အခန်း (၇၀) နှစ်ငါးသောင်း သက်တမ်းရှိ လူမျက်နှာ ပင့်ကူဘုရင်၏ ညာဘက်ခြေထောက်အရိုး

နောက်တစ်နေ့...

ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်... တူကူစံအိမ်။

ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား ရွှယ်ချင်းဟယ်၊ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် နင်းဖုန်းကျီ နှင့် အခြားတစ်ယောက်တို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်ကြသည်။

နင်းဖုန်းကျီ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် မှင်သက်နေပုံရသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က သူသည် အားအနည်းဆုံး ဘွဲ့ခံတိုလော ဖြစ်သော တူကူပိုကို အပေါ်ယံမျှသာ လေးစားဟန်ပြပြီး တကယ်တမ်းတွင်မူ အရေးမစိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် တစ်လတည်းဖြင့် သူသည် တူကူပိုကို အထင်မသေးရဲတော့ပေ။ ယခု လာရောက်ခြင်းမှာလည်း တောင်းပန်ရန်အတွက်ပင်။

မနေ့က အလျှော့ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် နင်းဖုန်းကျီသည် ရွှယ်ချင်းဟယ်ကို အကြောင်းကြားကာ ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုကို သူတို့၏ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း နှင့် တူကူပိုတို့ကြားရှိ ပဋိပက္ခကို ဝင်ရောက် ဖျန်ဖြေပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့၏။

တူကူပိုသည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစု ၏ ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး နင်းဖုန်းကျီ သည် ရွှယ်ချင်းဟယ်၏ ဆရာပင်။

ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုအတွက် နှစ်ဖက်စလုံးသည် အရေးကြီးပြီး သူတို့ အားကိုးရသော အင်အားများကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်ဖက် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြခြင်းသည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစု အတွက် ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်စေပေမည်။

ထို့ကြောင့် ရွှယ်ချင်းဟယ်သည် ယနေ့ အကြောင်းပြချက် နှစ်ခုဖြင့် ရှေ့ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမအချက်မှာ နင်းဖုန်းကျီ၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ ဧကရာဇ် ရွှယ်ယဲ့၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခံစားချက်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားပြီးနောက် နင်းဖုန်းကျီသည် သူ၏ဘေးရှိ ရွှယ်ချင်းဟယ်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"ချင်းဟယ်... ဒီနေ့ ကိစ္စကို မင်းကိုပဲ အပ်လိုက်တော့မယ်"

ရွှယ်ချင်းဟယ်က နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့နေခဲ့သည်။ ယင်းကို ကြားသောအခါ သူမက ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဆရာ... စိတ်ချပါ။ အဆိပ်ပြင်း မြစိမ်းရောင် သခင်ကြီးက ရက်စက်ပေမဲ့ အပေးအယူလုပ်ဖို့ နေရာချန်ထားတတ်ပါတယ်။ သူက ဆရာ လာရောက်ဖို့ စောင့်နေတာ သေချာပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ခဏနေရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချပြီး ဆက်ဆံမယ်ဆိုရင် အဆိပ်ပြင်း မြစိမ်းရောင်သခင်ကြီးက သေချာပေါက် ပြဿနာကြီးကို အသေးဖြစ်အောင်၊ ပြဿနာအသေးကို ဘာမှမဟုတ်တဲ့အထိ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမှာပါ"

နင်းဖုန်းကျီက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"အဲဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့"

"ဦးလေးဓား... ဒီနေ့ ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်လာရလို့ ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားပြီ... တောင်းပန်ပါတယ်"

ဒီနောက်ဆုံး စကားကိုတော့ နင်းဖုန်းကျီက ချန်ရှင်း ကို ပြောလိုက်ခြင်းပင်။

ယနေ့တွင် နင်းဖုန်းကျီကို ကာကွယ်ပေးနေသူမှာ ကုရုံ မဟုတ်ဘဲ ချန်ရှင်းဖြစ်သည်။

ဒါက နင်းဖုန်းကျီက တမင်တကာ စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ချန်ရှင်းသည် လက်ရှိတွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည် နာလန်ထူနေရဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ခွန်အား တစ်ဝက်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ရာ ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ရန်ဟူသော ကြီးမားသည့် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် မလုံလောက်ပေ။

လက်ရှိတွင် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းသည် ထိတ်လန့်နေသောအခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး ဦးဆောင်ရန် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို အလွန် လိုအပ်နေခဲ့သည်။ စွမ်းရည်များ မလျော့ကျသေးသော အရိုး တိုလောသည် ယင်းအတွက် အဓိက ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်သည်။ ကုရုံက အသင့်တော်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပင်။

နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုလည်း ရှိသေးလေသည်။ ကုရုံသည် နာမည်ဆိုး ရှိပြီး ရိုင်းစိုင်းစွာ စကားပြောတတ်ကာ ဒေါသကြီးသူပင်။ ထို့အပြင် သူသည် တူကူပိုနှင့် လန်ချန်တို့အပေါ် ရန်လိုမှုကို ဗြောင်ကျကျ ပြသထားပြီး ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ကုရုံကို တူကူပို၏ အိမ်တံခါးဝသို့ ခေါ်လာပါက တူကူပိုက ယင်းကို ရန်စခြင်းဟု မထင်စေရန် နင်းဖုန်းကျီ အနေဖြင့် လုံးဝ အာမမခံနိုင်ပေ။

နင်းဖုန်းကျီ၏ စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများမှာ အလွန် ပြည့်စုံလှသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်မှ ကြည့်လျှင် သူ၏ အလွန်အမင်း သတိထားမှုက သူ တကယ်ပဲ ကြောက်ရွံ့နေကြောင်းကို သက်သေပြနေခဲ့သည်။

နင်းဖုန်းကျီ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချန်ရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဖုန်းကျီ... စိတ်မပူပါနဲ့။ အားလုံးက ဂိုဏ်းအတွက်ပဲလေ"

လက်ရှိ ချန်ရှင်းသည် အတိတ်က ချန်ရှင်း နှင့် ကွာခြားမှု မရှိပုံပေါ်သော်လည်း သူ့ကို သေချာ သိသူတိုင်းက သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင် မရှိတော့ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေမည်။

တစ်ချိန်က လင်းယုန်ကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများ ရှိပြီး လူများကို မျက်လုံးချင်း မဆုံရဲလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဓားဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော ချန်ရှင်းမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဓား၏ နှလုံးသား ညစ်နွမ်းသွားခဲ့လေပြီ။

ယခုအခါ ချန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ညှိုးနွမ်းမှုများ စွန်းထင်းနေပြီး တစ်ချိန်က တိုက်ကြီးကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော ဓားတိုလော မဟုတ်တော့ဘဲ သေခါနီး အဘိုးအို တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းအတွက် အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုမှာ ချန်ရှင်း၏ ယခင်က စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် တွန်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သာမန် ဝိညာဉ်သခင်သုံးရာ သို့မဟုတ် ငါးရာ သေဆုံးသွားလျှင်တောင် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း၏ ဘဏ္ဍာရေး အင်အားဖြင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို အစားထိုးရန် လုံလောက်သော ဝိညာဉ်သခင်များကို ပြန်လည် စုဆောင်းရန် အချိန်များများ ယူရမည် မဟုတ်ပေ။

ဓားတိုလောသည် ဘွဲ့ခံတိုလောဖြစ်ပြီး ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း၏ လမ်းပြကြယ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ နှလုံးသားနှင့် ထက်မြက်မှုတို့ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လေသည်။

ယင်းက နင်းဖုန်းကျီကို အနာကျင်ဆုံး ဖြစ်စေသောအရာပင်။

ချန်ရှင်း အားနည်းနေ၍ မဟုတ်သကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်မခံနိုင်၍လည်း မဟုတ်ပေ。

မူလ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်ခြင်း စစ်ဆင်ရေးတွင် ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ ဘွဲ့ခံတိုလောလေးဦး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ချန်ရှင်းသည် နင်းဖုန်းကျီ၏ အကူအညီဖြင့် ပြိုင်ဘက် သုံးဦး သို့မဟုတ် လေးဦးကိုပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရလျှင်တောင် ၎င်းမှာ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းသော ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်က ချန်ရှင်း၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ မှေးမှိန်သွားခြင်း မရှိသည့်အပြင် သူသည် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအချို့ကိုပင် ရရှိခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၉၆ မှ အဆင့် ၉၇ သို့ ချက်ချင်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချန်ရှင်းသည် တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲတွင် အားအနည်းဆုံး ကစားသမားဖြစ်သော ဘွဲ့ခံတိုလော တူကူပိုကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

ချန်ရှင်းသည် ဤအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း သူ့ကိုယ်သူ အလွန် မုန်းတီးပြီး ဤအရာကို ဘယ်တော့မှ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ထင်နေခဲ့သည်။

လက်ရှိအချိန်သို့ ပြန်သွားရလျှင် ရွှယ်ချင်းဟယ် နှင့် နင်းဖုန်းကျီတို့က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး တံခါးကို ခေါက်လိုက်ရာ တံခါးက အလျင်အမြန် ပွင့်သွားခဲ့သည်။

တူကူပို၏ အိမ်တော်ထိန်းက ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထွက်လာပြီး ရွှယ်ချင်းဟယ်၊ နင်းဖုန်းကျီ နှင့် အခြားသူများကို တူကူစံအိမ်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ဧည့်ခန်းမဆောင် အထိ လမ်းပြလိုက်၏။

တူကူပို၊ လုချန်နှင့် တူကူရန်တို့က ဧည့်ခန်းမဆောင် တွင် စောင့်နေခဲ့ကြသည်။

တူကူပိုက ရွှယ်ချင်းဟယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နင်းဖုန်းကျီ နှင့် ချန်ရှင်းတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ကျောပြင်က မတ်မတ်မတ်မတ် ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရယ်မောချင်စိတ်များ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

တူကူပိုသည် ယခုအခါ အစွမ်းထက်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နင်းဖုန်းကျီ နှင့် ချန်ရှင်းတို့အပေါ် ကြီးမားသော ဖိအားများကို သက်ရောက်စေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခံစားချက်မျိုးပင်။

အတိတ်ကဆိုလျှင် တူကူပိုသည် နင်းဖုန်းကျီ၊ ချန်ရှင်း နှင့် ကုရုံတို့ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အမြဲတမ်း အနည်းငယ် သိုသိုသိပ်သိပ်နေပြီး သတိထားလေ့ ရှိ၏။

သို့သော် ယခုအခါ လုံးဝ ကွဲပြားသွားခဲ့ပေပြီ။ တူကူပိုက ချန်ရှင်းကို အနိုင်ယူပြီးကတည်းက သူ၏ အတွင်းစိတ် အချုပ်အနှောင်များကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ခိုင်မာသော အရည်အသွေးများ သဘာဝကျကျ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ပွင့်လင်းပြီး တည်ငြိမ်ပါ၊ တည်ကြည်ပြီး အေးဆေးစွာ နေပါ။

သူက မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နင်းဖုန်းကျီ နှင့် ချန်ရှင်းတို့ကို ရန်လိုပြီး ခြိမ်းခြောက်နေသော အကြည့်ဖြင့် တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ စူးစမ်းမှုအောက်တွင် နင်းဖုန်းကျီ နှင့် ချန်ရှင်းတို့မှာ အတော်လေး သတိထားနေပုံ ရလေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ အနေအထားများ ဤမျှအထိ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

တူကူပိုက နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို ကွေးလိုက်ပြီး နင်းဖုန်းကျီ နှင့် ချန်ရှင်းတို့ကို အထက်စီးမှ ကြည့်ကာ ရွဲ့စောင်းစောင်း လေသံဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်နင်း... ဓားတိုလော... ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီပဲ။ အရင်တစ်ခါ တိုက်ပွဲကို ငါ သိပ်သဘောကျတာပဲ။ ငါတို့ အားတဲ့အချိန် နောက်တစ်ပွဲလောက် ထပ်ချကြရင် ကောင်းမလားလို့ တွေးနေတာ"

၎င်းမှာ အလွန် ရိုင်းစိုင်းသော မှတ်ချက်တစ်ခုပင်။

ချန်ရှင်းသည် သူ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့ရသည်။ တူကူပိုသည် သူ့ကို တစ်ကြိမ် အနိုင်ယူပြီးသည်နှင့် အကြိမ်တိုင်း အနိုင်ယူနိုင်သည်ဟု ထင်နေခဲ့သည်။

နင်းဖုန်းကျီမှာလည်း ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အလျင်အမြန် ဖိနှိပ်ထားလိုက်၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာမှာ ငြင်းခုံရန် နေရာ မဟုတ်ပေ။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ နှိမ့်ချမှုနှင့် လေးစားမှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

နင်းဖုန်းကျီသည် အလွန် နှိမ့်ချသော အနေအထားကို ယူကာ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် တူကူပိုကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"အဆိပ်ပြင်း မြစိမ်းရောင်သခင်ကြီး... အရင်က ဖြစ်ခဲ့တာတွေ အားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာပါ။ ကျွန်တော်တို့က အထူးတလည် တောင်းပန်ဖို့ လာခဲ့တာပါ"

"သခင်ကြီးရယ်၊ မြေးမလေးရယ်... ပြီးတော့ သခင်လေး လန်ချန်တို့ကို ဒုက္ခပေးမိတဲ့အတွက် အထူးပဲ တောင်းပန်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုး နောက်တစ်ခါ လုံးဝ မဖြစ်စေရဘူးလို့လည်း ကတိပေးပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက အခုဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပါပြီ။ ဝိညာဉ်သခင် ၃၀၀ကျော် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အဲဒီအရေအတွက်ကလည်း နေ့တိုင်း တိုးလာနေပါတယ်။ ပြီးတော့ သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်ကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားနေရတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် ၅၀၀ ကျော်လည်း ရှိပါသေးတယ်"

"အဆိပ်ပြင်း မြစိမ်းရောင်သခင်ကြီးကသာ အဆိပ်ဖြေဆေးပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အရမ်း ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းကလည်း သခင်ကြီး ကျေနပ်လောက်မယ့် လျော်ကြေးကို သေချာပေါက် ပေးအပ်သွားမှာပါ"

နင်းဖုန်းကျီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ရွှယ်ချင်းဟယ် က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဆိပ်ပြင်း မြစိမ်းရောင်သခင်ကြီး... ဒါ ကျွန်တော် ဖျန်ဖြေသူအဖြစ် ပါဝင်တာ ဒုတိယအကြိမ်ပါ။ ကိစ္စရဲ့ အတိမ်အနက်ကို ကျွန်တော် ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်ပါတယ်။ မှားခဲ့တာ ကျွန်တော့် ဆရာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက ဝိညာဉ်သခင် တွေကတော့ အပြစ်ကင်းကြပါတယ်"

"သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ဒီကိစ္စကြောင့် ကြီးမားတဲ့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေကို ခံစားနေရပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို သနားပြီး သူတို့အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ အဆိပ်ဖြေဆေးလေး ပေးသနားပါ... အဆိပ်ပြင်း မြစိမ်းရောင်သခင်ကြီး"

"ကောင်းကင်အင်ပါယာရဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသား နာမည်နဲ့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်။ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက သခင်ကြီး ကျေနပ်လောက်မယ့် ဖြေရှင်းချက် တစ်ခု ပေးပါလိမ့်မယ်။ အကယ်လို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက ကတိမတည်ဘူးဆိုရင် ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုလုံးက ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းကို ဆိုးရွားတဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ကြုံတွေ့ရအောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်"

နင်းဖုန်းကျီက ခေါင်းငုံ့ပြီး တောင်းပန်နေသည်ကိုရော၊ ရွှယ်ချင်းဟယ်က သူတို့ကြားတွင် ဝင်ရောက် ဖျန်ဖြေပေးနေသည်ကိုပါ မြင်တွေ့ရသောအခါ တူကူပိုသည် ဤနေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သူသည် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းကို တကယ် ဖျက်ဆီးပစ်၍ မရနိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက နင်းဖုန်းကျီ၊ ချန်ရှင်း နှင့် ကုရုံတို့သည် သူ့ကို အသေအကြေ သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။

ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိသည့် ကောင်းကင်အင်ပါယာတော်ဝင်မိသားစု ကလည်း ဒေါသထွက်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အင်ပါယာတွင် ပုန်းအောင်းစရာ နေရာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဝိညာဉ်နန်းတော်ပင်လျှင် ဂရုစိုက်ဟန်ဆောင်ကာ သူ့ကို ကျရှုံးသော ဝိညာဉ်သခင်ဟု တံဆိပ်ကပ်ပြီး အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို စေလွှတ်၍ သူ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးလိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိသားစုတစ်စုလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းက အလွန် ဆိုးရွားသော လုပ်ရပ်တစ်ခုပင်။

ဝိညာဉ်နန်းတော်သည် တရားမျှတမှုကို ဂုဏ်ယူလေ့ရှိပြီး သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို ဘယ်တော့မှ လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

တူကူပိုသည် ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ရမလဲဆိုတာကို သိသော်လည်း လူတွေကို အဆိပ်ဖြေပေးချင်တယ်လို့ မဆိုလိုပေ။ လန်ချန်၏ ဒေါသကို ပြေပျောက်စေရန်အတွက် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှ ထို ဝိညာဉ်သခင်များ သေဆုံးရပေမည်။

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

"ဒါက နားလည်မှုလွဲတာဆိုတော့ ရှင်းလင်းလိုက်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ရှာနေတဲ့ အဆိပ်ဖြေဆေး ငါ့မှာ မရှိဘူး။ မင်းတို့ လူမှားလာတာပဲ။ တခြားကိစ္စ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ပြန်လို့ရပါပြီ"

တူကူပိုသည် အဆိပ်ခတ်ခဲ့ခြင်းကို ငြင်းဆိုပြီး အဆိပ်ဖြေဆေးပေးရန်လည်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

နင်းဖုန်းကျီ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ ကိစ္စများက ဤမျှ ချောမွေ့သွားမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက သိုလှောင် ဝိညာဉ်ကိရိယာဆီသို့ လှမ်းကာ ၎င်းထဲမှ ပိုးသားသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

သူက လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ပိုးသားသေတ္တာ ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အဆိပ်ပြင်း မြစိမ်းရောင်သခင်ကြီး... သခင်ကြီးက အဆိပ် မဟာဆရာကြီးပါ။ သေချာပေါက် အဆိပ်ဖြေဆေး ရှိရမှာပေါ့။ အခု မရှိရင်တောင် အချိန်မရွေး ဖော်စပ်လို့ ရနိုင်တာပဲ"

"အကယ်လို့ အဆိပ်ပြင်း မြစိမ်းရောင်သခင်ကြီး ကသာ အဆိပ်ဖြေဖို့ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ဒီ ဝိညာဉ်အရိုးက ကျွန်တော်တို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျေးဇူးဆပ် လက်ဆောင် ဖြစ်လာမှာပါ။ အဲဒါက နှစ်ငါးသောင်း သက်တမ်းရှိတဲ့ လူမျက်နှာ ပင့်ကူဘုရင် ရဲ့ ညာဘက်ခြေထောက်အရိုးပါ"

အခန်း ၇၀ပြီး