သခင်လှံကို မြှောက်၍ အဘိုးအိုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးချလိုက်သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လုချန်သည် အဘိုးအိုဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးသွားခဲ့သည်။ လေပြင်း တစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများကို လွှင့်တင်ကာ သူ၏ အပြာရောင် ဆံပင်ရှည်များကို အရိုင်းအစိုင်း လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။
ဆုတ်ဖြဲသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ။
လုချန်၏ ငွေပြာ အရှင်သခင်လှံသည် အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်အသားကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး သွေးထွက်နေသော အပေါက်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ၏ အတွင်းကလီစာများကို ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။
အဘိုးအို၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သည့် အမူအရာနှင့်အတူ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်၏။
သူ တကယ်ကို အကြံအစည် ကုန်သွားခဲ့ပေပြီ။
အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်တစ်ခဏတွင် တွန့်လိမ်သွားပြီးနောက် သူ၏ ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းနိုင်သော စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်၏။
“လူသား... ဒီနေ့ ငါ ရှုံးပါပြီ။ မင်း ငါ့ကို ကိုးကြိမ် သတ်ပြီးပြီ။ မင်းသာ ငါ့ကို ထပ်သတ်ရင် ငါ တကယ် သေသွားတော့မယ်”
“ဒီကိစ္စကို သေချာ ဆွေးနွေးကြရအောင်။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းနဲ့ ဝိညာဉ်အရိုးကို လိုချင်တာမလား။ မင်း ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းနဲ့ ဝိညာဉ်အရိုးကို အန္တရာယ်ကင်းကင်း စုပ်ယူနိုင်အောင် ငါ မင်းအတွက် စတေးပေးနိုင်တယ်”
“ဒါပေမဲ့ မင်းက သေလွန်သူတွေကို ပြန်ရှင်သန်စေနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရလာတဲ့အခါ ငါ့ကို ပြန်လည် ရှင်သန်စေပြီး ငါ့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပြန်ပေးရမယ်လို့ ကျိန်ဆိုရမယ်”
“မင်းက ငွေပြာအင်ပါယာလေ။ ငွေပြာအင်ပါယာရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအား နဲ့ဆိုရင် မင်းက သေလွန်သူတွေကို ပြန်ရှင်သန်စေနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ကျွမ်းကျင်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး”
“သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ... မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ နှစ်တစ်သိန်းကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းနဲ့ ဝိညာဉ်အရိုးကို မင်း စုပ်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒါက အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး”
ယင်းကို ကြားသောအခါ လုချန်သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်၏။
ဤအဘိုးအိုတွင် ထိခိုက်မှုများကို ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် လွှဲပြောင်းနိုင်စွမ်းသာ ရှိကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
ဒါက အတော်လေး အထင်ကြီးစရာကောင်းနေတုန်းပါပဲ။
လုချန်သည် အဘိုးအို၏ အဆိုပြုချက်ကို အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်၏။
အကယ်၍ ဤ သက်တမ်း တစ်သိန်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ ကသာ သူ့ကိုယ်သူ စတေးရန် ဆန္ဒရှိပါက သူ စုပ်ယူရန်အတွက် တကယ်ပင် ဘေးကင်းမည် ဖြစ်သည်။
လုချန်က စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးလိုက်၏။
“ဒါဆိုရင် မင်းကိုယ်မင်း အရင် မိတ်ဆက်ပါလား”
အခန်း ၇၉ပြီး